I SA/Lu 426/09

Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie - Anna Puton-Mazurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2010r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata M. C. z 15 marca 2010r. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi M. W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania postanawia: przyznać adwokatowi M. C. od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie) wynagrodzenie w kwocie 146,40 zł (sto czterdzieści sześć złotych i czterdzieści groszy) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, w tym 26,40 zł (dwadzieścia sześć złotych i czterdzieści groszy) należnego podatku od towarów i usług. Postanowieniem z dnia 5 listopada 2009r. referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie przyznał stronie skarżącej prawo pomocy w zakresie całkowitym przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Na tej podstawie Okręgowa Rada Adwokacka w [...] wyznaczyła dla strony skarżącej adwokata M. C., któremu strona udzieliła stosownego pełnomocnictwa. W dniu 15 marca 2010r. do sądu wpłynęła sporządzona przez pełnomocnika strony skarżącej opinia o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wraz z wnioskiem o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Złożony wniosek zawierał oświadczenie, iż opłaty nie zostały uiszczone w całości ani w części. Pełnomocnik oświadczył również, że opinia w sprawie niniejszej została skarżącemu przesłana wraz z dwoma innymi opiniami o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawach I SA/Lu 423/09 i I SA/Lu 425/09 i załączył potwierdzoną za zgodność z oryginałem kserokopię pocztowego dowodu nadania stronie w/w opinii w dniu 12 marca 2010r. Referendarz sądowy stwierdził, co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wyznaczony adwokat [...] otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów [...] w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stosownie do § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi obejmują również stawkę za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 50 % stawki minimalnej, określonej w pkt 1 (wynoszącej 240 zł), a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji – 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Wynagrodzenie to należy powiększyć o stawkę podatku od towarów i usług w wysokości 22 %, zgodnie z § 2 ust. 3 powołanego wyżej rozporządzenia w związku z art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr. 54, poz. 535 ze zm.). Stąd kwota należna pełnomocnikowi z tytułu jego wynagrodzenia wynosi 146,40 złotych (120 zł + 26,40 zł tytułem należnego podatku od towarów i usług). Ponadto stwierdzić należy, że koszt przesyłki listowej poleconej zawierającej opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, w wysokości 3,90 zł, został już uwzględniony przy przyznaniu adwokatowi kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie I SA/Lu 423/09. Mając na uwadze powyższe oraz na podstawie art. 250, art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. w związku z § 2 ust. 3, § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, należało orzec jak na wstępie. Art. 210. § 1.