I SA/Lu 436/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Halina Chitrosz (sprawozdawca), Sędziowie WSA Wojciech Kręcisz,, NSA Anna Kwiatek, Protokolant Stażysta Bartłomiej Pastucha, po rozpoznaniu w dniu 11 czerwca 2010 r. na rozprawie sprawy ze skargi Miasta na informację o negatywnym wyniku procedury odwoławczej Zarządu Województwa z dnia [...] nr [...] w przedmiocie negatywnego rozpatrzenie protestu, w zakresie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. p o s t a n a w i a - przywrócić skarżącemu termin do wniesienia skargi. Strona skarżąca Miasto złożyła wniosek o dofinansowanie projektu pt. "Budowa krytej pływalni w T. wraz ze zjazdem z drogi publicznej i niezbędną infrastrukturą techniczną" Działanie 8.2 Infrastruktura szkolna i sportowa Osi Priorytetowej VIII Infrastruktura społeczna Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2007-2013, w ramach konkursu nr [...]. Z załączonego do skargi pisma z dnia 23 lutego 2010 r. wynikało, iż wniosek Miasta nie otrzymał dofinansowania z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego z powodu wyczerpania dostępnej alokacji. W związku z tym wniosek został umieszczony na liście rezerwowej. Dodatkowo poinformowano wnioskodawcę, iż Zarząd Województwa dokona wyboru projektów umieszczonych na liście rezerwowej w momencie pojawienia się wolnych środków w ramach wymienionego konkursu. Pismem z dnia 3 marca 2010 r. Miasto złożyło protest dotyczący oceny merytorycznej i strategicznej W odpowiedzi na protest, pismem z dnia 31 marca 2010 r. Zarząd Województwa poinformował wnioskodawcę, iż środek odwoławczy mu nie przysługuje. W piśmie tym podano, że zgodnie z regulaminem konkursu nr [...], w przypadku negatywnej oceny projektu, wnioskodawca ma prawo wnieść środek odwoławczy, przy czym przez negatywną ocenę projektu należy rozumieć taką sytuację, w której projekt negatywnie przeszedł którykolwiek z etapów jego oceny tj. został odrzucony. Wskazano ponadto, iż przedmiotowy projekt przeszedł pozytywnie etap oceny formalnej oraz oceny merytorycznej oraz został oceniony strategicznie i uzyskał 79 punktów. Jednakże ze względu na wyczerpanie alokacji przewidzianej dla konkursu nr [...] został umieszczony na liście rezerwowej. Umieszczenie projektu na liście rezerwowej nie może być utożsamiane z negatywną jego oceną w rozumieniu art. 30b ust. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. W takiej sytuacji środek odwoławczy nie przysługuje. Dnia 10 maja 2010 r. Miasto złożyło skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wskazując w jej treści, iż dotyczy ona negatywnej oceny projektu pt. "Budowa krytej pływalni w T. wraz ze zjazdem z drogi publicznej i niezbędną infrastrukturą" dokonanej w dniu 23 sierpnia 2009 r. przez Urząd Marszałkowski Województwa. Jednocześnie strona skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi, "z uwagi na błędne pouczenie, iż środek odwoławczy w przedmiotowej sprawie nie przysługuje". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 30c ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (tekst jednolity - Dz.U. z 2009r., Nr 84, poz. 712 ) - wnioskodawca może wnieść do wojewódzkiego sądu administracyjnego skargę, w sposób określony w ust. 2 tego przepisu, po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji projektu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego, o której mowa w art. 30b ust. 4 ustawy. Stosownie do art. 30b ust. 1 ustawy procedura odwoławcza jest uruchamiana w przypadku negatywnej oceny projektu. W takim przypadku w pisemnej informacji, o której mowa w art. 30a ust. 3, właściwa instytucja zawiadamia wnioskodawcę o wynikach oceny jego projektu, zamieszcza ich uzasadnienie oraz pouczenie o możliwości wniesienia środka odwoławczego wraz ze wskazaniem terminu przysługującego na jego wniesienie, sposobu wniesienia oraz oznaczenia właściwej instytucji, do której środek ten należy wnieść. Jak wynika z akt sprawy, pismem z dnia 23 lutego 2010 r. strona została poinformowana, iż jej wniosek nie otrzymał dofinansowania z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego z powodu wyczerpania dostępnej alokacji oraz, że został umieszczony na liście rezerwowej. Pismem z dnia 3 marca 2010 r. Miasto złożyło protest dotyczący oceny merytorycznej i strategicznej, w odpowiedzi na który, pismem z dnia 31 marca 2010 r. jednostka zarządzająca poinformowała wnioskodawcę, iż środek odwoławczy mu nie przysługuje, gdyż umieszczenie projektu na liście rezerwowej nie może być utożsamiane z negatywną jego oceną w rozumieniu art. 30b ust. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Sąd w tym miejscu odwołuje się do postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 marca 2010r., w sprawie o sygn. II GSK 248/10 /Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, nsa.gov.pl /, w którym wyrażony został pogląd, iż "negatywna ocena projektu w rozumieniu art. 30b ust. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju ma miejsce nie tyle w sytuacji uznania jej za taką przez "właściwą instytucję", ale przede wszystkim przez stronę, która w związku z tym zamierza skorzystać z przysługującego jej środka odwoławczego, kwestionując zasadność, ale także legalność informacji - podjętego na podstawie przepisów prawa indywidualnego aktu z zakresu administracji publicznej", a także, iż "uzyskanie przez projekt pozytywnej oceny merytorycznej, w połączeniu z arbitralnym w istocie stwierdzeniem instytucji zarządzającej o braku możliwości dofinansowania w ramach dostępnej alokacji, pozbawia wnioskodawcę możliwości kwestionowania w postępowaniu odwoławczym prawidłowości dokonanych ocen. Oznaczałaby ona, iż w lepszej sytuacji znalazłby się uczestnik, którego projekt nie uzyskałby minimalnej oceny merytorycznej, ale który w konsekwencji uwzględnienia protestu mógłby otrzymać ostateczną ocenę pozytywną na tyle dobrą, iż umożliwiającą dofinansowanie, niż wnioskodawca, którego projekt w pierwszej instancji pozytywnie przeszedł wszystkie etapy jego oceny, ale którego dofinansowanie (z uwagi na ilość punktów) okazało się niemożliwe w ramach dostępnej alokacji. Taka interpretacja byłaby dokonywana z naruszeniem przepisu z art. 30b ust. 2 ustawy stanowiącego, iż system realizacji programu musi uwzględnić co najmniej jeden środek odwoławczy". Stosownie do art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Jednocześnie zgodnie z art. 87 § 1, § 2 i § 4 tej ustawy, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona skarżąca powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Zgodnie z art. 30b ust.4 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, właściwa instytucja informuje wnioskodawcę na piśmie o wynikach procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego wraz z pouczeniem o możliwości wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego, na zasadach określonych w art. 30 c. Stosownie do art. 30d ust. 3 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju na prawo wnioskodawcy do wniesienia skargi do sądu administracyjnego nie wpływa negatywnie błędne pouczenie lub brak pouczenia, o którym mowa w art. 30b ust. 4. W niniejszej sprawie jednostka zarządzająca wydając informację z pouczeniem o nie przysługiwaniu środka odwoławczego w piśmie z dnia 31 marca 2010r., wprowadziła stronę (nie reprezentowaną przez profesjonalnego pełnomocnika) w błąd. W związku z tym, że mocą art. 30b ust.4 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju błędne pouczenie nie może szkodzić stosującej się do niego stronie, zostaje wyłączona wina skarżącego w uchybieniu terminu do wniesienia skargi, a ujemne skutki dla strony w zakresie postępowania sądowego wymienione przepisem art. 86 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi są niewątpliwe. W powyższym stanie rzeczy, na podstawie art. 86 § 1 tej ustawy, postanowił jak w sentencji postanowienia.