I SA/Lu 426/10

PostanowienieWSA w Lublinie2010-06-30

Skład orzekający: Jarosław Harczuk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy strona skarżąca, prowadząca wspólne gospodarstwo domowe z mężem i posiadająca stałe źródła dochodu z gospodarstwa rolnego, spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym w postępowaniu sądowoadministracyjnym?
Ratio decidendi
Referendarz sądowy odmówił przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, uznając, że strona skarżąca, pomimo posiadania stałych dochodów i ponoszenia kosztów utrzymania, dysponuje kwotą pozwalającą na pokrycie kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny. Brak było podstaw do stwierdzenia, że strona nie jest w stanie ponieść żadnych kosztów postępowania ani że poniesienie pełnych kosztów groziłoby uszczerbkiem w utrzymaniu.
Stan faktyczny
Strona skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Wniosek dotyczył sprawy ze skargi na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w przedmiocie płatności w ramach systemu wsparcia bezpośredniego. Strona przedstawiła dokumenty dotyczące dochodów i wydatków gospodarstwa domowego, które prowadzi wspólnie z mężem.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. R. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi H. R. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie płatności w ramach systemu wsparcia bezpośredniego na 2009 r. p o s t a n a w i a odmówić przyznania prawa pomocy. Strona skarżąca na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy symbol PPF wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Do wniosku strona skarżąca dołączyła niepotwierdzone za zgodność z oryginałem kserokopie dokumentów. Strona skarżąca wezwana do nadesłania dokumentów źródłowych i dodatkowych oświadczeń wykonała wezwanie. Referendarz sądowy stwierdził, że: Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ustalenie wystąpienia przesłanek z art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. wymaga porównania możliwości finansowych strony wnoszącej o przyznanie prawa pomocy z wysokością obciążeń finansowych związanych z postępowaniem. W przedmiotowej sprawie koszty sądowe prócz wpisu sądowego od wniesionej skargi wynoszącego 200 złotych (§ 2 ust. 3 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2003 r., Nr 221, poz. 2193 ze zm.) każdorazowo nie przekroczą kwoty 100 złotych (§2 ust. 1 pkt 7, § 3 w związku z § 2 ust. 3 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi; § 1 i § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych – DZ.U. z 2003 r. Nr 221, poz. 2192). Stawka minimalnego wynagrodzenia adwokata ustanowionego w sprawie niniejszej wynosi 240 złotych netto (§ 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu – Dz.U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) – 292,80 złotych brutto (§2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w zw. z art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm.). Na podstawie oświadczeń strony skarżącej referendarz sądowy ustalił, że strona skarżąca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z mężem, z którym zamieszkuje w domu o powierzchni [...] m2. Miesięczny dochód gospodarstwa domowego strony skaranej wynosi [...] złotych brutto wraz z kwotą [...] złotych otrzymywaną miesięcznie za sprzedaż mleka. Na miesięczne koszty utrzymania koniecznego strony skarżącej składają się wydatki na leczenie od [...] do [...] złotych, na spłatę pożyczki [...] złotych, na energię elektryczną [...] złotych oraz gaz i wodę w kwocie [...] złotych. Łącznie miesięczne koszty utrzymania wynoszą od [...] złotych do [...] złotych. Strona skarżąca jest właścicielką gospodarstwa rolnego o powierzchni [...] ha fizycznych – [...] ha przeliczeniowego. W ocenie referendarza sądowego brak jest podstaw do przyjęcia, że strona skarżąca nie ma możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania bądź aby poniesienie przez nią pełnych kosztów postępowania groziło jej i jej mężowi uszczerbkiem w kosztach utrzymania koniecznego. Strona skarżąca jak i jej mąż posiadają stałe źródła dochodu, którego wysokość w pełni umożliwia im ponoszenie kosztów utrzymania. Po poniesieniu przez stronę skarżącą kosztów utrzymania koniecznego z dochodu jej gospodarstwa domowego pozostaje kwota od [...] złotych brutto do [...] złotych brutto. Porównanie wysokości tej kwoty, przy uwzględnieniu, że jest to kwota brutto, do wysokości każdego jednego z kosztów niniejszego postępowania wskazuje, że kwota ta umożliwia poniesienie każdego jednego z kosztów postępowania bez narażenia przy tym strony skarżącej i jej męża na uszczerbek w kosztach utrzymania koniecznego. Dlatego brak jest podstaw do uwzględnienia w całości jak i w części wniosku strony skarżącej. Wobec powyższego, działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. należało orzec jak na wstępie.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło