I SA/Lu 490/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Halina Chitrosz, Sędziowie WSA Krystyna Czajecka-Ryniec,, NSA Anna Kwiatek (spr.), Protokolant asyst. Anna Kurczuk, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 grudnia 2005 r. sprawy ze skargi H.P. na uchwałę Rady Miasta z dnia[...] r. Nr[...] w przedmiocie określenia wysokości stawek podatku od nieruchomości oraz wzorów informacji i deklaracji na podatek od nieruchomości - oddala skargę W dniu 24 marca 2005 r. H.P. wezwał Radę Miasta do usunięcia naruszenia prawa polegającego na ustanowieniu uchwałą nr [...] Rady Miasta z dnia [...] listopada 2004 r. wzorów informacji w sprawie podatku od nieruchomości i wzoru deklaracji na podatek od nieruchomości z przekroczeniem delegacji ustawowej i ustanowienie tych wzorów w sposób sprzeczny z dyspozycją przepisu art. 6 ust. 6 i ust. 9 pkt. 1 w związku z art. 6 ust. 13 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych. H.P. podnosił, że treść formularzy ustanowionych wskazaną uchwałą, to jest "Dane o nieruchomościach" - załącznik nr 3 do uchwały i "Dane o zwolnieniach podatkowych w podatku od nieruchomości" - załącznik nr 4 do uchwały, nie mieści się w przyznanych uprawnieniach do ustalania treści wzorów formularzy nadanych radzie gminy przez ustawodawcę. Dane, których podania wymagają formularze są zdaniem H.P. zbędne dla określenia wymiaru i sposobu poboru podatku od nieruchomości, niedopuszczalnym jest też, jak ma to miejsce w formularzu DN-1 i IN-1 (Załączniki 1 i 2 do uchwały) żądanie od podatnika złożenia oświadczenia o znajomości przepisów Kodeksu karno skarbowego o odpowiedzialności za podanie danych niezgodnych z rzeczywistością, gdyż do posiadania takiej wiedzy nie jest on zobowiązany. Rada Miasta oddaliła wezwanie H.P. do usunięcia naruszenia prawa spowodowanego uchwałą Rady Miasta nr [...], o czym poinformowała go pismem z dnia 9 czerwca 2005 r. wraz z załączonym wyciągiem z nie zatwierdzonego protokołu XXXI sesji - pkt 9. Nie zgadzając się z takim stanowiskiem Rady Miasta H.P., działając na podstawie przepisu art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001 r. nr 142, poz.1591 ze zm.) wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, zarzucając Radzie Miasta przekroczenie delegacji ustawowej i ustanowienie wzorów deklaracji sprzecznych z przepisem art. 6 ust. 6 i ust. 9 pkt. 1 w związku z art. 6 ust. 13 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. W uzasadnieniu skargi podnosił argumenty jak w wezwaniu z dnia 24 marca 2005 r. Ustosunkowując się do protokołu z XXXI sesji Rady Miasta pkt. 9 podniósł ponadto, że obowiązujące od 1 stycznia 2005 r. Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2004 r. w sprawie ewidencji podatkowej nieruchomości nie odnosi się do wzorów deklaracji podatkowych i nie nadaje nowych uprawnień samorządom lokalnym do ustanawiania wzorów deklaracji podatkowych. Ustawy podatkowej nie może nowelizować Minister Finansów w rozporządzeniu. Informacji, których podania wymaga pełne i prawidłowe wypełnienie formularza deklaracji, nie przewiduje ustawa o podatkach i opłatach lokalnych. Na poparcie swoich racji H.P. powołał się na wyrok WSA z dnia 30 czerwca 2005 r. sygn. I SA/Lu 57/05. W odpowiedzi na skargę Rada Miasta, reprezentowana przez pełnomocnika wniosła o jej oddalenie wskazując, iż delegację do określenia wzoru formularzy zawiera art. 6 ust. 13 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych. Przytaczając treść tego przepisu pełnomocnik wskazał, że rada gminy określa w drodze uchwały wzory formularzy o których mowa wart. 6 ust. 6 i ust. 9 pkt. 1, w których zawarte mają być dane dotyczące podmiotu i przedmiotu opodatkowania niezbędne do wymiaru i poboru podatku od nieruchomości. Do składania organowi podatkowemu informacji o nieruchomościach i obiektach budowlanych lub deklaracji na podatek od nieruchomości, sporządzonej według ustalonego wzoru zobowiązuje osoby fizyczne, osoby prawne , jednostki organizacyjne oraz spółki nie mające osobowości prawnej art. 6 ust. 6 i ust. 9 pkt 1 powołanej ustawy. Do składania informacji o nieruchomościach są też zobowiązani podatnicy korzystający ze zwolnień na mocy ustawy (art. 6 ust. 10). Pełnomocnik wskazał ponadto, że od 1 stycznia 2005 r. obowiązuje art. 7a ustawy, który stanowi, że dla potrzeb poboru i wymiaru podatku od nieruchomości oraz podatku rolnego i podatku leśnego organy podatkowe prowadzą ewidencję podatkową nieruchomości w systemie informatycznym. Zakres informacji objętych tą ewidencją, w tym w szczególności dane osobowe podatnika oraz dane dotyczące przedmiotu opodatkowania określa rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2004 r. w sprawie ewidencji podatkowej nieruchomości (Dz.U. z 2004 r. Nr 107, poz. 1138). Zgodnie z tym Rozporządzeniem ewidencja podatkowa nieruchomości obejmuje szczegółowe i ściśle określone dane dotyczące podatników będących osobami fizycznymi (§ 4 ust. 1 pkt 1 i ust. 2) oraz dane dotyczące przedmiotów opodatkowania (§ 5 ust. 1 i ust. 3). Wszystkie dane, które winny być zawarte w ewidencji organy podatkowe uzyskują w szczególności z informacji i deklaracji składanych przez podatników na podstawie art. 6 ust. 6 i ust. 9 pkt 1 oraz art. 10 ustawy, co - w konsekwencji - czyni zarzuty skargi w omawianym zakresie bezzasadnymi. Pozbawione podstaw są też zarzuty dotyczące wykroczenia poza ustawowe granice treści załączników 3 i 4 do skarżonej uchwały. W zakresie zamieszczenia na deklaracji oświadczenia o znajomości przepisów Kodeksu karno skarbowego co do odpowiedzialności za podanie danych niezgodnych z rzeczywistością wskazano, iż jednakowe oświadczenia zamieszczane są w wielu innych deklaracjach podatkowych i ich zastosowanie jest powszechne i nie może być mowy o przestępstwie wyłudzenia poświadczenia nieprawdy, uregulowanym przepisami Kodeksu karnego. Wskazano również, że wszystkie kwestionowane przez skarżącego formularze zostały opracowane zgodnie z wzorami przygotowanymi przez Ministerstwo Finansów, a wszelkie dane zawarte w deklaracjach i innych dokumentach składanych przez podatników objęte są tajemnicą skarbową. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Dokonując kontroli zaskarżonej uchwały pod względem jej zgodności z prawem (art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych - OZ.U. Nr 153, poz. 1269 oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) stwierdzić należy, iż zaskarżona uchwała prawa nie narusza. Na podstawie upoważnień ustawowych gminie przysługuje prawo stanowienia aktów prawa miejscowego obowiązujących na obszarze gminy (art. 40 ust. 1 ustawy z dnia a marca 1990 r. o samorządzie gminnym - Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.). Akty prawa miejscowego ustanawia rada gminy w formie uchwały (art. 41 ust. 1 powołanej ustawy) Akty prawa miejscowego o charakterze wykonawczym mają za zadanie uszczegóławiać ustawy, normując zagadnienia techniczne z uwzględnieniem specyfiki lokalnej społeczności oraz warunków i potrzeb miejscowych. Przepis art. 6 ust. 13 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych ( OZ.U. z 2002 r. Nr 9 poz. a4 ze zm.) stanowi, że iż rada gminy określa, w drodze uchwały, wzory formularzy, o których mowa w ust. 6 (to jest formularzy o nieruchomościach i obiektach budowlanych, które zobowiązane są składać osoby fizyczne) i w ust. 9 pkt. 1 (deklaracji na podatek od nieruchomości, do których złożenia zobligowane są w szczególności osoby prawne, jednostki organizacyjne nie mające osobowości prawnej), co stanowi jednoznaczną delegację dla rady gminy do określenia uchwałą wzorów wskazanych deklaracji. W dalszej części tego przepisu ustawa stanowi, że w formularzach zawarte będą dane dotyczące podmiotu i przedmiotu opodatkowania niezbędne do wymiaru poboru podatku od nieruchomości. Wskazać należy też, że obowiązek składania informacji o nieruchomościach i obiektach budowlanych oraz deklaracji na podatek od nieruchomości, o którym mowa w ust. 6 i ust. 9 pkt 1, dotyczy również podatników korzystających ze zwolnień na mocy przepisów niniejszej ustawy (art. 6 ust. 10 ustawy). Z art. 7a ustawy o podatkach i opłatach lokalnych wynika, że dla potrzeb wymiaru i poboru podatku od nieruchomości oraz podatku rolnego i podatku leśnego organy podatkowe prowadzą ewidencje podatkową nieruchomości w systemie informatycznym (ust. 1). Ewidencja podatkowa nieruchomości zawiera dane o podatnikach i przedmiotach opodatkowania, w szczególności wynikające z informacji i deklaracji składanych przez podatników na podstawie przepisów ustawy oraz przepisów o podatku rolnym i podatku leśnym, danych zawartych w księgach wieczystych, w ewidencji gruntów i budynków oraz w innych ewidencjach i rejestrach, w tym prowadzonych przez organy administracji publicznej, ( ... ). Zasady prowadzenia ewidencji podatkowej oraz zakres informacji objętych ewidencją, w tym w szczególności dane osobowe podatnika oraz dane dotyczące przedmiotu opodatkowania zobowiązany jest określić minister właściwy do spraw finansów w drodze rozporządzenia (ust. 3). Rozporządzenie takie, Minister Finansów wydał w dniu 22 kwietnia 2004 r. (weszło ono w życie z dniem 1 stycznia 2005 r.) - Dz.U. z 2004 r. Nr 107 poz. 1138, określając w sposób szczegółowy jakie dane dotyczące podatników powinny znaleźć się w ewidencji (§ 4), oraz jakie powinna zawierać ona dane dotyczące przedmiotów opodatkowania (§ 5), to jest gruntów, budynków i budowli. Rozporządzenie stanowi też, że w ewidencji mogą być wykazywane oprócz danych wymienionych w § 4 i 5 inne dane niezbędne do wymiaru i poboru podatku od nieruchomości, podatku rolnego lub podatku leśnego Wypełniając ustawową delegację z art. 6 ust. 13 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, w dniu 25 listopada 2004 r. Rada Miasta podjęła uchwałę (nr 567 /XXIV/2004) w sprawie określenia wysokości stawek podatku od nieruchomości oraz wzorów informacji w sprawie podatku od nieruchomości i deklaracji na podatek od nieruchomości. Uchwała zawierała cztery załączniki: Nr 1 - Informacja w sprawie podatku od nieruchomości IN-1, Nr 2 - Deklaracja na podatek od nieruchomości DN- 1, Nr 3 - Dane o nieruchomościach ZN-1/A, Nr 4 - Dane o zwolnieniach podatkowych w podatku od nieruchomości ZN-1/B. Mając na względzie treść przytoczonych wyżej przepisów prawa w zakresie obowiązku prowadzenia ewidencji podatkowej przez organy podatkowe, oraz z uwagi na fakt, iż źródłem informacji w niej zawartych są deklaracje i informacje podatkowe składane prze podatników, za nieuzasadniony należy uznać zarzut H.P., iż Rada Miasta przekroczyła ustawową delegację wydając uchwałę z dnia 25 listopada 2004 r. wraz z załącznikami o wskazanych numerach. Bowiem zakres informacji wymaganych dla prawidłowego i wyczerpującego wypełnienia deklaracji i informacji podatkowych uchwalonych przez Radę mieści się w granicach wyznaczonych Rozporządzeniem z dnia 22 kwietnia 2004 r. Wyrok WSA z dnia 30 czerwca 2005 r. w sprawie I SA/Lu 57/05, na który powołuje się skarżący na poparcie swoich argumentów wydany został w sprawie o innym przedmiocie i w stanie faktycznym tam wskazanym. Odnosząc się na koniec do zarzutu skarżącego dotyczącego wymuszania poświadczenia nieprawdy przez podatników wypełniających deklaracje podatkowe poprzez zamieszczenie w formularzach deklaracji oświadczenia wiedzy o znajomości przepisów kodeksu karnego skarbowego, to zgodzić należy się z treścią odpowiedzi na skargę, że taka treść oświadczenia podatnika stosowana jest w deklaracjach podatkowych również w podatkach dochodowych, że dotyczy treści wynikających z art. 54 i art. 56 Kodeksu karno skarbowego i że jej zamieszczenie nie wypełnia znamion przestępstwa wyłudzenia poświadczenia nieprawdy, określonego w Kodeksie karnym - art. 271 § 1 i art. 272. Wskazać należy, że art. 83 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej ustanawia obowiązek przestrzegania prawa Rzeczypospolitej Polskiej. Przepis ten wyznacza nakaz zachowania zgodnego z obowiązującym prawem i oznacza, że zachowanie z nim niezgodne jest przekroczeniem i naruszeniem prawa. Organy podatkowe, jako działające na podstawie przepisów prawa i stojące na straży jego przestrzegania, są również - jak w niniejszym przypadku - uprawnione do pouczania o odpowiedzialności za podanie danych niezgodnych z rzeczywistością. W tych okolicznościach, uznając iż zaskarżona uchwała prawa nie narusza, na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) należało orzec jak w sentencji.