I SA/Lu 533/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Kazubińska-Kręcisz (sprawozdawca) Sędziowie WSA Marcin Małek WSA Brygida Myszyńska-Guziur Protokolant starszy specjalista Marta Ścibor po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 listopada 2025 r. sprawy ze skargi M. Ż. na czynność Starosty Włodawskiego w przedmiocie wypłaty dotacji oświatowej I. stwierdza bezskuteczność czynności; II. zasądza od Starosty Włodawskiego na rzecz M. Ż. kwotę 697 (słownie: sześćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. W dniu 22 listopada 2024 r. M. Ż. (strona, skarżąca) wniosła skargę na czynność Starosty [...], polegającą na odmowie wypłaty dotacji oświatowej za październik 2024 r. dla Publicznej Szkoły Policealnej "E. " w. W. (szkoły), dla której jest organem prowadzącym. Strona zarzuciła naruszenie 33 ust. 1 ustawy o finansowaniu zadań oświatowych (u.f.z.o.) przez brak wypłaty części dotacji przyznanej na rok rozliczeniowy 2024 oraz naruszenie art. 34 ust. 1 u.f.z.o. poprzez zaniechanie wypłaty dotacji oświatowej za październik 2024 r., podczas gdy dotacja przyznana na rok 2024 winna być wypłacona w 12 równych częściach. Wniosła o stwierdzenie bezskuteczności przedmiotowej czynności oraz uznanie w trybie art. 146 § 2 p.p.s.a. jej uprawnienia jako organu prowadzącego do otrzymania dotacji za październik 2024 r., a ponadto o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W ocenie skarżącej, brak wypłaty dotacji za wskazany miesiąc jest to wynikiem wadliwie interpretowanej decyzji cofającej zezwolenie na prowadzenie Publicznej Szkoły Policealnej "E." w. W., która nie jest prawomocna i której wykonanie zostało wstrzymane postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 18 października 2024 r., sygn. akt III SA/Lu 538/24. Szkole przez cały rok szkolny 2023/2024 i rok kalendarzowy 2024, aż do lipca 2024 r., wypłacane były należne miesięczne części dotacji oświatowej, choć nie dla kształcenia w zawodzie Opiekun medyczny, co jest przedmiotem odrębnej skargi. Za październik 2024 r. dotacja oświatowa nie została wypłacona w ogóle. Jak wskazała skarżąca, o tym, że Starosta nie zamierza wypłacić dotacji oświatowej od lipca 2024 r. została poinformowana pismem z dnia 18 lipca 2024 r. (które otrzymała w dniu 19 lipca 2024 r.), jednak aż do dnia 31 października 2024 r. mogła oczekiwać, że dotacja za okres objęty skargą zostanie wypłacona. Tym bardziej, że na spotkaniu z organami prowadzącymi placówki w powiecie, które odbyło się w dniu 30 października 2024 r., Starosta sygnalizował, że jest świadomy wstrzymania wykonania decyzji cofającej zezwolenie na prowadzenie szkoły i powinno to prowadzić do wznowienia wypłaty dotacji oświatowej. Skarżąca podkreśliła, że według judykatury, czynności organu administracji wypłacającego dotację oświatową polegające na niewypłaceniu dotacji w miesięcznej części, są zaskarżalne w trybie art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Odnośnie do terminowości skargi wyjaśniła, że złożyła ją przed upływem trzydziestodniowego terminu liczonego od momentu, gdy dowiedziała się o czynności polegającej na niewypłaceniu dotacji oświatowej. W odpowiedzi na skargę Starosta [...] wniósł o jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., ponieważ czynność w postaci odmowy wypłaty dotacji nie została dokonana. Organ nie odmówił pismem wypłaty dotacji, gdyż skarżąca się o to nie zwracała. Na wypadek nieuwzględnienia tego wniosku, organ wniósł o oddalenie skargi. W ocenie organu, czynności nie można domniemywać, musi ona przybrać formę oświadczenia woli. Niewypłacenie dotacji było czynnością techniczną, przy tym w związku z postanowieniem z dnia 18 października 2024 r. o wstrzymaniu wykonania decyzji Lubelskiego Kuratora Oświaty w Lublinie z dnia 25 czerwca 2024r., dotację wypłacono za okres od 18 października 2024 r. do dnia 31 października 2024r. Według organu, wstrzymanie wykonania decyzji nie wywołało natomiast skutku wobec dotacji oświatowej za okres od 1 października do 17 października 2024r. Niewypłacenie dotacji oświatowej za ten okres i w poprzednich miesiącach (od lipca 2024 r.) związane było z decyzją Lubelskiego Kuratora Oświaty w Lublinie o cofnięciu zezwolenia na prowadzenie szkoły (decyzja z 25 czerwca 2024 r.). Skarga na tę decyzję została oddalona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w dniu 19 grudnia 2024 r. Oznacza to, że odpadła podstawa prawna do wypłaty dotacji oświatowej za miesiące następne po wydaniu decyzji ostatecznej, ponieważ posiadanie zezwolenia na prowadzenie szkoły jest warunkiem koniecznym do wypłaty tych środków. Uzasadniając szczegółowo swoje stanowisko Starosta tłumaczył, że M. Ż. w dniu 30 września 2021 r. wystąpiła o zezwolenie na założenie szkoły publicznej, wskazując kierunki kształcenia: terapeuta zajęciowy, technik bezpieczeństwa i higieny pracy, technik administracji, opiekunka środowiskowa. Po uzyskaniu zezwolenia z 7 marca 2022 r. szkoła rozpoczęła działalność z dniem 1 września 2022 r. W dniu 14 września 2023 r. strona zwróciła się o możliwość dopisania w Systemie Informacji Oświatowej nowego zawodu: opiekun medyczny. W toku postępowania w sprawie tego wpisu stwierdzono, że w szkole taki kierunek prowadzony jest już od 1 września 2023 r. Oznaczało to naruszenie warunków ustawy – Prawo oświatowe (art. 68 ust. 7 tej ustawy, który wskazuje na obowiązek uprzedniego uzyskania opinii Wojewódzkiej Rady Rynku Pracy), w związku z czym Starosta [...] wydał w dniu 12 grudnia 2023 r. decyzję o cofnięciu zezwolenia na prowadzenie placówki. Decyzja ta została utrzymana następnie w mocy decyzją Lubelskiego Kuratora Oświaty z dnia 25 czerwca 2024 r. Od tego momentu w obrocie prawnym znajdowała się decyzja ostateczna, która uniemożliwiała dalszą wypłatę dotacji. O braku podstaw do wypłaty organ powiadomił skarżącą w piśmie z 19 lipca 2024 r. Skarżąca nie zwracała się o wypłatę dotacji za kolejne miesiące, ale złożyła skargi do sądu administracyjnego na brak wypłaty środków. W tym stanie rzeczy organ w pierwszej kolejności wniósł o odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., bowiem wobec braku żądania wypłaty dotacji za październik 2024 r. nie zaistniała czynność odmowy jej wypłaty, a co za tym idzie skarga nie jest dopuszczalna. Dodatkowo organ wskazał, że czynność polegająca na wypłacie kwoty dotacji, w świetle części orzecznictwa sądowoadministracyjnego, ma charakter jedynie rachunkowo-księgowy. Z uwagi na treść art. 34 i art. 47 u.f.z.o. nie da się jej przyporządkować do żadnej z kategorii aktów lub czynności, o jakich mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Ustawodawca nie przewidział żadnego sformalizowanego sposobu zawiadamiania organów prowadzących placówki oświatowe o nieudzieleniu dotacji, zawiadomienie strony takiego postępowania zwykłym pismem jest więc prawidłowe. Alternatywnie - w wypadku podzielenia przez Sąd poglądów formułowanych w orzecznictwie (m.in. W wyrokach NSA o sygn. Akt I GSK 650/21, I GSK 427/21, I GSK 1168/21, I GSK 1713/20), organ wniósł o oddalenie skargi wskazując, że podstawą odmowy wypłaty dotacji za październik 2024 r. był fakt cofnięcia zezwolenia na prowadzenie szkoły ostateczną decyzją Lubelskiego Kuratora Oświaty z 25 czerwca 2024 r. Organ nie wstrzymał więc wypłaty na podstawie art. 37 u.f.z.o. Sąd wstrzymał wykonanie decyzji cofającej zezwolenie postanowieniem z dnia 18 października 2024 r. Ostatecznie, wyrokiem z dnia 19 grudnia 2024 r. WSA w Lublinie oddalił skargę na tę decyzję. Jak podkreślono w odpowiedzi na skargę, w tym stanie rzeczy organ wypłacił dotację w części, tj. za okres od 18 października 2024 r. Postanowieniem z dnia 5 marca 2025 r. tut. Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. uznając, że czynność odmowy wypłaty dotacji nie została faktycznie podjęta, przez co skarga nie jest dopuszczalna. W rozpoznaniu skargi kasacyjnej M. Ż. na to postanowienie, Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 9 lipca 2025 r. uchylił zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu wskazano, że stanowisko w przedmiocie braku dopuszczalności drogi sądowej jest niezasadne. Przepis art. 47 u.f.z.o. nie stanowi, że czynnościami, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. są wyłącznie te, które realizowane są na podstawie przepisów w nim enumeratywnie wymienionych. Skoro czynnością podlegającą zaskarżeniu do sądu administracyjnego jest przyznanie dotacji, to w zakres działań organu z tym związanych wchodzi ustalenie jej wysokości oraz przekazanie dotacji (jej części) na rachunek bankowy beneficjenta. Brak jest więc podstaw do kwestionowania, że czynności polegające na ustaleniu wysokości i przekazaniu dotacji, w tym wstrzymaniu wypłaty danej części dotacji, stanowią czynności z zakresu administracji publicznej, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a i jako takie poddane są kognicji sądów administracyjnych. W piśmie z dnia 14 listopada 2025 r. pełnomocnik organu poparła stanowisko i wnioski zawarte w odpowiedzi na skargę, w tym wniosek o odrzucenie skargi. Mając na uwadze wiążące z mocy art. 190 p.p.s.a. stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga jest uzasadniona. W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia objęta została czynność Starosty [...] polegającą na odmowie wypłaty dotacji oświatowej dla Szkoły za październik 2024 r. Strona w dniu złożenia skargi podkreśliła, że nie otrzymała tej części dotacji w całości. Organ wskazał natomiast, że za wskazany miesiąc wypłacił dotację jedynie w części, tj. za okres od 18 października 2024 r. do 31 października 2024 r. i w zakresie (w kwocie) nie obejmującym zawodu Opiekun medyczny. W pozostałym zakresie nie została ona wypłacona w związku z istniejącą w obrocie prawnym decyzją ostateczną cofającą zezwolenie na prowadzenie placówki. W pierwszej kolejności ocenie podlega terminowość wniesienia skargi na wskazaną czynność. Skarżąca wskazała bowiem, że o tym, iż wypłata na jej rzecz dotacji oświatowej na 2024 r. (od lipca 2024 r.) została wstrzymana dowiedziała się z pisma Starosty z 18 lipca 2024 r. W piśmie tym Starosta poinformował, że od lipca 2024 r. dotacja nie będzie wypłacana z powodu wydania decyzji w sprawie cofnięcia zezwolenia na założenie szkoły publicznej. Biorąc jednak pod uwagę fakt, że termin wypłaty dotacji za październik 2024 r. upływał z dniem 31 października 2024 r., do tej daty miała prawo oczekiwać, że świadczenie na jej rzecz zostanie spełnione. Okoliczność tę wzmacniały ustalenia powzięte na spotkaniu ze Starostą w dniu 30 października 2024 r., kiedy to strona dysponowała już wiedzą o wstrzymaniu wykonania decyzji o cofnięciu zezwolenia na prowadzenie Szkoły. Jak wynika z treści art. 53 § 2 p.p.s.a., jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności. Zgodnie z art. 34 ust. 1 u.f.z.o., dotacje, o których mowa w art. 15-21, art. 25 ust. 1-4 i 8, art. 26 ust. 1, 2 i 8, art. 28-30 oraz 31 ust. 1, są przekazywane na rachunek bankowy przedszkola, innej formy wychowania przedszkolnego, szkoły lub placówki, o której mowa w art. 2 pkt 6-8 ustawy - Prawo oświatowe, lub zespołu szkół lub placówek, w 12. częściach w terminie do ostatniego dnia każdego miesiąca, z tym że części za styczeń i za grudzień są przekazywane w terminie odpowiednio do dnia 20 stycznia oraz do dnia 15 grudnia roku budżetowego. Mając to na uwadze, przyznać należy rację skarżącej, że o braku wypłaty dotacji oświatowej za październik 2024 r. dowiedziała się ona najwcześniej 31 października 2024 r. stwierdzając, że na rachunku bankowym Szkoły nie została zaksięgowana oczekiwana z tego tytułu wpłata. Skarga została wniesiona 22 listopada 2024 r., a zatem wskazany termin został dochowany. Podkreślenia wymaga fakt, że niniejszy spór dotyczy zasadniczo prawa, a nie faktów. Skarżąca nie polemizowała bowiem z zasadniczymi ustaleniami, z których wynika, że 30 września 2021 r. do organu wpłynął jej wniosek o udzielenie zezwolenia na założenie szkoły publicznej pod nazwą: Publiczna Szkoła Policealna "E." w. W.. Zezwolenie to skarżąca otrzymała w dniu 7 marca 2022 r. Szkoła rozpoczęła działalność z dniem 1 września 2022 r. na kierunkach wskazanych we wniosku. Wniosek i zezwolenie na założenie Szkoły nie dotyczyły kształcenia w zawodzie: Opiekun medyczny. W dniu 14 września 2023 r. skarżąca zwróciła się do Starosty o dopisanie w Systemie Informacji Oświatowej kształcenia w zawodzie: Opiekun medyczny. Organ poinformował, że w dokumentach Szkoły brak jest opinii Wojewódzkiej Rady Rynku Pracy w Lublinie w zakresie zasadności kształcenia zgodnie z potrzebami rynku pracy we wskazanym zawodzie, co powodowało niemożliwość dokonania odpowiedniego wpisu w SIO mimo, iż zawód ten Szkoła ujęła już w arkuszu organizacji szkoły na rok szkolny 2023/2024. Prawo do otrzymania dotacji oświatowej jest związane z prowadzeniem szkoły, w której kształceni są uczniowie. Prowadzenie szkoły jest z kolei związane z wypełnieniem przez organ prowadzący określonych warunków, w tym uzyskania wymaganego zezwolenia właściwego organu jednostki samorządu terytorialnego na założenie szkoły (art. 88 ust. 4 ustawy – Prawo oświatowe). Zgodnie z treścią art. 88 ust. 1 ustawy – Prawo oświatowe, szkołę lub placówkę publiczną zakłada się na podstawie aktu założycielskiego, który określa odpowiednio jej typ lub rodzaj, nazwę i siedzibę. Jak wynika z ust. 4. pkt 1 tego artykułu, założenie szkoły lub placówki publicznej przez osobę prawną inną niż jednostka samorządu terytorialnego lub osobę fizyczną wymaga zezwolenia właściwego organu jednostki samorządu terytorialnego, której zadaniem jest prowadzenie szkół lub placówek publicznych odpowiednio danego typu lub rodzaju, wydanego po uzyskaniu pozytywnej opinii kuratora oświaty. Ustęp 5. stanowi z kolei, że wniosek o udzielenie zezwolenia, o którym mowa w ust. 4, składa się wraz z projektem aktu założycielskiego i statutu, a w przypadku branżowego centrum umiejętności - również wraz z poświadczoną za zgodność z oryginałem kopią porozumienia, o którym mowa w ust. 2b; wniosek zawiera także dane niezbędne do wpisania szkoły lub placówki do krajowego rejestru urzędowego podmiotów gospodarki narodowej. Wniosek składa się nie później niż do dnia 30 września roku poprzedzającego rok, w którym ma nastąpić uruchomienie szkoły lub placówki. W ustępie 6. wskazano, że szczegółowe zasady i warunki udzielania i cofania zezwolenia na założenie szkoły lub placówki publicznej, tak aby tworzenie szkół publicznych przez osoby prawne i fizyczne sprzyjało poprawie warunków kształcenia, a także korzystnie uzupełniało sieć szkół publicznych na danym terenie, określa minister właściwy do spraw oświaty i wychowania w formie rozporządzenia. Z treści § 5 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 18 sierpnia 2017 r. w sprawie szczegółowych zasad i warunków udzielania i cofania zezwolenia na założenie przez osobę prawną lub osobę fizyczną szkoły lub placówki publicznej (Dz.U. z 2024 r. poz. 31) wynika, że zezwolenie na założenie szkoły lub placówki publicznej w przypadku szkoły prowadzącej kształcenie zawodowe określa m.in. zawód lub zawody, w których kształci szkoła. Natomiast z § 7 ust. 2 pkt 4 tego rozporządzenia wynika, że zezwolenie na założenie szkoły lub placówki publicznej może być cofnięte w przypadku prowadzenia przez szkołę prowadzącą kształcenie zawodowe kształcenia w zawodzie innym niż wskazany w zezwoleniu, o którym mowa w § 5 ust. 1 pkt 6. Zgodnie z treścią art. 25 ust. 3 u.f.z.o., prowadzone przez osoby prawne niebędące jednostkami samorządu terytorialnego oraz osoby fizyczne publiczne szkoły, w których nie jest realizowany obowiązek szkolny lub obowiązek nauki, niebędące szkołami specjalnymi otrzymują na każdego ucznia dotację z budżetu jednostki samorządu terytorialnego będącej dla tych szkół organem rejestrującym, w wysokości równej przewidzianej kwocie potrzeb oświatowych na takiego ucznia dla jednostki samorządu terytorialnego. Cofnięcie zezwolenia na założenie i prowadzenie szkoły nie oznacza, że szkoła zaprzestaje działalności od dnia wydania decyzji ostatecznej o cofnięciu zezwolenia na założenie szkoły. Nie oznacza również, że organ prowadzący przestaje prowadzić szkołę, w rozumieniu art. 25 ust. 3 u.f.z.o. Cofnięcie zezwolenia na założenie szkoły jest natomiast równoznaczne z postawieniem jej w stan likwidacji (E. Czepczyńska, Procedury zakładania i likwidacji szkół publicznych w Polsce, zeszyty Prawnicze 18.1/2018; M. Pilich, A. Olszewski, Prawo oświatowe, Komentarz, WKP 2021). Zlikwidowanie szkoły nie następuje jednak natychmiast w dacie wydania, a nawet ostateczności decyzji o cofnięciu zezwolenia. Jest to proces, a dopóki on trwa i organ prowadzący kształci uczniów, jest on uprawniony do otrzymania dotacji, zgodnie z art. 25 ust. 3 u.f.z.o. Biorąc pod uwagę, że prawo oświatowe nie zawiera żadnej dodatkowej regulacji, w tym o natychmiastowej likwidacji szkoły w razie cofnięcia zezwolenia, w sytuacji takiej jak w niniejszej sprawie należy w drodze analogii stosować art. 56 ust. 5 u.p.o. Wynika z tego, że zlikwidowanie szkoły nie następuje w dniu uzyskania przymiotu ostateczności decyzji o cofnięciu zezwolenia. Organ prowadzący szkołę powinien podjąć czynności zmierzające do likwidacji szkoły w sposób opisany w art. 89 u.p.o. (także z zastosowaniem analogii w związku z jedynie częściową regulacją w tym przepisie.). Dopóki w toku procesu likwidacji szkoły jest ona prowadzona przez organ prowadzący i kształci uczniów, jest ona również uprawiona do otrzymania dotacji, zgodnie z art. 25 ust. 3 u.f.z.o. W związku z powyższym, Starosta [...] nie mógł zaprzestać wypłacania dotacji jedynie z tej przyczyny, że została wydana decyzja o cofnięciu zezwolenia na założenie szkoły. W niniejszej sprawie jest to tym istotniejsze, że w dniu 18 października 2024 r. wstrzymano wykonanie decyzji cofającej zezwolenie na prowadzenie Szkoły. Skutki takiego postanowienia zaistniały zatem także w kontrolowanym miesiącu, w którym dotacja miała zostać wypłacona. Oceniana czynność Starosty [...] z dnia 31 października 2024 r. jest w tych warunkach bezskuteczna w tym zakresie, w którym odmówiono w całości wypłaty dotacji oświatowej za październik 2024 r., a zasadniczo – po wypłacie dokonanej przez organ w grudniu 2024 r. - za okres od 1 do 17 października 2024 r. Za ten okres dotacja powinna zostać skarżącej wypłacona z powodów, o których mowa powyżej, choć - tak jak za kolejną część tego miesiąca - z pominięciem jej części związanej z zawodem Opiekun medyczny. W okresie od 18 października 2024 r. do końca tego miesiąca organ wypłacił skarżącej dotację w części, która nie objęła kierunku Opiekun medyczny, z czym także nie godzi się skarżąca. Nie zgłosiła ona co prawda szczegółowych zarzutów w tym względzie, ale objęła zakresem zaskarżenia cały okres miesięczny dotacji, zaś do jej wyliczenia wykazała także uczniów kierunku, którego nie uwzględnił w rozliczeniu organ. Zgodnie z treścią art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a (który nie ma zastosowania w sprawie). Ten zakres kognicji sądu powoduje, że ocenie winno podlegać również stanowisko organu, który - jakkolwiek nie świadczą o tym przedstawione w aktach administracyjnych dowody - dokonał wyłącznie częściowej wypłaty należności. Jak wynika z art. 68 ust. 7 pkt 1 ustawy – Prawo oświatowe, dyrektor szkoły prowadzącej kształcenie zawodowe, z wyjątkiem szkoły artystycznej, w porozumieniu z organem prowadzącym szkołę, ustala zawody, w których kształci szkoła, po uzyskaniu opinii wojewódzkiej rady rynku pracy o zasadności kształcenia w danym zawodzie, zgodnie z potrzebami rynku pracy, o której mowa w art. 22 ust. 5 pkt 5 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Celem tego przepisu było wprowadzenie elastycznego systemu kształcenia uczniów w nowych zawodach. Na rynku pracy pojawiają się bowiem nowe zawody i w związku z tym konieczną stała się szybka reakcja szkół w zakresie kształcenia w tych zawodach. Dlatego dyrektorzy szkół otrzymali wskazany instrument do szybkiego wprowadzenia kształcenia w nowych zawodach, bez konieczności stosowania długotrwałych procedur zmiany zezwolenia na założenie szkoły. Nie oznacza to jednak zupełnego zwolnienia organu prowadzącego z dopełnienia formalności, które – dla omawianej sytuacji - zostały wskazane w tym przepisie. Skarżąca niespornie uzyskała najpierw zezwolenie na założenie i prowadzenie zawodowej szkoły publicznej, ale w trakcie funkcjonowania – bez uprzedniego uzyskania opinii wojewódzkiej rady rynku pracy i wpisu do SIO - od 1 września 2023 r. rozpoczęła kształcenie w nowym zawodzie Opiekun medyczny. Z opisanych powyżej względów i na wskazanej podstawie skarżącej cofnięte zostało zezwolenie na założenie Szkoły. W tym przedmiocie wydana została decyzja ostateczna Lubelskiego Kuratora Oświaty z 25 czerwca 2024 r. Skarga na tę decyzję została oddalona wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 19 grudnia 2024 r., sygn. akt III SA/Lu 538/24, który do chwili obecnej nie jest prawomocny (w toku znajduje się postępowanie ze skargi kasacyjnej). Co istotne, postanowieniem z dnia 18 października 2024 r. Sąd wstrzymał wykonanie wskazanej decyzji Lubelskiego Kuratora Oświaty. Postanowienie to wywiera skutki prawne do czasu wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę lub uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę – art. 61 § 6 pkt 1 i 2 p.p.s.a. Z uwagi na fakt, że skarga strony została nieprawomocnie oddalona, orzeczenie w przedmiocie cofnięcia zezwolenia nadal nie podlega wykonaniu. Powyższe oznacza, że po pierwsze - w odniesieniu do października 2024 r. decyzja ostateczna Lubelskiego Kuratora Oświaty cofająca skarżącej zezwolenie na utworzenie Szkoły nie mogła wywrzeć skutku wynikającego z jej treści, a skarżącej przysługiwała za ten miesiąc dotacja oświatowa. Po drugie, kwota ta nie może uwzględniać uczniów kształcących się w zawodzie Opiekun medyczny, bowiem dotacja musi być kalkulowana z uwzględnieniem kształcenia w zawodach ujętych we wniosku o wydanie zezwolenia na założenie szkoły i w decyzji o zezwoleniu na jej założenie. W takiej też wysokości, jak wskazuje organ, dotacja została wypłacona za czas po dniu wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania decyzji. W ocenie Sądu, skarżącej nie przysługiwała dotacja w części dotyczącej kształcenia w zawodzie Opiekun medyczny, ponieważ nie zostały spełnione warunki umożliwiające podjęcie przez Szkołę kształcenia w tym zawodzie. Skarżąca nie nabyła zatem prawa do otrzymywania dotacji na prowadzenie kształcenia w zawodzie Opiekun medyczny. Dla wypłaty dotacji w części dotyczącej kształcenia w zawodzie Opiekun medyczny nie ma znaczenia wydanie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowienia z dnia 18 października 2024 r. o wstrzymaniu wykonania decyzji Lubelskiego Kuratora Oświaty z dnia 25 czerwca 2024 r. cofającej zezwolenie na założenie Szkoły. Dotacji we wskazanej części organ nie wypłacił z uwagi na niespełnienie warunków formalnych dla uruchomienia kształcenia w zawodzie Opiekun medyczny. Warunków tych skarżąca nie spełniła na żadnym etapie postępowania. Brak spełnienia formalnych warunków kształcenia w zawodzie Opiekun medyczny spowodował, że skarżąca nie mogła skutecznie deklarować osób biorących udział w kształceniu jako uczniów, na których dotacja oświatowa mogła być przyznana i wypłacona. W tym więc zakresie stanowisko organu, który - jak deklaruje - dokonał wypłaty pomniejszonej o powyższą kwotę części dotacji oświatowej na rzecz skarżącej, jest uzasadnione i słuszne. Biorąc pod uwagę wskazane wyżej okoliczności oraz fakt, że dotacja jest wypłacana w częściach odpowiadających poszczególnym miesiącom w roku kalendarzowym (a zatem w całokształcie wskazanych okoliczności uznać należy, że za październik 2024 r. została ona wypłacona w zaniżonej wobec należnej wysokości z przyczyn, o których mowa powyżej), Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził bezskuteczność zaskarżonej czynności w całości, na podstawie art. 146 § 1 w związku z art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Trzeba też podkreślić, że - w odróżnieniu od art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. - w art. 146 § 1 p.p.s.a. nie przewidziano możliwości częściowego uchylenia aktu lub stwierdzenia bezskuteczności czynności, na co NSA zwraca uwagę m.in. w przypadku niepodzielności interpretacji indywidualnych. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 w związku z art. 205 § 2 p.p.s.a. Na kwotę zasądzonych kosztów składają się kwoty: 200 zł z tytułu uiszczonego wpisu od skargi, 480 zł z tytułu wynagrodzenia pełnomocnika skarżącej w osobie adwokata, stosownie do § 14 ust. 1 pkt 1 lit c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2023 r., poz. 1964 ze zm.) i 17 zł z tytułu opłaty skarbowej za złożenie dokumentu pełnomocnictwa.