I SA/Lu 437/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Czajecka-Szpringer po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Z. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów za 2007 r. p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji W skardze z dnia 3 lutego 2015 r. skarżąca zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] wydanej w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów za 2007 r. Podatniczka uzasadniając wniosek stwierdziła, że wykonanie zaskarżonej decyzji może doprowadzić do nieodwracalnych szkód z uwagi na okoliczność, że podstawa prawna decyzji tj. art. 20 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych został uznany za niezgodny z Konstytucją RP i nie może być traktowany jako źródło prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże – jak wynika z § 3 tego artykułu - na wniosek skarżącego sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (z wyjątkiem niemającym zastosowania w przedmiotowej sprawie), chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (...). Kryterium ocenne zawarte w cytowanym przepisie nie zostało wprawdzie zdefiniowane przez ustawodawcę, jednakże przyjmuje się, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona poprzez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04, niepubl. – Lex Polonica). Należy przyjąć, że z uzasadnienia wniosku powinny wynikać konkretne okoliczności, świadczące o spełnieniu przynajmniej jednej z ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W niniejszej sprawie skarżąca nie uprawdopodobniła, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować wyrządzenie znacznej szkody czy trudnych do odwrócenia skutków, brak jest tym samym podstaw do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie został praktycznie uzasadniony ani poparty żadnymi dowodami. Sam fakt, że skarżąca nie zgadza się z zaskarżoną decyzją i uważają ją za wydaną z naruszeniem przepisów prawa, nie przesądza o zasadności wniosku o wstrzymanie jej wykonania. Biorąc powyższe pod uwagę orzeczono jak na wstępie.