I SA/Lu 574/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Halina Chitrosz po rozpoznaniu w dniu 5 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. O. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego postanawia I. odrzucić skargę; II. zwrócić skarżącemu A. O. kwotę [...] wpłaconą tytułem wpisu od skargi. Odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi, w kwocie [...], z zakreśleniem siedmiodniowego terminu na dokonanie powyższej czynności, został doręczony skarżącemu w dniu 3 października 2011 r. (jak ustalono po wyjaśnieniach właściwego urzędu pocztowego). Tym samym termin do uiszczenia wpisu upływał z dniem 10 października 2011 r. Jak wynika natomiast z dołączonego do akt polecenia przelewu obciążenie rachunku skarżącego kwotą należnego wpisu od skargi miało miejsce dopiero w dniu 12 października 2011 r., a data rozrachunku w dniu następnym. W dniu 22 listopada 2011 r. skarżący przesłał do Sądu dowód wpłaty kwoty należnej wysokości wpisu na konto WSA w Lublinie za pośrednictwem spółki cywilnej A.– pośrednika finansowego W tym stanie faktycznym skarżący został wezwany do wykazania, iż A. s. c. jest podmiotem wykonującym czynności bankowe na podstawie art.6a ust.1 pkt 1 lit.i ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Prawo bankowe (Dz.U. z 2002 r. nr 72, poz.665 ze zm. ), z przytoczeniem treści powyższego przepisu i wyjaśnieniem, że dla wykazania konieczne jest przedstawienie uwierzytelnionych kopii stosownych dokumentów, ewentualnie przedstawienie oświadczenia wymienionej firmy, zawierającego dające się zweryfikować konkretne dane - na podstawie jakiej umowy i z jakim bankiem zawartej wykonuje ona czynności polegające na przyjmowaniu wpłat na rachunki bankowe prowadzone przez inne banki w imieniu i na rzecz banku, z którym zawarta została umowa. W odpowiedzi skarżący przedłożył oświadczenie spółki A., z którego wynika, iż Spółka ta w dniu 5 lutego 2007 r. podpisała umowę współpracy z B. S.A dotyczącą płatności masowych, a bankiem obsługującym płatności masowe jest C. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga A. O. podlega odrzuceniu, gdyż należny od niej wpis został uiszczony z uchybieniem ustawowego terminu. Zgodnie z art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm – dalej "ppsa") - od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały (§1), a pismami tymi są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (§2). Sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo (...) by uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania – art. 220 § 1 ppsa. Zgodnie z art. 220 § 3 ppsa - skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlegają odrzuceniu. W tym stanie prawnym, to obowiązkiem strony jest więc dochowanie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym. Zgodnie z art. 219 § 2 ppsa opłatę sądową uiszcza się gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu. Zarówno przepisy ppsa, jak i przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) nie regulują jednak trybu przeprowadzania rozliczeń pieniężnych za pośrednictwem banków. Te kwestie reguluje między innymi właśnie art. 6a ustawy Prawo bankowe. Zgodnie z art. 6a ust. 1 pkt 1 Prawa bankowego, bank może w drodze umowy zawartej na piśmie powierzyć przedsiębiorcy wykonywanie wyłącznie w imieniu i na rzecz banku pośrednictwa w zakresie czynności bankowych polegających m.in. na przyjmowaniu wpłat na rachunki bankowe prowadzone przez inne banki (art. 6a ust. 1 pkt 1 lit. i). Powyższe powierzenie, zwane outsourcingiem bankowym, oznacza, że te czynności zlecone mają prawną moc reguł czynności bankowych. Dokonanie zatem czynności bankowych przez agenta działającego na podstawie art. 6a ust. 1 Prawa bankowego musi być traktowane tak samo jako wykonywanie czynności przez bank, a data przyjęcia polecenia przelewu przez takiego agenta może być uznana za datę uiszczenia należnego wpisu. Działanie natomiast innych podmiotów podejmujących się czynności pośrednictwa finansowego, bez stosownej pisemnej umowy agencyjnej z bankiem, skutku takiego nie wywiera ( zob. wyrok w sprawie z II GSK 686/10 z dnia 21 września 2010 r., LEX nr 742924). W ocenie Sądu, z pisma A. s.c., złożonego w odpowiedzi na wezwanie ( karta 54 akt sądowych) nie wynika, iż podmiot ten jest podmiotem wykonującym czynności bankowe na podstawie art.6a ust.1 pkt 1 lit.i Prawa bankowego. Z oświadczenia tego nie wynika, że jest przedsiębiorcą, któremu wskazywany w oświadczeniu bank (C.) albo jakikolwiek inny bank, powierzył w drodze umowy wykonywanie czynności bankowych na podstawie art. 6a ust. 1 pkt 1 lit. i) Prawa bankowego. Z przedłożonego oświadczenia wynika jedynie, że spółka A. podpisała umowę współpracy z firmą B. S.A dotyczącą płatności masowych, co nie spełnia warunku z art.6a ust.1 pkt 1 lit.i Prawa bankowego. W tym stanie rzeczy uznać należy, że placówka, z której usług skorzystał skarżący nie była placówką działającą na podstawie umowy z bankiem, zatem posłużenie się jej pośrednictwem przy dokonywaniu wpłaty miało miejsce na ryzyko i odpowiedzialność strony. Dlatego też dniem dokonania opłaty sądowej dokonanej za pośrednictwem podmiotu (niebędącego bankiem i nie działającego w wykonaniu umowy z bankiem) nie jest dzień powierzenia temu podmiotowi funduszy, tylko data uznania rachunku bankowego Sądu. W przedmiotowej sprawie z polecenie przelewu jednoznacznie wynika, iż data obciążenia rachunku kwotą należnego wpisu od skargi to dzień 12 października 2011 r., a więc dzień po upływie ustawowego terminu do uiszczenia wpisu od skargi. W tych okolicznościach biorąc pod uwagę dyspozycję art. 220 § 3 ppsa należało skargę A. O. odrzucić. Orzeczenie o zwrocie wpisu uzasadnia art. 232 § 1 pkt 1 w/w ustawy.