I SA/Lu 368/15

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Marcin Małek po rozpoznaniu w dniu 1 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. D. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie doradcy podatkowego w sprawie ze skargi A. D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2013 r. p o s t a n a w i a zwolnić A. D. od kosztów sądowych i ustanowić dla niego doradcę podatkowego. Wnioskiem złożonym w odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł, skarżący zwrócił się o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie doradcy podatkowego. Uzasadniając ten wniosek podniósł, że nie posiada żadnych środków finansowych, a jedynym jego źródłem dochodu jest renta wraz z dodatkiem pielęgnacyjnym w łącznej kwocie [...] zł. Z kwoty tej opłaca czynsz (320 zł) energię elektryczną (175 zł), wodę oraz wykup lekarstw (ok. 150 zł). Z pozostałej kwoty spłaca kredyt, który zaciągnął na urządzenie mieszkania socjalnego, otrzymanego od gminy. Dodał, że jest osobą niepełnosprawną, po udarze mózgu. Referendarz sądowy zważył, co następuje: Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Intencją strony jest uzyskanie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienie doradcy podatkowego z urzędu, tj. otrzymanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Rozstrzygnięcie wniosku sprowadza się więc do zbadania, czy spełniona została przesłanka wynikająca z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.". Zgodnie z jego treścią przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Przy czym prawo pomocy w zakresie całkowym przyznawane powinno być jedynie osobom rzeczywiście ubogim, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są lub mają ograniczone środki do życia (por. postanowienie NSA z dnia 18 marca 2011 r., sygn. akt I OZ 162/11 - Lex nr 786724). Przechodząc na grunt niniejszej sprawy, w ocenie referendarza sądowego, stwierdzić należy, że strona skarżąca nie będzie w stanie ponieść żadnych kosztów niniejszego postępowania. Na powyższej ocenie zaważyła przede wszystkim sytuacja finansowa strony, tj. niski dochód wykorzystywany w całości na bieżące utrzymanie oraz brak majątku i oszczędności. Jak wynika z akt sprawy skarżący utrzymuje się jedynie z renty, zajmując lokal socjalny, którego ponosi koszty utrzymania. Jest ponadto osobą niepełnosprawną (całkowicie niezdolną do pracy), leczoną z powodu dysfunkcji narządów ruchu. Analiza powyższych elementów wskazuje, że skarżący nie ma środków ani możliwości ich pozyskania na wymagane koszty sądowe. W takiej sytuacji niepodobna oczekiwać, że skarżący będzie w stanie ponieść wydatki związane z kosztami sądowymi oraz samodzielnie opłacić usługi fachowego pełnomocnika. Zapadłe orzeczenie oznacza, że skarżący został w niniejszym postępowaniu sądowym zwolniony od kosztów sądowych, jak również przyznano mu doradcę podatkowego, bez obowiązku ponoszenia przez niego kosztów zastępstwa procesowego. Doradca podatkowy zostanie wyznaczony przez Krajowa Izbę Doradców Podatkowych, o czym strona zostanie poinformowana. Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak na wstępie.