I SA/Lu 586/08

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata P. C. o przyznanie wynagrodzenia tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi B. G. na postanowienie Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania w sprawie płatności do gruntów rolnych p o s t a n a w i a przyznać adwokatowi P. C. od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie) wynagrodzenie za sporządzenie odpowiedzi na skargę kasacyjną w kwocie 146,40 (sto czterdzieści sześć 40/100) złotych, w tym tytułem należnego podatku od towarów i usług kwotę 26,40 (dwadzieścia sześć 40/100) złotych. Adwokat P. C. wyznaczony przez Okręgową Radę Adwokacką w L. pełnomocnikiem z urzędu skarżącej wniósł o przyznanie wynagrodzenia w kwocie 146,40 złotych (w tym 22% podatku od towarów i usług) z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu za sporządzenie odpowiedzi na skargę kasacyjną. Wniosek powyższy zawiera oświadczenie z treści, którego wynika, że opłata za udzieloną pomoc prawną nie została uiszczona w całości ani w części. W aktach sprawy niniejszej znajduje się sporządzona przez wnioskodawcę odpowiedź na skargę kasacyjną. Referendarz sądowy stwierdził, że: Stosownie do unormowania art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Aktem normatywnym określającym zasady przyznawania wynagrodzenia za czynności podejmowane przez adwokata jest rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) zwane dalej "rozporządzeniem". Wysokość stawek minimalnych opłat za czynności podejmowane przez adwokata przed sądem administracyjnym drugiej instancji normuje § 18 ust. 1 pkt 2 lit od a) do d) rozporządzenia. Przepis ten nie normuje jednak wysokości minimalnej stawki za sporządzenie odpowiedzi na skargę kasacyjną. Jakkolwiek §18 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia normuje jednak minimalne stawki opłat za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej to stawki wymienione w tym paragrafie mają zastosowanie do odpowiedzi na skargę kasacyjną (por. teza 3 wyroku NSA z dnia 19 maja 2004 r., sygn. akt FSK 80/04 – ONSAiWSA 2004/1/12). Zgodnie z unormowaniem §18 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia stawka minimalna wynosi w postępowaniu przed sądem administracyjnym drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1 tego paragrafu, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Biorąc pod uwagę przedmiot skargi, która zainicjowała niniejsze postępowanie, treść § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia zgodnie, z którym wynagrodzenie za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 50% stawki minimalnej określonej w §18 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, jeżeli opinię sporządził a skargę kasacyjną sporządził i wniósł adwokat, który prowadził sprawę przed sądem pierwszej instancji jak i to, że wnioskodawca prowadził niniejszą sprawę przed sądem administracyjnym pierwszej instancji oraz, iż to on w toku postępowania w drugiej instancji sporządził odpowiedź na skargę kasacyjną stwierdzić należy, iż wynagrodzenie, które wnioskodawca powinien otrzymać za sporządzenie odpowiedzi na skargę kasacyjną wynosić będzie 50% stawki minimalnej określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia. Stawka minimalna, o której stanowi § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia wynosi 240 złotych. Tak, więc wynagrodzenie za sporządzenie odpowiedzi na skargę kasacyjną wynosić będzie 50% z kwoty 240 złotych powiększone stosowanie do unormowania § 2 ust. 3 rozporządzenia o stawkę należnego podatek od towarów i usług wynoszącą dla tej usługi 22% (art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm.). Wynagrodzenie to wynosić więc będzie łącznie z należnym podatkiem od towarów i usług 146,40 złotych. Mając na względzie powyższe, działając na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. oraz § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia należało orzec jak w sentencji postanowienia.