I SA/Lu 462/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Wałejko po rozpoznaniu w dniu 5 października 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. B. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 5 czerwca 2023 r., nr 0115-KDIT2-1.4011.203.2019.9.MT w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych p o s t a n a w i a odrzucić skargę. W dniu 18 lipca 2023 r. doradca podatkowy A. B. wniósł drogą elektroniczną w imieniu skarżącego S. B. skargę na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 5 czerwca 2023 r., w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych. W wykonaniu zarządzenia z dnia 17 sierpnia 2023 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej do usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania braku formalnego skargi przez złożenia pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi pod rygorem odrzucenia skargi. Nadto w wykonaniu zarządzenia z dnia 21 września 2023 r. wezwano stronę skarżącą – S. B. do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości [...] zł w terminie siedmiu dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie skierowano do pełnomocnika skarżącego. Doręczenie powyższych wezwań nastąpiło w dniu 6 września 2023 r. pełnomocnikowi doradcy podatkowemu A. B. (k. 30 a.s.). Braki fiskalny i formalny skargi nie zostały uzupełnione. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 – dalej jako "p.p.s.a.") sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. W myśl art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, a jak wynika z art. 46 § 2a p.p.s.a., w przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Stosownie natomiast do art. 37 § 1 p.p.s.a., pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Nieprzedłożenie pełnomocnictwa przez osobę, która wnosi skargę jako pełnomocnik powodują, że skarga nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych. W takim wypadku przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni (art. 49 § 1 p.p.s.a.). Nieusunięcie braków formalnych obliguje sąd do odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie skargę w imieniu strony skarżącej wniósł doradca podatkowy, który reprezentował stronę także przed organem interpretującym w sprawie o wydanie interpretacji indywidualnej z dnia 5 czerwca 2023 r. Jednak do skargi wniesionej na tę interpretację nie załączył pełnomocnictwa do jej wniesienia oraz do reprezentowania strony skarżącej przed sądem administracyjnym. Nie złożył go także w terminie wskazanym w wezwaniu z 17 sierpnia 2023 r. do usunięcia braku formalnego skargi. W sytuacji nieusunięcia braku formalnego skargi na skutek braku właściwej reakcji pełnomocnika strony skarżącej na skierowane do niego wezwanie do złożenia pełnomocnictwa, jak wskazuje się w orzecznictwie, nie ma podstaw by uznać za konieczne wezwanie wprost strony do podpisania skargi tylko dlatego, że reprezentujący ją pełnomocnik nie wykazał przed sądem swojej legitymacji stosownym dokumentem (a tym bardziej, jeśli złożył on skargę dotkniętą innym usuwalnym brakiem np. jak w niniejszej sprawie - fiskalnym). Wezwanie tego rodzaju można byłoby rozważać, ale wówczas, gdy między stroną a pełnomocnikiem więź pełnomocnictwa od samego początku nie występowała i pełnomocnik niejako uzurpował sobie status pełnomocnika, co trudno zakładać przy zawodowym charakterze działania i istniejących regułach zawodowej odpowiedzialności dyscyplinarnej (taka sytuację w niniejszej sprawie jednak wykluczono, bowiem pełnomocnik reprezentował stronę przed organem interpretacyjnym). Sąd nie ma kompetencji do uznania, że nieuzupełniony istotny brak formalny skargi, jakim jest brak dokumentu pełnomocnictwa upoważniającego sporządzającego skargę pełnomocnika, może stać się innego rodzaju brakiem formalnym – brakiem podpisu strony pod skargą – który w dalszym ciągu podlegałby uzupełnieniu (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 16 stycznia 2023 r., I FZ 305/22 oraz z dnia 27 listopada 2020 r., I FZ 252/20; podobnie tenże Sąd w postanowieniu z dnia 30 sierpnia 2022 r., II OZ 459/22). W niniejszej sprawie, zważając na stanowisko prezentowane przez judykaturę, nie sposób dostrzec powodów, dla których należałoby w przedstawionych w sprawie okolicznościach wzywać samą stronę do podpisania skargi, czy też do przedstawienia zamiast umocowanego do wniesienia skargi pełnomocnika dokumentu pełnomocnictwa, a także do uzupełnienia braku fiskalnego skargi. Wobec nieuiszczenia w terminie wpisu od skargi zastosowanie w sprawie znalazł także art. 220 § 3 p.p.s.a., zgodnie z którym skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Mając powyższe na uwadze i stwierdzając, że braki formalny i fiskalny skargi nie zostały uzupełnione, pomimo prawidłowego wezwania skierowanego do pełnomocnika skarżącego, Sąd odrzucił skargę, za podstawę przyjmując art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a.