I SA/Lu 633/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Halina Chitrosz (sprawozdawca), Sędziowie WSA Wiesława Achrymowicz, NSA Irena Szarewicz-Iwaniuk, Protokolant Referent stażysta Bartłomiej Pastucha, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 15 grudnia 2010 r. sprawy ze skargi Powiatu J. na informację o negatywnym wyniku procedury odwoławczej Zarządu Województwa [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie oceny projektu I. stwierdza, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazuje Zarządowi Województwa [...] sprawę do ponownego rozpatrzenia; II. zasądza od Zarządu Województwa [...] na rzecz Powiatu J. kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Zarząd Województwa jako Instytucja Zarządzająca Regionalnym Programem Operacyjnym Województwa na lata 2007-2013, w odpowiedzi na pismo Powiatu [...] z dnia 9 marca 2010 r., znak: [...], dotyczące odwołania od przyznanej punktacji podczas oceny merytorycznej i strategicznej, dokonanej przez Zespół Oceniający projektu pt. "Poprawa jakości istniejących obiektów dydaktycznych, społeczno-edukacyjnych, kształcenia praktycznego oraz sportowych w J., będących własności Powiatu J." zarejestrowanego pod numerem [...], poinformowała wnioskodawcę, iż środek odwoławczy mu nie przysługuje. Uzasadniając swoje stanowisko, Zarząd Województwa, powołał się na Regulamin konkursu nr 13/RPOWL/8.2/2009, zgodnie z którym, "w przypadku negatywnej oceny projektu, Wnioskodawca ma prawo wnieść środek odwoławczy, przy czym przez negatywną ocenę projektu należy rozumieć taką sytuację, w której projekt negatywnie przeszedł którykolwiek z etapów jego oceny tj. został odrzucony, natomiast negatywnej oceny projektu nie należy utożsamiać z sytuacją, w której projekt uzyskał wystarczającą ilość punktów, aby zakwalifikować się do dofinansowania, jednakże ze względu na wyczerpanie alokacji, jego dofinansowanie nie jest możliwe. W takiej sytuacji środek odwoławczy nie przysługuje". Wskazał nadto, że przedmiotowy projekt przeszedł pozytywnie etap oceny formalnej oraz oceny merytorycznej oraz został oceniony strategicznie i uzyskał 82 punkty, jednakże ze względu na wyczerpanie alokacji przewidzianej dla konkursu nr 13/RPOWL/8.2/2009 został umieszczony na liście rezerwowej, czego nie można utożsamiać z jego negatywną oceną w rozumieniu art. 30b ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wraz z wnioskiem o przywrócenie uchybionego terminu, skarżący w pierwszej kolejności zarzucił, iż działania Zarządu Województwa uniemożliwiły rozpatrzenie odwołania od nieuzasadnionej niskiej punktacji, przez co doszło do naruszenia przepisu art. 30b ust.1 i 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Wnosząc "o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia", strona skarżąca podała, iż złożyła wniosek o numerze ewidencyjnym [...] o dofinansowanie projektu pt. "Poprawa jakości istniejących obiektów dydaktycznych, społeczno-edukacyjnych, kształcenia praktycznego oraz sportowych w J., będących własnością Powiatu [...]" złożonego w odpowiedzi na konkurs ogłoszony przez Zarząd Województwa nr 13/RPOWL/8.2/2009 w ramach Osi Priorytetowej VIII - Infrastruktura społeczna, Działania 8.2 Infrastruktura szkolna i sportowa. Pismem Urzędu Marszałkowskiego Województwa z dnia 23 lutego 2010r., znak: [...] Starosta J. został poinformowany, że decyzją Zarządu Województwa przedmiotowy projekt nie otrzymał dofinansowania z powodu wyczerpania dostępnej alokacji i został umieszczony na liście rezerwowej z liczbą punktów 82. Strona podała, iż we wniesionym odwołaniu, zarzuciła, iż dokonana ocena nie jest zgodna ze stanem faktycznym i powinna podlegać korekcie oraz, że zaniżona punktacja skutkowała dalszą pozycją na liście i tym samym nie przyznaniem dofinansowania. W jej ocenie, zgodnie z regulaminem w/w konkursu, to ilość punktów decydowała o umieszczeniu na liście projektu przeznaczonego do dofinansowania. Odmowa ponownej oceny wniosku z uwagi na błędne elementy tej oceny, które były niezgodne ze stanem faktycznym stanowi naruszenie prawa, poprzez błędną wykładnię i zastosowanie przepisów art. 30b ust. 1 i 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Z kolei, brak możliwości skontrolowania części postępowania, a to wobec braku procedury odwoławczej oznacza, że informacja o pozostawieniu bez rozpoznania odwołania kończy postępowanie w sprawie z wniosku o dofinansowanie projektu. To zaś niewątpliwie narusza w/w przepisy prawa oraz stanowi pozbawienie strony konstytucyjnego prawa do sądu, zagwarantowanego w art. 45 Konstytucji RP. Postanowieniem z dnia 2 sierpnia 2010r. ( k – 13 akt sprawy ), Sąd przywrócił stronie skarżącej termin do wniesienia skargi. W rozpoznaniu zażalenia, wniesionego od tego postanowienia przez Zarząd Województwa , Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 7 września 2010r., sygn. akt II GZ 233/10 ( k – 57 akt sprawy ) uchylił powyższe rozstrzygnięcie, wskazując w jego uzasadnieniu, że przywrócenie przez Sąd I instancji terminu do wniesienia skargi było przedwczesne. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził bowiem, iż na etapie skargi, Sąd nie ustalił, czy skarga Powiatu J. została wniesiona na informację Zarządu Województwa z dnia 23 lutego 2010r. w przedmiocie oceny projektu ( po złożeniu środka odwoławczego uznanego następnie za niedopuszczalny ), czy też przedmiotem skargi jest informacja Zarządu Województwa z dnia 31 marca 2010r. w przedmiocie niedopuszczalności złożonego przez stronę środka odwoławczego, a więc swego rodzaju rozstrzygnięcie procesowe. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, zarządzeniem z dnia 15 września 2010r. ( k – 69 akt sprawy ) wezwał stronę skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi poprzez jednoznaczne określenie przedmiotu zaskarżenia, a mianowicie, czy jest nim ocena projektu, czy też samo rozstrzygnięcie o charakterze proceduralnym uznające wniesione odwołanie za niedopuszczalne - w terminie 7 mi dni pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na powyższe, Powiat J. w wyznaczonym terminie podał, iż przedmiotem zaskarżenia jest ocena projektu pt. "Poprawa jakości istniejących obiektów dydaktycznych, społeczno-edukacyjnych, kształcenia praktycznego oraz sportowych w J., będących własności Powiatu J."( k – 72 akt sprawy ), a następnie przy piśmie z dnia 12 października 2010r. złożył "kopię wymaganej dokumentacji". Prawomocnym postanowieniem z dnia 22 października 2010r. ( k – 89 akt sprawy ), Sąd ponownie przywrócił stronie skarżącej termin do wniesienia skargi. Rozpoznając sprawę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Dokonując kontroli zaskarżonego rozstrzygnięcia pod względem jego zgodności z prawem w oparciu o dyspozycję zawartą w przepisie art. 1§ 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych / Dz. U. Nr 153, poz. 1269 / oraz art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U.Nr 153, poz.1270 z późn. zm.), w związku z art. 30c ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (tekst jednolity - Dz.U. z 2009r., Nr 84, poz. 712 ) – zwanej dalej: "ustawą o z.p.p.r.", podkreślenia wymaga na wstępie, że skarżący złożył wniosek w ramach konkursu ogłoszonego przez Zarząd Województwa jako Instytucję Zarządzającą Regionalnym Programem Operacyjnym o dofinansowanie projektu ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa 2007-2013 "Poprawa jakości istniejących obiektów dydaktycznych, społeczno-edukacyjnych, kształcenia praktycznego oraz sportowych w J., będących własności Powiatu J." zarejestrowanego pod numerem [...], w ramach Osi priorytetowej VIII Infrastruktura społeczna, Działania 8.2 Infrastruktura szkolna i sportowa. Zgodnie z art. 29 ustawy o z.p.p.r., ogłoszony konkurs realizowany jest w oparciu o kryteria ujęte w jego regulaminie zamieszczonym na stronie internetowej instytucji zarządzającej. W zakresie procedury odwoławczej "Regulamin konkursu na realizację projektów w ramach Osi Priorytetowej VIII Infrastruktura społeczna Działania 8.2 Infrastruktura szkolna i sportowa Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2007-2013 przewiduje w pkt. XIV Rozdziału pt. "Postępowanie odwoławcze" między innymi następujące regulacje: 1. Zgodnie z przepisami ustawy o z.p.p.r. w związku z wdrażaniem funduszy strukturalnych i Funduszu Spójności (Dz. U. z 2008 r., Nr 216, poz. 1370) (zwaną dalej Ustawą zmieniającą), w przypadku negatywnej oceny projektu, wnioskodawca ma prawo wnieść środek odwoławczy. 2. Mając na uwadze art. 30a ust. 1 pkt 1 ustawy o z.p.p.r., przez negatywną ocenę projektu należy rozumieć taką sytuację, w której projekt negatywnie przeszedł którykolwiek z ww. etapów jego oceny tj. został odrzucony. Negatywnej oceny projektu nie należy utożsamiać z sytuacją, w której projekt uzyskał wystarczającą ilość punktów, aby zakwalifikować się do dofinansowania, jednakże ze względu na wyczerpanie alokacji, jego dofinansowanie nie jest możliwe. W takiej sytuacji środek odwoławczy nie przysługuje. 3. System realizacji RPO WL przewiduje jeden środek odwoławczy, którym jest protest. 4. Wnioskodawca, w terminie 14 dni kalendarzowych od dnia otrzymania pisemnej informacji o uzyskaniu negatywnej oceny projektu, może złożyć protest w "Punkcie Informacyjnym i Naboru Wniosków" znajdującym się w DSiRR. Za dzień wniesienia protestu uważa się dzień jego wpływu do Punktu Informacyjnego i Naboru Wniosków. Datę złożenia protestu potwierdza pieczęć wpływu. Protest może dotyczyć negatywnej oceny projektu na etapie oceny formalnej, bądź negatywnej oceny projektu na etapie oceny merytorycznej ( ust.8 ). Powyższy środek zaskarżenia (protest) przewidziany został w wykonaniu dyspozycji art. 30 b ust. 2 ustawy o z.p.p.r., stanowiącego, iż system realizacji programu operacyjnego musi uwzględniać, co najmniej jeden środek odwoławczy przysługujący wnioskodawcy w trakcie ubiegania się o dofinansowanie. O tym, że taki środek zaskarżenia przysługuje właściwa instytucja ma obowiązek pouczyć uprawnionego w myśl art. 30 b ust. 1 ustawy o z.p.p.r. Instytucja ta powinna też poinformować wnioskodawcę na piśmie o wynikach procedury odwoławczej w myśl art. 30 b ust. 4 ustawy o z.p.p.r. Protest nie podlega rozpatrzeniu, jeżeli został wniesiony po terminie, w sposób sprzeczny z pouczeniem, do niewłaściwej instytucji (art. 30 b ust. 5 ustawy o z.p.p.r., pkt. XIV ust. 9 Regulaminu konkursu). Wnioskodawca, który wniósł protest i został on rozpatrzony negatywnie, może złożyć skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (WSA), na zasadach określonych w art. 30c ustawy o z.p.p.r. (pkt. XIV ust.10 Regulaminu konkursu). Na zasadzie art. 30d ustawy o z.p.p.r., od wyroku WSA przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego (NSA) – pkt. XIV ust.11 Regulaminu konkursu Przekładając powyższe regulacje na niniejszą sprawę wskazać należy, iż skarżący złożył protest ( nazwany "odwołaniem od przyznanej punktacji" ), zaś w odpowiedzi z dnia 31 marca 2010r. uzyskał informację, iż wobec tego, że "projekt uzyskał wystarczającą ilość punktów, aby zakwalifikować się do dofinansowania, ze względu na wyczerpanie alokacji przewidzianej dla konkursu nr 13/RPOWL/8.2/2009 został umieszczony na liście rezerwowej, czego nie można utożsamiać z jego negatywną oceną ......oraz, że w takiej sytuacji środek odwoławczy nie przysługuje". Powołano się przy tym na przepis art. 30 b ust. 1 ustawy o z.p.p.r. Informacja ta – zdaniem Sądu – została udzielona z naruszeniem prawa. Niewątpliwie pismo jednostki zarządzającej z dnia 23 lutego 2010r. świadczy o negatywnym wyniku procedury weryfikacyjnej, skoro wynika z niego, iż skarżący nie otrzymał dofinansowania z powodu wyczerpania dostępnej alokacji przewidzianej i został umieszczony na liście rezerwowej, jak również, że zarząd Województwa dokona wyboru projektów umieszczonych na liście rezerwowej w momencie pojawienia się wolnych środków w ramach konkursu nr 13/RPOWL/8.2/2009". Skoro bowiem projekt nie został zakwalifikowany do dofinansowania w ramach tegoż konkursu, to w istocie rzeczy, jakkolwiek pomyślnie przeszedł etap oceny merytorycznej, jego ocena była negatywna. Ustawa o z.p.p.r. nie definiuje wprost ani oceny pozytywnej ani negatywnej, nie mniej jednak z treści art. 30 a ust. 1 wynika, że umowa o dofinansowanie jest zawierana w odniesieniu do projektu: 1) który pozytywnie przeszedł wszystkie etapy jego oceny i został zakwalifikowany do dofinansowania; oraz 2) którego dofinansowanie jest możliwe w ramach dostępnej alokacji na realizację poszczególnych działań i priorytetów w ramach programu operacyjnego. Z treści punktu pierwszego wynika, iż pozytywne przejście etapów oceny jest nierozerwalnie związane z zakwalifikowaniem projektu do dofinansowania. W części pierwszej zapisu mowa jest o etapach oceny, a nie o ocenie projektu jako takiego. Dopiero poprzez łącznik "i" oraz dodanie drugiej części zapisu stanowiącej o zakwalifikowaniu projektu do dofinansowania możemy mówić o pozytywnej ocenie projektu jako takiego w ramach prowadzonego konkursu mającego na celu doprowadzenie do wyboru projektu i zawarcia stosownej umowy o dofinansowaniu. Wykładnię tę potwierdzają wytyczne Ministra Rozwoju Regionalnego w zakresie wymogów, jakie powinny uwzględniać procedury odwoławcze ustalone dla programów operacyjnych dla konkursów ogłaszanych od dnia 20 grudnia 2008 r., wydane w dniu 11 sierpnia 2009 r. ( Rozdział 2, 2.1.) Przyjęcie (pismo jednostki zarządzającej z dnia 31 marca 2010r.), iż wnioskodawcy, którego projekt w ramach konkursu nie został zakwalifikowany do dofinansowania nie przysługiwałby środek odwoławczy stanowiłoby naruszenie – w ocenie – Sądu bezwzględnie obowiązującego przepisu z art. 30 b ust. 2 ustawy stanowiącego, iż system realizacji programu musi uwzględnić, co najmniej jeden środek odwoławczy. W stanie faktycznym niniejszej sprawy należy ocenić, iż skarżący prawidłowo odczytał treść pisma jednostki zarządzającej z dnia 23 lutego 2010r., uznając, iż jego projekt został oceniony negatywnie skoro do dofinansowania zakwalifikowany nie został i pomimo błędnego pouczenia prawidłowo wniósł środek zaskarżenia w celu weryfikacji wyników przeprowadzonej oceny projektu. Protest ten – wbrew stanowisku jednostki zarządzającej – powinien być rozpatrzony. W powyższej sytuacji należało stwierdzić, że ocena wniosku nastąpiła w sposób naruszający prawo i przekazać sprawę Zarządowi Województwa do ponownego rozpatrzenia w zakresie rozpoznania protestu (nazwanego przez stronę skarżącą odwołaniem). Z przedstawionych względów Sąd uwzględnił skargę i działając w oparciu o przepis art. 30 c ust. 3 pkt. 1 ustawy o z.p.p.r., orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie przepisu art. 200 w zw. z art. 205§2 i §3 powołanej na wstępie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z §14 ust.2 pkt.1c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu ( Dz.U. Nr163, poz.1349 ze zm. ).