I SA/Lu 54/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Wałejko po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodu za 2009 r. postanawia: -odrzucić skargę. M. P. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodu za 2009 r. Skarga zawierała brak formalny - nie została podpisana. Wobec powyższego, zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 20 stycznia 2016 r. skarżący został wezwany do usunięcia tego braku, w terminie siedmiu dni od otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenie skargi oraz do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500 zł w tym samym terminie i pod tym samym rygorem. Wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi oraz odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego skarżący otrzymał w dniu 11 lutego 2016 r. (k.11 akt sądowych). Skarżący wezwania nie wykonał. Natomiast w dniu 12 lutego 2016 r. złożył pismo, w którym wnosił o umorzenie postępowania oświadczając, że cofa skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje. Skargę należało odrzucić. Skarga wnoszona do wojewódzkiego sądu administracyjnego podlega merytorycznemu rozpoznaniu jedynie w sytuacji, gdy spełnia niezbędne wymogi formalne przewidziane przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.- dalej: "P.p.s.a."), dla każdego pisma w postępowaniu sądowym, jak i dla pisma kwalifikowanego jakim jest skarga oraz wówczas, gdy uiszczony został od niej przez skarżącego należny wpis. Jednym z wymogów formalnych skargi jako pisma procesowego, na podstawie przepisu art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a., jest obowiązek jej podpisania przez stronę lub jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. W myśl art. 49 § 1 P.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, w przypadku skargi – pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.). Ponadto, zgodnie z art. 220 § 1 P.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, w tym przypadku, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, a w przypadku skargi pod rygorem jej odrzucenia (§ 3 art. 220 ) uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarżący do dnia dzisiejszego skargi nie podpisał i nie opłacił (siedmiodniowy termin przysługujący na dokonanie tych czynności upłynął w dniu 18 lutego 2016 r.), co uzasadniało odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 P.p.s.a. Wskazać przy tym należy, że rozpoznanie wniosku o cofnięcie skargi jest możliwe dopiero wtedy, gdy skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu i została należycie opłacona, a więc, gdy skutecznie wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne. Dopiero wówczas strona skarżąca jest uprawniona do rozporządzenia skargą poprzez jej cofnięcie. W sytuacji natomiast, gdy skarga obarczona jest brakami formalnymi, jak miało to miejsce w niniejszej sprawie, a zatem nie została skutecznie wniesiona i nie zainicjowała postępowania sądowoadministracyjnego, nie jest dopuszczalne jej cofnięcie (zob. orzeczenia wojewódzkich sądów administracyjnych w sprawach sygn. akt: II SA/Rz 17/11 i II SA/Go 237/09 - www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Mając na względzie powyższe należało orzec jak w sentencji.