I SA/Lu 271/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marcin Małek Sędzia WSA Grzegorz Wałejko Asesor sądowy Jakub Polanowski (sprawozdawca) Protokolant starszy asystent sędziego Tomasz Woźny po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 listopada 2024 r. sprawy ze skargi S. w H. na czynność odmowy wyrażenia przez Burmistrza Miasta H. zgody na odstąpienie od terminu do złożenia wniosku o udzielenie dotacji z dnia 29 lutego 2024 r., znak: WOK.4431.2.2.2023.RD oddala skargę. Czynnością wyrażoną w piśmie z 4 kwietnia 2023 r., Burmistrz Miasta Hrubieszowa (dalej: Burmistrz, organ), odmówił Spółdzielni Socjalnej S. (dalej: Spółdzielnia, strona, skarżąca), jako organowi prowadzącemu N. P. F. w H. (dalej także: Przedszkole) wyrażenia zgody na odstąpienie od terminu do złożenia wniosku o udzielenie dotacji na rok 2023 wraz z planowaną liczbą uczniów, to jest terminu wynikającego z art. 33 ust. 1 ustawy z 27 października 2017 r. o finansowaniu zadań oświatowych (Dz. U. z 2023 r. poz. 1400; dalej: u.f.z.o.). Z treści wskazanego pisma Burmistrza oraz akt sprawy wynikało, że czynność ta dotyczyła odmowy wyrażenia zgody na odstąpienie od terminu z art. 33 ust. 1 pkt 1 u.f.z.o. w stosunku do lutego oraz miesięcy następnych 2023 r., włącznie z majem. Treść wniosku o udzielenie dotacji z budżetu Miasta H. (dalej: M.) na rok budżetowy określona została uchwałą Rady Miejskiej z 28 marca 2018 r., podjętą na podstawie art. 38 ust. 1 u.f.z.o. Wniosek ten, zgodnie z art. 31 ust. 1 pkt 1 u.f.z.o. powinien być złożony do 30 września roku poprzedzającego rok budżetowy. Spółdzielnia, będąca organem prowadzącym Przedszkole, we wskazanym terminie opisanego wniosku nie złożyła. Z tego powodu Burmistrz pismem z 28 lutego 2023 r. poinformował Spółdzielnię o braku podstawy do wypłacenia dotacji za ten miesiąc. Z kolei Spółdzielnia pismem z 1 marca 2023 r. wystosowała do Burmistrza wezwanie do wypłaty dotacji. Argumentowała w nim, że skoro złożyła miesięczną informację o liczbie dzieci za styczeń 2023 r. oraz dotacja za ten miesiąc została wypłacona, to oznacza, że Burmistrz uwzględnił wniosek o udzielenie dotacji i ją przyznał. Następnie 20 marca 2023 r. Spółdzielnia złożyła pismo z prośbą o wyrażenie zgody na odstąpienie od terminu, o którym mowa w art. 31 ust. 1 pkt 1 u.f.z.o. – w trybie art. 31 ust. 4 tej ustawy. Wyraziła w nim stanowisko, prezentowane wcześniej w wezwaniu do wypłaty dotacji. Ponadto podała, że brak wypłaty dotacji za luty 2023 r. spowodował brak możliwości opłacenia bieżących rachunków. Prowadzone przez Spółdzielnię Przedszkole, do którego uczęszcza 50 dzieci, jest jej zdaniem jedyną innowacyjna placówką w regionie hrubieszowsko-zamojskim. Posiada ono sensoryczny plac zabaw oraz tzw. magiczny dywan. Spółdzielnia zaznaczyła również, że w Przedszkolu prowadzona jest według innowacyjnych metod nauka języka angielskiego oraz organizowane są wycieczki, audycje muzyczne oraz koncerty. Spółdzielnia przedstawiła również inne obszary swojej aktywności na rzecz Miasta oraz ekonomii społecznej. Podała ona również, że brak wniosku o przyznanie dotacji spowodowany był nadmiarem obowiązków i błędem ludzkim. Do wniosku dołączone zostały odbitki kserograficzne: pisma z 17 marca 2023 r. zawierającego poświadczenie, że K. J.-O. jest od 2018 r. członkiem Regionalnego Komitetu Rozwoju Ekonomii Społecznej, certyfikat potwierdzający prawo Spółdzielni do posługiwania się znakiem "zakup prospołeczny" oraz podziękowanie dla Spółdzielni za pomoc na rzecz uchodźców z Ukrainy. We wskazanym piśmie z 4 kwietnia 2023 r. Burmistrz poinformował Spółdzielnię o odmowie wyrażenia zgody na odstąpienie od terminu, którym mowa w art. 33 ust. 1 u.f.z.o. Z jego treści wynika, że najważniejszym powodem odmowy wyrażenia zgody była ocena dotychczasowej współpracy z organem prowadzącym Przedszkole. Kontrola wykorzystania dotacji przeprowadzona w dniach od 9 maja do 30 września 2022 r. wykazała bowiem szereg nieprawidłowości, których skutkiem jest zakwestionowanie przez Miasto wydatków na kwotę 476.338,97 zł z powodu pobrania dotacji w nadmiernej wysokości w kwocie 4.944,66 zł przez wykazanie zawyżonej liczby dzieci; nieprawidłowego wydatkowania na kwotę 468.483,82 zł na zadania niemieszczące się w katalogu zadań zawartym w art. 35 u.f.z.o. oraz niewykorzystania do końca 2021 r. dotacji w kwocie 2.910,49 zł. Nieprawidłowości te wykazane zostały w protokole kontroli z 8 listopada 2022 r., a organ odnosił się do nich także w odpowiedzi na zastrzeżenia do protokołu kontroli z 5 grudnia 2022 r. Jak podał organ, 11 stycznia 2023 r. wszczęto postepowanie administracyjne, a 3 marca 2023 r. wydano decyzję nakazującą Spółdzielni zwrot dotacji w kwocie 476.338,97 zł, jako pobranej w nadmiernej wysokości (4.944,66 zł); wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem (468.483,82 zł) oraz niewykorzystanej do końca roku budżetowego (2.910,49 zł). Ze względu na te ustalenia Miasto 24 stycznia 2023 r. skierowało do Prokuratury Rejonowej w H. zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa na szkodę Miasta. Pismem z 2 marca 2023 r. Miasto zostało zawiadomione o wszczęciu przez Komendę Powiatową Policji w H. postępowania przygotowawczego w tej sprawie. Po rozpoznaniu skargi Spółdzielni na opisaną czynność Burmistrza z 4 kwietnia 2023 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie prawomocnym wyrokiem z 18 października 2023 r., I SA/Lu 313/23, stwierdził bezskuteczność tej czynności. Rozpatrując sprawę ponownie, organ pismem z 29 lutego 2024 r. odmówił wyrażenia zgody na odstąpienie od terminu, o którym mowa w art. 33 ust. 1 u.f.z.o. Uzasadniając odmowę, organ wskazał, że w odniesieniu do pisma strony z 1 marca 2023 r., nie uznaje faktu przelania środków na rzecz Przedszkola w styczniu 2023 r. (w odpowiedzi na złożoną 3 stycznia 2023 r. "Informację o faktycznej liczbie uczniów według stanu na m-c styczeń 2023 r.") za wyrażenie zgody na odstąpienie od terminu złożenia wniosku o udzielenie dotacji, z uwagi na brak złożenia takiego wniosku przez Spółdzielnię. Zdaniem organu, twierdzenie strony o zaplanowaniu środków na jej rzecz w uchwale budżetowej na rok 2023 jest nieprawdziwe, choćby dlatego, że skarżąca nie złożyła wniosku informującego o zamiarze wystąpienia o dotację. Jak wskazał Burmistrz, fakt przelania kwoty dotacji w odniesieniu do miesiąca stycznia 2023 r., wynikający z błędu, również nie sposób poczytywać za potwierdzenie zarezerwowania środków na rzecz Przedszkola. Podkreślił, że ani w sposób wyraźny, ani w sposób dorozumiany nie wyraził zgody na odstąpienie od terminu na złożenie wniosku o przyznanie dotacji, który powinien być złożony do 30 września tzw. roku bazowego; tym samym organ również nie dokonał, sugerowanej przez stronę, zmiany stanowiska pismem z 28 lutego 2023 r. Organ stwierdził, że przyjmuje do wiadomości wyposażenie placówki, ale zauważa, że Spółdzielnia w stosunku do okresu styczeń-listopad 2023 r. nie wykazywała w informacji miesięcznej uczniów niepełnosprawnych posiadających orzeczenie lub opinię placówki psychologiczno-pedagogicznej, a dopiero w grudniu 2023 r. wykazała uczęszczanie 1 dziecka z niepełnosprawnością. Odnosząc się do przedstawionych informacji o wpływie braku wypłaty dotacji za luty 2023 r. na uregulowanie przez stronę zobowiązań z tytułu rachunków lub wynagrodzeń dla pracowników, organ ocenił, że nie ma ono wpływu na wynik sprawy, gdyż dotacje przewidziane w przepisach u.f.z.o. nie mają na celu wsparcia organu prowadzącego placówkę oświatową, lecz ułatwienie dostępu do usług w zakresie oświaty i opieki nad dziećmi. W opinii Burmistrza, wymienione w piśmie zaangażowanie Spółdzielni w rozwój ekonomii społecznej, nie dotyczy przedmiotu wniosku i jako takie nie może zostać uwzględnione przy jego rozpatrywaniu. Następnie Burmistrz wskazał, że realizując zalecenia wynikające z wyroku Sądu w sprawie I SA/Lu 313/23, w zakresie wyważenia interesu publicznego z indywidualnym interesem adresata czynności, w tym w kontekście wskazanego w tym wyroku orzeczenia WSA w Lublinie z 17 września 2021 r. (I SA/Lu 257/21), pismem z 28 lutego 2023 r. wystąpił do Spółdzielni o przedstawienie wykazu dzieci uczęszczających do Przedszkola. Stosowną informację otrzymano 3 marca 2023 r. (data wpływu wyjaśnień do Urzędu Miasta). W wyniku analizy przedstawionych danych stwierdzono, że w odniesieniu do stycznia 2023 r. na 49 dzieci uczęszczających do przedszkola tylko 21 dzieci było mieszkańcami Gminy Miejskiej H., natomiast w odniesieniu do lutego na 50 dzieci uczęszczających do Przedszkola tylko 22 dzieci było mieszkańcami Gminy. W związku z tym przyjęto, że w razie wystąpienia zwiększonego zapotrzebowania na miejsca przedszkolne dla dzieci zamieszkałych na terenie Miasta zostaną podjęte kroki w celu zwiększenia liczby oddziałów w istniejących przedszkolach publicznych, w celu zabezpieczenia miejsc wychowania przedszkolnego dla wszystkich dzieci z terenu Miasta uczęszczających do Przedszkola. Organ wyjaśnił, że rokrocznie w styczniu danego roku dokonuje analizy liczby dzieci zameldowanych na pobyt stały i czasowy na terenie miasta, w związku z którymi zaistnieje zapotrzebowanie przedszkolne. Zdaniem organu, stosowna analiza sporządzona według danych na dzień 5 stycznia 2023 r., jak też 2 stycznia 2024 r. (której treść przedstawia w formie tabeli zaskarżone pismo), wyraźnie wskazuje na trend zmniejszenia zapotrzebowania na miejsca przedszkolne począwszy od rocznika 2020, w związku ze spadkiem urodzeń. Przeanalizowano również w piśmie dostępność miejsc w innych niż Przedszkole placówkach przedszkolnych publicznych i niepublicznych funkcjonujących na terenie Miasta w okresie 2023 roku. W wyniku tej analizy stwierdzone zostało, że: a) przedszkola publiczne, tj. Miejskie Przedszkole nr [...], przy ul. P. [...], z filią przy ul. G. [...], oferują łącznie 175 miejsc; Miejskie Przedszkole nr [...], przy ul. M.. H.. D. "H." [...], oferują 100 miejsc; Miejskie Przedszkole nr [...], przy ul. G. [...] z filią przy ul. [...] oferują łącznie 125 miejsc; Miejskie Przedszkole nr [...], przy ul. [...] oferują 125 miejsc; b) przedszkola niepubliczne: N. P. G., prowadzone przez P. Sp. z o.o., oferuje 80 miejsc; P. T.", prowadzone przez H. Spółdzielnię Socjalną im. Z., oferuje 50 miejsc; N. M. S., prowadzone przez Stowarzyszenie Pomocy Osobom Niepełnosprawnym oraz Ich Rodzinom "M. S." przy Specjalnym Ośrodku Szkolno-Wychowawczym w H., oferuje ok. 60 miejsc. W ocenie organu, powyższe informacje pokazują, że rodzice dzieci zamieszkałych w H. mają nadal zapewniony wybór miejsc opieki, zaś realizacja zadań oświatowych nie jest zagrożona. Ponadto dwa spośród wymienionych podmiotów niepublicznych, w szczególności N. M. S., są zorientowane w swojej działalności na objęcie opieką dzieci z niepełnosprawnościami, zarówno w zakresie przygotowania kadry, metodyki pracy z dziećmi, jak i wyposażenia, co pozwala zapewnić potrzeby lokalnej społeczności w zakresie wsparcia dzieci o szczególnych potrzebach edukacyjnych. W skardze oraz w piśmie procesowym z 10 czerwca 2024 r. skarżąca zarzuciła organowi naruszenie: 1) art. 33 ust. 4 u.f.z.o., poprzez niezasadne odmówienie zgody na odstąpienie od terminu do złożenia wniosku o udzielenie dotacji wraz z planowaną liczbą uczniów na rok 2023: - w sytuacji, gdy zasady sprawiedliwości, konstytucyjna zasada równości oraz ustawowa idea zaspokajania przez jednostkę samorządu terytorialnego zbiorowych potrzeb wspólnoty, w tym z zakresu edukacji, przemawiały za wyrażeniem przez Burmistrza tej zgody, zwłaszcza po uwzględnieniu dwóch istotnych faktów: zaplanowania w budżecie Miasta na rok 2023 wydatku na dotację dla skarżącej, jak również wypłaty pierwszej części dotacji w styczniu 2023 roku; - pomimo ponownego niewykazania, jakimi przesłankami kierował się organ odmawiając stronie dotacji, a także pomijając fakt, że przedszkola niepubliczne stanowią istotne uzupełnienie miejsc opieki przedszkolnej na terenie Gminy, a rodzice mają prawo wyboru placówki, przy czym bez znaczenia w tym zakresie jest to, jaka jest liczba miejsc w poszczególnych przedszkolach publicznych i niepublicznych bez odniesienia tych wartości do liczby wolnych miejsc w poszczególnych jednostkach w dacie złożenia wniosku przez stronę; 2) art. 7 i art. 8 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r., poz. 775 ze zm.; dalej także: k.p.a.), poprzez brak dokładnego rozważenia stanu faktycznego sprawy, podważenie zasady zaufania obywateli do władzy publicznej i naruszenie słusznego interesu strony, wskutek niewyrażenia zgody na odstąpienie od terminu do złożenia wniosku o udzielenie dotacji wraz z planowaną liczbą uczniów na rok 2023, bez uzasadnionej podstawy faktycznej i prawnej, a także brak uwzględnienia interesu społecznego i słusznego interesu obywateli, w sytuacji gdy strona prowadząc przedszkole na terenie Miasta realizowałaby zadania własne Gminy. Mając na uwadze podniesione zarzuty strona wniosła o: uznanie zaskarżonej czynności za bezskuteczną; uznanie uprawnienia strony do otrzymania dotacji w roku 2023 w związku z prowadzeniem Przedszkola; zasądzenie od organu na jej rzecz zwrotu kosztów postępowania; dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z dokumentu – pisma Burmistrza z 29 lutego 2024 r. (znak: WOK.4431.2.2.2023.RD) na okoliczność odmowy wyrażenia zgody na odstąpienie od terminu, o którym mowa w at. 33 ust. 1 u.f.z.o. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, popierając stanowisko wyrażone w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje. Skarga jest niezasadna. W myśl art. 47 u.f.z.o., czynności podejmowane przez organ dotujący, o którym mowa w art. 15-21, art. 25, art. 26, art. 28-32 i art. 40-41a, w celu ustalenia wysokości lub przekazania dotacji, o których mowa w art. 15-21, art. 25, art. 26, art. 28-32 i art. 40-41a, są czynnościami z zakresu administracji publicznej, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej: p.p.s.a.). Niewątpliwie skarżąca prowadzi na terenie Miasta Przedszkole, na które przysługuje jej dotacja na podstawie art. 17 ust. 1 u.f.z.o., to jest dotacja wymieniona w art. 47 u.f.z.o. Czynności podejmowane przez organ dotujący w odniesieniu do tej dotacji stanowią czynności z zakresu administracji publicznej podlegające kontroli sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Do tych czynności należy także czynność udzielenia, bądź odmowy udzielenia, zgody na odstąpienie od terminu złożenia wniosku o udzielenie dotacji, który przypada na 30 września roku bazowego. W świetle art. 33 ust. 1 pkt 1 u.f.z.o., dotacje, o których mowa w art. 15-21, art. 25, art. 26 i art. 28-32, są przekazywane pod warunkiem, że organ prowadzący przedszkole, inną formę wychowania przedszkolnego, szkołę oraz placówkę, o której mowa w art. 2 pkt 6-8 ustawy - Prawo oświatowe, przekaże organowi dotującemu informację o planowanej liczbie, odpowiednio, dzieci objętych wczesnym wspomaganiem rozwoju, uczniów, wychowanków, uczestników zajęć rewalidacyjno-wychowawczych lub słuchaczy kwalifikacyjnych kursów zawodowych, nie później niż do dnia 30 września roku bazowego - w przypadku dotacji, o których mowa w art. 15, art. 17, art. 19, art. 21, art. 26 ust. 1, 2, 5 i 8, art. 29, art. 30, art. 31 ust. 1 i 1a oraz art. 31a ust. 1. Rokiem bazowym, jak wynika z art. 2 pkt 25, jest rok poprzedzający rok budżetowy. Stosownie do art. 33 ust. 4 u.f.z.o., na wniosek organu prowadzącego, odpowiednio, przedszkole, inną formę wychowania przedszkolnego, szkołę lub placówkę, o której mowa w art. 2 pkt 6-8 ustawy z 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe (Dz. U. z 2023 r. poz. 900), organ wykonawczy jednostki samorządu terytorialnego właściwej do udzielenia dotacji, o której mowa odpowiednio w art. 15-21, art. 25, art. 26, art. 28-31a i art. 32, może wyrazić zgodę na odstąpienie od terminu, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, lub na udzielenie dotacji w terminie wcześniejszym niż od początku następnego roku budżetowego w przypadku nie przekazania informacji i danych, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2. Stosownie więc do cytowanych przepisów, warunkiem udzielenia dotacji oświatowej od początku, tj. od stycznia danego roku, jako roku budżetowego, jest złożenie przez zainteresowany podmiot wniosku w tym zakresie w terminie do 30 września roku poprzedzającego rok budżetowy. Organ dotujący, na wniosek zainteresowanego, może jednak wyrazić zgodę na odstąpienie od tego terminu albo na udzielenie dotacji wcześniej niż od początku następnego roku budżetowego. Nie ulega wątpliwości Sądu, że przepis art. 33 ust. 4 u.f.z.o. pozostawił uznaniu organu dotującego możliwość wyrażenia zgody na odstąpienie od terminów określonych w art. 33 ust. 1 tejże ustawy. W związku z tym przyjmuje się, że Sąd nie może ingerować w treść tego uznania. Natomiast Sąd jest zobowiązany ocenić sytuację poprzedzającą sam akt ostatecznego uznania. Podejmując określone czynności w granicach uznania administracyjnego, organy winny dokładnie wyjaśnić okoliczności stanu faktycznego, w jakim określone czynności podejmują oraz wyjaśnić zainteresowanym podmiotom zasadność swojego działania. Uznanie administracyjne jest więc zgodne z prawem, gdy organ prawidłowo wyjaśni oraz prawidłowo przeanalizuje wszystkie ważne okoliczności, w jakich wnioskodawca zwraca się do organu o wyrażenie zgody, o jakiej mowa w art. 33 ust. 4 u.f.z.o. oraz konkretnie i wyczerpująco przedstawi przyjęty obraz sprawy, zasadność zastosowanych kryteriów, a więc prawidłowo zobrazuje przyjęty w zaskarżonej czynności tok rozumowania prowadzący do przyjętego rozstrzygnięcia. Wyjaśnić zarazem należy, że wyrażenie zgody przez właściwy organ na odstąpienie od terminów, o których mowa w art. 33 ust. 1 u.f.z.o., co następuje w drodze czynności z zakresu administracji publicznej, ma charakter niesformalizowany, ponieważ akty prawa powszechnego nie regulują procedury ich dokonywania. W konsekwencji tego, czynność ta nie jest podejmowana w postępowaniu administracyjnym regulowanym przepisami ustawy Kodeks postępowania administracyjnego. Nie oznacza to jednak dowolności działania organu, gdyż standard proceduralny podejmowania przez organy czynności z zakresu administracji publicznej pozostaje w dużej części zbieżny z regulacją zawartą w przepisach k.p.a., a jego pierwotnym źródłem pozostają zasady unormowane w przepisach Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej z 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. nr 78, poz. 483 ze zm., dalej: Konstytucja RP), w tym w jej art. 7 (zasada praworządności), jak i art. 2 (zasada demokratycznego państwa prawnego) oraz zasadą ochrony zaufania obywatela do państwa (wywodzoną z art. 2 Konstytucji RP). Z pewnością te zasady stanowią trzon normatywny wyznaczający wymagany do spełnienia przez organ administracji standard przy podejmowaniu zaskarżonej czynności. W związku z tym, orzekając w przedmiocie wyrażenia zgody na odstąpienie od terminów, o jakich mowa w art. 33 ust. 1 u.f.z.o., organ wykonawczy jednostki samorządu terytorialnego właściwej do udzielenia dotacji powinien należycie uzasadnić kontrolowane rozstrzygnięcie, tak aby możliwe było odczytanie motywów, jakimi kierował się ten organ podejmując zaskarżoną czynność. W ocenie Sądu, nie budzi wątpliwości, że wbrew zarzutom skargi, organ dochował w niniejszej sprawie wymagań wynikających z opisanego standardu proceduralnego. Treść zaskarżonej czynności wskazuje, że Burmistrz respektował reguły stosowane w ramach uznania administracyjnego. Organ ten w sposób wszechstronny i wyczerpujący przeanalizował wszystkie istotne w sprawie okoliczności, w tym również odniósł się należycie do argumentów przedstawionych przez stronę w toku postępowania, a przyjęty przez organ sposób rozumowania (w pełni odzwierciedlony w uzasadnieniu pisma stanowiącego kontrolowaną czynność) jest zgodny z zasadami wiedzy, logiki i doświadczenia życiowego. W pierwszej kolejności zauważyć należy, że w niniejszej sprawie Sąd i organ pozostają związani treścią wyroku tutejszego Sądu z 18 października 2023 r., I SA/Lu 313/23. Wyrokiem tym Sąd stwierdził bezskuteczność opisanej na wstępie czynności Burmistrza z 4 kwietnia 2023 r., którą organ ten odmówił Spółdzielni, jako organowi prowadzącemu N. P. F. w H., wyrażenia zgody na odstąpienie od terminu do złożenia wniosku o udzielenie dotacji na rok 2023 wraz z planowaną liczbą uczniów. W wyroku tym Sąd wyjaśnił najpierw, że "wniosek o wyrażenie zgody na odstąpienie od terminu na złożenie wniosku o udzielenie dotacji został przez skarżącą złożony dopiero pismem z dnia 20 marca 2020 r. Wynika z niego expressis verbis, że wcześniej taki wniosek nie był składany, ze względu na błąd ludzki i nadmiar obowiązków". Mając to na uwadze Sąd stwierdził: "[m]a zatem rację Burmistrz, że wypłacenie skarżącej dotacji za styczeń 2023 r., co nastąpiło w wyniku błędu pracownika Urzędu Miasta, nie stanowi wyrazu przyznania skarżącej dotacji na 2023 r. Sama informacja o liczbie dzieci, wniosku takiego bowiem nie zastępuje. Należy w tym miejscu odnotować, że skarżącej nie została wypłacona dotacja także na luty 2023 r. Dopiero po upływie terminu płatności dotacji za ten miesiąc, skarżąca złożyła wezwanie do zapłaty dotacji za luty 2023 r. zawarte w piśmie z dnia 1 marca 2023 r. oraz wskazany wniosek o wyrażenie zgody na odstąpienie od terminu złożenia wniosku o udzielenie dotacji od początku roku budżetowego, datowany na 20 marca 2023 r.". Następnie Sąd ocenił: "[m]a rację Burmistrz, wyrażając w piśmie z dnia 4 kwietnia 2023 r., stanowiącym odmowę wyrażenia zgody na odstąpienie od wskazanego terminu, że zaplanowanie w uchwale budżetowej Miasta na 2023 r. środków na wsparcie przedszkoli niepublicznych nie oznacza, jak błędnie twierdzi skarżąca, że w budżecie zostały zabezpieczone środki na dotację dla spółdzielni, jako organu prowadzącego przedszkole. Zgodnie bowiem z art. 52 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2023 r. poz. 1270), ujęte w uchwale budżetowej wydatki stanowią nieprzekraczalny limit środków, jakie mogą być przeznaczone na zadanie ujęte w danej podziałce klasyfikacji budżetowej. Zaś z art. 51 tej ustawy wynika m.in., że zamieszczenie w budżecie jednostki samorządu terytorialnego wydatków na określone cele nie stanowi podstawy roszczeń ani zobowiązań jednostki samorządu wobec osób trzecich, ani roszczeń tych osób wobec jednostki samorządu. W budżecie planuje się zatem wydatki na określone zadania publiczne, najczęściej wg metody historycznej, tj. przyjmujące za punkt wyjścia wydatki planowane i realizowane we wcześniejszych okresach budżetowych, a nie środki dla określonych podmiotów". Sąd stwierdził także, iż "podziela również stanowisko Burmistrza, zgodnie z którym złożenie przez spółdzielnię, jako organ prowadzący przedszkole, informacji o faktycznej liczbie dzieci na styczeń 2023 r. nie stanowiło złożenia wniosku, o którym mowa w art. 33 ust. 4 u.f.z.o., tj. wniosku o wyrażenie zgody na odstąpienie od terminu 30 września roku bazowego do złożenia informacji o planowanej liczbie dzieci odnoszącej się do roku budżetowego. Wypłata dotacji za styczeń 2023 r. nie stanowiła zaś wyrażenia zgody na udzielenie skarżącej dotacji mimo niedotrzymania wskazanego wyżej terminu oraz niezłożenia wniosku o odstąpienie od niego, co organ wyjaśnił błędem pracownika". Zdaniem Sądu, "[m]a również rację organ, że aktywność skarżącej w innych sferach nie ma istotnego znaczenia dla kwestii udzielenia dotacji na prowadzone przedszkole". Natomiast Sąd wskazał, że wbrew stanowisku Burmistrza, podstawy do odmowy wyrażenia skarżącej zgody na odstąpienie od terminu na złożenie wniosku o udzielenie dotacji oświatowej na rok 2023 nie mogą stanowić "nieprawidłowości dotyczące wykorzystania dotacji udzielonej na 2021 r. Trzeba bowiem zauważyć, że z jednej strony, organ dotujący dysponuje właściwymi instrumentami kontroli prawidłowości wykorzystania dotacji oświatowej oraz żądania zwrotu dotacji niewykorzystanej bądź wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem, z których jak wynika z akt sprawy, skorzystał. Z drugiej natomiast strony, uwzględnić trzeba, że dotacje przewidziane w przepisach u.f.z.o. nie mają na celu wsparcia organu prowadzącego placówkę oświatową, w jego nierzadko odpłatnej działalności. Mają one natomiast na celu, przy zaangażowaniu środków publicznych, ułatwienie dostępu do usług w zakresie oświaty i opieki nad dziećmi. Beneficjentem dotacji oświatowych są więc dzieci objęte systemem oświaty i opieki i ich rodzice. Tymczasem, jak wynika z pisma Burmistrza z dnia 4 kwietnia 2023 r., a także odpowiedzi na skargę, najważniejszym powodem odmowy wyrażenia zgody na odstąpienie od terminu wynikającego z art. 33 ust. 1 u.f.z.o. były nieprawidłowości wykorzystania przez skarżącą dotacji oświatowej za 2021 r. stwierdzone decyzją z dnia 3 marca 2023 r.". Dalej Sąd wyjaśnił, że "wprawdzie art. 33 ust. 4 u.f.z.o. nie przesądza, jakimi przesłankami powinien kierować się organ dotujący, korzystając z zawartej w nim możliwości wyrażenia, bądź niewyrażenia, zgody na odstąpienie od terminu do złożenia wniosku o udzielenie dotacji od początku roku budżetowego. Niemniej jednak biorąc pod uwagę cel tej dotacji, odmowa wyrażenia zgody wymaga od organu rzetelnego, wnikliwego i bezstronnego rozważenia tej kwestii z punktu widzenia, z jednej strony zadań, jakie ma realizować system oświaty, z drugiej zaś prawidłowo rozumianego interesu i uzasadnionych oczekiwań lokalnej społeczności". W ocenie Sądu, "[t]akiej wszechstronnej analizy w odniesieniu do zaskarżonej czynności w ocenie Sądu zabrakło, zaś najważniejszy powód odmowy wyrażenia zgody, zdaniem Sądu, z powodów podanych wyżej wykracza poza kryteria istotne z punktu widzenia wyrażenia, bądź odmowy wyrażenia, zgody na odstąpienie od terminu do złożenia wniosku o udzielenie dotacji od początku roku budżetowego. Tym samym uzasadnione są zarzuty naruszenia standardów wyznaczonych przez ustawodawcę w treści art. 7 i 8 Kodeksu postępowania administracyjnego, mających zastosowanie w związku z treścią art. 2 i art. 7 ustawy zasadniczej państwa". Stosownie do art. 153 p.p.s.a., ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie. W myśl art. 170 p.p.s.a. orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby. W orzecznictwie przyjmuje się, że przepis art. 153 p.p.s.a. ma charakter bezwzględnie obowiązujący, wobec czego ani organ, ani sąd orzekając ponownie w tej samej sprawie, nie mogą pominąć oceny prawnej wyrażonej wcześniej w orzeczeniu, gdyż ocena ta wiąże w sprawie. Oznacza to, że orzeczenie sądu administracyjnego wywiera skutki wykraczające poza zakres postępowania sądowoadministracyjnego, albowiem jego oddziaływaniem objęte jest także przyszłe postępowanie administracyjne w danej sprawie. Związanie sądu oznacza, że nie może on formułować nowych ocen prawnych, które są sprzeczne z wyrażonym wcześniej poglądem, lecz zobowiązany jest do podporządkowania się mu w pełnym zakresie oraz konsekwentnego reagowania w razie stwierdzenia braku zastosowania się organu do wskazań w zakresie dalszego postępowania. Działania naruszające powyższą zasadę muszą być konsekwentnie eliminowane przez uchylanie wadliwych z tego powodu rozstrzygnięć administracyjnych (zob. wyroki NSA z: 21 października 1999 r., IV SA 1681/97, 1 września 2010 r., I OSK 920/10 i z 21 marca 2014 r., I GSK 534/12). W rozpoznawanej sprawie przepisy prawa nie uległy zmianie, a zatem obowiązkiem organu było zastosowanie się do oceny prawnej i wskazań co do dalszego postępowania wyrażonych w opisanym wyroku Sądu z 18 października 2023 r., I SA/Lu 313/23. W ocenie Sądu, organ prawidłowo wywiązał się z tego obowiązku. Przede wszystkim podkreślenia wymaga raz jeszcze, że organ orzekał w tym przypadku w ramach uznania administracyjnego. Jak słusznie dostrzegła strona skarżąca, uznanie to nie oznacza przyzwolenia na dowolność rozstrzygnięcia, jednakże jest jasne, że w takiej sprawie organ działa w warunkach większej swobody niż wówczas, gdy jest zobowiązany do wydania decyzji związanej. Jest tego konsekwencją reguła, zgodnie z którą sąd administracyjny nie może ingerować władczo w materię tego uznania, w tym sensie, że nie może badać celowości podjętego przez organ rozstrzygnięcia. Inaczej mówiąc, skoro możliwość wyrażenia zgody na odstąpienie od terminów, o których mowa w ust. 1, ustawodawca pozostawił w ust. 4 uznaniu organu dotującego, sąd nie może wkraczać w tę sferę prawną decyzji organu o wyjątkowym udzieleniu dotacji, jest natomiast uprawniony do oceny sytuacji poprzedzającej ten akt (zob. K. Tusiński, Komentarz do art. 33, [w:] Finansowanie zadań oświatowych. Komentarz, pod red. M. Pilicha, Warszawa 2020, Lex/el., nr 4). Przepis art. 33 ust. 4 u.f.z.o. nie wskazuje żadnych przesłanek, jakimi winien się kierować właściwy organ rozpoznając omawiany wniosek strony. Jak wskazano wyżej, organ winien w tym zakresie mieć na uwadze cel dotacji oświatowej, to jest dofinansowanie działalności przedszkola w sferze jego podstawowych zadań, a więc kształcenia wychowania i opieki, a nie całkowite sfinansowanie działalności przedszkola. Dotacja ta, zwłaszcza zważywszy na specyfikę przedszkoli niepublicznych, w których ze swej istoty edukacja przedszkolna jest zasadniczo odpłatna, nie stanowi wyłącznego źródła finansowania działalności. Dlatego też wyrażając zgodę na odstąpienie od wynikającego z art. 33 ust. 1 u.f.z.o. terminu do złożenia wniosku o udzielenie dotacji – co w konsekwencji pozwola na otrzymywanie dotacji, finansowanej ze środków publicznych, których wydatkowanie podlega szczególnemu rygorowi wydatkowania i rozliczania – organ dotujący zobowiązany jest w sposób szczególnie staranny wyważyć względy interesu publicznego i słusznego interesu strony, aby podjęte rozstrzygnięcie w pełni uwzględniało specyficzne okoliczności sytuacji prawnej i faktycznej w sprawie. Podkreślić trzeba, że WSA w Lublinie w wydanym w sprawie wyroku wskazał na dodatkowe okoliczności odnoszące się do zakresu uznania w tej sprawie. Po pierwsze, zwrócił uwagę, że nie mogą stanowić uzasadnienie odmowy wyrażenia zgody na odstąpienie od terminów, o których mowa w art. 33 ust. 1 u.f.z.o. nieprawidłowości dotyczące wykorzystania dotacji udzielonej na 2021 rok. Właśnie w związku z tym Sąd stwierdził wówczas bezskuteczność zaskarżonej czynności, gdyż zauważył, że jak wynika z pisma Burmistrza z 4 kwietnia 2023 r., najważniejszym powodem odmowy wyrażenia zgody na odstąpienie od terminu wynikającego z art. 33 ust. 1 u.f.z.o. były nieprawidłowości wykorzystania przez skarżącą dotacji oświatowej za 2021 rok stwierdzone decyzją z 3 marca 2023 r. Już w tym miejscu wskazać jednak trzeba, że ponownie rozpoznając sprawę, organ zastosował się do tego stanowiska, albowiem zaskarżona czynność nie odwołuje się w żaden sposób do argumentu uznanego przez Sąd za błędny. Jest więc jasne, że dostrzeżone przez organ uchybienia w wydatkowaniu dotacji udzielonej stronie na 2021 rok nie stanowiły podstawy do odmowy wyrażenia zgody na odstąpienie od terminu wynikającego z art. 33 ust. 1 u.f.z.o. Po drugie, WSA w Lublinie wskazał na konieczność uwzględnienia przez organ celu dotacji przewidzianych w przepisach u.f.z.o., które nie służą wsparciu organu prowadzącego placówkę oświatową, w jego nierzadko odpłatnej działalności, lecz mają na celu – przy zaangażowaniu środków publicznych – ułatwienie dostępu do usług w zakresie oświaty i opieki nad dziećmi. Zdaniem Sądu, również w tym zakresie organ rozstrzygając obecnie niniejszą sprawę prawidłowo uwzględnił ocenę prawną i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w wyroku Sądu wydanym w sprawie. Podnieść należy, że nieuzasadnione są zarzuty skargi wskazujące na dwa istotne – zdaniem skarżącej – dla sprawy fakty, to jest akcentujące, że budżet Miasta H. na rok 2023 uwzględniał w planie wydatków na dotację oświatową dla przedszkoli niepublicznych uczniów, którzy uczęszczają do Przedszkola prowadzonego przez skarżącą oraz że organ wypłacił stronie pierwszą część dotacji za rok 2023, przez co w sposób faktyczny przyznał jej prawo do dotacji na rok 2023, z którego następnie – bez istnienia ku temu uzasadnionych podstaw – się wycofał. Nie ulega wątpliwości, co wskazano wyżej, że kwestia ta została już rozstrzygnięta w wyroku Sądu z 18 października 2023 r., I SA/Lu 313/23. Sąd zauważył najpierw, że "[j]ak wynika z akt postępowania, wniosek o wyrażenie zgody na odstąpienie od terminu na złożenie wniosku o udzielenie dotacji został przez skarżącą złożony dopiero pismem z dnia 20 marca 2020 r. Wynika z niego expressis verbis, że wcześniej taki wniosek nie był składany, ze względu na błąd ludzki i nadmiar obowiązków". Mając zaś ten fakt na uwadze, w opisanym wyroku Sąd w sposób stanowczy uznał opisaną argumentację strony (dotyczącą faktu wypłaty dotacji za styczeń 2023 r. za nietrafną), wskazując: "[m]a zatem rację Burmistrz, że wypłacenie skarżącej dotacji za styczeń 2023 r., co nastąpiło w wyniku błędu pracownika Urzędu Miasta, nie stanowi wyrazu przyznania skarżącej dotacji na 2023 r. Sama informacja o liczbie dzieci, wniosku takiego bowiem nie zastępuje". Co także niezwykle istotne – zważywszy na zarzuty skargi – WSA w Lublinie przesądził także, że prawidłowo ocenił organ jako niezasadne argumenty strony opierające się na twierdzeniu o "zaplanowaniu" w budżecie Miasta środków pieniężnych na dotację dla strony, których to środków następnie z niewiadomych (w opinii skarżącej) przyczyn nie wypłacono. Sąd wskazał bowiem, że rację ma organ, że "zaplanowanie w uchwale budżetowej Miasta na 2023 r. środków na wsparcie przedszkoli niepublicznych nie oznacza, jak błędnie twierdzi skarżąca, że w budżecie zostały zabezpieczone środki na dotację dla spółdzielni, jako organu prowadzącego przedszkole". Bezzasadne są więc twierdzenia strony, która upatruje naruszenia zaskarżoną czynnością – w sposób oczywisty – zasady zaufania uczestników postępowania do władzy publicznej i zasady praworządności, wskutek tego, że Burmistrz najpierw poprzez czynność faktyczną przyznał skarżącej dotację na rok 2023 i wypłacił pierwszą część dotacji, następnie zaniechał wypłaty dotacji za luty 2023 roku. Zdaniem Sądu, organ nie naruszył w jakikolwiek sposób standardów postępowania wynikających z tych zasad, gdyż uwzględnił w sprawie wiążące stanowisko Sądu wyrażone w cytowanym orzeczeniu. Wymaga jednocześnie podkreślenia, że w wyroku z 18 października 2023 r., I SA/Lu 313/23, Sąd wskazał wyraźnie, że słuszne jest stanowisko organu, zgodnie z którym złożenie przez stronę – działającą jako organ prowadzący przedszkole – informacji o faktycznej liczbie dzieci na styczeń 2023 r. nie stanowiło złożenia wniosku, o jakim mowa w art. 33 ust. 4 u.f.z.o., a więc wniosku o wyrażenie zgody na odstąpienie od terminu 30 września roku bazowego do złożenia informacji o planowanej liczbie dzieci odnoszącej się do roku budżetowego. Wypłata dotacji za styczeń 2023 r. nie stanowiła zaś wyrażenia zgody na udzielenie skarżącej dotacji mimo niedotrzymania wskazanego wyżej terminu oraz niezłożenia wniosku o odstąpienie od niego, co organ wyjaśnił błędem pracownika. Nie budzi wątpliwości, że w myśl art. 153 p.p.s.a. również to stanowisko jest wiążące w rozstrzyganej sprawie, a to oznacza, że przeciwna mu argumentacja strony – akcentująca, że Burmistrz nie rozumie, jakie znaczenie w obrocie prawnym ma fakt złożenia przez organ prowadzący daną placówkę oświatową wniosku o przyznanie dotacji oraz informacji o planowanej liczbie dzieci – jest niezasadna. Zauważyć też trzeba, że WSA w Lublinie przesądził w omawianym wyroku, że eksponowane przez stronę jej zaangażowanie w rozwój ekonomii społecznej, nie dotyczy przedmiotu wniosku i jako takie nie może zostać uwzględnione przy jego rozpatrywaniu. Sąd stwierdził bowiem: "[m]a również rację organ, że aktywność skarżącej w innych sferach nie ma istotnego znaczenia dla kwestii udzielenia dotacji na prowadzone przedszkole". Pamiętać wreszcie należy, że opisanym wyrokiem Sąd wiążąco stwierdził, że dotacje przewidziane w przepisach u.f.z.o. nie mają na celu wsparcia organu prowadzącego placówkę oświatową, w jego nierzadko odpłatnej działalności, ale mają na celu, dzięki zaangażowaniu środków publicznych, ułatwienie dostępu do usług w zakresie oświaty i opieki nad dziećmi. Beneficjentem – jak ocenił wówczas Sąd – dotacji oświatowej są bowiem dzieci i ich rodzice. W związku z tym trafnie organ uznał za niemające wpływu na wynik sprawy argumenty strony odnoszące się do przedstawionych informacji o wpływie braku wypłaty dotacji za miesiąc luty 2023 r. na uregulowanie przez stronę zobowiązań z tytułu rachunków związanych z funkcjonowaniem Przedszkola i wynagrodzeń dla pracowników tej placówki oświatowej. Niewątpliwie również organ odwołał się do przeprowadzanej co roku analizy liczby dzieci zameldowanych na pobyt stały i czasowy na terenie miasta, w związku z którymi zaistnieje zapotrzebowanie przedszkolne. Przedstawiona przez organ analiza, sporządzona według danych na dzień 5 stycznia 2023 r., jak też 2 stycznia 2024 r. (której treść przedstawia w formie tabeli zaskarżone pismo), wyraźnie wskazuje na trend zmniejszenia zapotrzebowania na miejsca przedszkolne począwszy od rocznika 2020, w związku ze spadkiem urodzeń. Ponadto Burmistrz wskazał, że realizując zalecenia wynikające z wyroku Sądu w sprawie I SA/Lu 313/23 w zakresie wyważenia interesu publicznego z indywidualnym interesem adresata czynności, pismem z 28 lutego 2023 r. wystąpił do Spółdzielni o przedstawienie wykazu dzieci uczęszczających do Przedszkola. Stosowną informację otrzymano 3 marca 2023 r. (data wpływu wyjaśnień do Urzędu Miasta). W wyniku analizy przedstawionych danych stwierdzono, że w odniesieniu do stycznia 2023 r. na 49 dzieci uczęszczających do przedszkola tylko 21 dzieci było mieszkańcami Gminy Miejskiej H., natomiast w odniesieniu do lutego na 50 dzieci uczęszczających do Przedszkola tylko 22 dzieci było mieszkańcami Gminy. W związku z tym organ wyjaśnił, że w razie wystąpienia zwiększonego zapotrzebowania na miejsca przedszkolne dla dzieci zamieszkałych na terenie Miasta zostaną podjęte kroki w celu zwiększenia liczby oddziałów w istniejących przedszkolach publicznych, w celu zabezpieczenia miejsc wychowania przedszkolnego dla wszystkich dzieci z terenu Miasta uczęszczających do Przedszkola. Zauważyć też należy, że w piśmie uzewnętrzniającym treść zaskarżonej czynności przedstawiona została dodatkowo argumentacja dotycząca dostępności miejsc dla dzieci w przedszkolach publicznych i niepublicznych działających na terenie Miasta, co nawet w razie zaprzestania prowadzenia przedszkola przez skarżącą, nie pozbawi rodziców dzieci możliwości wyboru odpowiadającej im placówki. Podkreślenia wymaga jednak, że wywody te stanowiły jedynie uzupełnienie podniesionych wcześniej motywów odmowy, nie stanowiąc wyłącznej podstawy do podjętego rozstrzygnięcia. Niewątpliwie zatem podniesione w skardze w tym zakresie zarzuty nie mogły okazać się skuteczne. Zarazem wyjaśnienia wymaga, że zdaniem Sądu, na wynik sprawy nie miały istotnego wpływu zarzuty strony oparte o cytowane w skardze orzeczenia Sądu z 17 września 2021 r., I SA/Lu 257/21 i 13 maja 2022 r., I SA/Lu 65/22. Zauważyć należy, że w obu tych sprawach zasadniczy motyw odmowy uwzględnienia przez organ dotujący wniosku o wyrażenie zgody na odstąpienie od terminu określonego w art. 33 ust. 1 pkt 1 u.f.z.o. był odmienny aniżeli w rozpoznawanej sprawie. Organ gminy podnosił bowiem jako podstawowy argument za odmową uwzględnienia wniosku strony skarżącej brak środków budżetowych i związaną z tym konieczność czynienia oszczędności, zaś Sąd kontrargumentował, że organ nie wykazał tych okoliczności w sposób umożliwiający kontrolę tych faktów. Jakkolwiek zaś Sąd wskazał w tych wyrokach również na to, że argumentem dla odmowy nie może być wyłącznie fakt, że gmina dysponuje miejscami w innych przedszkolach publicznych bądź niepublicznych, to zważyć trzeba, że – jak wspomniano wyżej – w rozpoznawanej sprawie nie miała rozstrzygającego znaczenia argumentacja dotycząca dostępnych miejsc w innych przedszkolach działających w Mieście, albowiem została ona przedstawiona jedynie uzupełniająco, w sytuacji gdy pozostałe podniesione przez organ kwestie stanowiły wystarczające – w ocenie Sądu – uzasadnienie dla odmowy wyrażenia zgody, zgodnie z wnioskiem strony. W tej sytuacji również to, jaka była ilość wolnych miejsc w tych przedszkolach w dniu złożenia wniosku przez stronę, nie mogło mieć kluczowego znaczenia w sprawie. Podkreślić także trzeba, że organ trafnie dostrzegł, iż podniesiona kwestia zabezpieczenia interesu publicznego w zakresie wsparcia dzieci niepełnosprawnych, które wymagają kształcenia specjalnego, nie mogła stanowić kluczowego argumentu dla uwzględnienia wniosku, skoro niekwestionowane jest, że niemal przez cały rok 2023 takich dzieci w Przedszkolu nie było, gdyż dopiero w grudniu 2023 roku zaczęło uczęszczać do tej placówki jedno niepełnosprawne dziecko. Organ dotujący wnikliwie odniósł się do tego zagadnienia, a tym samym nie sposób twierdzić, że rozpoznając sprawę nie rozważał, czy w interesie społecznym jest zapewnienie dzieciom niepełnosprawnym, które wymagają kształcenia specjalnego, możliwości edukacyjnych, gdyż nie oceniał konkretnej sytuacji strony, w tym czy faktycznie (a nie tylko hipotetycznie) obejmuje ona edukację przedszkolną dzieci (uczniów) niepełnosprawnych posiadających orzeczenie lub opinię placówki psychologiczno-pedagogicznej. W sytuacji bowiem, gdy pomimo wskazywania przez organ prowadzący Przedszkole na konieczność uwzględnienia wniosku o zgodę na odstąpienie od terminu, opisanego w art. 33 ust. 1 u.f.z.o., z uwagi na realizowane przez Przedszkole zadania służące zapewnieniu – przez cały rok 2023 – dzieciom niepełnosprawnym wymagającym kształcenia specjalnego możliwości edukacyjnych, strona nie wykazała tej okoliczności przez okres od stycznia do listopada 2023 roku, a jedynie fakt, że w grudniu 2023 roku do Przedszkola uczęszczało jedno dziecko niepełnosprawne, to organ prawidłowo doszedł do przekonania, że tego rodzaju okoliczności nie wymagały konieczności wyrażenia zgody, zgodnie z wnioskiem skarżącej Spółdzielni. Słusznie też organ stwierdził, że przyjmuje do wiadomości wyposażenie placówki, ale – ze wskazanych wyżej względów – w sytuacji, gdy strona w stosunku do okresu styczeń-listopad 2023 r. nie wykazywała w informacji miesięcznej uczniów niepełnosprawnych posiadających orzeczenie lub opinię placówki psychologiczno-pedagogicznej, zaś dopiero w grudniu 2023 r. wykazano uczęszczanie jednego dziecka z niepełnosprawnością, nie ocenił tego faktu jako determinującego potrzebę udzielenia stronie żądanej zgody. Aczkolwiek więc strona wskazała na posiadane wyposażenie, m.in. sensoryczny plac zabaw czy tzw. magiczny dywan, a także informacje odnośnie przyjętej metodyki nauczania czy zakresu oferty dydaktycznej związanej z pracą z dziećmi potrzebującymi szczególnego wsparcia w zakresie wymagań edukacyjnych, to mając na uwadze całokształt przedstawionych przez organ okoliczności sprawy nie można zarzucić dowolności organowi, który stwierdził, że nie zachodziły podstawy do wyrażenia w rozpoznawanej sprawie zgody na odstąpienie od terminu na złożenie wniosku o udzielenie dotacji na rok 2023. W opinii Sądu, zważywszy na opisane wyżej okoliczności sprawy, nie budzi wątpliwości, że organ prawidłowo wyważył interes publiczny z indywidualnym ważnym interesem strony, kierując się przy tym proporcjonalnością uwzględnienia obu rodzajów interesów. W toku rozpatrywania sprawy organ wszechstronnie wyjaśnił wszystkie istotne okoliczności faktyczne oraz mając je na uwadze wnikliwie rozważył kluczowe dla treści rozstrzygnięcia kryteria oraz wyjaśnił z jakich względów podniesione przez stronę skarżącą argumenty nie dawały podstaw do uwzględnienia jej wniosku. Zaskarżone rozstrzygnięcie, aczkolwiek niekorzystne dla strony, zostało wyczerpująco, wnikliwie, jasno i przekonująco uzasadnione, zarówno co do faktów, jak i co do prawa. Przyjęty przez Burmistrza tok rozumowania, jego przesłanki faktyczne i prawne, a także rzetelność i obiektywizm przy podejmowaniu tego rozstrzygnięcia w ramach uznania administracyjnego nie nasuwają żadnych wątpliwości. W konsekwencji powyższego, zdaniem Sądu, nie sposób zarzucić skutecznie organowi naruszenia w niniejszej sprawie standardów wynikających z art. 6, art. 7, art. 8 i art. 11 k.p.a. w związku z art. 2 i art. 7 Konstytucji RP. Organ podejmował działania w tej sprawie z poszanowaniem przepisów prawa, rozstrzygnął wniosek strony na podstawie całokształtu istotnych okoliczności faktycznych obrazujących prawdę obiektywną, w sposób bezstronny odniósł się do wszystkich przedstawianych przez stronę argumentów, wyjaśniając swoje stanowisko rzeczowo i zarazem wyczerpująco. Tym samym organ dochował również wymagań, jakie nakłada na niego zasada budzenia zaufanie obywateli do organów władzy publicznej. Ponadto wskazać należy, że w niniejszej sprawie nie było podstaw, aby uwzględnić wniosek dowodowy skarżącej, na podstawie art. 106 § 3 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, sąd może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Dlatego sąd administracyjny wyłącznie wyjątkowo, gdyż co do zasady nie prowadzi postępowania dowodowego, może dopuścić dowód uzupełniający z dokumentu, ale tylko wówczas, gdy jest to konieczne dla wyjaśnienia okoliczności w sprawie, które mają charakter istotny oraz dodatkowo, gdy nie przedłuży to nadmiernie postępowania w sprawie. Jest oczywiste, że pismo Burmistrza z 29 lutego 2024 r. objęte wnioskiem dowodowym (w którym to piśmie zawarta została zaskarżona czynność) zostało dołączone przez organ przy odpowiedzi na skargę jako uzupełnienie akt administracyjnych sprawy (wraz z dowodem doręczenia pisma). Nie było zatem potrzeby prowadzenia przez Sąd uzupełniającego postępowania dowodowego w tym zakresie. Z tych wszystkich względów, na podstawie art. 151 p.p.s.a., skarga podlegała oddaleniu, o czym Sąd orzekł jak w sentencji.