I SA/Lu 325/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Czajecka-Szpringer (spr.), Sędziowie WSA Halina Chitrosz,, NSA Ewa Gdulewicz, Protokolant asyst. Anna Strzelec, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 stycznia 2006 r. sprawy ze skargi Urzędu Gminy w K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie interpretacji przepisów prawa podatkowego I. uchylona zaskarżoną decyzję i poprzedzające ją postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. z dnia [...], nr [...]; II. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz Urzędu Gminy w K. kwotę [...] tytułem zwrotu kosztów postępowania. Zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Skarbowej, po rozpatrzeniu zażalenia Urzędu Gminy K. na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. z dnia [...] Nr [...] w sprawie interpretacji przepisów prawa podatkowego, utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji. W uzasadnieniu w/w decyzji wskazano, że rozpatrując wniosek Urzędu Gminy K. z dnia 14 stycznia 2005 r. o udzielenie pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w sprawie określenia stawki podatku VAT dla robót budowlano-montażowych związanych z "Modernizacją drogi gminnej Nr [...] w miejscowości S., gm. K. od km 0+00 do 0+ 520,0 nr ew./dz [...]", Naczelnik Urzędu Skarbowego w P. na podstawie art. 14 "a" § 1 ustawy Ordynacja podatkowa poinformował stronę, że zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535) do robót budowlano-montażowych polegających na modernizacji wymienionej drogi gminnej sprzedawca usługi winien zastosować 22 % stawkę podatku VAT. Na powyższe postanowienie Urząd Gminy K. w piśmie z dnia 10 marca 2005 r. złożył zażalenie, zarzucając organowi pierwszej instancji błędną wykładnię art. 146 ust. 1 pkt 2 lit. "a" w związku z ust. 2 i ust. 3 pkt 2 tegoż artykułu ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. Zdaniem Urzędu Gminy, w sytuacji gdy modernizacja w/w drogi stanowi infrastrukturę towarzyszącą budownictwu mieszkaniowemu, o jakiej mowa w art. 146 ust. 3 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług, a to z uwagi na fakt, że droga w miejscowości S. stanowi dojazd do istniejącego i ciągle realizowanego budownictwa mieszkaniowego, to do robót budowlano-montażowych polegających na modernizacji w/w drogi powinna być stosowana 7 % stawka podatku VAT. Po zapoznaniu się z materiałem zgromadzonym w sprawie organ odwoławczy stwierdził, że interpretacja jest zgodna z przepisami ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. Wyjaśnił, że zgodnie z art. 146 ust. 1 pkt 2 lit. "a" ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535) w okresie od dnia przystąpienia Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej do dnia 31 grudnia 2007 r. stosuje się stawkę podatku VAT w wysokości 7 % w odniesieniu do robót budowlano-montażowych oraz remontów konserwacyjnych związanych z budownictwem mieszkaniowym i infrastrukturą towarzyszącą, o których mowa w ust. 1 pkt 2 lit. "a" rozumie się roboty budowlane dotyczące inwestycji w zakresie obiektów budownictwa mieszkaniowego i infrastruktury towarzyszącej oraz remontów obiektów budownictwa mieszkaniowego (art. 146 ust. 2 ustawy). Przez infrastrukturę towarzyszącą budownictwu mieszkaniowemu, o której mowa w ust. 1 pkt 2 lit. "a" rozumie się: 1/ sieci rozprowadzające, wraz z urządzeniami, obiektami i przyłączami do budynków mieszkalnych, 2/ urządzanie i zagospodarowanie terenu w ramach przedsięwzięć i zadań budownictwa mieszkaniowego, w szczególności drogi, dojazdy, zieleń i małą architekturę, 3/ urządzenia i ujęcia wody, stacje uzdatniania wody, oczyszczania ścieków, kotłownie oraz sieci wodociągowe, kanalizacyjne, cieplne, elektroenergetyczne, gazowe i telekomunikacyjne – jeżeli są one związane z obiektami budownictwa mieszkaniowego (art. 146 ust. 3 ustawy). Przepis art. 146 w/w ustawy wyraźnie wskazuje, że stawka 7 % odnosi się do infrastruktury towarzyszącej budownictwu mieszkaniowemu. Z przedstawionego stanu faktycznego oraz przedłożonych dokumentów: wypisu i wyrysu oraz map wynika, że droga, której modernizacja ma nastąpić jest drogą gminną, o której mowa w art. 2 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (tekst jednolity: Dz. U. z 2004 r. Nr 273, poz. 2703). Zgodnie z art. 7 ust. 1 w/w ustawy do dróg gminnych zalicza się drogi o znaczeniu lokalnym niezaliczone do innych kategorii, stanowiące uzupełnioną sieć dróg służących miejscowym potrzebom, z wyłączeniem dróg wewnętrznych. Drogi gminne stanowią uzupełnienie istniejących w danej gminie sieci dróg powiatowych, wojewódzkich lub krajowych. Definicja drogi gminnej zawarta w ustawie o drogach publicznych jednoznacznie wskazuje, że nie mamy tutaj do czynienia z infrastrukturą towarzyszącą w rozumieniu art. 146 ust. 1 pkt 2 lit. "a" ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, zatem jej modernizacja powinna być opodatkowana 22 % stawką podatku VAT na podstawie art. 41 ustawy o podatku od towarów i usług. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie pełnomocnik Urzędu Gminy wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji z uwagi na naruszenie art. 146 ust. 1 pkt 2 lit. "a" w zw. z ust. 2 i ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, wywodząc jak w zażaleniu. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie, argumentując jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 14 "a" § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (tekst jednolity: Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60) z zapytaniem o udzielenie przewidzianej w tym przepisie interpretacji może wystąpić podatnik, płatnik i inkasent. Pojęcie podatnika, płatnika i inkasenta definiują odpowiednio art. 7, 8 i 9 ordynacji podatkowej. Treść tego przepisu wskazuje, że inne podmioty nie są uprawnione do wystąpienia z takim zapytaniem. W sytuacji, gdy z wnioskiem o udzielenie informacji wystąpi podmiot niewymieniony w art. 14 "a" § 1, po stronie organu podatkowego nie tylko nie powstaje obowiązek udzielenia interpretacji, ale organ ten nie ma też prawa do udzielania temu podmiotowi żądanej informacji. W rozpatrywanej sprawie z pisemnym zapytaniem o udzielenie na podstawie art. 14 "a" § 1 ordynacji podatkowej wystąpiła Gmina K., wskazując, iż była zleceniodawcą robót budowlano-montażowych związanych z "Budową – modernizacją drogi gminnej w miejscowości S....", zaś we wniosku zawarte było pytanie o to, czy wykonujące wskazane wyżej prace Przedsiębiorstwo może domagać się od Gminy zapłaty podatku VAT wg stawki 22 % . Mając na uwadze powyższe, stwierdzić należy, iż Gmina K. nie była podmiotem uprawnionym do wystąpienia w sprawie niniejszej z wnioskiem o udzielenie pisemnej interpretacji przewidzianej w art. 14 "a" § 1 ordynacji podatkowej, zaś organ podatkowy nie miał prawa jej udzielić. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" i art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 135 poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji.