I SA/Lu 295/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Marcin Małek po rozpoznaniu w dniu 11 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D.-M. H. M. do O. D. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w G. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 1 kwietnia 2025 r. nr 0601-IOA[1].4103.29.2024 w przedmiocie dodatkowego zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2020 r. p o s t a n a w i a odrzucić skargę. D.-M. H. M. do O. D. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w G. (skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z 1 kwietnia 2025 r. w przedmiocie dodatkowego zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2020 r. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 5 czerwca 2025 r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 3 494 zł – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi skarżąca wniosła o zwolnienie jej od kosztów sądowych. Postanowieniem z 22 lipca 2025 r., sygn. akt I SPP/Lu 48/25, starszy referendarz sądowy odmówił przyznania skarżącej prawa pomocy. Następnie postanowieniem z 14 sierpnia 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W związku z tym, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 14 sierpnia 2025 r. ponownie wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi. Wezwanie to zostało skutecznie doręczone skarżącej 25 sierpnia 2025 r. i pozostało bezskuteczne, gdyż wpis od skargi nie został uiszczony. Natomiast w piśmie z 1 września 2025 r. skarżąca ponownie wniosła o zwolnienie jej od kosztów sądowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.), dalej jako "p.p.s.a.", sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Natomiast według regulacji szczególnej zawartej w art. 220 § 3 p.p.s.a., skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. W rozpoznawanej sprawie termin zakreślony w zarządzeniu z 14 sierpnia 2025 r. na opłacenie skargi upłynął bezskutecznie z dniem 1 września 2025 r. Wyjaśnić należy, że prawomocne zakończenie postępowania w przedmiocie przyznania skarżącej spółce prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych nastąpiło w dacie wydania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie postanowienia z 14 sierpnia 2025 r., którym Sąd utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego z 22 lipca 2025 r. o odmowie przyznania prawa pomocy. W związku z powyższym skarżąca została wezwana do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Wyjaśnienia przy tym wymaga, że ponowne złożenie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, nawet dokonane w terminie określonym w ponownym wezwaniu do uiszczenia wpisu, wystosowanym do strony po wydaniu prawomocnego postanowienia odmawiającego zwolnienia od kosztów, nie uchyla skutków tego prawomocnego rozstrzygnięcia na toczące się postępowanie (por. postanowienie NSA z 8 grudnia 2021 r., sygn. akt III FZ 681/21). Skoro zatem termin zakreślony stronie w ponownym zarządzeniu Przewodniczącego Wydziału z 14 sierpnia 2025 r. na usunięcie braków fiskalnych skargi (jej opłacenie) upłynął bezskutecznie 1 września 2025 r. to skarga podlega odrzuceniu. Z przytoczonych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, na podstawie art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.