I SA/Lu 615/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Anna Kwiatek po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za styczeń, kwiecień-wrzesień 2006 r. w zakresie przyznania wynagrodzenia pełnomocnikowi skarżącej tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu postanawia: - przyznać adwokatowi K. K. kwotę [...] tytułem wynagrodzenia za czynności podjęte w ramach pomocy prawnej udzielonej z urzędu, którą to kwotę wypłacić z sum budżetowych Skarbu Państwa (kasa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie). W przedmiotowej sprawie skarżąca jest reprezentowana przez pełnomocnika ustanowionego z urzędu – adwokata K. K., który na rozprawie w dniu 16 listopada 2012 r. złożył wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, oświadczając, że wynagrodzenie nie zostało opłacone w całości, ani w części. Wyrokiem z dnia 16 listopada 2012 r. Sąd skargę w przedmiotowej sprawie oddalił. W dniu 26 listopada 2012 r. wpłynął wniosek pełnomocnika skarżącej o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm – dalej: "ppsa") wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stosownie do unormowań § 19 w związku z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a) i w związku z § 6 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), należne pełnomocnikowi wynagrodzenie w niniejszej sprawie wynosi 4.428 zł, przy uwzględnieniu regulacji § 2 ust. 3 ww. rozporządzenia w związku z art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr. 54, poz. 535 ze zm.). Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji.