I SA/Lu 55/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Anna Kwiatek po rozpoznaniu w dniu 13 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...], nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2005 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie. Wyrokiem z dnia 28 grudnia 2012 r., sygn. akt I SA/Lu 817/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, oddalił skargę B. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodu za 2005 r. W wyniku złożonej przez skarżącą skargi kasacyjnej Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 21 listopada 2013 r. sygn. akt II FSK 2030/13 uchylił zaskarżone rozstrzygnięcie w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Lublinie. Dyrektor Izby Skarbowej w piśmie z dnia 31 października 2013 r. poinformował Naczelny Sąd Administracyjny, że w związku z wyrokiem TK z dnia 18 lipca 2013 r., sygn. akt SK 18/09, po wznowieniu postępowania w rozpatrywanej sprawie, decyzją z dnia [...] października 2013 r. uchylono w całości decyzję z dnia 31 lipca 2012 r. nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodu za 2005 r. oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji i umorzono postępowanie w sprawie. Nie wiadomym jednak na dzień orzekania przez sąd kasacyjny pozostawało, czy dana decyzja organu podatkowego, była decyzją ostateczną. W piśmie z dnia 6 lutego 2014 r. Dyrektor Izby Skarbowej poinformował, że skarżąca nie wniosła odwołania od decyzji uchylającej z dnia 10 października 2013 r. Wojewódzki Sad Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej "ppsa"), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli postępowanie to z innych przyczyn niż wskazane w pkt 1-2 (tj. skuteczne cofnięcie skargi, śmierć strony) tego przepisu stało się bezprzedmiotowe. Postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe "z innych przyczyn" w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 ppsa wtedy, gdy w toku tego postępowania, a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. W rozpoznawanej sprawie organ odwoławczy decyzją z dnia 10 października 2013 r., uchylił w całości własną decyzję, będącą przedmiotem skargi. W konsekwencji takiego działania wyeliminowano z obrotu prawnego zaskarżoną do tutejszego Sądu decyzję z dnia 31 lipca 2012 r., a tym samym uznać należy, że odpadła przyczyna będąca podstawą wniesienia skargi. Okoliczność ta sprawia, że postępowanie sądowoadministracyjne, zainicjowane wniesieniem skargi stało się bezprzedmiotowe. W związku z powyższym na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ppsa orzeczono jak w sentencji postanowienia.