I SA/Lu 259/09

Dnia 16 października 2009 roku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Danuta Małysz /spr./, Sędziowie WSA Wiesława Achrymowicz, NSA Irena Szarewicz-Iwaniuk, Protokolant stażysta Małgorzata Siwiec, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 7 października 2009 roku sprawy ze skargi A. spółki jawnej w L. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego - oddala skargę. sygnatura akt I SA/Lu 259/09 UZASADNIENIE Zaskarżoną decyzją z dnia 13 marca 2009r., nr [...], Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy decyzję organu I instancji w przedmiocie określenia zobowiązania "A" spółki jawnej w L. w podatku akcyzowym z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego w kwocie 26890,00 zł. W uzasadnieniu organ podał, iż "A" spółka jawna w L. w dniu 9 września 2008r. złożyła w Oddziale Celnym deklarację uproszczoną wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego marki BMW [...], rok produkcji 2007, z kwotą opodatkowania 153378,00 zł, stawką podatku 13,6 % oraz kwotą podatku do zapłaty 20859,00 zł. Do deklaracji strona dołączyła kopię zagranicznego dowodu rejestracyjnego, zagranicznego rachunku zakupu z 4.09.2008r., zaświadczenie o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu z 5.09.2008r. wraz z dokumentem identyfikacyjnym pojazdu oraz zaświadczenie z numerem identyfikacyjnym REGON. W wyniku porównania wysokości podstawy opodatkowania (153378,00 zł) ze średnią wartością rynkową tego auta, wynoszącą 270000,00 zł brutto (zawierającą podatek VAT oraz rezydualny podatek akcyzowy) według katalogu INFO-EKSPERT za wrzesień 2008r., stwierdzono, iż zdeklarowana przez Spółkę wysokość podstawy opodatkowania odbiega znacznie od średniej wartości rynkowej, w związku z czym wezwano ją do zmiany wysokości podstawy opodatkowania lub wskazania przyczyn uzasadniających podanie wysokości podstawy opodatkowania w kwocie znacznie odbiegającej od średniej wartości rynkowej pojazdu. W odpowiedzi na wezwanie Spółka oświadczyła, że zakupiony samochód osobowy marki BMW został nabyty jako towar handlowy. W celu ustalenia ogólnego stanu technicznego pojazdu strona została ponownie wezwana do przedstawienia opisu wersji i wyposażenia pojazdu oraz dokumentów stwierdzających stan techniczny, przebieg samochodu na dzień dokonania przemieszczenia na terytorium kraju i kserokopii tłumaczenia faktury zakupu samochodu, w odpowiedzi na co wskazała, iż samochód w chwili nabycia był sprawny technicznie i nie miał żadnych uszkodzeń, wyposażenie przedmiotowego samochodu było podstawowe, tzn. posiadał automatyczną skrzynię biegów, skórzaną tapicerkę, wstawki drewna na desce rozdzielczej, aluminiowe felgi, wentylowane i podgrzewane siedzenia, DVD, CD, a jego przebieg wynosił 10200 km. Biorąc powyższe pod uwagę, po uprzednim wszczęciu postępowania, Naczelnik Urzędu Celnego decyzją z dnia 15 grudnia 2008r., nr [...], określił zobowiązanie Spółki w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki BMW [...] o numerze nadwozia [...] w kwocie 26890,00 zł. W odwołaniu od powyższej decyzji strona zarzuciła naruszenie art.120, art.121 § 1, art.187 § 1 w związku z art.120, art.122 i art.191 ordynacji podatkowej, art.82 ust. 3 ustawy o podatku akcyzowym oraz art.3 ust.1 lit.a), c), g), k), art.23 i art.90 TWE. i wniosła o jej zmianę w zakresie błędnego przyjęcia podstawy opodatkowania, jako średniej wartości rynkowej pojazdu w Polsce, motywując to tym, iż wartości rynkowe sprowadzanych indywidualnie do Polski samochodów osobowych są radykalnie niższe od wartości porównywalnych samochodów zakupionych i użytkowanych w Polsce. Dyrektora Izby Celnej nie znalazł podstaw do uwzględnienia odwołania i stwierdził, że organ I instancji prawidłowo zastosował art.82a ust.1 ustawy o podatku akcyzowym, ponieważ wysokość podstawy opodatkowania w przypadku nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiegała od średniej wartości rynkowej takiego samochodu, prawidłowo również przy ustalaniu średniej wartości rynkowej zgodnie z art.82a ust.4 tej ustawy skorzystał z katalogu INFO-EKSPERT za wrzesień 2008r. (część A, str.126). Zgodnie z tą publikacją cena porównywalnego samochodu osobowego marki BMW 750 I, rok produkcji 2007, pojemność silnika 4799 cm3, wynosiła 270000,00 zł., przy przebiegu normatywnym 28800 km (cena zawierała podatek VAT oraz rezydualny podatek akcyzowy). Uwzględniono następnie różnicę w przebiegu, która wyniosła 18600 km (28800 – 10200) i dokonano korekty dodatniej (1,49 %). Stąd dla wymienianego samochodu przyjęto jako podstawę opodatkowania wartość 274023,00 zł. Organ stwierdził, że wycena zawarta w katalogu INFO-EKSPERT zawiera niezależną i obiektywną informację o średnich wartościach rynkowych pojazdów na rynku polskim na podstawie badania rynku wtórnego prowadzonego na giełdach, w komisach samochodowych, itp. na terenie całego kraju przez rzeczoznawców i pracowników opracowujących katalogi, którzy zbierają nie tylko informacje o cenach, ale także o stanie technicznym pojazdów, ich przebiegu, okresie i charakterze użytkowania, wyposażeniu. Odnosząc się do zarzutu strony, iż wartości rynkowe samochodów sprowadzanych indywidualnie są najczęściej niższe o 18 % od średnich cen zawartych w katalogu INFO-EKSPERT, organ wyjaśnił, iż stan ten dotyczy samochodów osobowych masowo sprowadzanych do kraju. Za taki samochód nie można jednak uznać samochodu zakupionego przez skarżącą, ponieważ należy on do kategorii luksusowych limuzyn. Dlatego też zarzut strony dotyczący naruszenia art.82 ust.3 ustawy o podatku akcyzowym przez przyjęcie jako podstawy wyliczenia podatku akcyzowego rezydualnego średniej wartości samochodu w Polsce określonej w katalogu INFO-EXPERT, zamiast kwoty jaką nabywca jest obowiązany zapłacić, uznano za bezzasadny. Organ wyjaśnił nadto, iż podstawą prawną działania organów podatkowych są przepisy prawa w znaczeniu ustalonym w Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej, ustawach i ratyfikowanych umowach międzynarodowych. Ponadto z dniem 1 maja 2004r. Polska stała się państwem członkowskim Wspólnoty Europejskiej i zaczęła podlegać wszelkim normom prawa wspólnotowego, między innymi w zakresie prawodawstwa podatkowego oraz orzecznictwa sądowego. Uwzględniając zatem przepisy prawa wspólnotowego, w szczególności art.90 TWE i wykładnię tego przepisu zawartą w wyroku ETS z dnia 18 stycznia 2007r. w sprawie C- 313/05, organ wskazał, że przepis ten sprzeciwia się jedynie podatkowi akcyzowemu w zakresie, w jakim kwota podatku nakładana na pojazdy używane starsze niż dwuletnie nabyte w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej przewyższa rezydualną kwotę tego podatku zawartą w wartości rynkowej podobnych pojazdów, które zarejestrowane zostały wcześniej w Polsce, a nie w kwocie jaką nabywca uiścił dokonując nabycia wewnątrzwspólnotowego pojazdu samochodowego. Wyraził przy tym pogląd, że brak jest podstaw, by przeprowadzoną przez ETS wykładnię art.90 akapit pierwszy TWE na tle ustawy o podatku akcyzowym sprowadzić do prostego zastosowania do ceny zakupu stawek przyjmowanych dla pojazdów nie starszych niż dwuletnie oraz że gdyby ETS upatrywał niezgodności polskich uregulowań z art.90 TWE wyłącznie w zakresie stosowania stawek wyższych niż 3,1% i 13,6% nie odwoływałby się do rezydualnej kwoty podatku akcyzowego zawartej w wartości rynkowej wcześniej zarejestrowanych w kraju samochodów. Za niezasadny został także uznany zarzut dotyczący obrazy art.3 ust.1 lit.a), c), g), k), art.23 i art.90 TWE przez przyjęcie, że podstawą do ustalenia średniej wartości rynkowej samochodu osobowego była wartość samochodu na rynku krajowym bez uwzględnienia realiów rynku ogólnoeuropejskiego, w tym stopnia nasycenia rynku ogólnoeuropejskiego tą klasą samochodów oraz w sytuacji, gdy cena nabycia była niższa, a wartość rynkowa samochodu powinna być brana pod uwagę z uwzględnieniem cen samochodów sprowadzonych z innych państw członkowskich UE. W tym zakresie organ stwierdził, iż ETS nie zakwestionował stosowania samej ustawy o podatku akcyzowym, a stwierdził jedynie, iż błędne było stosowanie stawek podatku akcyzowego zróżnicowanych ze względu na rok produkcji pojazdów nabytych wewnątrzwspólnotowo. Odnosząc się natomiast do zarzutu naruszenia art.120 w związku z art.121 § 1 ordynacji podatkowej organ wyjaśnił, iż w przedmiotowym postępowaniu organ podatkowy I instancji działał w oparciu o przepisy obowiązującego prawa krajowego, jak również prawa wspólnotowego, podejmując wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz zebrania i rozpatrzenia w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego, zapewniając jednocześnie czynny udział strony w każdym stadium postępowania. Na powyższą decyzję "A" spółka jawna w L. wniosła skargę, w której zarzuciła: 1. naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: - art.120 i art.121 § 1 ordynacji podatkowej, przez rażące uchybienie zasadzie działania na podstawie przepisów obowiązującego prawa i w sposób, który nie budzi zaufania do organów postępowania, przejawiające się jednostronnym, profiskalnym podejściem do sprawy, - art.187 § 1 w związku z art.120, art.122 i art.191 ordynacji podatkowej, przez dowolną profiskalną ocenę materiału dowodowego polegającą na pominięciu dowodów stwierdzają realną wartość nabytego pojazdu, 2. naruszenie prawa materialnego mające wpływ na treść zapadłej decyzji, tj.: - art.82 ust.3 w związku z art.82a ustawy o podatku akcyzowym, przez przyjęcie jako podstawy wyliczenia podatku akcyzowego rezydualnego należnego od średniej wartości samochodu w Polsce określonej w katalogu INFO-EKSPERT, a nie przyjęcie jako podstawy opodatkowania kwoty, jaką nabywca jest obowiązany zapłacić za samochód, - art.3 ust.1 lit.a), c), g), k), art.23 – 25, art.28, art.30 i art.90 TWE, przez przyjęcie, że podstawą do ustalenia średniej wartości rynkowej samochodu osobowego jest wartość samochodu na rynku krajowym bez uwzględnienia realiów i rynku ogólnoeuropejskiego - wspólnego rynku oraz w sytuacji, gdy cena nabycia była niższa i wartość rynkowa samochodu powinna być brana pod uwagę z uwzględnieniem cen samochodów sprowadzanych z innych państw członkowskich UE, a w konsekwencji obłożenie stosunkowo wyższym podatkiem pojazdu sprowadzanego z innego państwa Wspólnoty, aniżeli taki sam pojazd krajowy, - przepisów ustawy o podatku akcyzowym przez fakt, iż podatek akcyzowy został zapłacony przez skarżącą na podstawie przepisów prawa polskiego, które są sprzeczne z art.90 TWE, mającym pierwszeństwo przed przepisami ustawy polskiej. Wskazując na powyższe skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i utrzymanej nią w mocy decyzji organu I instancji. W uzasadnieniu skargi strona stwierdziła, że podstawowym zarzutem jest przyjęcie błędnej podstawy opodatkowania. Zarzuciła przy tym, że przyjęcie za podstawę naliczenia rezydualnego podatku akcyzowego średniej wartości rynkowej samochodu określonej w katalogu prywatnej firmy jest działaniem sprzecznym z wyrokiem ETS z dnia 18 stycznia 2007r. w sprawie C-313/05, z linią orzeczniczą sądów administracyjnych, prawem europejskim w zakresie wspólnego rynku, a także prawem polskim i faktycznie powoduje, że samochody sprowadzane z krajów Wspólnoty są obłożone wyższym podatkiem w stosunku do wartości aniżeli takie same samochody zakupione w Polsce. Podniosła nadto w związku z powyższym, iż organ odwoławczy nie przeanalizował wnikliwie zarzutów odwołania i nie ustosunkował się do nich w uzasadnieniu decyzji. Ponadto, zdaniem strony, organ II instancji wybiórczo potraktował informacje zawarte w katalogu INFO-EXPERT w części "Zasady użytkowania katalogu" przez pominięcie wyraźnie wskazanego w katalogu przypadku uwzględnienia tzw. korekty ujemnej, a nie tylko korekty dodatniej, jak to uczynił organ I instancji. Ponowiła ona twierdzenie, że wartości rynkowe samochodów sprowadzanych indywidualnie są najczęściej niższe o 18% od wartości porównywalnych samochodów zakupionych i użytkowanych w Polsce, a nadto stwierdziła, iż podane w katalogu ceny nie są cenami transakcyjnymi, tylko wywoławczymi. Upatrując naruszenia art.187 § 1 w związku z art.120, art.122 i art.191 ordynacji podatkowej w dowolnej profiskalnej ocenie materiału dowodowego, polegającej na pominięciu dowodów stwierdzających realną wartość nabytego pojazdu, skarżąca podniosła, iż ustawodawca wyraźnie wskazał, że wyliczenie średniej wartości samochodu osobowego na rynku krajowym może odbiegać od rzeczywistości i faktycznej ceny rynkowej, uwzględniającej samochody sprowadzane z państw członkowskich Wspólnoty, o czym świadczy dodanie do ustawy o podatku akcyzowym art.82a, jednak nie zawarł on żadnych regulacji, co należy czynić w takiej sytuacji, gdy wartość rzeczywista samochodu faktycznie odbiega istotnie od średniej wartości krajowej. Wobec tego najbardziej uzasadnionym wydaje się, zdaniem strony, przyjęcie, że skoro ustawodawca nie wyłączył stosowania art.82 ustawy o podatku akcyzowym, to w sytuacji, gdy wartość samochodu - cena zakupu za granicą znacząco odbiega od wartości średniej pojazdów w Polsce należy przyjąć, zgodnie z art.82 ust.3 tej ustawy, że podstawą opodatkowania jest kwota, jaką nabywca jest obowiązany zapłacić. W gospodarce rynkowej sprzedawca będzie się bowiem starał zawsze zbyć samochód za cenę zbliżoną do rynkowej. Strona wskazała też, że organy nie zajmowały się kwestią relacji norm art.82 i art.82a ustawy o podatku akcyzowym, co stanowi naruszenie przepisów prawa materialnego przez przyjęcie jako podstawy wyliczenia podatku akcyzowego rezydualnego średniej wartości samochodu w Polsce określonej w katalogu INFO-EXPERT, a nie przyjęcie jako podstawy opodatkowania kwoty, jaką nabywca jest obowiązany zapłacić za samochód. Skarżąca zwróciła nadto uwagę, że samochody sprowadzane z innych państw członkowskich UE, były i są bardzo atrakcyjne cenowo, a za towary podobne w rozumieniu art.90 TWE należy uznać towary, które mają podobne właściwości i służą zaspakajaniu podobnych potrzeb z punktu widzenia konsumenta. Podstawową cechą, która decyduje o zakupie samochodów w niektórych państwach Wspólnoty przez konsumentów z Polski jest ich niska cena w porównaniu do cen na rynku polskim i właśnie ta cecha powinna mieć odzwierciedlenie przy ustalaniu podatku akcyzowego. Strona podniosła również, że organ podatkowy nie podważał wartości pojazdu określonej w deklaracji VAT-7 za wrzesień 2008r. oraz że przyjęcie jako podstawy opodatkowania średniej wartości samochodu osobowego w Polsce dyskryminuje pojazdy sprowadzane z innych krajów Wspólnoty. Wreszcie, powołując się na wyroki w sprawach I SA/Łd 980/05 i I FSK 146/06, strona zarzuciła, że organ administracji nie powinien stosować przepisów ustawy o podatku akcyzowym, albowiem są one sprzeczne z art.90 TWE. Dyrektor Izby Celnej wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył co następuje. Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji pod względem jej zgodności z prawem w oparciu o dyspozycję zawartą w art.1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz.1269 ze zm.) oraz art.3 ( 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), wskazać na wstępie należy, iż w sprawie zastosowanie znalazła uchylona z dniem 1 marca 2009r. ustawa z dnia 23 stycznia 2004r. o podatku akcyzowym (Dz.U. Nr 29, poz.257 ze zm.), zwana dalej ustawą. Z treści skargi wynika, iż Spółka sformułowała dwa zasadnicze zarzuty pod adresem decyzji organu odwoławczego. Po pierwsze wskazała, iż co do zasady podatkowi akcyzowemu nie podlega wewnątrzwspólnotowe nabycie samochodu, po drugie - podatek akcyzowy został w przypadku Spółki wadliwie obliczony. Odnosząc się do pierwszego zarzutu należy wskazać na treść art.4 ust.1 pkt 5 ustawy, zgodnie z którym opodatkowaniu akcyzą podlega nabycie wewnątrzwspólnotowe. Natomiast w świetle art.80 ust.1 i 2 ustawy akcyzie podlegają samochody osobowe niezarejestrowane na terytorium kraju, zgodnie z przepisami o ruchu drogowym, a podatnikami akcyzy od samochodów są, między innymi, podmioty dokonujące nabycia wewnątrzwspólnotowego. Mimo obowiązywania powyższych regulacji w polskim systemie prawnym, o możliwości ich stosowania decydują przepisy prawa wspólnotowego, które w przypadku kolizji mają pierwszeństwo względem przepisów prawa polskiego. Oznacza to, iż w przypadku sprzeczności z normami prawa wspólnotowego należałoby odmówić im skuteczności. Skarżąca podniosła, iż sam fakt opodatkowania nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego jest nie do pogodzenia z art.90 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską (Dz.U. z 2004 r., Nr 90, poz.864/2 ze zm.), zwanego dalej TWE. W przedmiocie art.90 TWE analizowanego w kontekście zgodności z nim przepisów ustawy wypowiedział się Europejski Trybunał Sprawiedliwości /ETS/ w orzeczeniu z dnia 18 stycznia 2007r. w sprawie C-313/05. Wyjaśnił, iż w przypadku opodatkowania używanych samochodów art.90 TWE służy zagwarantowaniu całkowitej neutralności podatków wewnętrznych w aspekcie konkurencji pomiędzy produktami znajdującymi się już na rynku krajowym, a produktami przywożonymi zza granicy. Odwołując się do ugruntowanego orzecznictwa stwierdził, że art.90 akapit pierwszy TWE zostaje naruszony, gdy podatek nakładany na produkty przywożone zza granicy i podatek nakładany na podobne produkty krajowe są obliczane w różny sposób i zgodnie z innymi zasadami, co prowadzi - choćby tylko w niektórych przypadkach - do wyższego opodatkowania towaru przywiezionego zza granicy W ocenie ETS art.90 akapit pierwszy TWE należy więc interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się on podatkowi akcyzowemu w zakresie, w jakim kwota podatku nakładana na pojazdy używane (starsze niż dwa lata), nabyte w państwie członkowskim innym niż to, które wprowadziło taki podatek, przewyższa rezydualną kwotę tego podatku zawartą w wartości rynkowej podobnych pojazdów, które zostały zarejestrowane wcześniej w państwie członkowskim, które nałożyło podatek. Dane opodatkowanie można zatem uznać za zgodne z art.90 TWE wtedy, gdy zostanie wykazane, że jest ono tak skonstruowane, iż wyklucza w każdym przypadku opodatkowanie przywożonych produktów w wyższym stopniu niż produktów krajowych, oraz że w związku z tym nie wywołuje ono w żadnym razie dyskryminujących skutków. Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy należy stwierdzić, iż opodatkowanie wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu podatkiem akcyzowym jest co do zasady zgodne z prawem wspólnotowym. ETS nie zakwestionował polskich przepisów podatkowych w zakresie możliwości opodatkowania nabycia wewnątrzwspólnotowego, o ile przepisy te nie mają charakteru dyskryminującego, tj. nie nakładają na towary przywożone wyższego podatku od rezydualnej kwoty podatku zawartej w cenie podobnych produktów sprzedawanych w kraju. Z powyższego wynika, iż opodatkowanie samochodu nabytego wewnątrzwspólnotowo przez skarżącą było zgodne z art.90 TWE. Organ zastosował stawkę, jaka jest stosowana dla podobnych samochodów rejestrowanych po raz pierwszy w kraju. Fakt opodatkowania nie miał zatem charakteru dyskryminującego. Przechodząc do kwestii zasad obliczenia podatku akcyzowego należy na wstępie odwołać się do art.82 ust.3 ustawy, zgodnie z którym, co do zasady, w przypadku nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego podstawą opodatkowania jest kwota, jaką nabywca jest obowiązany zapłacić. Jednakże w dniu 19 lipca 2008r., ustawą z dnia 9 maja 2008r. o zwrocie nadpłaty w podatku akcyzowym zapłaconym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego albo importu samochodu osobowego (Dz.U. Nr 118, poz.745) do ustawy został dodany art.82a wprowadzający swoisty wyjątek od powyżej reguły. W świetle art.82a ust.1 ustawy, jeżeli wysokość podstawy opodatkowania w przypadku sprzedaży na terytorium kraju albo nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od średniej wartości rynkowej tego samochodu osobowego, organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej wzywa podatnika do zmiany wysokości podstawy opodatkowania lub wskazania przyczyn uzasadniających podanie jej wysokości w kwocie znacznie odbiegającej od średniej wartości rynkowej samochodu osobowego. Z kolei na podstawie art.82a ust.2 ustawy w razie nieudzielenia odpowiedzi, niedokonania zmiany wysokości podstawy opodatkowania lub niewskazania przyczyn, które uzasadniają podanie jej wysokości znacznie odbiegającej od średniej wartości rynkowej, organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej określi wysokość podstawy opodatkowania. Wskutek powyższej zmiany organ uzyskał instrument pozwalający na ustalenie innej wysokości podstawy opodatkowania niż wskazana w art.82 ust.3 ustawy kwota, jaką nabywca zapłacił (zobowiązany był zapłacić). Średnia wartość rynkowa samochodu nabytego wewnątrzwspólnotowo przez skarżącą została przez organ ustalona w oparciu o katalog INFO-EKSPERT i wyniosła 270000,00 zł, co w porównaniu z zadeklarowaną kwotą nabycia przez stronę 153378,00 zł pozwoliło na uznanie, iż ta ostatnia wartość znacznie odbiega od średniej ceny rynkowej (różnica 116622,00 zł). Organ zgodnie z powołanym przepisem (art.82a ust.1 ustawy) skierował do strony odpowiednie wezwanie, jednakże skarżąca nie podwyższyła wartości samochodu, ani nie wskazała przyczyn uzasadniających podanie jego wartości w kwocie znacznie niższej od średniej ceny rynkowej podobnego samochodu. W ocenie sądu za zgodne z art.82a ust.4 ustawy uznać należy ustalenie średniej ceny rynkowej samochodu podobnego w oparciu o dane zebrane w katalogu INFO-EKSPERT. W katalogu tym zamieszczane są wartości rynkowe samochodów używanych na podstawie zebranych i przetworzonych danych. Z zawartej w treści katalogu charakterystyki tego wydawnictwa wynika, iż podawane ceny pochodzą z badania rynku wtórnego prowadzonego przez rzeczoznawców samochodowych oraz pracowników INFO-EKSPERT, zbieranie danych odbywa się poprzez monitorowanie największych giełd samochodowych, profesjonalnych punktów sprzedaży samochodów komisów samochodowych, itp., a przy pozyskiwaniu informacji o cenach pojazdów zbierane są także dane o ich stanie technicznym, przebiegu, okresie i charakterze użytkowania oraz wyposażeniu. Zarówno sposób gromadzenia danych do katalogu, jak i wskazanie, że zawiera on wartości rynkowe pojazdów świadczą, iż został on zbudowany w oparciu o ceny transakcyjne, a nie wywoławcze. Jednocześnie w katalogu wskazano metody dokonywania korekt wartości rynkowej pojazdu ze względu na najpowszechniej występujące różnice, w tym większy lub mniejszy przebieg samochodu. Organ uwzględniając dane z katalogu zastosował dodatkowo właściwą korektę dodatnią związaną z przebiegiem pojazdu. Brak było natomiast podstaw do stosowania korekt ujemnych. W szczególności sam fakt pochodzenia samochodu z importu prywatnego nie może być uznany za jedną z cech podobieństwa w rozumieniu art.90 akapit pierwszy TWE i jako okoliczność istotną w świetle art.82a ust.4 ustawy. Przyjęcie jako podstawy opodatkowania średniej wartości samochodu podobnego na rynku krajowym nie miało charakteru dyskryminującego, bowiem podatek obliczony od tak określonej podstawy nie przewyższył rezydualnej kwoty podatku, jaka jest zawarta w cenie pojazdu już rejestrowanego na terenie kraju. Nie można zgodzić się także z zarzutem naruszenia przez organ art.187 § 1 w związku z art.120, art.122 i art.191 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa /Dz.U. Nr 8 z 2005r., poz.60 ze zm.) przez pominięcie dowodu stwierdzającego realną wartość nabytego pojazdu. Organ uznał ten dowód za wiarygodny, a wskazaną w nim wartość pojazdu skonfrontował ze średnią ceną rynkową samochodu podobnego na rynku krajowym zgodnie z art.82a ust.1 ustawy. Określenie podstawy opodatkowania w wysokości tej ostatniej wartości wynikało nie z pominięcia, jako dowodu, faktury potwierdzającej cenę zapłaconą za przedmiotowy samochód przez skarżącą, ale z zastosowania art.82a ust.2 i 4 ustawy, które przewidują możliwość przyjęcia podstawy opodatkowania innej niż wynikająca z faktury nabycia samochodu. Nie odpowiada też prawdzie twierdzenie skargi, iż organ odwoławczy nie odniósł się do sformułowanych w odwołaniu zarzutów nawiązujących do prawa wspólnotowego. To, że organ poglądów strony w tym zakresie nie podzielił (por.: str.6-7 zaskarżonej decyzji) nie oznacza, że zostały one przez niego zignorowane. W tych okolicznościach, uznając, iż zaskarżona decyzja zgodna jest z prawem, na podstawie art.151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak w sentencji.