I SA/Lu 407/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Kwiatek (sprawozdawca), Sędziowie WSA Wojciech Kręcisz,, NSA Irena Szarewicz-Iwaniuk, Protokolant Referent stażysta Radosław Kot, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 3 grudnia 2010 r. sprawy ze skargi L. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...]nr [...] w przedmiocie łącznych zobowiązań pieniężnych na 2009 r. I. oddala skargę; II. przyznaje adwokatowi T. W. wynagrodzenie w kwocie [...], w tym VAT, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, które wypłacić z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpatrzeniu odwołania L. B., utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy z dnia [...] w sprawie ustalenia wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego na 2009 rok w wysokości 17 zł. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Samorzadowe Kolegium Odwoławcze wyjaśniło, iż przedmiot opodatkowania w niniejszej sprawie stanowi położona w miejscowości O. działka nr [...] będąca we współwłasności kilku osób, składająca się z gruntów oraz lasu, a wysokość łącznego zobowiązania pieniężnego organ podatkowy I instancji ustalił na podstawie złożonych informacji i zapisu w ewidencji gruntów i budynków, stosując stawki określone w uchwałach rady gminy. W odwołaniu L.B. zarzucił, iż z treści decyzji nie wynika skąd i od kiedy powstał podatek rolny, oraz że od trzech miesięcy w Urzędzie Gminy toczy się postępowanie w sprawie gruntów budowlanych. Samorządowe Kolegium Odwoławcze rozpoznając odwołanie nie podzieliło zarzutów i wniosków w nim zawartych. W pierwszej kolejności jednak przypomniało, że sprawa wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego na 2009 r. była już analizowana przez Kolegium, które uchyliło pierwotną decyzję organu podatkowego I instancji ze względu na naruszenie przepisów prawa procesowego i materialnego. Analizując zaskarżoną decyzję Kolegium uznało, że organ I instancji w większości wykonał zalecenia Kolegium, chociaż w dalszym ciągu nie uzasadnił prawidłowo swojego stanowiska. Przyjmując jednak, iż nieprawidłowość ta może być sanowana w postępowaniu odwoławczym, zgodnie z istotą administracyjnego toku instancji Kolegium w wyniku ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy zważyło, że prawidłowo organ podatkowy I instancji oparł swoje rozstrzygnięcie na ewidencji gruntów i budynków. Z odwołaniem do regulacji art. 21 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne ( t. jedn. Dz. U. z 2005 r. Nr 240, poz. 2027) uzasadniało, iż w ewidencji zawarte są dane dotyczące właściciela nieruchomości, opis praw podmiotów do gruntów, budynków i lokali oraz informacje o dokumentach, które stanowiły podstawę wpisu. Kolegium argumentowało, że ewidencja gruntów i budynków jest urzędowym źródłem informacji wykorzystywanym w postępowaniu administracyjnym i w postępowaniu podatkowym, a organ podatkowy w zakresie informacji zawartych w tej ewidencji jest nimi związany. Kolegium ustaliło, iż zgodnie z informacją z rejestru gruntów, przedmiot opodatkowania w niniejszej sprawie stanowią: grunty orne o pow. 0,85 ha, rowy o pow. 0,08 ha oraz lasy i grunty leśne o pow. 0,18 ha znajdujące się we współwłasności: A. B. i jego żony T.B., S. R. i jego żony J.R., R.B. i jego żony Z. B., L. B. i jego żony M. B., M.B. i jego żony M. B., J.B. i jego żony G.B.. Grunty orne oznaczone są symbolem "RVI", rowy - symbolem "W" oraz lasy i grunty leśne - symbolem LsV. W związku z tym, iż przedmiotem opodatkowania objęte zostały użytki rolne oraz las – w ocenie Kolegium - organ podatkowy I instancji prawidłowo, zgodnie z obowiązkiem wynikającym z art. 6c ustawy o podatku rolnym, wysokość należnego zobowiązania podatkowego ustalił w formie łącznego zobowiązania pieniężnego w jednej decyzji. Prawidłowo – zdaniem organu odwoławczego - podatkiem rolnym objęte zostały jedynie użytki rolne oznaczone symbolem "W" -( rowy) o pow. 0,08 ha z uwagi na fakt, iż grunty orne o powierzchni 0,85 ha oznaczone zostały klasą VI, a zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku rolnym grunty takie podlegają zwolnieniu od podatku rolnego. Prawidłowo też przyjęto do opodatkowania podatkiem leśnym lasy i grunty leśne o powierzchni 0,18 ha. Kolegium wyjaśniło, że podatek rolny za rok podatkowy ustalony został na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku rolnym i przy zastosowaniu uchwały Rady Gminy [...] Nr [...] z dnia 7 listopada 2008 r. w sprawie obniżenia średniej ceny skupu żyta przyjmowanej do obliczenia podatku rolnego na 2009 r., a podatek leśny od 1 ha za rok podatkowy wynosi równowartość pieniężną 0,220 m3 drewna, obliczoną według średniej ceny sprzedaży drewna uzyskanej przez nadleśnictwa za pierwsze trzy kwartały roku poprzedzającego rok podatkowy ( ustalonej na podstawie Komunikatu Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 20 października 2008 r.). Zważyło, że zarówno podatek rolny, podatek od nieruchomości jak i podatek leśny są podatkami typu majątkowego i obowiązek podatkowy wiąże się z faktem posiadania gruntu, budynków czy lasu. Wskazało, że zgodnie z art. 3 ust. 5 ustawy o podatku rolnym w sytuacji gdy grunty stanowią współwłasność lub znajdują się w posiadaniu dwóch lub więcej podmiotów, to stanowią odrębny przedmiot opodatkowania podatkiem rolnym, a obowiązek podatkowy ciąży solidarnie na wszystkich współwłaścicielach. Jeżeli grunty stanowią gospodarstwo rolne, obowiązek podatkowy ciąży na tej osobie będącej współwłaścicielem, która to gospodarstwo prowadzi w całości. Solidarny charakter odpowiedzialności za ciążące na danej nieruchomości zobowiązania podatkowe skutkuje zaś tym, że każdy ze współwłaścicieli będzie zobowiązany do uiszczenia całej kwoty podatku, a zapłata dokonana przez jednego, bądź kilku ze współwłaścicieli zwalnia pozostałych z obowiązku zapłaty ( art. 91 Ordynacji podatkowej i art. 366 § 1 Kodeksu cywilnego). W tych okolicznościach – zdaniem organu odwoławczego- decyzje wymiarowe obejmujące grunty będące we współwłasności należało doręczyć wszystkim współwłaścicielom, bez rozgraniczania kwoty, stosowanie do części udziału przypadającej we współwłasności, z uwagę na istotę współwłasności (niepodzielność wspólnego prawa) i zobowiązania solidarnego. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego L.B. nie sformułował żadnych zarzutów ani wniosków skierowanych przeciwko legalności zaskarżonej decyzji. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wnosząc o jej oddalenie podtrzymało stanowisko i argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Zaskarżona decyzja prawa nie narusza. Zaskarżona decyzja utrzymuje w mocy decyzję Wójta Gminy z dnia [...] w sprawie ustalenia maż. A. i T. B., S. i J. R., R. i Z.B., L. i M. B., M.i M.B., J.i G. B. wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego na 2009 rok . Zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (t.jedn. Dz.U. z 2010 r.Nr 193, poz. 1287) podstawę planowania gospodarczego, planowania przestrzennego, wymiaru podatków i świadczeń, (...) stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków. Wykładnia tego przepisu nie budzi wątpliwości. Ewidencja gruntów jest więc urzędowym źródłem informacji faktycznych wykorzystywanych w postępowaniach administracyjnych, w tym i w postępowaniu podatkowym. Zgodnie z art. 181 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.jedn. Dz. Z 2005, Nr 8, poz. 60 ze zm.) dowodami w postępowaniu podatkowym mogą być w szczególności (...) deklaracje złożone przez stronę (...). Przez deklaracje rozumie się natomiast, w myśl art. 3 pkt 5 Ordynacji podatkowej również zeznania, wykazy oraz informacje, do których składania obowiązani są, na podstawie przepisów prawa podatkowego, podatnicy, płatnicy i inkasenci. W tym stanie prawnym prawidłowo zatem organy podatkowe obu instancji ustaliły wysokość łącznego zobowiązania pieniężnego za rozpatrywany rok podatkowy w oparciu o złożone w trybie art. 6a ust. 5 ustawy z dnia z dnia 15 listopada 1984 r. ustawy o podatku rolnym (t. jedn. Dz.U z 2006, Nr 136, poz. 969) i art. 6 ust. 2 ustawy o podatku leśnym z dnia 30 października 2002 r. ( Dz.U. z 2002, Nr 200, poz. 1682) informacje oraz dane z ewidencji gruntów i budynków (k. 55-41, k. 39–k. 36, k. 25 akt administracyjnych). Prawidłowo przyjęły, że przedmiot opodatkowania stanowi położona w miejscowości O. działka nr [...] składająca się z gruntów ornych o pow. 0,85 ha, lasów i gruntów leśnych o pow. 0,18 ha i rowów o pow. 0,08 ha, znajdująca się we współwłasności: A. B. i jego żony T.B., S. R. i jego żony J. R., R.B. i jego żony Z. B., L. B. i jego żony M. B., M. B. i jego żony M. B., J. B. i jego żony G.B.. Ustaliły, iż grunty orne oznaczone są symbolem "RVI", rowy symbolem "W" oraz lasy i grunty leśne - symbolem LsV. Prawidłowo przy tym uzasadniały, że organy podatkowe w zakresie informacji zawartych w ewidencji są nimi związane (zob. też wyrok NSA z dnia 13 stycznia 2010 r., II FSK 1243/08, LEX nr 558871, WSA z dnia 27 stycznia 2010 r. ,I SA/Kr 955/10, LEX nr 554026). Prawidłowo i zgodnie z obowiązkiem wynikającym z art. 6c ustawy o podatku rolnym organy podatkowe ustaliły wysokość należnego zobowiązania podatkowego w formie łącznego zobowiązania pieniężnego w jednej decyzji. Wymiaru podatku rolnego dokonały z uwzględnieniem przepisu art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku rolnym ( który stanowi, że zwalnia się od podatku rolnego użytki rolne klasy V, VI i VIz oraz grunty zadrzewione i zakrzewione ustanowione na użytkach rolnych), z zastosowaniem art. 6 ust. 1 pkt 2 i przy przyjęciu stawek wynikających z uchwały Rady Gminy [...] Nr [...] z dnia 7 listopada 2008 r. w sprawie obniżenia średniej ceny skupu żyta przyjmowanej do obliczenia podatku rolnego na 2009 r. Prawidłowo przyjęły do opodatkowania użytki rolne oznaczone symbolem "W" (rowy) o pow. 0,08 ha mnożąc powierzchnię gruntów przez stawkę w wysokości 135 zł. W sposób prawidłowy również organy podatkowy naliczyły kwotę podatku leśnego w sposób zgodny z przepisami ustawy o podatku leśnym . Z przepisów tejże ustawy wynika bowiem, że lasem w rozumieniu ustawy są grunty leśne sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako lasy (art. 1 ust. 2 ), a podstawę opodatkowania podatkiem leśnym stanowi powierzchnia lasu wyrażona w hektarach, wynikająca z ewidencji gruntów i budynków (art. 3). Podatek leśny zaś, zgodnie z art. 4 ust. 1 w/w ustawy od 1ha za rok podatkowy wynosi (z zastrzeżeniem ust. 3 nie mającego zastosowania w sprawie) równowartość pieniężną 0,220 m3 drewna, obliczana według średniej ceny sprzedaży drewna uzyskanej przez nadleśnictwa za pierwsze trzy kwartały roku poprzedzającego rok podatkowy. Prawidłowo przyjęły średnią cenę sprzedaży drewna, na podstawie Komunikatu Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 20 października 2008 r. (MP Nr 81, poz. 718) w sprawie średniej ceny sprzedaży drewna, obliczonej według średniej ceny drewna uzyskanej przez nadleśnictwa za pierwsze trzy kwartały 2008 r. na kwotę 152,53 zł za 1 m3, co po przemnożeniu przez równowartość pieniężną 0,220 m3 dało stawkę 33, 56 zł (podatek - 0,18 ha x 33,56 zł = 6,04 zł). Nie ulega również wątpliwości, iż przedmiot opodatkowania w niniejszej sprawie znajduje się we współwłasności osób fizycznych. W tych okolicznościach, zważając na treść art. 3 ust. 5 oraz art. 6c ustawy o podatku rolnym należało łączne zobowiązanie pieniężne ustalić w odrębnej decyzji ( nakazie płatniczym), skierowanej i doręczonej wszystkim współwłaścicielom. Zgodnie z charakterem solidarnej odpowiedzialności zapłata zobowiązania przez jednego ze współwłaścicieli zwalnia pozostałych z tego obowiązku. Zważając również na odrębny przedmiot opodatkowania w niniejszej sprawie i brak przesłanek z art. 111 ustawy dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej "ppsa") nie mogły zasługiwać na uwzględnienie wnioski procesowe skarżącego zgłaszane w toku postępowania sądowego (k. 230, 239) o połączenie do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcie spraw I SA/Lu 436/09 (prawomocne odrzucenie skargi) i I SA/Lu 870/10 (wznowienie postępowania sądowego w sprawie I SA/Lu 436/09). W tych okolicznościach faktycznych i mającym zastosowanie stanie prawnym uznać należało, że zarówno zaskarżona decyzja jak i poprzedzająca ją decyzja organu podatkowego I instancji prawa nie naruszają. Tym samym działając na podstawie art. 151 ppsa skargę L.B. należało oddalić. Orzeczenie o kosztach znajduje uzasadnienie w art. 250 ppsa w zw. z § 18 ust. 1 lit.c i § 2 ust. 3 rozporządzania Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. 163, poz. 1348 ze zm.).