I SA/Lu 356/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 23 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Stowarzyszenia [...] w L. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie doradcy podatkowego w sprawie ze skargi Stowarzyszenia [...] w L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za grudzień 2008 r. p o s t a n a w i a odmówić przyznania prawa pomocy. Strona skarżąca na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy symbol PPPr wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie doradcy podatkowego. Strona skarżąca wezwana do nadesłania dokumentów źródłowych wykonała wezwanie. Referendarz sądowy stwierdził, że: Stosownie do art. 246 § 2 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", osobie prawnej, a także innej jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Strona skarżąca uzasadniła wniosek o przyznanie prawa pomocy tym, że prowadzona przez Urząd Skarbowy w L. kontrola jej działalności oraz działalności podmiotów z nią współpracujących doprowadziła do zakończenia świadczenia przez nią usług zewnętrznych i realizacji działań dostarczających środki finansowe na działalność strony skarżącej. Brak zwrotu podatku od towarów i usług również przyczynił się do spowodowania problemów finansowych strony skarżącej. Ponadto do narastania tych problemów przyczyniła się kontrola prowadzona przez Urząd Kontroli Skarbowej w L. w spółce M. mogącej wesprzeć finansowo stronę skarżącą. Powyższe okoliczności w ocenie strony skarżącej decydują o tym, że obecnie nie ma ona możliwości ponoszenia jakichkolwiek kosztów niniejszego postępowania. Strona skarżąca wykazała również, że nie posiada środków trwałych a miniony rok zakończyła stratą w wysokości [...] złotych. Obecnie na koncie bankowym strony skarżącej znajduje się kwota [...]złotych. W ocenie referendarz sądowego strona skarżąca nie wykazała, że nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania bądź aby nie miała dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Pomoc finansowa ze strony Państwa z założenia przysługuje podmiotom, które nie mogą we własnym zakresie z przyczyn niezależnych od nich pozyskać środków koniecznych do prowadzenia postępowania sądowoadministracyjnego a nie podmiotom, które dobrowolnie zaniechały pozyskania tych środków, bądź środków tych przeznaczyć na poczet kosztów postępowania nie chcą (por. postanowienie NSA z dnia 16 kwietnia 2008 r., sygn. akt II OZ 324/08 – Legalis czy tezę 1 postanowienia NSA z dnia 13 maja 2008 r., sygn. akt II OZ 450/08 - Legalis). W przedmiotowej sprawie strona skarżąca na mocy art. 33 ust. 1 ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. Prawo o stowarzyszeniach (tekst jednolity: Dz.U. z 2001 r. Nr 79, poz. 855 ze zm.), którego zapis recypowano w § 18 ust. 1 Statutu strony skarżącej, może pozyskiwać środki finansowe ze składek członkowskich, których opłacanie na mocy § 8 ust. 2 Statutu jest obowiązkiem członków skarżącego Stowarzyszenia. Skoro zaś storna skarżąca upatruje możliwość pozyskania środków finansowych jedynie ze zwrotu podatku od towarów i usług oraz prowadzonej działalności gospodarczej nie wykorzystując możliwości pozyskania środków finansowych na prowadzenie postępowania sądowego ze składek członkowskich jej wniosek o przyznanie prawa pomocy jest nieusprawiedliwiony (por. postanowienie NSA z dnia 24 kwietnia 2008 r., sygn. akt II OZ 360/08 – Legalis; postanowienie NSA z dnia 24 czerwca 2008 r., sygn. akt II OZ 650/08 – Legalis; tezę 2 postanowienia NSA z dnia 25 czerwca 2008 r., sygn. akt II OZ 663/08 - Legalis). W sytuacji tej uznać bowiem należy, że strona skarżąca dobrowolnie pozbawia się środków finansowych, które mogłaby przeznaczyć na poczet kosztów niniejszego postępowania. Wobec powyższego, działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 2 pkt 1 i 2 p.p.s.a. należało postanowić jak na wstępie.