I SA/Lu 365/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Fita po rozpoznaniu w dniu 23 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. R. na uchwałę Rady Gminy z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie budżetu gminy na 2012 r. p o s t a n a w i a: I. odrzucić skargę; II. zwrócić P. R. z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie kwotę [...] złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi. W dniu 27 kwietnia 2012 r. skarżący P. R. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na uchwałę Rady Gminy z dnia [...] nr [...] w sprawie uchwalenia budżetu gminy na 2012 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie ewentualnie oddalenie. W uzasadnieniu wyjaśnił, że w dniu 16 lutego 2012r. (elektroniczny znacznik dokumentów 438.2012.DG) skarżący złożył w Urzędzie Gminy pismo skierowane do Rady Gminy stanowiące wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W treści pisma wskazał, że na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. 2001 r. Nr 142 poz. 1591 ze zm.) wzywa Radę Gminy do uchylenie uchwały budżetowej na rok 2012 podjętej 31 stycznia 2012 r. jako naruszającej prawo. Pismem z dnia 27 lutego 2012 r. podpisanym przez Przewodniczącego Rady Gminy skarżący został poinformowany, że ze względu na specyfikę postępowania prowadzonego na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym termin załatwienia sprawy wynosi nie więcej niż 30 dni. Bieg tego terminu liczony jest od daty doręczenia organowi gminy wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Przewodniczący wyjaśnił, że wniesione przez skarżącego pismo zostanie przedstawione Radzie Gminy na najbliższej sesji, której termin nie jest jeszcze znany. Dodatkowo wskazał, że wezwanie do usunięcia naruszenia prawa będzie bezskuteczne gdy Rada Gminy odmówi usunięcia naruszenia prawa albo gdy nie wypowie się w terminie co najmniej 30 dni przewidzianych dla załatwienia sprawy. W dalszej części odpowiedzi na skargę organ wskazał, że skarżący jako odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa potraktował przedłożenie (odczytanie w punkcie 9 porządku obrad "zapytania i wolne wnioski") na sesji Rady Gminy w dniu 27 marca 2012 r. uchwały Regionalnej Izby Obrachunkowej nr [...] z dnia lutego 2012 r. w sprawie prawidłowości planowanej kwoty długu Gminy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Podstawową kwestią w przedmiotowej sprawie jest zagadnienie dopuszczalności skargi na uchwałę Rady Gminy z [...] stycznia 2012 r. nr [...] w przedmiocie uchwalenie budżetu gminy na 2012 r. Zgodnie z brzmieniem przepisu art. 52 § 1 w zw. z 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 – dalej jako: ppsa) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, przy czym skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Stosownie natomiast do treści art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001 r. nr 142, poz. 1591 ze zm. – dalej usg) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie naruszone zostało uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia – zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Wezwanie do usunięcia naruszenia jest bezskuteczne wtedy, gdy wezwany organ administracyjny wyraźnie odmówi usunięcia naruszenia bądź nie zajmie żadnego stanowiska w tej kwestii w terminie miesięcznym od jego wniesienia. Tym samym termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego w sprawie z zakresu administracji publicznej w trybie art. 101 usg wynosi 30 dni, liczony po upływie trzydziestego dnia od dnia doręczenia organowi wezwania do usunięcia naruszenia prawa, jeżeli organ administracyjny nie udzielił odpowiedzi na to wezwanie. Pogląd taki wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 2 kwietnia 2007r., sygn. akt II OPS 2/07. Analiza akt sprawy prowadzi do wniosku, że skarżący w niniejszej sprawie nie dochowała wymaganych terminów. Kwestią bezsporną pozostaje, że wezwanie do usunięcia naruszenia prawa doręczono organowi gminy 16 lutego 2012 r., co dokumentuje prezentata Urzędu Gminy. Powyższe znajduje również potwierdzenie w piśmie Przewodniczącego Rady Gminy, w którym informuje on skarżącego o terminie wypowiedzenia się przez Radę w kwestii wezwania do usunięcia naruszenia prawa oraz o możliwości nie zajęcia w tej sprawie stanowiska przez Radę, co rodzi skutek w postaci bezskuteczności wezwania. Dokonując kontroli dopuszczalności złożonej skargi w pierwszej kolejności zaznaczyć należy, że skarżącemu nie udzielono odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W ocenie sądu nie budzi wątpliwości, że wobec braku w ustawie o samorządzie gminnym precyzyjnego określenia formy i trybu udzielania przez organ gminy odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, stanowisko organu w tej kwestii "może być ujawnione i zakomunikowane wzywającemu w każdy sposób, który dostatecznie ujawnia odmowę dokonania żądanego usunięcia naruszenia prawa" (post. SN z 5 I 2001 r., III RN 54/00, OSNP 2001, nr 21, poz. 633). W rozpatrywanej sprawie nie mamy jednak do czynienia z taką sytuacją. Jak słusznie bowiem podnosi organ w odpowiedzi na skargę, nie można uznać, za odmowę usunięcia naruszenia prawa, odczytania na sesji Rady Gminy w dniu 27 marca 2012 r. w pkt 9 "zapytania i wolne wnioski" (w odpowiedzi na bieżące pytanie z sali) uchwały Regionalnej Izby Obrachunkowej z dnia 22 lutego 2012 r. w sprawie opinii o prawidłowości długu Gminy. Nie sposób jest przyjąć, że powyższa sytuacja stanowi odpowiedź organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, ani bowiem z przedłożonego porządku obrad ani z wyciągu z protokołu z X sesji Rady Gminy z dnia 27 marca 2012 r. nie wynika aby złożone przez skarżącego wezwanie do usunięcia naruszenia prawa było przedmiotem obrad Rady Gminy, lub by ten organ zajmował stanowisko w tej sprawie. Ze znajdujących się w dyspozycji Sądu materiałów nie wynika również, aby Rada Gminy była informowana, że zostało do niej skierowane wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Powyższe determinuje stwierdzenie, że co prawda stanowisko organu w kwestii odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa może być wyrażone w dowolnej formie niemniej jednak ze względu na doniosłe konsekwencję procesowe, musi istnieć możliwość jednoznacznego określenia momentu, w którym odpowiedź taka miała miejsce. Skoro zatem wezwanie do usunięcia naruszenia prawa doręczono organowi 16 lutego 2012 r., a Rada Gminy nie podjęła uchwały w przedmiocie wezwania, to 60-dniowy termin do wniesienia skargi upłynął z dniem 16 kwietnia 2012 r. Powyższe skutkuje przyjęciem, że wniesienie skargi w dniu 25 kwietnia 2012 r. nastąpiło z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 53 § 2 ppsa, co musiało skutkować jej odrzuceniem z mocy art. 58 § 1 pkt 2 ppsa. O kosztach orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ppsa. .