I SA/Lu 606/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Kazubińska-Kręcisz Sędziowie Sędzia WSA Andrzej Niezgoda (sprawozdawca) Sędzia WSA Grzegorz Wałejko Protokolant starszy asystent sędziego Tomasz Woźny po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 marca 2026 r. sprawy ze skargi H. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Zamościu z dnia 29 sierpnia 2025 r. nr SKO.PO/40/75/2025 w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej - oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z dnia 29 sierpnia 2025 r., po rozpatrzeniu odwołania H. S., dalej: "podatnik", "skarżący", Samorządowe Kolegium Odwoławcze, dalej: "Kolegium", "organ odwoławczy", utrzymało w mocy decyzję Burmistrza L. K., dalej: "Burmistrz", "organ pierwszej instancji", z dnia 20 maja 2025 r. w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej z tytułu I raty podatku rolnego za 2025 r. Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji oraz akt sprawy wynika, że wnioskiem z dnia 25 marca 2025 r. podatnik prowadzący Gospodarstwo Rolne S.C. zwrócił się do Burmistrza o umorzenie I raty podatku rolnego za 2025 r. z uwagi na trudną sytuacją ekonomiczną spowodowaną skutkami suszy wiosną i latem 2024 r. Wezwaniem z dnia 28 marca 2025 r. organ pierwszej instancji zobowiązał podatnika do przedłożenia dokumentów dotyczących dochodów i wydatków podatnika i jego rodziny oraz posiadanego majątku, sprawozdania finansowego z prowadzonej działalności, kopie wysłanego wniosku o oszacowanie szkód w wyniku suszy w gospodarstwie rolnym, protokołu o sytuacji rodzinnej, materialnej i finansowej, oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym, oświadczenia o pomocy de minimis w rolnictwie lub rybołówstwie otrzymanej w okresie od 22 marca 2022 r. do 24 marca 2025 r. oraz decyzji w sprawie przyznania płatności w ramach systemu wsparcia bezpośredniego. Po przeprowadzeniu postępowania Burmistrz w oparciu o przedłożone przez podatnika dokumenty stwierdził poziom przychodów podatnika na łączną kwotę [...]zł oraz wszystkich wydatków na łączną kwotę [...]zł. Biorąc pod uwagę powyższe dane organ pierwszej instancji stwierdził, że przedstawiona przez podatnika jego sytuacja finansowa i materialna jest dobra, a nawet bardzo dobra, o czym świadczy także zakup mieszkania w W.. Z tych też względów Burmistrz odmówił umorzenia I raty podatku rolnego na 2025 r. W odwołaniu od tej decyzji podatnik podniósł, że negatywne zjawiska atmosferyczne w postaci suszy przełożyły się bezpośrednio na pogorszenie sytuacji ekonomicznej jego gospodarstwa. Z kolei Kolegium uzasadniając swoje rozstrzygnięcie stwierdziło, że w postępowaniu podatkowym został zgromadzony niezbędny materiał dowodowy, pozwalający na ustalenie aktualnej sytuacji finansowej i rodzinnej podatnika. Z ewidencji geodezyjnej wynika, że podatnik posiada 2,9000 ha fizycznych gruntów własnych, 164,7267 ha fizycznych na współwłasność z żoną oraz 109,3800 ha fizycznych dzierżawionych od KOWR. Organ pierwszej instancji uznał, że sytuacja finansowa i materialna podatnika, mimo wskazywanych przez niego strat i ponoszonych wydatków nie nosi cech wyjątkowości. Na ocenę sytuacji podatnika miała wpływ również informacja o zakupie mieszkania w W.. Jak zauważył organ odwoławczy, źródłem utrzymania podatnika są dochody z gospodarstwa rolnego oraz emerytura. Podatnik prowadzi gospodarstwo, na które otrzymuje także pomoc krajową i unijną, korzystał z dopłat bezpośrednich do gruntów z ARiMR w 2024 i 2025 r. na łączna kwotę [...]zł. Ustalono także, że podatnik w 2022 r. otrzymał zwrot podatku akcyzowego w kwocie [...]zł, w 2023 r. z tego tytułu podatnik otrzymał [...] zł, w 2024 r. - [...] zł, natomiast w 2025 r. podatnik otrzymał [...] zł. Z informacji uzyskanych ze strony Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi, Systemu Rejestracji Pomocy Publicznej wynika także, iż podatnik otrzymał w 2022 r. pomoc od Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa mającą na celu naprawienie szkód spowodowanych klęskami żywiołowymi lub innymi zdarzeniami nadzwyczajnymi w kwocie [...]zł, w 2023 r. z tego samego tytułu podatnik otrzymał pomoc w kwocie [...]zł oraz [...] zł w 2024 r. Podatnik otrzymał również pomoc de minimis w rolnictwie od Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w formie dopłaty do siewu lub sadzenia z tytułu materiału siewnego kategorii elitarny lub kwalifikowany. Wyroku 2024 była to kwota [...]zł, a w 2023 r. [...] zł. Nadto, Burmistrz na podstawie art. 67a § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej udzielił podatnikowi zwolnienie z podatku rolnego w 2023 r. w kwocie [...]zł, a także przyznał na podstawie art 13 ust. 1 pkt 1 i art 13d ust. 1 ustawy o podatku rolnym gospodarstwu rolnemu skarżącego w 2023 r. ulgę inwestycyjną w kwocie [...]zł. Pomoc publiczną podatnik również otrzymał z Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa w 2024 r. w wysokości [...] zł. Zdaniem organu odwoławczego, uzyskane dochody z gospodarstwa umożliwiają podatnikowi zapłatę należnego podatku bez uszczerbku dla potrzeb bytowych rodziny oraz funkcjonowania prowadzonego przez niego gospodarstwa. Przejściowe trudności podatnika nie mogą uzasadniać umorzenia należnych podatków i tym samym zmniejszenia dochodów Gminy. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie podatnik zarzucił naruszenie: - przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 120, art. 121 § 1 oraz art. 122 Ordynacji podatkowej, poprzez brak wyczerpującego rozpatrzenia materiału dowodowego, jak również dowolną, a nie swobodną ocenę, sprzeczną z zasadami logiki, dostępnej wiedzy i doświadczenia życiowego, a w konsekwencji wydanie decyzji o odmowie umorzenia zaległości I raty podatku rolnego za 2025 r., podczas gdy w rzeczywistości brak było podstaw do wydania takiej decyzji, a zaistniały podstawy do umorzenia zaległości podatkowej; - przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj. art. 67a § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej, poprzez błędne uznanie, że nie zostały spełnione przesłanki do umorzenia w całości zaległości podatkowej, podczas gdy w rzeczywistości przesłanki te zostały spełnione i zaległość winna zostać umorzona. W oparciu o powyższe zarzuty skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz decyzji organu pierwszej instancji z dnia 20 maja 2025 r. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o oddalenie skargi, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skarga nie jest zasadna, bowiem zaskarżona decyzja odpowiada prawu. Zgodnie z treścią art. 133 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r. poz. 143, ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", sąd wydaje wyrok na podstawie akt sprawy. Jak zaś wynika z art. 134 § 1 powołanej ustawy, rozstrzyga on w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a, który nie ma zastosowania w niniejszej sprawie. Uwzględniając skargę na decyzję sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a, uchyla ją w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (lit. a), naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (lit. b), lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c). W razie nieuwzględnienia skargi w całości albo w części sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddala skargę odpowiednio w całości albo w części. Przedmiotem rozpoznawanej sprawy jest ocena zgodności z prawem decyzji Kolegium z dnia 29 sierpnia 2025 r., utrzymującej w mocy decyzję Burmistrza z dnia 20 maja 2025 r. odmawiającej umorzenia zaległości podatkowej z tytułu I raty podatku rolnego za 2025 r. Spór między stronami postępowania przed sądem administracyjnym dotyczy zaś czy organ podatkowy prawidłowo ocenił dowody i trafnie uznał brak istnienia ważnego interesu podatnika oraz interesu publicznego przemawiającego za umorzeniem zaległości podatkowej. Podstawą materialnoprawną zaskarżonego rozstrzygnięcia był przepis art. 67a § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej, który stanowi, że na wniosek podatnika, z zastrzeżeniem art. 67b, w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem podatnika lub interesem publicznym, organ podatkowy może umorzyć w całości lub w części zaległości podatkowe, odsetki za zwłokę lub opłatę prolongacyjną. Przepis ten wskazuje dwie przesłanki, przy zaistnieniu przynajmniej jednej z nich, na co wskazuje użyty spójnik: "lub", organ podatkowy może w drodze decyzji zastosować ulgę w spłacie zobowiązań podatkowych polegającą m.in. na umorzeniu zaległości: ważny interes podatnika lub interes publiczny. Wymienione zwroty normatywne tworzą zespół ogólnie zarysowanych celów, które należy wziąć pod uwagę w procesie stosowania prawa i zawsze odnosić go do indywidualnej sytuacji podatnika występującego z wnioskiem o umorzenie zaległości podatkowych. Z kolei użyte w art. 67a § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej, sformułowanie "może umorzyć", w sposób niebudzący wątpliwości wskazuje, że organ podatkowy przy rozpatrywaniu takiej sprawy, jeżeli stwierdzi zaistnienie przynajmniej jednej z przesłanek zastosowania ulgi podatkowej, podejmuje rozstrzygnięcie w sprawie zastosowania ulgi w spłacie zaległości podatkowej korzystając ze swobody wynikającej z uznania administracyjnego. Oznacza to, że organ podatkowy w przypadku stwierdzenia przynajmniej jednej z przesłanek określonych w tym przepisie może uwzględnić wniosek i przyznać ulgę lub przeciwnie, odmówić jego uwzględnienia. Wskazana swoboda decyzyjna w zakresie rozstrzygnięcia na gruncie wskazanej regulacji sprawia, że nawet wystąpienie ustawowych przesłanek nie obliguje organu podatkowego do zastosowania instytucji umorzenia w każdym przypadku. Stwierdzenie przez organ podatkowy braku przesłanek ważnego interesu podatnika lub interesu publicznego w zastosowaniu ulgi podatkowej powoduje natomiast, że nie będzie on dysponował swobodą co do rozstrzygnięcia w sprawie wniosku, a decyzja będzie miała charakter związany. Brak zaistnienia przesłanek oznacza zatem konieczność wydania decyzji o odmowie zastosowania ulgi w spłacie zaległości podatkowej. Przesłanki zastosowania zwolnienia wyrażone zostały w powołanym przepisie z zastosowaniem nieostrych pojęć: "interesu publicznego" oraz "ważnego interesu podatnika". Sposób rozumienia tych pojęć jest wyjaśniany w piśmiennictwie i orzecznictwie sądów administracyjnych, jednakże ich konkretna treść może być wyjaśniona wyłącznie w świetle prawidłowo ustalonego stanu faktycznego rozpatrywanej sprawy. O istnieniu "ważnego interesu podatnika" decydują kryteria obiektywne, zgodne z powszechnie przyjętą hierarchią ważności. Nie można tego pojęcia utożsamiać z subiektywnym odczuciem podatnika. Przesłanka ważnego interesu podatnika wymaga ustalenia jego sytuacji majątkowej i zdrowotnej, a także skutków ekonomicznych, jakie wystąpią w wyniku realizacji zobowiązania podatkowego dla niego i jego rodziny. Pod wskazaną przesłanką mogą się np. kryć nadzwyczajne względy, które mogłyby zachwiać podstawami egzystencji podatnika. Na zaistnienie wskazanej przesłanki zastosowania zwolnienia może wskazywać również sytuacja, w której znalazł się podatnik, nawet jeżeli nie miały miejsca nagłe i niespodziewane zdarzenia, jeżeli zapłata należności prowadziłaby do trudnej sytuacji materialnej implikującej brak odpowiednich środków do życia. Z kolei przez "interes publiczny" rozumie się dyrektywę postępowania nakazującą mieć na uwadze respektowanie wartości wspólnych dla całego społeczeństwa, takich jak sprawiedliwość, bezpieczeństwo, zaufanie obywateli do organów władzy, sprawność działania aparatu państwowego, korektę błędnych decyzji, itp. (zob. np. wyroki NSA: z 21 maja 2003 r., sygn. akt III SA 2752/01 i z 8 sierpnia 2014 r., sygn. akt II FSK 2016/12). Przesłankę interesu publicznego wiązać należy także z sytuacją, w której w wyniku ściągnięcia należności podatnik utraciłby możliwość samodzielnego utrzymania się i powstałaby konieczność objęcia go systemem pomocy społecznej. Należy również mieć na uwadze, że zastosowanie ulgi w spłacie zobowiązań podatkowych ma charakter wyjątkowy. Stanowi ono odstępstwo od zasady równości i powszechności opodatkowania. Nie można natomiast z tego odstępstwa czynić normy (por. B. Dauter [w:] S. Babiarz, R. Hauser, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, J. Rudowski, B. Dauter, Ordynacja podatkowa. Komentarz, wyd. XI, Warszawa 2019, art. 67a). Trzeba także mieć na uwadze i to, że zasadniczo ulga w spłacie zobowiązania podatkowego przyznawana jest na wniosek zainteresowanego podatnika. Treść wniosku w zakresie rodzaju zastosowanej ulgi wiąże zatem organ podatkowy w tym znaczeniu, że może organ rozpatrywać jedynie kwestię przyznania bądź nie, wnioskowanej ulgi. Zainicjowanie sprawy w przedmiocie ulgi podatkowej na wniosek podatnika ma i ten skutek, że ustalenia organu podatkowego co do przesłanek zastosowania ulgi oraz podjęcia rozstrzygnięcia w ramach uznania w razie stwierdzenia zaistnienia przynajmniej jednej z przesłanek, dokonywane są w ramach okoliczności wskazywanych we wniosku. W doktrynie i utrwalonym orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego nie budzi wątpliwości, że ocena, czy przesłanki zastosowania ulgi istnieją w konkretnej sprawie, może być dokonana tylko po wszechstronnym i wnikliwym rozważeniu całokształtu materiału dowodowego, a poprzedzać ją powinno wyczerpujące zebranie całego materiału dowodowego oraz dokładne wyjaśnienie okoliczności faktycznych. Obowiązki te bezpośrednio wynikają z treści art. 122, art. 187 § 1 i art. 191 Ordynacji podatkowej. Po uwzględnieniu całokształtu materiału dowodowego i po wyjaśnieniu wszystkich okoliczności faktycznych, organ winien zatem jednoznacznie stwierdzić, czy zachodzą przesłanki wskazane w art. 67a § 1 powołanej ustawy. Jeżeli zaś mimo istnienia przesłanek, podejmuje się decyzję polegającą na odmowie umorzenia zaległości podatkowej, w uzasadnieniu takiej decyzji winny zostać szczegółowo określone motywy takiego rozstrzygnięcia, zgodnie z treścią art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej. Z kolei zgodnie z treścią art. 67b § 1 Ordynacji podatkowej, organ podatkowy na wniosek podatnika prowadzącego działalność gospodarczą może udzielać ulg w spłacie zobowiązań podatkowych, określonych w art. 67a: 1) które nie stanowią pomocy publicznej; 2) które stanowią pomoc de minimis - w zakresie i na zasadach określonych w bezpośrednio obowiązujących aktach prawa wspólnotowego dotyczących pomocy w ramach zasady de minimis; 3) które stanowią pomoc publiczną, udzielaną na określone cele, m.in. – jak wynika z lit. a - w celu naprawienia szkód wyrządzonych przez klęski żywiołowe lub inne nadzwyczajne zdarzenia. Treść powołanego wyżej art. 67a § 1 oraz treść art. 67b § 1 Ordynacji podatkowej uzasadniają zatem stwierdzenie, że zastosowanie ulgi w spłacie zaległości podatkowych w stosunku do podatników prowadzących działalność gospodarczą jest możliwe jeżeli spełnione zostały przesłanki określone w art. 67a § 1, tzn. za jej zastosowaniem przemawia interes publiczny lub ważny interes podatnika, w zakresie określonym w art. 67b § 1, tzn. jeżeli przyznanie ulgi nie będzie stanowiło pomocy publicznej, będzie mieściło się w ramach pomocy de minimis, albo będzie stanowiło pomoc publiczną skierowaną na określone cele. Jeżeli jednak nie byłyby spełnione wskazane wyżej przesłanki zastosowania ulgi w spłacie wynikające z treści art. 67a § 1, a zatem organ podatkowy obowiązany byłby do odmowy przyznania ulgi, analizowane czy ulga, której nie można by udzielić, mieściłaby się w dopuszczalnym zakresie udzielania ulg w spłacie podatnikom prowadzącym działalność gospodarczą, nie ma uzasadnienia jako bezcelowe. Zdaniem Sądu, organy podatkowe rozstrzygające w przedmiocie wnioskowanej ulgi spełniły wyżej wskazane wymagania wynikające z przepisów postępowania, w tym art. 121 § 1, 122, 180 § 1, 187 § 1 i art. 191, a także art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej. Organy podatkowe dokonały również prawidłowej wykładni przepisu art. 67a tej ustawy, co znalazło wyraz w uzasadnieniu decyzji. Nie można podzielić stanowiska skarżącego, że bez znaczenia dla oceny podstaw do umorzenia zaległości podatkowej z tytułu podatku rolnego są otrzymywane przez niego dopłaty bezpośrednie, które stanowią wsparcie do prowadzenia działalności rolniczej i stanowią swoistą rekompensatę, zaś w przypadku produkcji rolnej istotny jest fakt, że negatywne zjawiska atmosferyczne mają bardzo duży wpływ na późniejsze zbiory, a w konsekwencji i dochody, a jednocześnie nie jest możliwe ich skuteczne przewidzenie i zapobieżenie im. Jednak, subiektywne odczucia skarżącego odnośnie do nieprawidłowości działań organów podatkowych, nie znajdują zdaniem Sądu potwierdzenia w aktach sprawy oraz argumentacji przedstawionej przez skarżącego w skardze. O istnieniu ważnego interesu podatnika muszą bowiem decydować kryteria zobiektywizowane, zgodne z powszechnie aprobowaną hierarchią wartości, wśród których szczególne znaczenie mają zdrowie, zagrożenie egzystencji, możliwości zarobkowania w celu zdobycia środków. Nie bez znaczenia pozostają także okoliczności związane z powstaniem przedmiotowej zaległości podatkowej. Nie może bowiem budzić wątpliwości, że to, czy zaległości powstały na skutek działań podejmowanych przez podatnika, czy też na skutek czynników od niego niezależnych, ma znaczenie dla oceny, czy zaistniały przesłanki do zastosowania ulgi w spłacie zaległości podatkowej z art. 67a § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej. Organy podatkowe, mając na uwadze treść wniosku skarżącego, w którym przedstawione zostały powody żądania umorzenia zaległości podatkowej, oraz zgromadzony materiał dowodowy zasadnie wskazały, że jedną z podstawowych okoliczności, podlegających ocenie w toku postępowania w sprawie ulgi w spłacie, jest sytuacja życiowo - materialna podatnika. Jak zaś wynika z ustaleń dokonanych w postępowaniu podatkowym, podatnik posiada 2,9000 ha fizycznych gruntów własnych, 164,7267 ha fizycznych na współwłasność z żoną oraz 109,3800 ha fizycznych dzierżawionych od KOWR. Podatnik na wezwanie organu podatkowego przedłożył: oświadczenie o stanie majątkowym, wyjaśnienie do wniosku z 23 kwietnia 2025 r. dotyczące wielkości posiadanego gospodarstwa rolnego, protokół o sytuacji rodzinnej, materialnej i finansowej, informację o otrzymanej pomocy publicznej, oświadczenie o otrzymanej pomocy de minimis w rolnictwie w wysokości [...] euro, informację o wysokości dochodu (straty) z pozarolniczej działalności gospodarczej za 2023 r. na kwotę [...]zł, 2. z 11. stron decyzji Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w T. L. N. [...] z 9 stycznia 2025 r. w sprawie płatności bezpośrednich i przejściowego wsparcia krajowego w ramach Planu Strategicznego dla Wspólnej P. Rolnej na lata 2023-2027 dla Gospodarstwa Rolnego S.C. H. S. i s-ka, którego zobowiązany jest reprezentantem, na podstawie której przyznano płatności na rok 2024 na łączną kwotę [...]zł., 2. z 4. stron decyzji Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w T. L. N. [...] z 9 stycznia 2025 r. w sprawie przyznania płatności rolno- środowiskowo-klimatycznej na 2024 r. w łącznej wysokości [...] zł, 1. z 2. stron decyzji Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w T. L. [...] z 29 stycznia 2024 r. na podstawie której przyznano skarżącemu dopłatę z tytułu zużytego do siewu lub sadzenia materiału siewnego kategorii elitarny, kwalifikowany lub ekologiczny o wartości brutto [...] zł stanowiącej równowartość [...] euro do powierzchni 23,1 ha gruntów ornych (zboża) obsianych lub obsadzonych materiałem siewnym kategorii elitarny lub kwalifikowany, 1. z 2. stron decyzji Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w T. L. nr [...] z 16 lipca 2024 r., na podstawie której przyznano skarżącemu dopłatę z tytułu zużytego do siewu lub sadzenie materiału siewnego kategorii elitarny lub kwalifikowany lub ekologiczny o wartości brutto [...] zł stanowiącej równowartość [...] euro do powierzchni 36,88 ha gruntów ornych (zboża) oraz 13,12 ha gruntów ornych (rośliny strączkowe) obsianych lub obsadzonych materiałem siewnym kategorii elitarny lub kwalifikowany, zaświadczenie z Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa oddział terenowy w L. o udzielonej w 10 stycznia 2025 r. pomocy publicznej o wartości brutto [...] zł stanowiącej równowartość [...] euro, zaświadczenie od Burmistrza o udzielonej w 17 stycznia 2023 r. pomocy de minimis w rolnictwie lub rybołóstwie o wartości [...] zł co stanowi równowartość [...] euro, zaświadczenie z Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa oddział terenowy w L. o udzielonej w 23 marca 2024 r. pomocy publicznej o wartości brutto [...] zł stanowiącej równowartość [...] euro. Skarżący przedstawił również kopie polis ubezpieczeniowych z których wynika, że posiada ubezpieczenie upraw rolnych, zawarte na okres od 8 listopada 2024 r. do 7 listopada 2025 r., obejmujące ryzyko gradu, ujemne skutki przezimowania, przymrozki wiosenne, huragan, oraz deszcz nawalny na rośliny oleiste, a także ubezpieczenie upraw rolnych, zawarte na okres od 26 marca 2025 r. do 7 listopada 2025 r., które obejmuje ryzyko suszy, a także ubezpieczenie budynków rolniczych od ognia i innych zdarzeń losowych. Skarżący przedstawił także kopie polis potwierdzające zawarcie umów ubezpieczenia dla dwóch aut osobowych, których łączna kwota składki na ubezpieczenie wynosi [...] zł, sześciu ciągników rolniczych, których łączna kwota składki na ubezpieczenie wynosi [...] zł oraz sześciu przyczep ciężarowych rolniczych, których łączna kwota składki na ubezpieczenie wynosi [...] zł. Ponadto skarżący jest właścicielem 2. kombajnów zbożowych, kombajnu do ziemniaków, prasy zwijającej, 2. agregatów uprawowych, 2. bron talerzowych oraz agregatu uprawowo-siewnego. Skarżący przedstawił zaległości i zobowiązania wobec osób trzecich na dzień złożenia oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym z tytułu zakupu środków do produkcji rolnej na rzecz: [...] L. [...] zł, [...] [...] zł, [...] Sp. z o.o. [...] zł, [...] [...] zł oraz [...] [...] zł. Posiada skarżący zaciągnięty kredyt płynnościowy w wysokości [...] zł oraz kredyt w rachunku [...] zł na działalność bieżącą. Comiesięczne koszty jakie wykazuje podatnik z tytułu zatrudnienia osób w gospodarstwie to około [...] zł. Ponadto skarżący przedstawił rachunki dokumentujące wydatki, jakie ponosi na rzecz gospodarstwa t.j. fakturę VAT [...]/[...] z 13 marca 2025 r., za energię elektryczną i usługę dystrybucji na kwotę [...]zł wystawioną przez [...] S.A., fakturę VAT [...] z 31 marca 2025 r. za dostawę wody na cele gospodarcze na kwotę [...]zł wystawioną przez Zakład Usług Komunalnych w L. K., fakturę VAT [...] z 5 lutego 2025 r. wystawioną przez [...] S.A. na kwotę [...]zł ,na którą składa się [...] zł płatności za usługi oraz [...] zł raty za sprzęt. Skarżący przedstawił również wyciąg z rachunku bankowego nr [...] z 3 marca 2025 r., na którym wykazane jest polecenie przelewu na kwotę [...]zł na rzecz S. K., jako zaliczka na poczet sprzedaży lokalu mieszkalnego w W. przy ul. [...], a także bieżące wydatki takie jak opłacenie faktury VAT [...] oraz faktury VAT [...] na rzecz firmy [...] Sp. z o.o., na kwotę [...]zł, oraz prowizja BS w L. K. za rozliczenie pieniężne - realizację przelewów na kwotę [...]zł. Skarżący oświadczył również, że miesięczne opłaty eksploatacyjne związane z użytkowaniem mieszkania wynoszą [...] zł, dołączając do tego tylko fakturę za wodę i ścieki [...] na kwotę [...]zł, decyzję wymiarową [...] na podatek od nieruchomości za 2025 r. na kwotę [...]zł oraz polisę na ubezpieczenie domu, którego łączna kwota składki wynosi [...] zł. Oświadczył on też, że wraz z żoną chorują przewlekle ponosząc z tego tytułu koszty około [...] zł miesięcznie, przedstawiając fakturę [...] na zakup leków i suplementów na kwotę [...]zł. Ponadto w protokole o sytuacji rodzinnej, materialnej i finansowej skarżący oświadczył, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną M. S.. Jako swoje stałe miejsce zatrudnienia wskazał on Gospodarstwo Rolne S.C. [...] N. z wynagrodzeniem w kwocie [...]zł, natomiast żona pobiera emeryturę z Zakładu Ubezpieczeń społecznych w wysokości [...] zł oraz z Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego w wysokości [...] zł, co łącznie daje kwotę [...]zł. Zdaniem Sądu, organ podatkowy zasadnie uznał, że przesłanka ważnego interesu podatnika nie wystąpiła. U podstaw takiego stanowiska leżały prawidłowo dokonane ustalenia dotyczące stanu faktycznego rozpoznawanej sprawy. Nietrafne jest stanowisko skarżącego, że bez znaczenia dla oceny podstaw do umorzenia zaległości podatkowej z tytułu podatku rolnego są otrzymywane przez skarżącego dopłaty bezpośrednie, które stanowią wsparcie do prowadzenia działalności rolniczej i stanowią swoistą rekompensatę ponoszenia określonych związanych z tym wydatków. Zdaniem Sądu, organ zasadnie wskazał, że skarżący prowadzi gospodarstwo, na które otrzymuje pomoc krajową i unijną, korzystał z dopłat bezpośrednich do gruntów z ARiMR w 2024 i 2025 r. na łączna kwotę [...]zł. Skarżący w 2022 r. otrzymał zwrot podatku akcyzowego w kwocie [...]zł, w 2023 r. z tego samego tytułu otrzymał [...] zł, w 2024 r. - [...] zł, natomiast w 2025 r. [...] zł. Z informacji uzyskanych z Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi, Systemu Rejestracji Pomocy Publicznej wynika także, że skarżący otrzymał w 2022 r. pomoc od Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa mającą na celu naprawienie szkód spowodowanych klęskami żywiołowymi lub innymi zdarzeniami nadzwyczajnymi w kwocie [...]zł, w 2023 r. z tego samego tytułu otrzymał pomoc w kwocie [...]zł natomiast w 2024 r. [...] zł. Skarżący otrzymał również pomoc de minimis w rolnictwie od Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w formie dopłaty z tytułu używania do siewu lub sadzenia materiału siewnego zaliczonego do kategorii elitarny lub kwalifikowany w roku 2024 w wysokości [...] zł, a w 2023r. w wysokości [...] zł. Z akt sprawy wynika również, że Burmistrz udzielił skarżącemu na podstawie art. 67a § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej ulgi w spłacie zobowiązania w podatku rolnym w 2023 r. w kwocie [...]zł a także przyznał na podstawie art 13 ust. 1 pkt 1 i art 13d ust. 1 ustawy o podatku rolnym Gospodarstwu Rolnemu S.C. H. S. i S-ka w 2023 r. ulgę inwestycyjną w kwocie [...]zł. Pomoc publiczną skarżący otrzymał również z Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa w 2024 r w wysokości [...] zł. Zdaniem Sądu nie jest uzasadnione stanowisko prezentowane przez skarżącego, zgodnie z którym postępowanie organów podatkowych ma charakter krzywdzącego dla skarżącego. Zaznaczyć należy, że skarżący ponosi wydatki na działalność rolniczą, wydatki te stanowią koszty jej prowadzenia i są w taką działalność wkalkulowane, podobnie jak ryzyko związane z jej prowadzeniem. W odniesieniu do sytuacji zdrowotnej skarżącego należy wskazać, że choroba mogłaby wypełniać przesłanki ważnego interesu podatnika, ale tylko w sytuacji, gdy pozbawiałaby go lub w znaczący sposób utrudniała możliwości zarobkowania, gdyby z powodu choroby nie był w stanie zapewnić sobie źródła utrzymania oraz gdyby wymagała zwiększonych wydatków na leczenie. Tymczasem skarżący tego rodzaju okoliczności nie wykazał. Zwłaszcza nie przedstawił dowodów, że jest osobą niezdolną do pracy. Sąd zaakceptował prawidłowość prezentowanego przez organy podatkowe stanowiska o braku przesłanki zarówno ważnego interesu podatnika, jak i interesu publicznego. Zdaniem Sądu, organy podatkowe po szczegółowej analizie materiału dowodowego w sposób jasny i spójny wyjaśniły wszystkie argumenty przemawiające za podjętym rozstrzygnięciem. Ocena zebranego materiału dowodowego została przez organy podatkowe dokonana z zastosowaniem zasady swobodnej oceny dowodów, tj. w zgodzie z zasadami logicznego rozumowania i doświadczenia życiowego. Organy te miały na uwadze dowody wskazane przez skarżącego, ale również zgromadzone samodzielnie. Fakty, na podstawie których dokonano oceny przesłanek ważnego interesu podatnika i interesu publicznego znajdują potwierdzenie w materiale dowodowym sprawy i nie są kwestionowane. Zaznaczyć należy, że z zestawienia przychodów (w wysokości [...] zł) i wydatków (w wysokości [...] zł), przedstawionego w postępowaniu podatkowym przez samego skarżącego, i z których organy nie zakwestionowały żadnej pozycji, wynika nadwyżka przychodów ponad wydatkami w kwocie [...]zł. Wskazane przez skarżącego wydatki obejmują także zapłatę zaliczki za mieszkanie w W. w kwocie [...]zł. Mimo twierdzenia o przewlekłej chorobie, skarżący prowadzi zaś gospodarstwo rolne o areale ok 260 ha. Uwzględniając powyższe należy, zdaniem Sądu podzielić stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji, że nie zachodzi żadna z przesłanek zastosowania ulgi w spłacie zaległości w podatku rolnym w kwocie [...]zł. Skoro zatem warunkami uprawniającymi organy podatkowe do zastosowania wnioskowanej ulgi w ramach uznania administracyjnego jest pozytywna ocena choćby jednej ze wskazanych przesłanek, tj. ważnego interesu podatnika lub interesu publicznego, to brak ich wystąpienia, jak trafnie przyjęły organy podatkowe, winien skutkować odmową zastosowania ulgi. Z tych względów, Sąd działając w oparciu o treść art. 151 p.p.s.a., skargę jako niezasadną oddalił.