I SA/Lu 217/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Kwiatek, Sędziowie Sędzia WSA Wiesława Achrymowicz, Sędzia NSA Irena Szarewicz-Iwaniuk (spr.), Protokolant Referent stażysta Julita Urbaś, po rozpoznaniu w dniu 12 września 2008 r. na rozprawie sprawy ze skargi J. Sp. z o.o. w upadłości na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [ ] 2008 r. Nr [ ] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące X - XII 2004 r. oraz dodatkowego zobowiązania podatkowego za te miesiące p o s t a n a w i a - zawiesić postępowanie do czasu udzielenia przez ETS odpowiedzi na pytanie zawarte w postanowieniu NSA z dnia 31 lipca 2007 r. sygn. akt I FSK 1062/06. W dniu 13 marca 2008 r. J. spółka z o.o. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 11 lutego 2008 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące październik - grudzień 2004 r. oraz dodatkowego zobowiązania podatkowego za te miesiące. W skardze strona wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji. Zarzuciła skarżonemu orzeczeniu naruszenie art. 86 ust. 1 i 2 pkt 1 lit a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług oraz § 14 ust. 2 pkt 4 lit. a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Ponadto spółka podniosła zarzut naruszenia przepisów postępowania podatkowego określonych w art. 122, art. 180, art. 187 § 1, art. 191 oraz art. 199 a § 3 ordynacji podatkowej. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w Lublinie wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie jest wskazana wyżej decyzja Dyrektora Izby Skarbowej, którą organ utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Jednocześnie organ ustalił dodatkowe zobowiązanie podatkowe za powyższe miesiące. W zakresie ustalenia dodatkowego zobowiązania podatkowego podstawę rozstrzygnięcia w rozpatrywanej sprawie stanowi art. 109 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.), zgodnie z którym w razie stwierdzenia, że podatnik w złożonej deklaracji podatkowej wykazał kwotę zobowiązania niższą od kwoty należnej, naczelnik urzędu skarbowego lub organ kontroli skarbowej określa kwotę zwrotu w prawidłowej wysokości oraz ustala dodatkowe zobowiązanie podatkowe w wysokości odpowiadającej 30 procent kwoty zaniżenia tego zobowiązania. Postanowieniem z dnia 31 lipca 2007 r. sygn. akt I FSK 1062/06 Naczelny Sąd Administracyjny skierował do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich pytania prejudycjalne dotyczącego wykładni przepisów prawa wspólnotowego o treści: 1. Czy art. 2 ust. 1 i 2 Pierwszej Dyrektywy Rady Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej z dnia 11 kwietnia 1967 roku w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich w zakresie podatków obrotowych (67/227/EEC) w związku z art. 2, art. 10 ust. 1 lit. a) i art. 10 ust. 2 Szóstej Dyrektywy Rady Wspólnot Europejskich z dnia 17 maja 1977 roku w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich dotyczących podatków obrotowych - wspólny system podatku od wartości dodanej; ujednolicona podstawa wymiaru podatku (77/388/EEC) wyłącza możliwość nałożenia obowiązku zapłaty przez podatnika podatku od towarów i usług dodatkowego zobowiązania podatkowego, o którym mowa w art. 109 ust. 5 i 6 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) w przypadku stwierdzenia, że podatnik podatku od towarów i usług w złożonej deklaracji podatkowej wykazał kwotę zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego wyższą od kwoty należnej? 2. Czy "środki specjalne", o których mowa w art. 27 ust. 1 Szóstej Dyrektywy Rady Wspólnot Europejskich z dnia 17 maja 1977 roku w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich dotyczących podatków obrotowych - wspólny system podatku od wartości dodanej; ujednolicona podstawa wymiaru podatku (77/388/EEC), z uwagi na swój charakter i cel, mogą polegać na możliwości nakładania na podatnika podatku od towarów i usług dodatkowego zobowiązania podatkowego, ustalanego decyzją organu podatkowego, w razie stwierdzenia faktu zadeklarowania przez podatnika zawyżonej kwoty zwrotu różnicy podatku albo zawyżonej kwoty zwrotu podatku naliczonego? 3. Czy w uprawnieniu przewidzianym w art. 33 Szóstej Dyrektywy Rady Wspólnot Europejskich z dnia 17 maja 1977 roku w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich dotyczących podatków obrotowych - wspólny system podatku od wartości dodanej; ujednolicona podstawa wymiaru podatku (77/388/EEC) mieści się prawo do wprowadzenia dodatkowego zobowiązania podatkowego określonego w art. 109 ust. 5 i 6 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (Dz. U. nr 54, poz. 535 ze zm.)? W ocenie sądu orzeczenie Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich, będące odpowiedzią na pytanie prejudycjalne skierowane przez NSA, będzie miało istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy niniejszej, bowiem dopiero w jego świetle będzie możliwe dokonanie oceny, czy znajdujące w sprawie zastosowanie przepisy art. 109 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług zgodne są z przepisami prawa wspólnotowego. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), sąd postanowił jak w sentencji.