I SA/Lu 330/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Achrymowicz Sędziowie WSA Ewa Kowalczyk WSA Andrzej Niezgoda (sprawozdawca) Protokolant Asystent sędziego Krzysztof Barański po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 5 lipca 2017 r. sprawy ze skargi M. D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia [...] lutego 2017 r. nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodów ewidencjonowanych za 2013 r. oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] Dyrektor Izby Skarbowej, dalej: "Dyrektor Izby Skarbowej", "organ odwoławczy", po rozpatrzeniu sprawy z odwołania M. D., dalej: "podatnik", "strona", "skarżący", od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego, dalej: "Naczelnik Urzędu Skarbowego", "organ pierwszej instancji", z dnia [...], określającej zobowiązanie podatnika w zryczałtowanym podatku dochodowym od przychodów ewidencjonowanych za 2013 r., w wysokości [...] zł, utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji oraz akt sprawy wynika, że w 2013 r. podatnik prowadził działalność gospodarczą opodatkowaną ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych pod firmą M. Wg zgłoszenia jako rodzaj przeważającej działalności wskazał: sprzedaż hurtową i detaliczną samochodów osobowych i furgonetek; jako pozostałą działalność: sprzedaż hurtową i detaliczną pozostałych pojazdów samochodowych z wyjątkiem motocykli, sprzedaż hurtową części i akcesoriów do pojazdów samochodowych z wyjątkiem motocykli, maszyn i urządzeń rolniczych oraz dodatkowego wyposażenia, paliw i produktów pochodnych, sprzedaż hurtową niewyspecjalizowaną, transport drogowy towarów, hotele i podobne obiekty zakwaterowania, restauracje i inne placówki gastronomiczne, wynajem i zarządzenie nieruchomościami własnymi i dzierżawionymi). W 2013 r. faktycznym rodzajem działalności, generującym stałe miesięczne przychody była jednak dzierżawa samochodów ciężarowych, ciągników siodłowych oraz naczep i przyczep do przewozu paliw płynnych. We wskazanym roku inne rodzaje działalności gospodarczej nie były natomiast wykonywane. W złożonej dniu [...] października 2014 r. korekcie zeznania podatkowego PIT-28 za 2013 r. podatnik wykazał: - przychód opodatkowany wg stawki 3 % - [...] zł, - przychód opodatkowany wg stawki 8,5 % - [...] zł, - podatek obliczony wg stawki 3 % - [...] zł, - podatek obliczony wg stawki 8,5 % - [...] zł, - razem ryczałt od przychodów ewidencjonowanych – [...] zł, - odliczenie składek na ubezpieczenia zdrowotne [...] zł, - kwota należnego ryczałtu – [...] zł, - kwota wpłaconego ryczałtu – [...] zł, - kwota do zapłaty – [...] zł. Po przeprowadzeniu postępowania podatkowego, wszczętego z urzędu, postanowieniem z dnia [...] lutego 2016 r., Naczelnik Urzędu Skarbowego, wskazaną wyżej decyzją określił podatnikowi zobowiązanie w zryczałtowanym podatku dochodowym od przychodów ewidencjonowanych za 2013 r. w wysokości [...] zł. Podstawą wydania decyzji były stwierdzone nieprawidłowości w złożonej przez podatnika korekcie zeznania PIT-28 za 2013 r.; po pierwsze, nie wykazanie w przychodach kwoty 563,65 zł odsetek od depozytu na rachunku bankowym w P. S.A. opodatkowanych wg 3 % stawki ryczałtowej oraz 424,00 zł odszkodowania otrzymanego od T. W. S.A. - opodatkowanego stawką 8,5 %, po drugie zaś, nieprawidłowe zastosowanie 8,5 % zamiast 17 % z tytułu dzierżawy pojazdów samochodowych (samochodu ciężarowego i ciągników siodłowych). Od decyzji tej strona złożyła odwołanie. W wyniku jego rozpatrzenia organ odwoławczy stwierdził na wstępie, że istota sporu sprowadza się do kwestii zastosowania prawidłowej stawki ryczałtu ewidencjonowanego do przychodów uzyskanych z tytułu dzierżawy pojazdów samochodowych, nie stanowiących składników majątkowych związanych z prowadzoną działalnością gospodarcza (inną niż dzierżawa). Z przedstawionej ewidencji przychodów i wystawionych w 2013 r. faktur VAT wynika, zdaniem organu, że świadczone przez podatnika usługi dzierżawy samochodu ciężarowego, ciągników siodłowych, przyczep i naczep zostały opodatkowane ryczałtem w wysokości 8,5 %. Wydzierżawiane były następujące środki trwałe, ujęte w wykazie środków trwałych: 1) ciągnik samochodowy VOLVO FH 12, 2) ciągnik siodłowy VOLVO FH 440, 3) ciągnik siodłowy SCANIA, 4) autocysterna Mercedes ACTROS, 5) przyczepa do przewozu paliw płynnych ROHR ANK-A-K, 6) przyczepa do przewozu paliw płynnych ROHR ANK-A-K. 7) przyczepa cysterna SCHWINGELTAH 19/VK. Organ odwoławczy zauważył, że faktury VAT dotyczące wysokości czynszów za w/w pojazdy zostały wystawione zgodnie z zawartymi umowami dzierżawy. W trakcie przeprowadzonej u podatnika kontroli podatkowej ustalono, że w kontrolowanym okresie (tj. w latach 2011-2014) sprzedał jedną autocysternę (data zbycia: [...] października 2011 r.), naczepę (data zbycia: [...] lutego 2011 r.) i przyczepę (data zbycia: [...] listopada 2014 r.). W dniu [...] lipca 2014 r. w CEIDG, podatnik zmodyfikował zakres działalności gospodarczej dodając rodzaj wykonywanej działalności gospodarczej: 7712Z - wynajem i dzierżawa pozostałych pojazdów samochodowych, z wyłączeniem motocykli. Jednak, jak podkreślił organ odwoławczy, faktycznym rodzajem działalności, generującym stałe miesięczne przychody podatnika w 2013 r. było świadczenie usług dzierżawy pojazdów, a inne zgłoszone przez podatnika rodzaje wykonywanej działalności nie były wykonywane. W 2013 r. uzyskał on przychody, w łącznej kwocie [...] zł, z następujących tytułów: 1) [...] zł - łącznie odsetki od środków na związanym z działalnością gospodarczą rachunku bankowym w P. S.A., 2) [...] zł - odszkodowanie otrzymane od T. W. S.A. za autocysternę Mercedes, 3) [...] zł - czynsz za wydzierżawione przyczepy i cysterny, 4) [...] zł - czynsz za wydzierżawione pojazdy samochodowe (ciągniki siodłowe i autocysternę). Dyrektor Izby Skarbowej uzasadniając decyzję przytoczył brzmienie przepisów mających jego zdaniem zastosowanie w niniejszej sprawie tj. art. 12 ust. 1 pkt 5 lit. e) i art. 12 ust. 1 pkt 2 lit. i), art. 12 ust. 1 pkt 3 lit. j) oraz art. 14 ust. 2 pkt 11 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne. Mając na uwadze wskazane przepisy organ uznał, że opodatkowaniu ryczałtem wg stawki 17% podlegają usługi polegające na dzierżawie pojazdów samochodowych w sytuacji gdy, jak to miało miejsce w rozpatrywanej sprawie, pojazdy te nie stanowiły składników majątku związanych z działalnością gospodarczą. Stawce 8,5% podlegają natomiast przychody z najmu środków trwałych stanowiących składniki majątku wykorzystywanego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, innej niż polegająca na dzierżawie tychże środków trwałych, wpisanych do wykazu środków trwałych. Skoro jednak podatnik nie wykonywał innej, niż polegająca na dzierżawie środków trwałych, działalności gospodarczej, to środki te nie mogły mieć z nią związku, a to z kolei wyklucza zastosowanie do przychodów z dzierżawy stawki 8,5%. To, że dzierżawione pojazdy nie stanowiły składników majątku związanych z prowadzoną w 2013 r. działalnością gospodarczą podatnik potwierdza w złożonym odwołaniu, wskazując, iż "wszystkie zakupione cysterny i pojazdy samochodowe były nabyte w związku z planowaną działalnością gospodarczą". W ocenie organu odwoławczego stawkę ryczałtu dla wynajmu pojazdów samochodowych należy uzależnić od tego, czy podatnik prowadzi typowo w tym zakresie działalność gospodarczą. Jeżeli bowiem usługi najmu są wykonywane jedynie przy okazji prowadzenia działalności gospodarczej w innym zakresie, przychód uzyskany z tego tytułu należy opodatkować 8,5% stawką ryczałtu. Jeżeli natomiast najem (dzierżawa) takich składników majątku stanowi samoistny przedmiot prowadzonej działalności gospodarczej, tak jak to ma miejsce w niniejszej sprawie, stawka ryczałtu wynosi 17%. Jednakże, rozstrzygając wątpliwości interpretacyjne na korzyść strony, organy podatkowe przyjęły, iż do przychodów z wynajmu i dzierżawy przyczep i naczep (cystern) – zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 3 lit. i) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym – zastosowanie mieć będzie stawka w wysokości 8,5%. Stawka w wysokości 17 % ma zaś zastosowanie do przychodów ze świadczenia usług wynajmu (dzierżawy) pojazdów samochodowych, do których należy zaliczyć – jak to na to wskazuje definicja słownikowa oraz regulacje prawne zawarte w przepisach art. 2 pkt 31-52 ustawy Prawo o ruchu drogowym - pojazdy na kołach, mające silnik i służące do przewozu ludzi bądź towarów. Biorąc powyższe pod uwagę kwota zryczałtowanego podatku dochodowego w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych za 2013 r. po odliczeniach wynosi [...] zł. W skardze na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej podatnik wniósł o jej uchylenie. W uzasadnieniu podniósł, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, wykonywał w 2013 r. wynajem środków trwałych, tj. cystern, autocysterny i ciągników siodłowych. Wszystkie zakupione cysterny i pojazdy samochodowe były nabyte w związku z planowaną działalnością transportową i stanowiły środki trwałe związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, czego dowodem jest ewidencja środków trwałych i deklaracje VAT, wskazujące na taką klasyfikację. Do rozpoczęcia usług transportu drogowego cysterny, autocysterny i ciągniki siodłowe były środkami trwałymi firmy strony, wpisanymi do ewidencji środków trwałych podlegających amortyzacji i służyły do prowadzenia działalności gospodarczej, a ich dzierżawa pozwalała na uzyskiwanie przychodów z działalności gospodarczej. Są to typowe składniki majątku związane z wykonywaną działalnością gospodarczą i dlatego – w ocenie skarżącego - prawidłowa stawka podatku jaka powinna zostać zastosowana wynika z art. 12 ust. 1 pkt 3 lit. i) ustawy o podatku zryczałtowanym, tj. wynosi 8,5% uzyskiwanego przychodu. Według skarżącego stanowisko organów podatkowych przedstawione w decyzjach organów podatkowych dwóch instancji jest nieuzasadnione, gdyż opodatkowanie wg stawki wynikającej z art. 12 ust. 1 pkt 2 dotyczy usług wynajmu (dzierżawy) pojazdów samochodowych wykonywanych na przedmiotach (rzeczach) pozostających bez związku z działalnością gospodarczą, które stanowią majątek prywatny, używany sporadycznie do uzyskiwania przychodu. Skarżący podniósł również, że w trakcie postępowania podatkowego przedłożył interpretację podatkową w tym zakresie, wydaną w podobnych okolicznościach faktycznych - o czym nie wspomina się w wydanych decyzjach. Podkreślił też, że rozumie, iż interpretacje dotyczą indywidualnej i innej sprawy, jednak stanowisko Ministra Finansów jest jasne i zbieżne z prezentowanym przez skarżącego. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej wniósł o jej oddalenie podtrzymując w całości argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Odnosząc się do powołanej przez skarżącego interpretacji podatkowej wskazał, iż dotyczyła ona sytuacji, w której samochód ciężarowy wykorzystywany w działalności budowlanej, prowadzonej przez właściciela, przynosił mu również przychód z okresowego najmu, a zatem dotyczy innego stanu faktycznego niż u podatnika. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Zgodnie z treścią art. 1 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 2180 ze zm.), w brzmieniu mającym zastosowanie w sprawie, reguluje ona opodatkowanie zryczałtowanym podatkiem dochodowym niektórych przychodów (dochodów) osiąganych przez osoby fizyczne (1) prowadzące pozarolniczą działalność gospodarczą, a także (2) osiągające przychody z tytułu umowy najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze, jeżeli umowy te nie są zawierane w ramach prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej. Pojęcie pozarolniczej działalności gospodarczej na gruncie tej ustawy należy rozumieć zgodnie z rozumieniem przyjętym w ustawie o podatku dochodowym (art. 4 ust. 1 pkt 12 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym). Zatem, przez pozarolniczą działalność gospodarczą należy rozumieć działalność zarobkową wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową, polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż lub na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9 (art. 5a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 2032, ze zm., w brzmieniu mającym zastosowanie w sprawie). Jak o tym stanowi art. 6 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają przychody osób fizycznych z pozarolniczej działalności gospodarczej, o których mowa w art. 14 ustawy o podatku dochodowym, w tym również, gdy działalność ta jest prowadzona w formie spółki cywilnej osób fizycznych lub spółki jawnej osób fizycznych, zwanych dalej "spółką", a także (ust. 1a) otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń z tytułu umowy najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze. Zgodne z ust. 2 pkt 11 w art. 14. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychodami z działalności gospodarczej są również przychody z najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy oraz z innych umów o podobnym charakterze, składników majątku związanych z działalnością gospodarczą. Stawki ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych określa art. 12 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym. Są one zróżnicowane i wynosiły w 2013 r. od 20 do 3% zależnie od rodzaju działalności, z której uzyskiwany był przychód. W szczególności, zgodnie z treścią art. 12 ust. 1 pkt 2 lit. j) 17 % wynosi stawka ryczałtu od przychodów ze świadczenia usług wynajmu i dzierżawy samochodów osobowych i furgonetek, bez kierowcy (PKWiU 77.11.10.0) oraz pozostałych pojazdów samochodowych (z wyłączeniem motocykli) bez kierowcy (PKWiU 77.12.1). Natomiast stawka w wysokości 8,5 %, jak stanowi art. 12 ust. 1 pkt 3 lit i), ma zastosowanie do przychodów, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 11 i 12 ustawy o podatku dochodowym, a zatem do przychodów z najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy oraz z innych umów o podobnym charakterze, składników majątku związanych z działalnością gospodarczą oraz otrzymanych odszkodowań za szkody dotyczące składników majątku związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą lub z prowadzeniem działów specjalnych produkcji rolnej. Z kolei z prawidłowo ustalonego przez organy podatkowe oraz niekwestionowanego przez skarżącego stanu faktycznego wynika, że w 2013 r. uzyskiwał on przychody z działalności prowadzonej w zakresie usług dzierżawy samochodu ciężarowego, ciągników siodłowych i przyczep do przewozu paliw płynnych. W 2013 r. skarżący przychodów z innego rodzaju działalności nie uzyskał (poza przychodem z odsetek od depozytu na rachunku bankowym oraz odszkodowania). Wszystkie te cysterny i pojazdy samochodowe były nabyte, jak na to wyraźnie wskazał skarżący zarówno w odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji, jak i w skardze, w związku z planowaną przez niego działalnością transportową i zostały wpisane do ewidencji środków trwałych podlegających amortyzacji, a ich dzierżawa pozwalała mu na uzyskiwanie w 2013 r. przychodów z prowadzonej działalności. Przychody, o których mowa skarżący uzyskiwał w ramach prowadzonej przez siebie działalności, wykonywanej w sposób zorganizowany, ciągły i prowadzonej we własnym imieniu, a zatem – zgodnie z treścią powołanego wyżej przepisu art. 5a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, mającego zastosowanie również do kwalifikacji działalności objętej ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych na podstawie powołanego wyżej art. 4 ust. 1 pkt 12 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym – w ramach działalności gospodarczej. Wysokość przychodów uzyskiwanych z dzierżawy wskazanych wyżej ciągników siodłowych, autocysterny i przyczep jest zgodna z treścią zawartych przez podatnika umów. Stawki ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, jak to wynika z treści art. 12 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, są zróżnicowane, przy tym zgodnie z treścią ust. 1 pkt 2 lit. j) tego artykułu, od przychodów ze świadczenia usług wynajmu i dzierżawy samochodów osobowych i furgonetek, bez kierowcy (PKWiU 77.11.10.0) oraz pozostałych pojazdów samochodowych (z wyłączeniem motocykli), bez kierowcy (PKWiU 77.12.1) stawka wynosi 17 %, zaś zgodnie z treścią ust. 1 pkt 3 lit. i) od przychodów z najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy oraz z innych umów o podobnym charakterze, składników majątku związanych z działalnością gospodarczą stawka ryczałtu wynosi 8,5 %. Na tle interpretacji tych przepisów powstał spór między organami podatkowymi, a skarżącym. Według skarżącego do uzyskanych przez niego w 2013 r. przychodów z dzierżawy należało zastosować stawkę w wysokości 8,5 %, gdyż przedmiotowe ciągniki siodłowe, autocysterna i przyczepy służyły prowadzonej przez niego działalności gospodarczej, jako nabyte w związku z planowaną działalnością transportową i wpisane do ewidencji środków trwałych, a także umożliwiające uzyskanie przychodów z działalności gospodarczej. W ocenie Sądu skarżący nie ma racji. Prawidłowo natomiast przyjęły organy podatkowe, iż stawka w wysokości 8,5 % ma zastosowanie do przychodów z najmu (dzierżawy) środków trwałych stanowiących składniki majątku wykorzystywanego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, ale innej niż tylko polegająca na dzierżawie tychże środków trwałych. Przytoczony wyżej przepis art. 12 ust. 1 pkt 3 lit. i) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym stawkę w wysokości 8,5 % nakazuje bowiem stosować do przychodów z najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy oraz z innych umów o podobnym charakterze, składników majątku związanych z działalnością gospodarczą. Warunkiem zastosowania wskazanej stawki jest więc to, że przychody uzyskiwane są z dzierżawy, najmu, i.t.d., składników majątku związanych z działalnością gospodarczą. Nie ma natomiast podstaw do tego aby pojęcie: "związanie z działalnością gospodarczą" rozumieć tak szeroko, jak wskazał na to podatnik, tzn. jedynie z tego względu, że podatnik planuje w przyszłości podjąć prowadzenie działalności określonego rodzaju i dlatego zakupił odpowiednie do tego pojazdy samochodowe oraz wprowadził je do ewidencji środków trwałych. Rację mają natomiast organy podatkowe, iż analizowana stawka może być zastosowana w sytuacji gdy podatnik prowadzi działalność gospodarczą i wykorzystuje w tej, aktualnie prowadzonej działalności - ale innej niż wyłącznie najem (dzierżawa) – pojazdy samochodowe i przyczepy (naczepy). Taki sposób rozumienia omawianego przepisu jest zgodny z treścią interpretacji, na którą powołał się skarżący. Wskazywała ona na prawidłowość zastosowania stawki ryczałtu w wysokości 8,5 % w sytuacji, gdy podatnik prowadzący działalność w zakresie usług budowlanych, i wykorzystujący do tej działalność samochód ciężarowy wpisany do ewidencji środków trwałych, wynajmuje tenże samochód w okresach, w których nie realizuje zleceń budowlanych aby minimalizować straty wynikające z przestoju. Gdyby podzielić pogląd skarżącego, przyjmując zaproponowane przez niego szerokie rozumienie pojęcia związania z działalnością gospodarczą, okazałoby się, że przepis art. 12 ust. 1 pkt 2 lit. j) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym nie ma w ogóle zastosowania, inaczej mówiąc – jak stwierdził organ odwoławczy - zawiera normę martwą i zbędną. W świetle niekwestionowanych reguł wykładni rozumowanie zakładające wprowadzanie przez prawodawcę norm niemających zastosowania, zbędnych – jak to określa organ podatkowy – w zasadzie jest nie do przyjęcia. Należy również zauważyć, że na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 3 lit. a) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym do przychodów, o których mowa w art. 6 ust. 1a, tzn. przychodów z tytułu umowy najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze, uzyskiwanych poza prowadzoną działalnością gospodarczą, zaś na podstawie lit. i) do przychodów z najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy oraz z innych umów o podobnym charakterze, składników majątku związanych z działalnością gospodarczą, stosuje się stawkę w wysokości 8,5 %. Natomiast na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 2 lit. j), stawkę w wysokości 17 % stosuje się do przychodów ze świadczenia usług wynajmu i dzierżawy samochodów osobowych i furgonetek oraz pozostałych pojazdów samochodowych (z wyłączeniem motocykli) bez kierowcy. Nie jest zatem tak, jak twierdzi skarżący, iż stawka w wysokości 17 % ma zastosowanie do opodatkowania przychodów z najmu (dzierżawy) pojazdów samochodowych, ale wyłącznie realizowanych poza działalnością gospodarczą. Powołany przepis zastrzeżenia takiego nie formułuje. Zasadniczo więc do przychodów z najmu i dzierżawy pojazdów samochodowych bez kierowcy należy zastosować stawkę w wysokości 17 %. Stawka odmienna może zaś mieć zastosowanie w analizowanej sytuacji dopiero, jeśli jej zastosowanie będzie wyraźnie wynikało z innego przepisu. Organy podatkowe prawidłowo również zauważyły, że skarżący nie ujął w ewidencji przychodów za 2013 r. otrzymanego odszkodowania oraz odsetek od depozytu na rachunku bankowym, co nie było jednak przez podatnika kwestionowane. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.).