I SA/Lu 451/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA A. Kwiatek (spr.), Sędziowie NSA E. Gdulewicz, NSA D. Małysz, Protokolant I. Lachowska, po rozpoznaniu w dniu 13 lutego 2004 r. sprawy ze skargi W. L. na decyzję Izby Skarbowej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiąc VII 1993 r. oddala skargę Zaskarżoną decyzją Izba Skarbowa Ośrodek Zamiejscowy, po rozpoznaniu odwołania W. L., utrzymała w mocy swoją decyzję z dnia [...] kwietnia 2003 r., wydaną w wyniku wznowienia postępowania, odmawiającą uchylenia decyzji ostatecznej Izby Skarbowej z dnia [...] sierpnia 1994 r. określającej zobowiązanie w podatku od towarów i usług za lipiec 1993 r. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Izba Skarbowa podała, że przedmiotem wniosku podatnika z dnia [...] lutego 1998 r. o wznowienie postępowania na podstawie art. 240 § 1 pkt 5 ordynacji podatkowej była ostateczna decyzja Izby Skarbowej z dnia [...] sierpnia 1994 r. utrzymująca w mocy decyzję Urzędu Skarbowego z dnia [...] czerwca 1994 r. określającą zobowiązanie w podatku od towarów i usług za lipiec 1993 r. w kwocie 531,90 zł oraz ustalająca zobowiązanie w tym podatku z tytułu zawyżenia podatku naliczonego w kwocie 2.025,90 zł. Zmiana rozliczenia podatku za ten miesiąc była skutkiem uznania, że podatnik przy sprzedaży gumy do żucia “[...]" stosował błędnie stawkę 7% właściwą dla “skrobi przetworzonych pozostałych" według symbolu SWW 2452-9, wykorzystując interpretację Wojewódzkiego Urzędu Statystycznego z dnia [...] sierpnia 1993 r. otrzymaną od producenta, zamiast stawki 22% właściwej dla gumy do żucia sklasyfikowanej w symbolu SWW 2519-7 i wymienionej w załączniku nr 6 do ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz.U. 1993 Nr 11 poz. 50 ze zm.). Skarga na decyzję Izby Skarbowej z dnia [...] sierpnia 1994 r. oddalona została wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego w Lublinie z dnia 13 października 1995 r. sygn. akt SA/Lu 2114/94 przy akceptacji poglądu organów podatkowych, że podatnik mimo posiadanej informacji Urzędu Statystycznego powinien sprawdzić prawidłowość klasyfikacji sprzedawanego towaru i zasadność przyjętej stawki opodatkowania. Decyzją z dnia [...] maja 1998 r. Izba Skarbowa, na podstawie art. 243 § 3 ordynacji podatkowej, odmówiła wznowienia postępowania. Decyzję Ministra Finansów z dnia 30 listopada 2000 r. utrzymującą w mocy decyzję Izby uchylił Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 14 listopada 2002 r. sygn. akt III SA 46/01 wskazując na naruszenie art. 243 § 1 ordynacji podatkowej. W konsekwencji Minister Finansów decyzją z dnia [...] marca 2003 r. uchylił decyzję Izby Skarbowej z dnia [...] maja 1998 r. i sprawę z wniosku o wznowienie postępowania przekazał do ponownego rozpoznania. W wyniku zmian w organizacji skarbowości właściwą do rozpoznania wniosku z dnia [...] lutego 1998 r. została Izba Skarbowa Ośrodek Zamiejscowy. Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2003 r. Izba wznowiła postępowanie w sprawie zakończonej decyzją ostateczną z dnia [...] sierpnia 1994 r., a decyzją z dnia [...] kwietnia 2003 r. odmówiła uchylenia tej decyzji. Zarówno we wniosku o wznowienie postępowania jak i w odwołaniu podatnik wskazywał, że uzyskane przez niego pismo Wojewódzkiego Urzędu Statystycznego z dnia [...] maja 1997 r. ujawnia nową okoliczność faktyczną istniejącą w dniu wydania decyzji i nie znaną organom podatkowym, iż sprzedawany przez podatnika towar kwalifikowany był przez organy statystyczne jako “skrobie przetworzone pozostałe" do dnia [...] maja 1994 r. tj. do dnia wydania Komunikatu Prezesa GUS zmieniającego klasyfikację tego towaru na symbol SWW 2519-7 “guma do żucia". Izba wskazała, że w sprawie poza sporem jest, że pismo Wojewódzkiego Urzędu Statystycznego z dnia [...] maja 1997 r. nie jest dowodem istniejącym w dniu wydania decyzji będącej przedmiotem wznowienia postępowania z dnia [...] sierpnia 1994 r. Ustosunkowując się do stwierdzenia podatnika, że pismo to ujawnia nową, nie znaną organom podatkowym okoliczność klasyfikowania gumy do żucia “orbit bez cukru" do symbolu SWW 2452-9 “skrobie przetworzone pozostałe", Izba wyjaśniła, że fakt ten znany był organom wydającym decyzje wymiarowe w dniu [...] czerwca 1994 r. i w dniu [...] sierpnia 1994 r. oraz kontrolującemu legalność tych decyzji Sądowi, gdyż na taką klasyfikację tego towaru powoływał się podatnik przedkładając w postępowaniu wymiarowym pismo Wojewódzkiego Urzędu Statystycznego z dnia [...] sierpnia 1993 r. Izba wskazała, że z pism Wojewódzkiego Urzędu Statystycznego z dnia [...] sierpnia 1993 r. oraz z dnia 23 maja 1997 r. wynika, iż w okresie którego dotyczy decyzja ostateczna (lipiec 1993 r.) organ statystyczny klasyfikował gumę do żucia “orbit bez cukru" do SWW 2452-9 i klasyfikacja ta znana była organom podatkowym, gdyż podlegała ocenie w wydanej decyzji wymiarowej. Zdaniem Izby, skoro fakt klasyfikowania towaru przez organ statystyczny znany był w dniu wydania decyzji, to prawidłową była ocena, że w sprawie brak jest przesłanek wskazanych w art. 240 § 1 pkt 5 ordynacji podatkowej, co uzasadniało odmowę uchylenia decyzji na podstawie art. 245 § 1 pkt 2 ordynacji podatkowej. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego W. L. wnosił o uchylenie decyzji zarzucając naruszenie art. 240 § 1 pkt 5, art. 187 § 1 i art. 191 ordynacji podatkowej przez nie rozważenie okoliczności, że dany wyrób może być zaliczony tylko do jednej grupy statystycznej, a decyzje wymiarowe wydane zostały na podstawie klasyfikacji dokonanej samodzielnie przez organy podatkowe z przekroczeniem zasad swobodnej oceny dowodów. Wskazując na naruszenie art. 130 § 1 pkt 6 ordynacji podatkowej skarżący wniósł o stwierdzenie nieważności decyzji, gdyż pracownik Izby, który podpisał decyzję objętą odwołaniem podpisał również wezwanie do uzupełnienia odwołania oraz postanowienie wydane w trybie odwoławczym na podstawie art. 200 § 1 ordynacji podatkowej. W odpowiedzi na skargę Izba Skarbowa wniosła o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Stosownie do art. 97 § 1 ustawy- Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 Nr 153, poz. 1271 ze zm.), sprawy, w których skargi wniesione zostały do Naczelnego Sądu Administracyjnego podlegają, po dniu 1 stycznia 2004 r., rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 Nr 153, poz. 1270). W niniejszej sprawie Izba Skarbowa po zbadaniu dopuszczalności wznowienia postępowania (k. 217 akt podatkowych) i uwzględniając treść wyroku NSA z dnia 14 listopada 2002 r., postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2003 r. wznowiła postępowanie w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Izby Skarbowej z dnia [...] sierpnia 1994 r. Zarówno postanowienie o wznowieniu postępowania, jak i wydaną w jego wyniku decyzję podpisała J. P. Wicedyrektor Izby Skarbowej. Podpisała również wezwanie do uzupełnienia odwołania oraz do zapoznania z materiałem dowodowym przed wydaniem decyzji odwoławczej. Wykonanie tych czynności, pozostających bez wpływu na rozstrzygnięcie sprawy, nie mogło być uznane za rażące naruszenie art. 130 § 1 pkt 6 ordynacji podatkowej, wykluczającego udział w postępowaniu odwoławczym pracownika, który brał udział w wydaniu decyzji zaskarżonej odwołaniem. Naruszenie tego przepisu stanowić mogłoby przesłankę wznowienia postępowania, jako jego kwalifikowana wadliwość, jedynie w sytuacji wydania decyzji przez pracownika podlegającego wyłączeniu (art. 240 § 1 pkt 3 ordynacji podatkowej), a decyzja w postępowaniu odwoławczym wydana została (podpisana) przez innego upoważnionego pracownika Izby Skarbowej. Nieuzasadniony jest również zarzut wadliwości postępowania skutkującej dowolnym stwierdzeniem braku przesłanek pozwalających na wzruszenie w wyniku wznowienia postępowania ostatecznej decyzji wymierzającej podatek od towarów i usług za lipiec 1993 r. Dla wznowienia postępowania i uchylenia decyzji ostatecznej z przyczyny wskazanej w art. 240 § 1 pkt 5 ordynacji podatkowej niezbędnym jest ustalenie, że po wydaniu decyzji ostatecznej wyszły na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji nie znane organowi, który wydał decyzję. Zdaniem skarżącego uzyskane przez niego pismo Wojewódzkiego Urzędu Statystycznego z dnia [...] maja 1997 r. ujawnia nową okoliczność faktyczną istniejącą w dniu wydania decyzji ostatecznej ([...] sierpnia 1994 r.) i nie znaną organowi podatkowemu. Okolicznością tą jest fakt, że guma do żucia “orbit bez cukru" klasyfikowana była przez organy statystyczne do dnia [...] maja 1994 r. w symbolu SWW 2452-9 “skrobie przetworzone pozostałe". Jednakże właśnie ta okoliczność, dokumentowana przez skarżącego w postępowaniu wymiarowym pismem Wojewódzkiego Urzędu Statystycznego z dnia [...] sierpnia 1993 r. (k. 46 akt podatkowych), podważona została oceną organu podatkowego, który uznał, że guma do żucia “orbit bez cukru" sklasyfikowana jest w symbolu SWW 2519-7 i w konsekwencji, że jej sprzedaż powinna być opodatkowana stawką 22%. W postępowaniu w przedmiocie wznowienia postępowania ocena ta nie mogła podlegać weryfikacji, do czego zdaje się zmierzać skarżący, bowiem jej prawidłowość przesądzona została w decyzji ostatecznej i akceptującym ją prawomocnym wyroku Sądu. Wznowienie postępowania jest nadzwyczajnym trybem pozwalającym na wzruszenie decyzji ostatecznej jedynie w przypadku zaistnienia przesłanek wymienionych w art. 240 § 1 ordynacji podatkowej. Skoro w sprawie bezspornym jest, że uzyskane przez skarżącego pismo z dnia [...] maja 1997 r. nie może stanowić nowego dowodu, bowiem nie istniało w dniu wydania decyzji ostatecznej z dnia [...] sierpnia 1994 r. a z treści tej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji wynika, że przedmiotem oceny organów podatkowych była właśnie okoliczność klasyfikacji gumy do żucia przez Urząd Statystyczny w lipcu 1993 r., to okoliczności tej również nie można uznać za nową, nie znaną organowi, który decyzję wydał. Z tych względów uznać należało, że zaskarżona decyzja zgodna jest z prawem, stąd na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, podlegała oddaleniu.