I SA/Lu 331/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Fita po rozpoznaniu w dniu 10 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...], nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania zażaleniowego postanawia: - przyznać adwokatowi A. Z. kwotę [...] złotych, w tym VAT tytułem wynagrodzenia za czynności podjęte w ramach pomocy prawnej udzielonej z urzędu, którą to kwotę wypłacić z sum budżetowych Skarbu Państwa (kasa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie); W przedmiotowej sprawie skarżący jest reprezentowany przez pełnomocnika ustanowionego z urzędu – adwokata A. Z., który na rozprawie w dniu 9 października 2013 r. złożył wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, oświadczając, że wynagrodzenie nie zostało opłacone w całości, ani w części. Wyrokiem z dnia 9 października 2013 r. (sygn. I SA/Lu 331/13) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę. Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokackie w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stosownie do unormowania § 19 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenie przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. z 2013 r., poz. 461 - dalej "rozporządzenie") - koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% kwot wynagrodzenia, o których mowa w rozdziałach 3 - 5 oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. W przedmiotowej sprawie stawka minimalna, zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia wynosi 240 zł. Biorąc pod uwagę charakter sprawy, a także wkład pracy pełnomocnika w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia, czynności dokonane przez adwokata w imieniu strony w toku niniejszego postępowania, Sąd uznał, że należna pełnomocnikowi kwota wynagrodzenia nie powinna przekraczać 100 % stawki minimalnej, tj. 240 zł, podwyższonej o podatek VAT, stosownie do treści § 2 ust. 3 rozporządzenia. Wobec powyższego działając na podstawie art. 224 i art. 250 ppsa w związku z § 19, § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c, i § 2 ust. 3 rozporządzenia w związku z art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr. 54, poz. 535 ze zm.) - orzeczono jak w sentencji