I SA/Lu 431/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Irena Szarewicz-Iwaniuk po rozpoznaniu w dniu 29 września 2010r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności osoby trzeciej za zaległości podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych, odsetki i koszty egzekucyjne p o s t a n a w i a - wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Postanowieniem z dnia 20 lipca 2010r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odmówił M. J. wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] w przedmiocie odpowiedzialności osoby trzeciej za zaległości podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych. W uzasadnieniu wskazał, iż Naczelnik Urzędu Skarbowego postanowieniem z [...] zwolnił spod egzekucji rachunki bankowe skarżącego, zajęte zawiadomieniami z 24 marca i 1 kwietnia 2010 r., a wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji był podyktowany zajęciem w toku postępowania egzekucyjnego tych dwóch rachunków bankowych, co uniemożliwiało skarżącemu swobodne dysponowanie zgromadzonymi na nich środkami. Odpadnięcie przyczyny złożenia wniosku i brak przesłanek pozwalających na wstrzymanie aktu uzasadniły powyższe rozstrzygnięcie. Skarżący w zażaleniu na ww. postanowienie wniósł o jego zmianę oraz o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 15 września 2010r., sygn. akt II FZ 467/10 uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania tutejszemu Sądowi. W uzasadnieniu wskazał, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny nie odniósł się do wszystkich zawartych we wniosku okoliczności, związanych z utratą pracy i płynności finansowej przez skarżącego, braku możliwości uzyskania pomocy od rodziny, choroby dzieci i małżonki oraz obciążeń kredytowych. Nie wziął pod uwagę także dokumentów źródłowych dołączonych do wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz wysokości obciążeń z tytułu zaległości podatkowych. Wskazał, iż oba posiadane przez skarżącego rachunki bankowe został ponownie zajęte w dniu16 czerwca 2010r. Ponadto NSA wyjśnił, iż przesłanki z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- dalej p.p.s.a.) dotyczą zdarzeń przyszłych, będących spodziewanym skutkiem wykonania decyzji, które przy ocenie wniosku mają znaczenie niejako potencjalne nie chodzi, bowiem o to, że w jakimś zakresie rzeczywiście wystąpiły lub się ujawniły. Przepis ten wymaga tylko istnienia zagrożenia - "zachodzi niebezpieczeństwo", którego można się spodziewać na podstawie racjonalnej oceny zakresu wykonania zaskarżonej decyzji w czasie zawisłości sprawy w sądzie administracyjnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 190 p.p.s.a. Sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a., Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w §1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Należy wskazać, iż na tle orzecznictwa sądowego ukształtował się pogląd, że powodem wstrzymania wykonania aktu może być prawdopodobieństwo wyrządzenia stronie skarżącej niepowetowanej szkody na skutek wykonania aktu, który następnie przez sąd zostałby wzruszony w wyniku uwzględnienia skargi. Przechodząc do ponownej analizy wniosku skarżącego Sąd doszedł do przekonania, iż wykonanie zaskarżonej decyzji w omawianej sprawie może spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Z akt sprawy wynika bowiem, iż rachunki bankowe oraz wynagrodzenie za pracę skarżącego zajęto na podstawie zawiadomienia z 16 czerwca 2010 r., zatem zwrot podatku dochodowego przekazano na konto Urzędu Skarbowego. Nadto w dniu 5 lipca 2010r., skarżący stracił pracę, a osobą utrzymującą obecnie jego czteroosobową rodzinę jest jedynie żona cierpiąca na poważne schorzenia kręgosłupa. Sąd miał także na uwadze fakt, iż należności podatkowe wynikające z zaskarżonej decyzji stanowią łącznie znaczną kwotę, a ich egzekucja skierowana zarówno do składników majątku trwałego, jak i ruchomości, przy jednoczesnej utracie przez skarżącego stałego miesięcznego dochodu doprowadzić może do sprzedaży licytacyjnej majątku oraz braku środków do życia. Powyższe prowadziło do wniosku, że w niniejszej sprawie rzeczywiście istnieje realne niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, a zatem zachodzą przesłanki wymienione w art. 61 § 3 ppsa. Z tych względów, wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podlegał uwzględnieniu.