I SA/Lu 612/12

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 31 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi K. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowej p o s t a n a w i a przyznać K. K. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata o wyznaczenie, którego zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej. Strona skarżąca, w zakreślonym w wezwaniu terminie (data stempla pocztowego), na urzędowym formularzu symbol PPF wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Wniosek uzasadniła ona tym, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z siostrą, która jest osobą bezrobotną, pobierającą zasiłek dla bezrobotnych. Do strony skarżącej należy mieszkanie o powierzchni [...] m2. Strona skarżąca utrzymuje się z wynagrodzenia za pracę w kwocie [...] złotych brutto. Z oświadczenia strony skarżącej z dnia 26 lipca 2012 r. wynika, że jej siostra otrzymuje zasiłek dla bezrobotnych w kwocie [...] złotych oraz, iż strona skarżąca nie zawsze wykupuje leki ze względu na brak pieniędzy. Referendarz sądowy stwierdził, że: Na wstępie wyjaśnić należy, że referendarz sądowy biorąc pod uwagę znajdujące się na zwrotnym potwierdzeniu odbioru daty stempli pocztowych przyjął, że strona skarżąca odebrała wezwanie do wypełniani druku PPF 19 września 2012 r. a nie jak wynika z dokonanego przez nią wpisu 19 sierpnia 2012 r. (k. 24). W myśl art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r. poz. 270, zwanej dalej "p.p.s.a.") przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Przy czym prawo pomocy w zakresie całkowym przyznawane powinno być jedynie osobom rzeczywiście ubogim, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia (por. postanowienie NSA z dnia 18 marca 2011 r., sygn. akt I OZ 162/11 – Lex nr 786724) bądź osobom posiadającym dochody, które nie są w stanie pokryć wydatków związanych z najistotniejszymi potrzebami życiowym (por. postanowienie WSA w Lublinie z dnia 14 lipca 2010 r., sygn. akt I SA/Lu 152/10 – Lex nr 784353). Do takich osób zalicza się strona skarżąca. W ocenie referendarza sądowego miesięczny dochód strony skarżącej i jej siostry nie jest w stanie pokryć wydatków związanych z najistotniejszymi potrzebami życiowymi skoro strona skarżąca nie zawsze może wykupić leki gdyż brakuje jej pieniędzy. Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak na wstępie.