I SA/Lu 621/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Kazubińska - Kręcisz po rozpoznaniu w dniu 18 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. i A. S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2012 r. postanawia odrzucić zażalenie na zarządzenie z dnia 31 sierpnia 2018 r. sygn. akt I SA/Lu 621/18 w przedmiocie określenia wartości przedmiotu zaskarżenia. Zarządzeniem z dnia 31 sierpnia 2018 r. Zastępca Przewodniczącego Wydziału I, działając na podstawie art. 218 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) - dalej: "Ppsa", sprawdził wartość przedmiotu zaskarżenia w sprawie ze skargi A. S. i A. S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] wydaną w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2012 r. i określił ją na kwotę [...]zł. Pismem z dnia 9 października 2018 r. pełnomocnik skarżących złożył do Wojewódzkiego Sąd Administracyjnego w Lublinie zażalenie na wskazane wyżej zarządzenie, wnosząc o jego uchylenie jako wydanego z naruszeniem art. 218 Ppsa poprzez wadliwe przyjęcie, że przedmiotem zaskarżenia nie jest cała kwota zobowiązania wynikająca z zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sad Administracyjny w Lublinie zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 198 Ppsa, przepisy Rozdziału 2 Działu IV tej ustawy stosuje się odpowiednio do zażaleń na zarządzenia przewodniczącego, jeżeli ustawa przewiduje wniesienie zażalenia. Na podstawie z art. 194 § 1 Ppsa, zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na zarządzenie przewodniczącego wydziału w przypadkach wskazanych w ustawie lub wymienionych enumeratywnie w tym przepisie. Skoro zatem ustawa nie wskazuje na możliwość zaskarżenia zarządzenia wydanego w trybie art. 218 Ppsa, a przepis art. 194 § 1 Ppsa nie wymienia takiego zarządzenia jako podlegającego zaskarżaniu, to uznać należy, że zarządzenie to zaskarżeniu nie podlega. Podobne stanowisko wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 14 maja 2015 r. sygn. akt II FZ 357/15 (dostępne: CBOIS), w którym wyjaśnił, że wartość przedmiotu zaskarżenia stanowi w istocie podstawę do podjęcia przez przewodniczącego właściwych (sensu stricto) działań (zarządzeń) w zakresie kosztów sądowych, w szczególności wezwania do uiszczenia stosownej opłaty sądowej. Samo w sobie sprawdzenie wartości przedmiotu zaskarżenia nie wiąże się jednak bezpośrednio z jakimikolwiek materialnymi obowiązkami uczestnika postępowania w zakresie kosztów sądowych. Jest to postępowanie stanowiące element wstępnej weryfikacji przesłanek warunkujących merytoryczne rozpoznanie środka zaskarżenia – o której mowa w § 57 ust. 1 rozporządzenia Prezydenta RP z dnia 18 września 2003 r. Regulamin wewnętrznego urzędowania wojewódzkich sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 169, poz. 1646) - w następstwie którego podejmowane są dalsze, stosowne czynności procesowe już bezpośrednio wobec strony (uczestnika) postępowania. Tym samym nie można uznać, że zarządzenie, o którym mowa w art. 218 Ppsa, dotyczy kosztów sądowych w rozumieniu ww. art. 227 § 1 Ppsa. Kontekst systemowy art. 218 Ppsa wskazuje, że zarządzenia wydawane na podstawie ww. przepisu nie podlegają zaskarżeniu (por. postanowienie NSA z dnia z dnia 20 sierpnia 2013 r., I FZ 353/13, publ. LEX nr 1355666, G. Prawna KiPod 2013/169/3). Reasumując zażalenie wniesione przez pełnomocnika skarżących na zarządzenie z dnia 31 sierpnia 2018 r. o sprawdzeniu wartości przedmiotu zaskarżenia należało na podstawie art. 197 § 2 w zw. z art. 178 Ppsa odrzucić jako niedopuszczalne.