I SA/Lu 413/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Achrymowicz (sprawozdawca), Sędziowie WSA Małgorzata Fita,, NSA Anna Kwiatek, Protokolant Referent Ewelina Piskorek, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 21 listopada 2014 r. sprawy ze skargi Z. S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego. - oddala skargę. Zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Celnej (organ) utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w L. z dnia [...], określającą Z. S. (podatnik) zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego VOLVO XC 90 o pojemności silnika 2401 cm³, rok produkcji 2004, w wysokości 6.679 zł. W podstawie prawnej decyzji organ wymienił art. 233 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej (Dz.U.2012.749 ze zm. - o.p.) oraz art. 2 pkt 9, art. 3, art. 14 ust. 1, art. 100 ust. 1 pkt 2 , ust. 4, ust. 6, art. 101 ust. 2 pkt 1, art. 102, art. 104 ust. 1 pkt 2, art. 105 pkt 1, art. 106 ust. 2 i ust. 3 ustawy o podatku akcyzowym (Dz.U.2009.3.11 ze zm. w brzmieniu dla września 2009 r. – dalej jako u.p.a.). Zdaniem organu, samochód VOLVO, nabyty przez podatnika, posiada jednobryłowe nadwozie, pięciodrzwiowe, charakterystyczne dla samochodów terenowych. W samochodzie tym znajduje się pięć miejsc siedzących, w dwóch rzędach; dwa fotele z przodu, z tyłu trzyosobowa kanapa. Wszystkie siedzenia mają skórzaną tapicerkę, zagłówki i pasy bezpieczeństwa. Dodatkowo w tylnej, bagażowej części pojazdu znajdują się dwa punkty do zamontowania siedzeń i pasów bezpieczeństwa. Całe nadwozie samochodu jest przeszklone, łącznie z tylną klapą. Za drugim rzędem siedzeń, na czterech punktach, zamontowana jest kratka oddzielająca część bagażową. Samochód jest wyposażony m.in. w klimatyzację, podgrzewane fotele z przodu, elektrycznie otwierane szyby, aluminiowe felgi, elektrycznie regulowane i podgrzewane lusterka boczne, siedem głośników, fabryczne radio, tempomat. Całe wnętrze pojazdu posiada oświetlenie, jednolitą tapicerkę, wykładzinę podłogową. Według twierdzeń samego podatnika, samochód w dacie nabycia i przetransportowania do kraju, we wrześniu 2009 r., był dokładnie w takim samym stanie, jaki został stwierdzony w toku oględzin. W tych okolicznościach organ ocenił, że nabyty przez podatnika pojazd spełnia definicję samochodu osobowego, określoną w art. 100 ust.4 u.p.a. Samochód ten przeznaczony jest zasadniczo do przewozu osób i należy go klasyfikować według Nomenklatury Scalonej do pozycji CN 8703, obejmującej pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż objęte pozycją 8702), włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi. Jednocześnie organ zaznaczył, że nie mają dla sprawy znaczenia dokumenty wystawiane dla potrzeb rejestracji pojazdu i przyjęta w nich jego klasyfikacja. W świetle rozważnej ustawy podatkowej - u.p.a. - istotne są jedynie obiektywne cechy konstrukcyjne pojazdu, zgodne z treścią kodu CN 8703. Wobec powyższego organ wyjaśnił, że zgodnie z art. 100 ust. 1 pkt 2, ust. 4, art. 101 ust. 2 pkt 1, art. 102 ust. 1, art. 104 ust. 7, ust. 11 oraz art. 105 pkt 1 i 2 u.p.a. opodatkowaniu akcyzą z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego podlegają samochody osobowe niezarejestrowane wcześniej na terytorium kraju, a o uznaniu danego pojazdu za samochód osobowy w rozumieniu ustawy o podatku akcyzowym decyduje jego klasyfikacja taryfowa do pozycji 8703 CN i jego przeznaczenie zasadnicze do przewozu osób. W myśl art. 3 ust. 1 w/w ustawy do celów poboru akcyzy i oznaczania wyrobów akcyzowych znakami akcyzy stosuje się klasyfikację w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej (CN) zgodną z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej. W celu dokonania prawidłowej klasyfikacji danego towaru należy posłużyć się treścią opisów kodów CN, zawartych w Nomenklaturze Scalonej określonej przepisami w/w rozporządzenia Rady (EWG), nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. z uwzględnieniem ogólnych reguł interpretacyjnych przewidzianych dla Nomenklatury Scalonej, uwag do poszczególnych działów i pozycji oraz pomocniczo wyjaśnień do Taryfy Celnej. Cechy te są szczególnie pomocne przy określaniu klasyfikacji pojazdów mechanicznych, których masa brutto wynosi 5 ton i które posiadają pojedynczą zamkniętą przestrzeń wewnątrz dla kierowcy i zawierają inną przestrzeń dla pasażerów, którą można wykorzystać do transportu zarówno osób, jak i towarów. Do tej kategorii pojazdów mechanicznych włączone są te powszechnie znane jako pojazdy "wielozadaniowe" [np. pojazdy typu van, SUV-y (Sports Utility Yehicles), niektóre pojazdy typu pickup]. W ocenie organu nabyty wewnątrzwspólnotowo samochód marki VOLVO XC 90 posiada cechy charakterystyczne dla pojazdu objętego kodem CN 8703, tj. samochodu osobowego, przeznaczonego zasadniczo do przewozu osób. Należą do nich między innymi takie cechy, jak: został wyprodukowany jako samochód osobowy i nie miał fabrycznie zamontowanej przegrody oddzielającej przestrzeń pasażerską od ładunkowej w sposób trwały i za pierwszym rzędem siedzeń; posiada fabryczną możliwość zamontowania 5 miejsc siedzących z pasami bezpieczeństwa dla kierowcy i każdego pasażera; wszystkie drzwi i tylna klapa są przeszklone; wnętrze pojazdu jest wyposażone w sposób kojarzony z częścią pojazdu przeznaczoną dla pasażerów, jest oświetlone i nagłośnione. Organ zwracał uwagę, że postępowanie wyjaśniające zostało przeprowadzone prawidłowo, zgodnie z art. 120, art. 121, art. 122, art. 180, art. 181 i art. 187 o.p. Podatnik (skarżący) złożył skargę, w której wnosił o uchylenie powyższej decyzji. Zarzucił naruszenie: - art. 87 i art. 217 Konstytucji RP (Dz.1997. ); - art. 4 i art. 21 § 1 pkt 1 o.p.; - art. 2 pkt 42 ustawy Prawo o ruchu drogowym; - art. 100 i art. 101 u.p.a.; - rażące naruszenie art. 21 § 1, art. 122, art. 210 § 1 pkt 6 i § 4 o.p. Zdaniem skarżącego organ błędnie ustalił, że nabyty samochód VOLVO XC 90 jest samochodem osobowym, skoro co innego wynika z dokumentów rejestracyjnych tego pojazdu. Wobec tego, co do zasady, nie mogło dojść do powstania zobowiązania w podatku akcyzowym. Nadto, aktualnie nie może ponosić negatywnych konsekwencji zaistniałej sytuacji, skoro rejestrując samochód uzyskał "wykładnię autentyczną od urzędnika państwowego". Nie powinien więc być obciążony odsetkami jakie wynikają czy to z odmiennej interpretacji przepisów dotyczących podatku akcyzowego, czy to z błędu urzędnika. Ponoszenie przez podatnika odsetek w takim przypadku narusza konstytucyjne zasady obowiązującego porządku prawnego. Odpowiadając na skargę, organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko, jego uzasadnienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga nie jest uzasadniona, bowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Kwestią sporną w rozpatrywanej sprawie jest dokonana przez organy podatkowe klasyfikacja nabytego przez skarżącego samochodu marki VOLVO XC 90 do pozycji CN 8703 i w konsekwencji przyjęcie, że wewnątrzwspólnotowe nabycie takiego samochodu podlega opodatkowaniu akcyzą. W ocenie skarżącego, wskazanego pojazdu nie można zaklasyfikować jako pojazdu osobowego, gdyż w momencie nabycia wewnątrzwspólnotowego był on pojazdem ciężarowym, a więc niepodlegającym opodatkowaniu podatkiem akcyzowym z tego tytułu. Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym - u.p.a. W myśl art. 100 ust. 1 pkt 2 u.p.a., w przypadku samochodu osobowego przedmiotem opodatkowania akcyzą jest nabycie wewnątrzwspólnotowe samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. Zgodnie z art. 101 ust. 2 u.p.a., obowiązek podatkowy z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju powstaje z dniem: przemieszczenia samochodu osobowego z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju – jeżeli nabycie prawa rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel nastąpiło przed przemieszczeniem samochodu na terytorium kraju (pkt 1); nabycia prawa rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel – jeżeli nabycie prawa rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel nastąpiło po przemieszczeniu samochodu osobowego na terytorium kraju (pkt 2); złożenia wniosku o rejestrację samochodu osobowego na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym – jeżeli podmiot występujący z wnioskiem o rejestrację na terytorium kraju nabytego wewnątrzwspólnotowo samochodu osobowego nie jest jego właścicielem (pkt 3). Podatnikiem – według art. 102 ust. 1 u.p.a., jest osoba fizyczna, osoba prawna oraz jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, która dokonuje czynności, o których mowa w art. 100 ust. 1 lub 2, a więc między innymi podmioty nabywające samochody osobowe wewnątrzwspólnotowo. W art. 100 ust. 4 u.p.a. ustawodawca skonstruował natomiast definicję legalną pojęcia "samochody osobowe" dla celów ich opodatkowania podatkiem akcyzowym. W przepisie tym zdefiniowano jako samochody osobowe, pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne objęte pozycją CN 8703 przeznaczone zasadniczo do przewozu osób, inne niż objęte pozycją 8702, włącznie z samochodami osobowo – towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi, z wyłączeniem pojazdów samochodowych i pozostałych pojazdów, które nie wymagają rejestracji zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. Z przytoczonych przepisów wynika, że opodatkowaniu akcyzą z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego podlegają samochody osobowe niezarejestrowane wcześniej na terytorium kraju, przy czym o uznaniu danego pojazdu za samochód osobowy w rozumieniu u.p.a., decyduje jego klasyfikacja taryfowa do pozycji 8703 CN i jego zasadnicze przeznaczenie do przewozu osób. W art. 3 ust. 1 u.p.a. określono, że do celów poboru akcyzy i oznaczania wyrobów akcyzowych znakami akcyzy stosuje się klasyfikację w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej (CN) zgodnie z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.U.UE.L. 256 z 7 września 1987 r., str. 1, ze zm.). W celu zapewnienia jednolitej interpretacji, klasyfikacja towarów we wskazanej Nomenklaturze podlega pewnym zasadom (regułom) zdefiniowanym w taki sposób, że określony towar zawsze jest klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji lub podpozycji z wyłączeniem innych, które mogłyby być brane pod uwagę. Pozycja CN 8703, do której odwołuje się w swojej treści art. 100 ust. 4 u.p.a., definiujący samochody osobowe, obejmuje "Pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż te objęte pozycją 8702), włącznie z samochodami osobowo - towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi". Pozycja ta obejmuje pojazdy mechaniczne różnego typu przeznaczone do przewozu osób, jednakże nie obejmuje pojazdów mechanicznych objętych pozycją 8702. Poza wyłączeniem jedynie pojazdów należących do grupy 8702 oznacza to, że wszystkie pojazdy mieszczące się w zakresie tej pozycji są samochodami osobowymi, a o takiej ich klasyfikacji decyduje zasadnicze przeznaczenie do przewozu osób. Cecha "zasadniczego przeznaczenia do przewozu osób", na co zwraca się uwagę w orzecznictwie, stanowi najistotniejsze kryterium kwalifikacji pojazdów, które powinno być w pierwszej kolejności brane pod uwagę w momencie przyporządkowania określonego pojazdu do pozycji CN 8703. Należy przy tym zaznaczyć, że określenie "zasadniczo do przewozu osób" nie może być interpretowane w ten sposób, że pojazd kwalifikowany do pozycji 8703 służy wyłącznie do przewozu osób. Pojazd taki może być także wykorzystywany do przewożenia towarów, o czym świadczy wyraźne zakwalifikowanie do tej pozycji również samochodów osobowo – towarowych (kombi). Zasadnicze przeznaczenie do przewozu osób bądź towarów ustalane jest na podstawie ogólnego wyglądu i ogółu cech samochodu (vide: wyrok Trybunału Sprawiedliwości UE z dnia 6 grudnia 2007r. w sprawie C-486/06, Lex nr 337569). Ustalenie zasadniczego przeznaczenia samochodu winno się odbywać w oparciu o całokształt okoliczności konkretnej sprawy, w tym w oparciu o dokumenty odnoszące się zarówno do okresu sprzed nabycia prawa rozporządzania jak właściciel, jak i po jego nabyciu. Nie chodzi przy tym o subiektywne przekonanie, czy nawet sposób faktycznego użytkowania konkretnego pojazdu, które zwłaszcza w przypadku samochodów osobowo – towarowych może być podwójne, lecz o obiektywne cechy samochodu pozwalające na stwierdzenie jego zasadniczego przeznaczenia, a więc głównego, dominującego charakteru. Szczególnie istotne w tym względzie jest niewątpliwie przeznaczenie określonego pojazdu przez producenta, który tworzy konstrukcję danego pojazdu – zgodnie z odpowiednimi przepisami i normami w tym zakresie, odpowiadającą jego przeznaczeniu. Nie budzi też wątpliwości, że użytkownicy samochodów, decydując o sposobie korzystania z nich, mogą dokonywać określonych przeróbek wnętrza, dostosowując je w ten sposób do indywidualnych potrzeb użytkowych, co zasadniczo nie zmienia jednak konstrukcyjnego przeznaczenia tych samochodów. Z art.1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 wynika, że Komisja ustanawia nomenklaturę towarową, zwaną "Nomenklaturą Scaloną" (w skrócie "CN"), która spełnia jednocześnie wymogi Wspólnej Taryfy Celnej, statystyk w dziedzinie handlu zewnętrznego Wspólnoty i innych polityk wspólnotowych dotyczących przywozu lub wywozu towarów, obejmuje nomenklaturę Systemu Zharmonizowanego, wspólnotowe podpodziały do tej nomenklatury nazywane "podpozycjami CN" w tych przypadkach, gdy określona jest odpowiadająca stawka celna oraz przepisy wstępne, dodatkowe uwagi do sekcji lub działów oraz przypisy odnoszące się do podpozycji CN i zawarta jest w załączniku I do rozporządzenia. W myśl ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury Scalonej klasyfikację wyrobów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów oraz uwzględniając, że dany wyrób podlega zaklasyfikowaniu zawsze tylko do jednej pozycji (podpozycji). Wobec powyższego dla dokonania klasyfikacji istotne znaczenie mają zatem obiektywne cechy wyrobu (materiałowe, konstrukcyjne, funkcjonalne) w świetle brzmienia danej pozycji (podpozycji). W sekcji XVII CN, Dział 87, kodem 8703 oznaczono "pojazdy samochodowe i inne pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż objęte pozycją 8702), włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi", zatem, co do zasady, wyroby opisane w art.100 ust. 4 u.p.a., natomiast kodem 8702 – "pojazdy mechaniczne do przewozu dziesięciu lub więcej osób wraz z kierowcą". Nomenklatura Scalona (CN) oparta jest (por.: wstęp oraz art. 3 ust.1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87) na zharmonizowanym systemie oznaczania i kodowania towarów (HS) przyjętym Międzynarodową Konwencją w sprawie zharmonizowanego systemu oznaczania i kodowania towarów sporządzoną w Brukseli dnia 14 czerwca 1983r., do której przystąpiła zarówno Polska (por. oświadczenie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 17 sierpnia 1995r. Dz.U.97.11.62), jak i Wspólnoty Europejskie (por. decyzja Rady nr 87/369/EWG z dnia 7 kwietnia 1987r. - Dz.U.UE.L87.198.1). W celu zaś zapewnienia jednolitości stosowania zharmonizowanego systemu oznaczania i kodowania towarów (HS) i opartej na nim Nomenklatury Scalonej przyjmowane są, na podstawie art.9 ust.1 lit.a tiret drugie i art.10 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 oraz na podstawie art. 7 ust.1 lit.a i art. 8 Międzynarodowej Konwencji, noty wyjaśniające do CN oraz noty wyjaśniające, opinie klasyfikacyjne i decyzje do HS, które podlegają publikowaniu (por. Noty wyjaśniające do Nomenklatury Scalonej Wspólnot Europejskich - Dz.U.UE.C.06.50.1 ze zm. oraz obwieszczenie Ministra Finansów w sprawie wyjaśnień do Taryfy celnej - M.P.06.86.880). Wymienione noty i opinie nie stanowią wprawdzie źródła prawa, lecz są wskazówkami interpretacyjnymi o charakterze doradczym, mającymi istotne znaczenie dla jednolitego stosowania CN i HS. Z not wyjaśniających do HS wynika, że do pozycji 8703 podlegają klasyfikacji, w szczególności, samochody osobowo-towarowe, tj. pojazdy przeznaczone do przewozu nie więcej niż 9 osób (wraz z kierowcą), których wnętrze może być używane bez zmiany konstrukcji do przewozu zarówno osób, jak i towarów, a klasyfikacja pojazdów mechanicznych objętych pozycją 8703 jest wyznaczona przez pewne cechy projektowe wskazujące, że pojazdy te są głównie przeznaczone do przewozu osób niż do transportu towarów (pozycja 8704), których przejawem jest: - obecność stałych siedzeń z wyposażeniem zabezpieczającym (np. pasy bezpieczeństwa lub punkty kotwiące oraz wyposażenie do zainstalowania pasów bezpieczeństwa) dla każdej osoby lub obecność stałych punktów kotwiących i wyposażenie do zainstalowania siedzeń i wyposażenia zabezpieczającego w przestrzeni tylnej dla kierowcy i przednich siedzeń pasażerów, przy czym takie siedzenia mogą być zamocowane na stałe, składające się ze zdejmowanych punktów kotwiących lub składanych; - obecność tylnych okien wzdłuż dwubocznych paneli; - obecność przesuwnych, wahadłowych lub podnoszonych drzwi (jedne lub więcej) z oknami na bocznych panelach lub z tyłu; - brak stałego panela lub przegrody pomiędzy przestrzenią dla kierowcy i przednich siedzeń pasażerów a przestrzenią tylną, która może być używana zarówno do przewozu osób jak i towarów; - wyposażenie całego wnętrza pojazdu w sposób kojarzony z częścią pojazdu przeznaczoną dla pasażerów (np. dywaniki, wentylacja, oświetlenie, popielniczki). Z treści decyzji do HS wynika, że obecność za siedzeniami kierowcy i pasażerów z przodu przegrody, wydzielającej przestrzeń towarową, która jednak może być zdemontowana przy użyciu narzędzi, nie wyłącza zaklasyfikowania pojazdu do pozycji 8703. W kwestii zasadniczo osobowego przeznaczenia samochodu nabytego przez podatnika organy rozstrzygające sprawę zgromadziły wyczerpująco materiał dowodowy, który rozważyły i oceniły w sposób spójny i logiczny, a wnioski z tego materiału dowodowego wywiedzione ujawniły w uzasadnieniach wydanych w sprawie decyzji. Dla oceny, czy dany pojazd jest samochodem osobowym w rozumieniu art.100 ust. 4 u.p.a. istotna jest wyłącznie jego klasyfikacja w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej, dokonywana w oparciu o obiektywne cechy tego samochodu. Nie ma zatem znaczenia jaką samochód miał homologację ani jaka była klasyfikacja tego samochodu dla celów dopuszczenia go do ruchu w kraju nabycia lub zgodnie z przepisami ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. Prawo o ruchu drogowym. Tym samym za prawidłowe uznać należy postępowanie organów podatkowych, dokonujących klasyfikacji samochodu, posługujących się treścią opisów kodów CN, zawartych w Nomenklaturze Scalonej, z uwzględnieniem reguł interpretacyjnych przewidzianych dla Nomenklatury Scalonej, uwag do poszczególnych działów i pozycji oraz – pomocniczo – wspomnianych wyjaśnień do Taryfy Celnej. W tym stanie rzeczy, z punktu widzenia przepisów ustawy o podatku akcyzowym - z uwagi na własne uregulowania - dla prawidłowej klasyfikacji samochodu nabytego przez skarżącego nie mogła mieć znaczenia jego kwalifikacja ani w świetle przepisów obowiązujących w kraju zakupu, ani w świetle przepisów ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz.U.2005.108.908 ze zm.). W konsekwencji, dla prawidłowego rozstrzygnięcia niniejszej sprawy nie ma decydującego znaczenia treść dowodu rejestracyjnego oraz przeprowadzonego badania technicznego. Poza tym, jak trafnie zauważył Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w wyroku z dnia 9 lutego 2011 r. sygn. akt I SA/Wr 1360/10, nawet nazwanie określonego pojazdu pojęciem "samochód ciężarowy" w rozumieniu przepisów Prawa o ruchu drogowym nie oznacza, że pojazd ten ze swej istoty nie może być uznany za szeroko zdefiniowany "samochód osobowy" w rozumieniu przepisów regulujących opodatkowanie podatkiem akcyzowym. Stanowisko to podzielił również Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w wyroku z dnia 19 kwietnia 2011 r., sygn. akt I SA/Łd 258/11. Stanowisko tej treści należy uznać już za utrwalone w orzecznictwie sądów administracyjnych. Zważywszy na konstrukcyjne cechy samochodu, nabytego przez skarżącego podatnika, jakie organ ustalił w sposób bezsporny, jednoznacznie należy stwierdzić, że jest to samochód osobowy w rozumieniu u.p.a., a jego wewnątrzwspólnotowe nabycie podlega opodatkowaniu akcyzą. Cechy rozważanego samochodu, jakie organ wymienia w uzasadnieniu kontrolowanej decyzji, jednoznacznie wskazują na jego zasadnicze przeznaczenie do przewozu osób w rozumieniu kodu CN 8703. Organ uwzględnił całokształt okoliczności sprawy, w tym dokumenty złożone przez skarżącego w toku postępowania, przy czym jednak wyprowadził z nich wnioski dotyczące zasadniczego przeznaczenia pojazdu odmienne aniżeli domagał się skarżący, co przy prawidłowości tychże wniosków (która została wykazana powyżej), nie świadczy o pominięciu czy nieuwzględnieniu dowodów złożonych przez stronę, a tym samym nie stanowi naruszenia zasady prawdy obiektywnej ani zasady swobodnej oceny dowodów (art. 120, art. 121 § 1, art. 122, art. 180 § 1, art. 181, art. 187 § 1, art. 191 o.p.). Należy przy tym podkreślić, że organ nie kwestionował zapisów w dokumentach sporządzanych dla celów rejestracji samochodu i jego dopuszczenia do ruchu. Zważywszy jednak, że określenie rodzaju pojazdu na gruncie jego rejestracji odbywa się na innych zasadach (w szczególności w oparciu o inne przepisy), aniżeli klasyfikacja towarowa CN, owe zapisy nie mogły więc automatycznie skutkować przyjęciem – jak domagał się tego skarżący - że przedmiotowy samochód jest samochodem ciężarowym. Dowód rejestracyjny jest bowiem przede wszystkim dokumentem stwierdzającym dopuszczenie pojazdu do ruchu. Organ podatkowy nie jest więc związany zawartym w dowodzie rejestracyjnym ustaleniem typu pojazdu jako samochodu osobowego czy ciężarowego, bowiem z punktu widzenia przepisów ustawy o podatku akcyzowym istotne jest dokonanie jego prawidłowej klasyfikacji do odpowiedniego kodu CN, co potwierdza orzecznictwo sądowe, m.in. np. wyroki w sprawach: sygn. I GSK 1386/11, sygn. I GSK 370/12, (opubl.: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Podsumowując, skoro organ prawidłowo zaklasyfikował wskazany pojazd do pozycji CN 8703, jako pojazd osobowy, to stosownie do ustawy o podatku akcyzowym, jego nabycie wewnątrzwspólnotowe podlegało opodatkowaniu akcyzą. W tym zakresie organ jak najbardziej prawidłowo zastosował powołane w decyzji unormowania materialnego prawa podatkowego - u.p.a. - odnośnie strony podmiotowej i przedmiotowej opodatkowania, wysokości zobowiązania podatkowego (podstawy opodatkowania, stawki opodatkowania). W świetle powyższej oceny prawnej, żaden z zarzutów skargi nie jest uzasadniony. Skarżący zupełnie pomija obowiązujący stan prawny. Natomiast co do obowiązku zapłaty odsetek od zaległości podatkowej, to trzeba przede wszystkim zauważyć, że zaskarżona decyzja nie rozstrzyga o odsetkach, tylko o wysokości zobowiązania podatkowego z tytułu akcyzy, a więc spór o odsetki wykracza poza granice tej sprawy, której przedmiotem było wyłącznie określenie skarżącemu wysokości zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego. Jedynie dla dopełnienia argumentacji prawnej wymaga zaznaczenia, że prawidłowe określenie wysokości zobowiązania podatkowego, zgodnie z obowiązującymi regulacjami ustawy podatkowej - u.p.a. - realizuje art. 120 o.p. oraz ma na celu urzeczywistnienie zasady demokratycznego państwa prawnego i konstytucyjnego wymogu powszechności opodatkowania - art. 2 i art. 84 Konstytucji RP (Dz.U.1997.78.483 ze zm.). Z powyższych względów, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2012.270 ze zm.), niezasadna skarga została oddalona.