I SA/Lu 622/11

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. D. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi A. D. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego p o s t a n a w i a I. przyznać A. D. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych; II. odmówić przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie. Strona skarżąca wezwana do wypełnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy symbol PPF w zakreślonym terminie (data stempla pocztowego) wniosła wypełniony i podpisany druk PPF żądając przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Referendarz sądowy stwierdził, że: Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Na podstawie oświadczenia strony skarżącej referendarz sądowy ustalił, że prowadzi ona wspólne gospodarstwo domowe wraz z córka, z która zamieszkuje w mieszkaniu o powierzchni [...] m2. Córka strony skarżącej nie pracuje, uczy się. Strona skarżąca osiąga dochód z prowadzonej działalności gospodarczej, który za okres od stycznia do sierpnia 2011 r. wyniósł średnio miesięczne [...] złotych brutto. Miesięczne koszty utrzymania mieszkania strony skarżącej wynoszą [...] złotych. W ocenie referendarza sądowego strona skarżąca nie wykazała, aby nie miała możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania. Strona skarżąca osiąga dochód i wraz z córką ma zaspokojone potrzeby mieszkaniowe. Nie można jej, więc zaliczyć do osób ubogich, pozostających w niedostatku, które nie posiadają żadnych środków finansowych i które nie mają możliwości pozyskania tych środków. W ocenie referendarza sądowego strona skarżąca wykazała natomiast, że nie jest w stanie bez uszczerbku w kosztach utrzymania koniecznego dla siebie i córki ponieść pełnych kosztów postępowania. Koszty sądowe prócz wpisu sądowego od wniesionej skargi wynoszącego 500 złotych (§ 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2003 r., Nr 221, poz. 2193 ze zm.) oraz wpisu sądowego od potencjalnej skargi kasacyjnej wynoszącego 250 złotych (§3 w zw. z § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi) każdorazowo nie przekroczą kwoty 100 złotych (§2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi; § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych – DZ.U. z 2003 r. Nr 221, poz. 2192). Stawka minimalnego wynagrodzenia adwokata ustanowionego dla reprezentowania strony skarżącej w niniejszym postępowaniu wynosi 240,00 złotych netto (§ 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu – Dz.U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) – 295,20 złotych brutto (§2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w zw. z art. 146a pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm.). Porównanie wysokości tych kosztów do wysokości miesięcznego dochodu gospodarstwa domowego strony skarżącej, przy uwzględnieniu wykazanych kosztów utrzymaniu mieszkania oraz tego, iż kwota pozostająca po ich poniesieniu służy utrzymania dwu osób prowadzi do wniosku, że poniesienie przez stronę skarżącą kosztów sądowych spowoduje uszczerbek w kosztach utrzymania koniecznego dla niej i jej córki. Prócz wysokości kosztów sądowych o ocenie tej decyduje i to, że niektóre z nich mogą w toku postępowania występować kilkakrotnie (wpis sądowy od zażalenia) oraz, iż to, że gdyby nawet występowały jednorazowo w toku postępowania to tylko suma kwoty wpisu sądowego od wniesionej skargi i wpisu sądowego od skargi kasacyjnej jest wyższa od kwotę minimalnego wynagrodzenia adwokata. Wysokość minimalnego wynagrodzenia adwokata porównana do wysokości dochodów strony skarżącej wskazuje zaś, że może ona bez uszczerbku w kosztach utrzymania koniecznego dla siebie i córki ponosić wynagrodzenie adwokata. Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.