I SA/Lu 592/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Halina Chitrosz-Roicka po rozpoznaniu w dniu 30 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za marzec 2013 r. - w zakresie wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi p o s t a n a w i a: - odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wpłynęła skarga O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za marzec 2013 r. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 5 czerwca 2015 r. pełnomocnik skarżącej został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w kwocie 2.000 złotych - w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca wezwanie do uiszczenia wpisu została doręczona pełnomocnikowi skarżącej w sposób prawem przewidziany w dniu 12 czerwca 2015 r. Należny wpis od skargi uiszczono w dniu 25 czerwca 2012 r. Postanowieniem z dnia 29 czerwca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę O. zwracając jednocześnie stronie uiszczony po terminie wpis od skargi. W dniu 13 lipca 2015 r. pełnomocnik Spółki nadał do Sądu wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. We wniosku podał, że zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu odebrał w dniu 12 czerwca 2015 r. Z Prezesem zarządu nie udało mu się skontaktować telefonicznie, zatem 15 czerwca 2015 r. polecił pracownikowi zeskanowanie wezwania do uiszczenia wpisu i wysłanie tego skanu na adres elektroniczny Prezesa zarządu – E.S. W związku z wyjazdami służbowymi poza siedzibę kancelarii w okresie 16-23 czerwca 2015 r., w dniu 24 czerwca 2015 r. pełnomocnik zwrócił się do Prezesa zarządu Spółki o dostarczenie potwierdzenia uiszczenia wpisu celem nadesłania go do Sądu i dopiero wtedy dowiedział się, iż korespondencja elektroniczna z dnia 15 czerwca 2015 r. nie dotarła do adresata. Po wyjaśnieniu problemów z pocztą elektroniczną w spółce, Prezes zarządu ustaliła, że na skutek zgłoszenia do serwisanta internetu nieprawidłowości w funkcjonowaniu poczty przez pracowników spółki w dniu 15 czerwca 2015 r., od momentu zgłoszenia poczta była zablokowana do 24 czerwca 2015 r. Pełnomocnik dodał na koniec, że komunikacja za pośrednictwem poczty elektronicznej jest w jego kancelarii standardem, klienci są o tym informowani, i jest to pierwszy od 10 lat przypadek, gdy ten system komunikacji zawiódł, przy czym kancelaria nie otrzymała informacji, że poczta nie dotarła. W ocenie pełnomocnika niedochowanie terminu nastąpiło na skutek okoliczności przez Spółkę niezawinionych, obiektywnych, niezależnych od niej. Do wniosku dołączono kopię pisma firmy B. s.c. (serwisanta sieci) z którego wynikało, że w dniach 15-24 czerwca 2015 r. firma O. miała ograniczony dostęp do internetu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej "ppsa"), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Z kolei w myśl art. 87 § 1 i 2 ppsa pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, uprawdopodobniając okoliczności wskazujące na brak winy w tym uchybieniu. Stosownie zaś do art. 87 § 4 ppsa równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Ponadto, zgodnie z art. 88 zd. 1 ppsa, spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. We wskazanych wyżej przepisach zostały ustanowione przesłanki przywrócenia terminu, które muszą wystąpić łącznie, by wniosek mógł zostać uwzględniony. Jedną z przesłanek jest dochowanie przez zainteresowanego siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, który zaczyna biec dopiero od dnia ustania przeszkody. Wymóg zgłoszenia wniosku o przywrócenie terminu w powyższym siedmiodniowym terminie jest warunkiem formalnym rozpoznania wniosku, który sąd ma obowiązek badać w pierwszej kolejności, przed dokonaniem jego oceny merytorycznej, a więc przed rozpoznaniem, czy uchybienie terminowi nastąpiło bez winy strony. Niezachowanie siedmiodniowego terminu powoduje odrzucenie wniosku na podstawie art. 88 ppsa. Niedopuszczalnym jest merytoryczne rozpoznanie wniosku o przywrócenie terminu, jeżeli sąd pozostaje w przekonaniu o złożeniu tego wniosku po terminie zakreślonym w art. 87 § 1 ppsa (por. post. NSA z dnia 28 lutego 2005 r., sygn. akt II FZ 1/05, niepubl.). Przenosząc powyższą regulację na grunt rozpatrywanej sprawy przyjąć należy, że rozpoznawany wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi został złożony po upływie terminu określonego w art. 87 § 1 ppsa. Nie ulega bowiem wątpliwości, że po uzyskaniu informacji w dniu 24 czerwca 2015 r. od Prezesa O., iż nie dotarła do Spółki korespondencja z dnia 15 czerwca 2015 r., pełnomocnik Spółki już wtedy dowiedział się, że 7-dniowy termin do uiszczenia wpisu od skargi został uchybiony. Wiedział bowiem, że wezwanie do uiszczenia wpisu zostało mu doręczone 12 czerwca 2015 r., więc skoro do 24 czerwca 2015 r. Spółka nic o nim nie wiedziała i wpisu nie uiściła, to w dniu 24 czerwca 2015 r. pełnomocnik, który skontaktował się ze spółką, dysponował już wiedzą, że termin został uchybiony. Nie można zatem przyjąć, jak sugerowałby pełnomocnik we wniosku, że dniem dowiedzenia się przez pełnomocnika o uchybieniu terminu, a tym samym pierwszym dniem 7-dniowego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, był dzień 7 lipca 2015 r., gdy otrzymał z Sądu postanowienie o odrzuceniu skargi. Należy zatem uznać, że w dniu 24 czerwca 2015 r. – to jest w dniu dowiedzenia się przez fachowego pełnomocnika Spółki, że żadna wiadomość o konieczności uiszczenia przez spółkę wpisu nie dotarła do niej, ustała przyczyna uchybienia – brak wiedzy pełnomocnika, że wpis nie mógł być uiszczony. Dodać też należy, że w tym samym dniu skończyły się problemy spółki z pocztą elektroniczną, które m.in. uniemożliwiały kontakt mailowy z pełnomocnikiem (abstrahując od oceny zasadności takiej argumentacji), co świadczy jedynie o tym, że w tym terminie nie istniała już wskazana we wniosku przyczyna uchybienia. Skoro więc w dniu 24 czerwca 2015 r., pełnomocnik strony dysponował wiedzą iż termin do uiszczenia wpisu nie został dochowany, to termin na złożenie wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu upłynął najpóźniej w dniu 1 lipca 2015 r. Pełnomocnik strony skarżącej złożył zaś ów wniosek dopiero w dniu 13 lipca 2015 r. (datownik pieczęci na kopercie). W tej sytuacji wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi jako spóźniony należy na podstawie art. 88 ppsa odrzucić. Mając na uwadze powyższe, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.