I SA/Lu 607/25

WyrokWSA w Lublinie2026-03-04

Skład orzekający: Monika Kazubińska-Kręcisz, Andrzej Niezgoda, Grzegorz Wałejko

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organy podatkowe prawidłowo oceniły brak istnienia ważnego interesu podatnika lub interesu publicznego, odmawiając umorzenia zaległości podatkowej z tytułu podatku rolnego, pomimo trudnej sytuacji ekonomicznej spowodowanej suszą?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że organy podatkowe prawidłowo oceniły brak przesłanek do umorzenia zaległości podatkowej, ponieważ podatniczka otrzymuje znaczące wsparcie krajowe i unijne, prowadzi duże gospodarstwo rolne, a przedstawione przez nią dane finansowe wskazują na nadwyżkę przychodów nad wydatkami. Brak jest dowodów na to, że choroba pozbawia ją możliwości zarobkowania lub znacząco utrudnia ją, co mogłoby stanowić podstawę do umorzenia.
Stan faktyczny
Podatniczka zwróciła się do organu podatkowego z wnioskiem o umorzenie zaległości z tytułu I raty podatku rolnego za 2025 r., powołując się na trudną sytuację ekonomiczną spowodowaną suszą. Organ pierwszej instancji odmówił umorzenia, uznając sytuację finansową podatniczki za dobrą. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało tę decyzję w mocy, wskazując na otrzymywane przez podatniczkę wsparcie krajowe i unijne oraz dochody z gospodarstwa rolnego i emerytury. Podatniczka wniosła skargę do WSA, zarzucając naruszenie przepisów postępowania i prawa materialnego. WSA oddalił skargę.
Rozstrzygnięcie
Oddala skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Kazubińska-Kręcisz Sędziowie Sędzia WSA Andrzej Niezgoda (sprawozdawca) Sędzia WSA Grzegorz Wałejko Protokolant starszy asystent sędziego Tomasz Woźny po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 marca 2026 r. sprawy ze skargi M. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Zamościu z dnia 29 sierpnia 2025 r. nr SKO.PO/40/74/2025 w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej - oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z dnia 29 sierpnia 2025 r., po rozpatrzeniu odwołania M. S., dalej: "podatniczka", "skarżąca", Samorządowe Kolegium Odwoławcze, dalej: "Kolegium", "organ odwoławczy", utrzymało w mocy decyzję Burmistrza L. K., dalej: "Burmistrz", "organ pierwszej instancji", z dnia 21 maja 2025 r. w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej z tytułu I raty podatku rolnego za 2025 r. Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji oraz akt sprawy wynika, że wnioskiem z dnia 25 marca 2025 r. podatniczka prowadząca Gospodarstwo Rolne zwróciła się do Burmistrza o umorzenie I raty podatku rolnego za 2025 r. z uwagi na trudną sytuacją ekonomiczną spowodowaną skutkami suszy wiosną i latem 2024 r. Wezwaniem z dnia 28 marca 2025 r. organ pierwszej instancji zobowiązał podatniczkę do przedłożenia dokumentów dotyczących dochodów i wydatków podatniczki i jej rodziny oraz posiadanego majątku, sprawozdania finansowego z prowadzonej działalności, kopie wysłanego wniosku o oszacowanie szkód w wyniku suszy w gospodarstwie rolnym, protokołu o sytuacji rodzinnej, materialnej i finansowej, oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym, oświadczenia o pomocy de minimis w rolnictwie lub rybołówstwie otrzymanej w okresie od 22 marca 2022 r. do 24 marca 2025 r. oraz decyzji w sprawie przyznania płatności w ramach systemu wsparcia bezpośredniego. Po przeprowadzeniu postępowania Burmistrz w oparciu o przedłożone przez podatniczkę dokumenty stwierdził poziom przychodów podatniczki na łączną kwotę [...]zł oraz wszystkich wydatków na łączną kwotę [...]zł. Biorąc pod uwagę powyższe dane organ pierwszej instancji stwierdził, że przedstawiona przez podatniczkę jej sytuacja finansowa i materialna jest dobra, a nawet bardzo dobra. Z tych też względów Burmistrz odmówił umorzenia I raty podatku rolnego na 2025 r. W odwołaniu od tej decyzji podatniczka podniosła, że negatywne zjawiska atmosferyczne w postaci suszy przełożyły się bezpośrednio na pogorszenie sytuacji ekonomicznej jej gospodarstwa. Z kolei Kolegium uzasadniając swoje rozstrzygnięcie stwierdziło, że w postępowaniu podatkowym został zgromadzony niezbędny materiał dowodowy, pozwalający na ustalenie aktualnej sytuacji finansowej i rodzinnej podatniczki. Jak zauważył organ odwoławczy, źródłem utrzymania podatniczki są dochody z gospodarstwa rolnego oraz emerytura. Podatniczka prowadzi gospodarstwo, na które otrzymuje także pomoc krajową i unijną, korzysta z dopłat bezpośrednich do gruntów z ARiMR w 2024 r. - [...] zł, płatność rolno-środowiskowo-klimatyczną - [...] zł. Burmistrz L. K. w oparciu o własne materiały dowodowe ustalił, że w 2022 r. podatniczka otrzymała zwrot podatku akcyzowego przyznawany producentom rolnym w kwocie [...]zł, w 2023 r. z tego samego tytułu zobowiązana otrzymała U.[...] zł, w 2024 r. - [...] zł, natomiast w 2025 r. podatniczka otrzymała [...] zł. Z informacji uzyskanych ze strony Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi, Systemu Rejestracji Pomocy Publicznej można wywnioskować, że podatniczka otrzymała również w 2024 r. pomoc od Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa mającą na celu naprawienie szkód spowodowanych klęskami żywiołowymi lub innymi zdarzeniami nadzwyczajnymi w kwocie [...]zł. Burmistrz L. K. udzielił na podstawie art. 67a § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej zwolnienie z podatku w 2023 r. w kwocie [...]zł. Zdaniem organu odwoławczego, uzyskane dochody z gospodarstwa umożliwiają podatniczce zapłatę należnego podatku bez uszczerbku dla potrzeb bytowych rodziny oraz funkcjonowania prowadzonego przez nią gospodarstwa. Przejściowe trudności podatniczki nie mogą uzasadniać umorzenia należnych podatków i tym samym zmniejszenia dochodów Gminy. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie podatniczka zarzuciła naruszenie: - przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 120, art. 121 § 1 oraz art. 122 Ordynacji podatkowej, poprzez brak wyczerpującego rozpatrzenia materiału dowodowego, jak również dowolną, a nie swobodną ocenę, sprzeczną z zasadami logiki, dostępnej wiedzy i doświadczenia życiowego, a w konsekwencji wydanie decyzji o odmowie umorzenia zaległości I raty podatku rolnego za 2025 r., podczas gdy w rzeczywistości brak było podstaw do wydania takiej decyzji, a zaistniały podstawy do umorzenia zaległości podatkowej; - przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj. art. 67a § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej, poprzez błędne uznanie, że nie zostały spełnione przesłanki do umorzenia w całości zaległości podatkowej, podczas gdy w rzeczywistości przesłanki te zostały spełnione i zaległość winna zostać umorzona. W oparciu o powyższe zarzuty skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz decyzji organu pierwszej instancji z dnia 20 maja 2025 r. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o oddalenie skargi, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skarga nie jest zasadna, bowiem zaskarżona decyzja odpowiada prawu. Zgodnie z treścią art. 133 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r. poz. 143, ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", sąd wydaje wyrok na podstawie akt sprawy. Jak zaś wynika z art. 134 § 1 powołanej ustawy, rozstrzyga on w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a, który nie ma zastosowania w niniejszej sprawie. Uwzględniając skargę na decyzję sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a, uchyla ją w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (lit. a), naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (lit. b), lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c). W razie nieuwzględnienia skargi w całości albo w części sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddala skargę odpowiednio w całości albo w części. Przedmiotem rozpoznawanej sprawy jest ocena zgodności z prawem decyzji Kolegium z dnia 29 sierpnia 2025 r., utrzymującej w mocy decyzję Burmistrza z dnia 21 maja 2025 r. odmawiającej umorzenia zaległości podatkowej z tytułu I raty podatku rolnego za 2025 r. Spór między stronami postępowania przed sądem administracyjnym dotyczy zaś czy organ podatkowy prawidłowo ocenił dowody i trafnie uznał brak istnienia ważnego interesu podatnika oraz interesu publicznego przemawiającego za umorzeniem zaległości podatkowej. Podstawą materialnoprawną zaskarżonego rozstrzygnięcia był przepis art. 67a § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej, który stanowi, że na wniosek podatnika, z zastrzeżeniem art. 67b, w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem podatnika lub interesem publicznym, organ podatkowy może umorzyć w całości lub w części zaległości podatkowe, odsetki za zwłokę lub opłatę prolongacyjną. Przepis ten wskazuje dwie przesłanki, przy zaistnieniu przynajmniej jednej z nich, na co wskazuje użyty spójnik: "lub", organ podatkowy może w drodze decyzji zastosować ulgę w spłacie zobowiązań podatkowych polegającą m.in. na umorzeniu zaległości: ważny interes podatnika lub interes publiczny. Wymienione zwroty normatywne tworzą zespół ogólnie zarysowanych celów, które należy wziąć pod uwagę w procesie stosowania prawa i zawsze odnosić go do indywidualnej sytuacji podatnika występującego z wnioskiem o umorzenie zaległości podatkowych. Z kolei użyte w art. 67a § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej, sformułowanie "może umorzyć", w sposób niebudzący wątpliwości wskazuje, że organ podatkowy przy rozpatrywaniu takiej sprawy, jeżeli stwierdzi zaistnienie przynajmniej jednej z przesłanek zastosowania ulgi podatkowej, podejmuje rozstrzygnięcie w sprawie zastosowania ulgi w spłacie zaległości podatkowej korzystając ze swobody wynikającej z uznania administracyjnego. Oznacza to, że organ podatkowy w przypadku stwierdzenia przynajmniej jednej z przesłanek określonych w tym przepisie może uwzględnić wniosek i przyznać ulgę lub przeciwnie, odmówić jego uwzględnienia. Wskazana swoboda decyzyjna w zakresie rozstrzygnięcia na gruncie wskazanej regulacji sprawia, że nawet wystąpienie ustawowych przesłanek nie obliguje organu podatkowego do zastosowania instytucji umorzenia w każdym przypadku. Stwierdzenie przez organ podatkowy braku przesłanek ważnego interesu podatnika lub interesu publicznego w zastosowaniu ulgi podatkowej powoduje natomiast, że nie będzie on dysponował swobodą co do rozstrzygnięcia w sprawie wniosku, a decyzja będzie miała charakter związany. Brak zaistnienia przesłanek oznacza zatem konieczność wydania decyzji o odmowie zastosowania ulgi w spłacie zaległości podatkowej. Przesłanki zastosowania zwolnienia wyrażone zostały w powołanym przepisie z zastosowaniem nieostrych pojęć: "interesu publicznego" oraz "ważnego interesu podatnika". Sposób rozumienia tych pojęć jest wyjaśniany w piśmiennictwie i orzecznictwie sądów administracyjnych, jednakże ich konkretna treść może być wyjaśniona wyłącznie w świetle prawidłowo ustalonego stanu faktycznego rozpatrywanej sprawy. O istnieniu "ważnego interesu podatnika" decydują kryteria obiektywne, zgodne z powszechnie przyjętą hierarchią ważności. Nie można tego pojęcia utożsamiać z subiektywnym odczuciem podatnika. Przesłanka ważnego interesu podatnika wymaga ustalenia jego sytuacji majątkowej i zdrowotnej, a także skutków ekonomicznych, jakie wystąpią w wyniku realizacji zobowiązania podatkowego dla niego i jego rodziny. Pod wskazaną przesłanką mogą się np. kryć nadzwyczajne względy, które mogłyby zachwiać podstawami egzystencji podatnika. Na zaistnienie wskazanej przesłanki zastosowania zwolnienia może wskazywać również sytuacja, w której znalazł się podatnik, nawet jeżeli nie miały miejsca nagłe i niespodziewane zdarzenia, jeżeli zapłata należności prowadziłaby do trudnej sytuacji materialnej implikującej brak odpowiednich środków do życia. Z kolei przez "interes publiczny" rozumie się dyrektywę postępowania nakazującą mieć na uwadze respektowanie wartości wspólnych dla całego społeczeństwa, takich jak sprawiedliwość, bezpieczeństwo, zaufanie obywateli do organów władzy, sprawność działania aparatu państwowego, korektę błędnych decyzji, itp. (zob. np. wyroki NSA: z 21 maja 2003 r., sygn. akt III SA 2752/01 i z 8 sierpnia 2014 r., sygn. akt II FSK 2016/12). Przesłankę interesu publicznego wiązać należy także z sytuacją, w której w wyniku ściągnięcia należności podatnik utraciłby możliwość samodzielnego utrzymania się i powstałaby konieczność objęcia go systemem pomocy społecznej. Należy również mieć na uwadze, że zastosowanie ulgi w spłacie zobowiązań podatkowych ma charakter wyjątkowy. Stanowi ono odstępstwo od zasady równości i powszechności opodatkowania. Nie można natomiast z tego odstępstwa czynić normy (por. B. Dauter [w:] S. Babiarz, R. Hauser, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, J. Rudowski, B. Dauter, Ordynacja podatkowa. Komentarz, wyd. XI, Warszawa 2019, art. 67a). Trzeba także mieć na uwadze i to, że zasadniczo ulga w spłacie zobowiązania podatkowego przyznawana jest na wniosek zainteresowanego podatnika. Treść wniosku w zakresie rodzaju zastosowanej ulgi wiąże zatem organ podatkowy w tym znaczeniu, że może organ rozpatrywać jedynie kwestię przyznania bądź nie, wnioskowanej ulgi. Zainicjowanie sprawy w przedmiocie ulgi podatkowej na wniosek podatnika ma i ten skutek, że ustalenia organu podatkowego co do przesłanek zastosowania ulgi oraz podjęcia rozstrzygnięcia w ramach uznania w razie stwierdzenia zaistnienia przynajmniej jednej z przesłanek, dokonywane są w ramach okoliczności wskazywanych we wniosku. W doktrynie i utrwalonym orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego nie budzi wątpliwości, że ocena, czy przesłanki zastosowania ulgi istnieją w konkretnej sprawie, może być dokonana tylko po wszechstronnym i wnikliwym rozważeniu całokształtu materiału dowodowego, a poprzedzać ją powinno wyczerpujące zebranie całego materiału dowodowego oraz dokładne wyjaśnienie okoliczności faktycznych. Obowiązki te bezpośrednio wynikają z treści art. 122, art. 187 § 1 i art. 191 Ordynacji podatkowej. Po uwzględnieniu całokształtu materiału dowodowego i po wyjaśnieniu wszystkich okoliczności faktycznych, organ winien zatem jednoznacznie stwierdzić, czy zachodzą przesłanki wskazane w art. 67a § 1 powołanej ustawy. Jeżeli zaś mimo istnienia przesłanek, podejmuje się decyzję polegającą na odmowie umorzenia zaległości podatkowej, w uzasadnieniu takiej decyzji winny zostać szczegółowo określone motywy takiego rozstrzygnięcia, zgodnie z treścią art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej. Z kolei zgodnie z treścią art. 67b § 1 Ordynacji podatkowej, organ podatkowy na wniosek podatnika prowadzącego działalność gospodarczą może udzielać ulg w spłacie zobowiązań podatkowych, określonych w art. 67a: 1) które nie stanowią pomocy publicznej; 2) które stanowią pomoc de minimis - w zakresie i na zasadach określonych w bezpośrednio obowiązujących aktach prawa wspólnotowego dotyczących pomocy w ramach zasady de minimis; 3) które stanowią pomoc publiczną, udzielaną na określone cele, m.in. – jak wynika z lit. a - w celu naprawienia szkód wyrządzonych przez klęski żywiołowe lub inne nadzwyczajne zdarzenia. Treść powołanego wyżej art. 67a § 1 oraz treść art. 67b § 1 Ordynacji podatkowej uzasadniają zatem stwierdzenie, że zastosowanie ulgi w spłacie zaległości podatkowych w stosunku do podatników prowadzących działalność gospodarczą jest możliwe jeżeli spełnione zostały przesłanki określone w art. 67a § 1, tzn. za jej zastosowaniem przemawia interes publiczny lub ważny interes podatnika, w zakresie określonym w art. 67b § 1, tzn. jeżeli przyznanie ulgi nie będzie stanowiło pomocy publicznej, będzie mieściło się w ramach pomocy de minimis, albo będzie stanowiło pomoc publiczną skierowaną na określone cele. Jeżeli jednak nie byłyby spełnione wskazane wyżej przesłanki zastosowania ulgi w spłacie wynikające z treści art. 67a § 1, a zatem organ podatkowy obowiązany byłby do odmowy przyznania ulgi, analizowane czy ulga, której nie można by udzielić, mieściłaby się w dopuszczalnym zakresie udzielania ulg w spłacie podatnikom prowadzącym działalność gospodarczą, nie ma uzasadnienia jako bezcelowe. Zdaniem Sądu, organy podatkowe rozstrzygające w przedmiocie wnioskowanej ulgi spełniły wyżej wskazane wymagania wynikające z przepisów postępowania, w tym art. 121 § 1, 122, 180 § 1, 187 § 1 i art. 191, a także art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej. Organy podatkowe dokonały również prawidłowej wykładni przepisu art. 67a tej ustawy, co znalazło wyraz w uzasadnieniu decyzji. Nie można podzielić stanowiska skarżącej, że bez znaczenia dla oceny podstaw do umorzenia zaległości podatkowej z tytułu podatku rolnego są otrzymywane przez niego dopłaty bezpośrednie, które stanowią wsparcie do prowadzenia działalności rolniczej i stanowią swoistą rekompensatę, zaś w przypadku produkcji rolnej istotny jest fakt, że negatywne zjawiska atmosferyczne mają bardzo duży wpływ na późniejsze zbiory, a w konsekwencji i dochody, a jednocześnie nie jest możliwe ich skuteczne przewidzenie i zapobieżenie im. Jednak, subiektywne odczucia skarżącej odnośnie do nieprawidłowości działań organów podatkowych, nie znajdują zdaniem Sądu potwierdzenia w aktach sprawy oraz argumentacji przedstawionej przez skarżącą w skardze. O istnieniu ważnego interesu podatnika muszą bowiem decydować kryteria zobiektywizowane, zgodne z powszechnie aprobowaną hierarchią wartości, wśród których szczególne znaczenie mają zdrowie, zagrożenie egzystencji, możliwości zarobkowania w celu zdobycia środków. Nie bez znaczenia pozostają także okoliczności związane z powstaniem przedmiotowej zaległości podatkowej. Nie może bowiem budzić wątpliwości, że to, czy zaległości powstały na skutek działań podejmowanych przez podatnika, czy też na skutek czynników od niego niezależnych, ma znaczenie dla oceny, czy zaistniały przesłanki do zastosowania ulgi w spłacie zaległości podatkowej z art. 67a § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej. Organy podatkowe, mając na uwadze treść wniosku skarżącej, w którym przedstawione zostały powody żądania umorzenia zaległości podatkowej, oraz zgromadzony materiał dowodowy zasadnie wskazały, że jedną z podstawowych okoliczności, podlegających ocenie w toku postępowania w sprawie ulgi w spłacie, jest sytuacja życiowo - materialna podatnika. Jak zaś wynika z ustaleń dokonanych w postępowaniu podatkowym, podatniczka posiada 164,7267 ha fizycznych gruntów na współwłasność z mężem. Natomiast w oświadczeniu o stanie majątkowym skarżąca podała, że powierzchnia gospodarstwa rolnego jaką prowadzi to 73,90 ha gdzie miesięczny dochód netto z tego tytułu to [...] zł. W protokole o sytuacji rodzinnej, materialnej i finansowej skarżąca oświadczyła, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z mężem H. S.. Jako swoje stałe dochody z gospodarstwa rolnego i emerytury otrzymuje wynagrodzenie w kwocie [...]zł, natomiast mąż otrzymuje [...] zł. Podatniczka na wezwanie organu podatkowego przedłożyła: oświadczenie o stanie majątkowym, wyjaśnienie do wniosku z dnia 23 kwietnia 2025 r. (dotyczące wielkości posiadanego gospodarstwa rolnego), protokół o sytuacji rodzinnej, materialnej i finansowej, informację o otrzymanej pomocy publicznej, oświadczenie o otrzymanej pomocy de minimis w rolnictwie w wysokości [...] euro, decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w T. L. z dnia 13 grudnia 2024 r. nr [...] w sprawie płatności bezpośrednich i przejściowego wsparcia krajowego w ramach Planu Strategicznego dla Wspólnej P. Rolnej na lata 2023-2027, na podstawie której przyznano płatności na rok 2024 na łączną kwotę [...]zł, decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w T. L. z dnia 13 grudnia 2024 r. nr [...] w sprawie przyznania płatności rolno środowiskowo-klimatycznej (PROW 2014-2020) w łącznej kwocie [...]zł, 2 strony z 3 decyzji Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w T. L. z dnia 23 lipca 2024 r. nr [...] na podstawie której przyznano podatniczce pomoc finansową w formie dopłaty z tytułu zużytego do siewu lub sadzenie materiału siewnego kategorii elitarny lub kwalifikowany lub ekologiczny o wartości brutto [...] zł stanowiącej równowartość [...] euro do powierzchni 32,13 ha gruntów ornych (zboża) obsianych lub obsadzonych materiałem siewnym kategorii elitarny lub kwalifikowany lub ekologiczny, 1 z 2 stron decyzji Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w T. L. z dnia 29 stycznia 2024 r. nr [...] na podstawie której przyznano podatniczce dopłatę z tytułu zużytego do siewu lub sadzenie materiału siewnego kategorii elitarny lub kwalifikowany lub ekologiczny o wartości brutto [...] zł stanowiącej równowartość [...] euro do powierzchni 23,06 ha gruntów ornych (zboża) obsianych lub obsadzonych materiałem siewnym kategorii elitarny lub kwalifikowany, zaświadczenie z Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa OT w L. o udzielonej w dniu 10 stycznia 2025 r. pomocy publicznej o wartości brutto [...] zł stanowiącej równowartość [...] euro, zaświadczenie od Burmistrza L. K. o udzielonej w dniu 17 stycznia 2023 r. pomocy de minimis w rolnictwie lub rybołóstwie o wartości [...] zł, co stanowi równowartość [...] euro. Podatniczka przedstawiła również kopie polisy potwierdzającej zawarcie umowy na ubezpieczenie ciągnika rolniczego [...], której jest właścicielem a kwota składki na ubezpieczenie wynosi [...] zł oraz kopie polisy na ubezpieczenie samochodu osobowego [...] gdzie składka opiewa na kwotę [...]zł. Natomiast zaległości i zobowiązania jakie podatniczka przedstawia wobec osób trzecich na dzień złożenia oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym są związane z zakupem środków do produkcji rolnej na rzecz: [...], [...] na kwotę [...]zł, [...] H. S. na kwotę [...]zł, [...] sp. z o.o. na kwotę [...]zł. oraz [...] zł. Podatniczka posiada zaciągnięty kredyt wyrównawczy w wysokości [...] zł. Zdaniem Sądu, organ podatkowy zasadnie uznał, że przesłanka ważnego interesu podatnika nie wystąpiła. U podstaw takiego stanowiska leżały prawidłowo dokonane ustalenia dotyczące stanu faktycznego rozpoznawanej sprawy. Nietrafne jest stanowisko skarżącej, że bez znaczenia dla oceny podstaw do umorzenia zaległości podatkowej z tytułu podatku rolnego są otrzymywane przez skarżącą dopłaty bezpośrednie, które stanowią wsparcie do prowadzenia działalności rolniczej i stanowią swoistą rekompensatę ponoszenia określonych związanych z tym wydatków. Zdaniem Sądu, organ zasadnie wskazał, że skarżąca prowadzi gospodarstwo, na które otrzymuje pomoc krajową i unijną, korzystała z dopłat bezpośrednich do gruntów z ARiMR w 2024 r. - [...] zł, płatność rolno-środowiskowo-klimatyczną - [...] zł. Burmistrz L. K. w oparciu o własne materiały dowodowe ustalił, że w 2022 r. podatniczka otrzymała zwrot podatku akcyzowego przyznawany producentom rolnym w kwocie [...]zł, w 2023 r. z tego samego tytułu zobowiązana otrzymała [...] zł, w 2024 r. - [...] zł, natomiast w 2025 r. podatniczka otrzymała [...] zł. Z informacji uzyskanych ze strony Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi, Systemu Rejestracji Pomocy Publicznej można wywnioskować, że podatniczka otrzymała również w 2024 r. pomoc od Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa mającą na celu naprawienie szkód spowodowanych klęskami żywiołowymi lub innymi zdarzeniami nadzwyczajnymi w kwocie [...]zł. Burmistrz L. K. udzielił na podstawie art. 67a § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej zwolnienie z podatku w 2023 r. w kwocie [...]zł. Zdaniem Sądu, nie jest uzasadnione stanowisko prezentowane przez skarżącą, zgodnie z którym postępowanie organów podatkowych ma charakter krzywdzącego dla skarżącej. Zaznaczyć należy, że skarżąca ponosi wydatki na działalność rolniczą, wydatki te stanowią koszty jej prowadzenia i są w taką działalność wkalkulowane, podobnie jak ryzyko związane z jej prowadzeniem. W odniesieniu do sytuacji zdrowotnej skarżącej należy wskazać, że choroba mogłaby wypełniać przesłanki ważnego interesu podatnika, ale tylko w sytuacji, gdy pozbawiałaby ją lub w znaczący sposób utrudniała możliwości zarobkowania, gdyby z powodu choroby nie była w stanie zapewnić sobie źródła utrzymania oraz gdyby wymagała zwiększonych wydatków na leczenie. Tymczasem skarżąca tego rodzaju okoliczności nie wykazała. Zwłaszcza nie przedstawiła dowodów, że jest osobą niezdolną do pracy. Sąd zaakceptował prawidłowość prezentowanego przez organy podatkowe stanowiska o braku przesłanki zarówno ważnego interesu podatnika, jak i interesu publicznego. Zdaniem Sądu, organy podatkowe po szczegółowej analizie materiału dowodowego w sposób jasny i spójny wyjaśniły wszystkie argumenty przemawiające za podjętym rozstrzygnięciem. Ocena zebranego materiału dowodowego została przez organy podatkowe dokonana z zastosowaniem zasady swobodnej oceny dowodów, tj. w zgodzie z zasadami logicznego rozumowania i doświadczenia życiowego. Organy te miały na uwadze dowody wskazane przez skarżącą, ale również zgromadzone samodzielnie. Fakty, na podstawie których dokonano oceny przesłanek ważnego interesu podatnika i interesu publicznego znajdują potwierdzenie w materiale dowodowym sprawy i nie są kwestionowane. Zaznaczyć należy, że z zestawienia ujętego tabelarycznie w decyzji organu I instancji przychodów (w wysokości [...] zł) i wydatków (w wysokości [...] zł), przedstawionego w postępowaniu podatkowym przez samą skarżącą, i z których organy nie zakwestionowały żadnej pozycji, wynika nadwyżka przychodów ponad wydatkami w kwocie [...]zł. Mimo twierdzenia o przewlekłej chorobie, skarżąca prowadzi zaś gospodarstwo rolne o areale ponad 164 ha. Uwzględniając powyższe należy, zdaniem Sądu podzielić stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji, że nie zachodzi żadna z przesłanek zastosowania ulgi w spłacie zaległości w podatku rolnym w kwocie [...]zł. Skoro zatem warunkami uprawniającymi organy podatkowe do zastosowania wnioskowanej ulgi w ramach uznania administracyjnego jest pozytywna ocena choćby jednej ze wskazanych przesłanek, tj. ważnego interesu podatnika lub interesu publicznego, to brak ich wystąpienia, jak trafnie przyjęły organy podatkowe, winien skutkować odmową zastosowania ulgi. Z tych względów, Sąd działając w oparciu o treść art. 151 p.p.s.a., skargę jako niezasadną oddalił.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło