I SA/Lu 594/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Halina Chitrosz po rozpoznaniu w dniu 20 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa Produkcyjno Usługowo Handlowego A. spółki cywilnej K. R., D. R. na informację Agencji Wspierania Przedsiębiorczości w sprawie merytorycznej oceny wniosku z dnia [...] nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie projektu postanawia - skargę odrzucić. Dnia 13 lipca 2010r. złożona została w siedzibie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skarga spółki cywilnej A. na informację Agencji Wspierania Przedsiębiorczości w sprawie merytorycznej oceny wniosku o dofinansowanie. Powyższa ocena merytoryczna została wydana wskutek uznania za zasadny protestu złożonego w dniu [...] w związku z brakiem wyłonienia do dofinansowanie projektu skarżącej o nr [...] i koniecznością dokonania powtórnej oceny wniosku z odniesieniem się do jego treści, przy jednoczesnym zachowaniu formalnych warunków związanych z ustalonymi zasadami dokonywania oceny. W wyniku ponownej oceny wniosek pt. "Wzrost konkurencyjności firmy poprzez inwestycje w nowoczesne technologie" uzyskał 62,5 pkt i został umieszczony na liście rezerwowej dla I Osi Priorytetowej, działania 1.3 Dotacje inwestycyjne dla małych i średnich przedsiębiorstw [...] konkurs nr [...]. Powyższa informacja została zaskarżona do sądu wspomnianą na wstępie skargą. Zgodnie z art. 30a ust.1 pkt 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (tekst jedn. z 2009 r., Dz. U. Nr 84, poz. 712 ze zm.), zwanej dalej "ustawą", umowa o dofinansowanie projektu jest zawierana zgodnie z systemem realizacji programu operacyjnego, w odniesieniu do projektu, który, w szczególności, pozytywnie przeszedł wszystkie etapy jego oceny i został zakwalifikowany do dofinansowania. Przy czym: - właściwa instytucja (zarządzająca, pośrednicząca lub wdrażająca), obowiązana jest pisemnie poinformować wnioskodawcę o wynikach oceny jego projektu - art.30 a ust.3 ustawy; - w przypadku negatywnej oceny projektu wnioskodawca, po otrzymaniu informacji, o której mowa w art. 30a ust.3, może wnieść środki odwoławcze przewidziane w systemie realizacji programu operacyjnego, w terminie, trybie i na warunkach tam określonych, a system realizacji programu operacyjnego musi uwzględniać co najmniej jeden środek odwoławczy przysługujący wnioskodawcy w trakcie ubiegania się o dofinansowanie – art.30b ust.1 i 2 ustawy; - właściwa instytucja obowiązana jest poinformować wnioskodawcę na piśmie o wynikach procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego wraz z pouczeniem o możliwości wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego, na zasadach określonych w art.30c – art.30b ust.4 ustawy. Ponadto, stosownie do art.30c ust.1 ustawy, po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego, o której mowa w art.30b ust.4, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, zgodnie z art.3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.). Z ust.2 art.30c wynika przy tym, że skarga ta winna być wniesiona przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa w art.30b ust.4, bezpośrednio do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją w sprawie, obejmującą wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informacji, o której mowa w art.30b ust.4, zaś ust.5 tego artykułu stanowi, że wniesienie skargi po terminie, o którym mowa w ust.2, niekompletnej lub bez uiszczenia opłaty sądowej w terminie, o którym mowa w ust.2 powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia. Jednocześnie należy wskazać, iż z mocy art. 30e ustawy w zakresie nieuregulowanym w ustawie zakresie nieuregulowanym w ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, 146, 150 i 152 tej ustawy. Przepis ten stanowi zatem podstawę do zastosowania art. 58 p.p.s.a. statuującego przesłanki odrzucenia skargi. Jak wynika z akt sprawy, uznanie za zasadny protestu złożonego w dniu [...] spowodowało ponowną merytoryczną ocenę wniosku. Skoro tak, to stronie przysługiwało prawo ponownego skorzystania ze środka odwoławczego w postaci protestu. Warunkiem wniesienia skargi jest bowiem, o czym była mowa wyżej, wyczerpanie środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i otrzymanie informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego. Należy przy tym uznać, iż nieosiągnięcie pewnego minimum punktowego uprawniającego do uzyskania dofinansowania przy równoczesnym pozytywnym przejściu wszystkich etapów oceny, stanowi przykład negatywnej oceny projektu. Zatem umieszczenie na liście rezerwowej z powodu braków środków alokacji uprawniało stronę do skorzystania ze środka odwoławczego. Sąd w tym miejscu odwołuje się do postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 marca 2010r., w sprawie o sygn. II GSK 248/10 /Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, nsa.gov.pl /, w którym wyrażony został pogląd, iż "negatywna ocena projektu w rozumieniu art. 30b ust. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju ma miejsce nie tyle w sytuacji uznania jej za taką przez "właściwą instytucję", ale przede wszystkim przez stronę, która w związku z tym zamierza skorzystać z przysługującego jej środka odwoławczego, kwestionując zasadność, ale także legalność informacji - podjętego na podstawie przepisów prawa indywidualnego aktu z zakresu administracji publicznej", a także, iż "uzyskanie przez projekt pozytywnej oceny merytorycznej, w połączeniu z arbitralnym w istocie stwierdzeniem instytucji zarządzającej o braku możliwości dofinansowania w ramach dostępnej alokacji, pozbawia wnioskodawcę możliwości kwestionowania w postępowaniu odwoławczym prawidłowości dokonanych ocen. Oznaczałaby ona, iż w lepszej sytuacji znalazłby się uczestnik, którego projekt nie uzyskałby minimalnej oceny merytorycznej, ale który w konsekwencji uwzględnienia protestu mógłby otrzymać ostateczną ocenę pozytywną na tyle dobrą, iż umożliwiającą dofinansowanie, niż wnioskodawca, którego projekt w pierwszej instancji pozytywnie przeszedł wszystkie etapy jego oceny, ale którego dofinansowanie (z uwagi na ilość punktów) okazało się niemożliwe w ramach dostępnej alokacji. Taka interpretacja byłaby dokonywana z naruszeniem przepisu z art. 30b ust. 2 ustawy stanowiącego, iż system realizacji programu musi uwzględnić co najmniej jeden środek odwoławczy". Na gruncie niniejszej sprawy, wniesienie skargi do sądu winno było być poprzedzone złożeniem protestu na informację z dnia [...] i uzyskaniem informacji o wyniku procedury odwoławczej. Należy zatem uznać, iż wniesienie skargi do tut. sądu było przedwczesne z powodu niewyczerpania środków zaskarżenia, jakie służyły stronie. W konsekwencji przedmiotową skargę należało uznać za niedopuszczalną. W świetle art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn jej wniesienie jest niedopuszczalne. Na marginesie należy zwrócić uwagę, iż w rozstrzygnięciu protestu z dnia 9 kwietnia 2010 r. spółka została błędnie pouczona o braku możliwości zaskarżenia oceny projekty przeprowadzonej w efekcie uwzględnienia protestu. W związku z tym termin do złożenia ewentualnego protestu należy uznać za otwarty. W związku z powyższym orzeczono jak na wstępie.