I SA/Lu 262/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Halina Chitrosz, , , po rozpoznaniu w dniu 9 września 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. i J. małż. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 14 kwietnia 2004 Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1999 r. p o s t a n a w i a Odrzucić skargę W dniu 14 czerwca 2004 r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skarga K. i J. małż. P., na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] odmawiającą stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1999 r. W dniu 17 czerwca 2004 r. skarżący zostali wezwani do uiszczenia wpisu sądowego od przedmiotowej skargi w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone w sposób prawidłowy i odebrane przez A. P.-siostrę skarżącego K.P. w dniu 23 czerwca 2004r. Siedmiodniowy termin przysługujący stronie na uiszczenie wpisu od skargi, liczony od dnia doręczenia pisma upłynął z dniem 30 czerwca 2004 r. Wpis w zakreślonym terminie nie został uiszczony. Rozpatrując sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art.220 ( 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - ( Dz.U. Nr 153, poz 1270 ) Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W takim przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, a w przypadku skargi pod rygorem jej odrzucenia, uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Jak wskazano na wstępie, K. i J. P. otrzymali wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego w dniu 23 czerwca 2004 r., w trybie art. 72 powołanej ustawy, który stanowi, że jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, może doręczyć pismo dorosłemu domownikowi (w tym przypadku pismo doręczono siostrze, k.-18). Tym samym siedmiodniowy termin do jego uiszczenia upłynął z dniem 30 czerwca 2004 r. i, jak wynika z akt sprawy, do tego dnia skarga nie została opłacona. Dlatego też, wobec bezskutecznego upływu siedmiodniowego terminu, biorąc pod uwagę dyspozycję art.220 ( 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - należało orzec jak w sentencji.