I SA/Lu 555/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Halina Chitrosz po rozpoznaniu w dniu 27 lipca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. C., A. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2010 r. w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] wydaną w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2010 r. pełnomocnik G. C. i A. C. złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji został uzasadniony faktem, że skarżącym grozi dotkliwa szkoda majątkowa w przypadku konieczności wykonania zaskarżonej decyzji polegająca na konieczności uiszczenia wadliwie ustalonego zobowiązania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 – dalej: ppsa) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże – zgodnie z § 3 tego artykułu - na wniosek skarżącego sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w §1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (z wyjątkiem nie mającym zastosowania w przedmiotowej sprawie), chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania; dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy. Dokonując oceny wniosku skarżących w kontekście powołanego wyżej przepisu na wstępie podkreślić należy, że zasadą jest, że wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji, ustawa daje jednak sądowi możliwość podjęcia takiego rozstrzygnięcia, w razie zaistnienia w rozpatrywanej sprawie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dodać należy, że przesłanki umożliwiające wstrzymanie wykonania w postępowaniu sądowoadministracyjnym zaskarżonego aktu nie odwołują się w żaden sposób do merytorycznej zasadności działań podjętych w toku postępowania administracyjnego, co uzasadnia przyjęcie stanowiska, że wstrzymanie wykonania decyzji trzeba rozpatrywać w kategoriach wyjątku od zasady przewidzianej w art. 61 § 1 ppsa, a w związku z tym wykładni § 3 powołanego przepisu należy dokonywać ściśle (por. postanowienie NSA z dnia 14 czerwca 2012 r. I FZ 101/12 www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Kryterium ocenne zawarte w cytowanym przepisie nie zostało wprawdzie zdefiniowane przez ustawodawcę, jednakże przyjmuje się, iż chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona poprzez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., GZ 138/04 niepubl. – Lex Polonica). Uprawdopodobnienie istnienia zagrożenia niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków obciąża wnioskodawcę, jako wywodzącego z danej czynności skutki prawne. Jak wskazano na wstępie pełnomocnik skarżących we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie uprawdopodobnił istnienia w sprawie niniejszej, którejś ze wskazanych w przepisie przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Pełnomocnik wskazał jedynie ogólnikowo, że skarżącym w razie realizacji zaskarżonego rozstrzygnięcia grozi dotkliwa szkoda majątkowa polegająca na konieczności uiszczenia wadliwie ustalonego zobowiązania. Za przyjęciem stanowiska, o braku przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji przemawia również fakt, że przedmiotem wniosku o wstrzymanie wykonania jest decyzja wydana w przedmiocie ustalenia łącznego zobowiązania pieniężnego za rok 2010. Pieniężny charakter zobowiązania powoduje, że jego wykonanie z natury rzeczy ma charakter odwracalny, gdyż w przypadku ewentualnego uwzględnienia skargi uiszczone już, a nienależne zobowiązanie będzie podlegać zwrotowi wraz z odsetkami, stanowiącymi swoistą formę odszkodowania. (por. postanowieniu NSA z dnia 28 kwietnia 2011 r., sygn. akt: I FSK 547/11, oraz powołane wyżej postanowienie NSA z dnia 14 czerwca 2012 r. www.orzeczenia.nsa.gov.pl,.). Dlatego też mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ppsa, orzeczono jak w sentencji postanowienia.