I SA/Lu 330/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie: Przewodniczący – Asesor sądowy WSA Jakub Polanowski po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Zamościu z dnia 31 marca 2025 r., nr SKO.Ośw/40/23/2024, w przedmiocie dotacji oświatowej za 2019 r. postanawia odrzucić skargę. K. P. wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Zamościu (dalej: Kolegium) z 31 marca 2025 r., znak: SKO.Ośw/ 40/23/2024, utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza Miasta Biłgoraja (dalej: Burmistrz) z 15 października 2024 r., znak: KF.3032.4.4.2023.8, w sprawie określenia wobec A. J. należności z tytułu dotacji otrzymanej w 2019 r. podlegającej zwrotowi do budżetu Gminy Miasta Biłgoraj (dalej: Gmina). W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej, stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.; dalej: p.p.s.a.). Zdaniem Kolegium, skarżący nie wykazał, że posiada interes prawny w zaskarżeniu opisanej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Na wstępie wskazać należy, że Sąd przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania sprawy, zobligowany jest w pierwszej kolejności ocenić dopuszczalność złożonej skargi. Jednym z warunków dopuszczalności skargi jest jej wniesienie przez uprawniony (legitymowany) do tego podmiot. Zgodnie z art. 50 § 1 i § 2 p.p.s.a., uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym, a także inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. Z powołanego przepisu wynika wprost, że poza podmiotami, które działają w interesie innych osób lub interesie publicznym (prokurator, rzecznicy, organizacja społeczna), jak i upoważnionymi z mocy prawa, każdy inny podmiot występujący ze skargą do sądu musi mieć w złożeniu skargi interes prawny. Pod pojęciem interesu prawnego należy zaś rozumieć istnienie związku między sferą indywidualnych praw i obowiązków wnoszącego skargę a zaskarżonym aktem lub czynnością. W myśl art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn jej wniesienie jest niedopuszczalne. Do innych przyczyn niedopuszczalności wniesienia skargi, o której mowa w powołanym przepisie, należy m.in. wniesienie jej przez nieuprawniony podmiot, to znaczy taki, który nie posiada legitymacji procesowej. Dotyczy to podmiotu, co do którego nie zachodzi potrzeba zbadania, czy posiada interes prawny we wniesieniu skargi, ponieważ i tak w świetle obowiązujących przepisów nie jest legitymowany do jej wniesienia. W rozpatrywanej sprawie K. P. wniósł skargę na decyzję Kolegium z 31 marca 2025 r. utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza z 28 sierpnia 2024 r., dotyczącą dotacji oświatowej za 2019 rok. Zaznaczyć należy, że wskazana decyzja zawiera rozstrzygnięcie skierowane do A. J., jako strony postępowania, zobowiązujące ją do zwrotu dotacji za 2019 r. w określonej wysokości na rachunek Gminy. Podkreślić trzeba, że w rubrum tejże decyzji Kolegium wskazało A. J. jako adresata rozstrzygnięcia, to jest osobę zobowiązaną do zwrotu dotacji. Decyzja ta doręczona została pełnomocnikowi A. J.. Ona też wraz z pełnomocnikiem uczestniczyła w postępowaniu administracyjnym. Nie uczestniczył w nim natomiast K. P.. Sądowi jest z urzędu wiadome, że A. J. również zaskarżyła do Sądu opisaną wyżej decyzję Kolegium, sprawa z jej skargi została zarejestrowana pod sygn. akt I SA/Lu 329/25 i po uzupełnieniu ewentualnych braków formalnych, będzie przedmiotem merytorycznego rozpatrzenia przez Sąd. W związku z tym należało stwierdzić, że ze względu na brak legitymacji skargowej skarga K. P. podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna, na podstawie powołanego wyżej art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Z tych względów Sąd orzekł, jak w postanowieniu.