I SA/Lu 535/11

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie - Anna Puton-Mazurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 28 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie doradcy podatkowego w sprawie ze skargi T. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie umorzenia odsetek i rozłożenia na raty zaległości podatkowych postanawia : odmówić przyznania prawa pomocy. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w terminie do jego opłacenia (w dniu 14 września 2011 r.) skarżąca uiściła wymagany wpis w kwocie 500 zł. Następnie w dniu 15 września 2011 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) skarżąca złożyła pismo z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych. Do pisma skarżąca załączyła wypełniony urzędowy formularz wniosku o przyznanie pomocy, w którym zaznaczyła, iż domaga się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia doradcy podatkowego. Do wniosku skarżąca dołączyła również kserokopie następujących dokumentów: harmonogramu spłat kredytu w kwocie [...] zł; decyzji ZUS o wysokości emerytury z [...] r.; karty informacyjnej leczenia szpitalnego z [...]; orzeczenia lekarskiego z [...] oraz oświadczenia skarżącej odnośnie kosztów utrzymania z 14 września 2011 r. Skarżąca w terminie uzupełniła również braki formalne urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie podpisu. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy referendarz sądowy stwierdził, co następuje: Wniosek strony o przyznanie prawa pomocy nie zasługuje na uwzględnienie ani w zakresie całkowitym, ani w zakresie częściowym. Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie strony dotyczące przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia doradcy podatkowego jest żądaniem przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 245 ( 2 p.p.s.a.). W pierwszej kolejności podnieść należy, że zasadność wniosku o przyznanie prawa pomocy powinna być rozpatrywana z jednej strony z uwzględnieniem wysokości obciążeń finansowych, jakie strona musi ponieść w konkretnym postępowaniu, z drugiej zaś strony z uwzględnieniem jej możliwości finansowych. Do kosztów sądowych wymaganych na obecnym etapie postępowania należy jedynie wpis sądowy od skargi wynoszący 500 zł (§ 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2003 r., Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Skarżąca uiściła wpis sądowy od skargi w całości. Natomiast pozostałe ewentualne koszty sądowe, które mogą, ale nie muszą wystąpić, tj. opłata sądowa od zażalenia, opłata kancelaryjna za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, każdorazowo (za wyjątkiem wpisu sądowego od potencjalnej skargi kasacyjnej wynoszącego połowę wpisu sądowego od skargi), nie przekroczą kwoty 100 złotych (§ 2 ust. 1 pkt 7 i § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi; § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych /Dz.U. z 2003 r. Nr 221, poz. 2192/). Natomiast koszt ustanowienia doradcy podatkowego wynosi w tej sprawie 240 zł netto (§ 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu /Dz.U. Nr 31, poz. 153/ i 295,20 zł brutto (§ 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu w związku z z art. 41 ust. 1 i art. 146a pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług /Dz.U. Nr. 54, poz. 535 ze zm./). Porównując wysokość kosztów postępowania do sytuacji majątkowej i finansowej strony przedstawionej w urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz nadesłanych dokumentach, brak jest podstaw do uznania, że skarżąca nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, czy też pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym oznacza, że ciężar tych kosztów w zakresie objętym prawem pomocy poniesie zamiast strony budżet państwa, czyli faktycznie inni obywatele. Dlatego też instytucja przyznania prawa pomocy, powinna mieć zastosowanie do wyłącznie do osób, które pomimo największych starań nie są w stanie uiścić kosztów postępowania ze względu na szczególnie trudną sytuację materialną. W ocenie referendarza sytuacja materialna skarżącej nie należy do szczególnie trudnych. Skarżąca posiada własne mieszkanie o pow. [...] m2 oraz samochód osobowy ([...]., r.prod. [...]). Stabilna jest sytuacja finansowa skarżącej, bowiem osiąga stały dochód z emerytury wynoszącej [...] zł brutto ([...] zł netto). Miesięczne wydatki wykazane przez skarżącą to: koszty utrzymania mieszkania – [...] zł; spłata raty za podatek drogowy od samochodu – [...] zł; spłata raty kredytu zaciągniętego [...] 2011 r. – [...] zł; koszty leków – [...] zł. Łączna kwota wydatków wynosi – [...] zł. Skarżącej pozostaje zatem do dyspozycji kwota [...] zł. Tym samym brak jest podstaw do stwierdzenia, że skarżąca nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych niniejszego postępowania, jak też kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika. Reasumując powyższe, skarżąca nie wykazała spełnienia przesłanek z art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a., warunkujących przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym i częściowym. Z powyższych względów oraz na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak na wstępie.