I SA/Lu 651/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Irena Szarewicz-Iwaniuk, Sędziowie WSA Wiesława Achrymowicz / sprawozdawca /, NSA Anna Kwiatek, Protokolant Asystent sędziego Anna Gilowska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 28 marca 2012 r. sprawy ze skargi B. G.-K. na uchwałę Rady Miasta C. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie opłaty targowej postanawia odrzucić skargę. I SA/Lu 651/11 UZASADNIENIE 1. B. G.-K. [...] złożyła skargę na uchwałę Rady Miasta z [...] w sprawie opłaty targowej, na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym / Dz.U.01.142.1591 ze zm. – u.s.g. /. 2. Z przedstawionych akt postępowania przed Radą Miasta wynika, że skarżąca [...] złożyła wezwanie do usunięcia naruszenia prawa uchwałą w sprawie opłaty targowej. 3. Rada Miasta uchwałą z [...] odpowiedziała na wezwanie. Uznała wezwanie do usunięcia naruszenia prawa uchwałą za nieuzasadnione. Uchwała odpowiadająca na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa uchwałą została doręczona skarżącej [...]. 4. W tych okolicznościach kontrolowanego postępowania należy wskazać i podzielić stanowisko prawne przyjęte w uchwale II OPS 2/07, za nim stanowisko prawne w sprawie II OSK 1416/11. Za tym stanowiskiem prawnym, zgodnie z art. 101 ust. 1 u.s.g. warunkiem wniesienia skargi do sądu administracyjnego na uchwałę lub zarządzenie podjęte przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, jest wniesienie wezwania do usunięcia naruszenia do właściwego organu, który zaskarżoną uchwałę lub zarządzenie wydał. Do skarg wnoszonych na podstawie art. 101 ust. 1 u.s.g. ma zastosowanie art. 53 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz.U.12.270 – p.p.s.a. / mimo, że wyłączono stosowanie art. 52 § 4 tej ustawy. Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, o którym mowa w art. 52 § 4 p.p.s.a. i wezwanie do usunięcia naruszenia interesu prawnego i uprawnienia, o którym mowa w art. 101 ust. 1 u.s.g., mają taki sam charakter prawny i służą temu samemu celowi, którym jest wykorzystanie możliwości załatwienia sprawy przez organ bez konieczności wnoszenia skargi do sądu. Z tego względu nie ma podstaw do wyłączenia stosowania art. 53 § 2 p.p.s.a. w przypadku wnoszenia skargi na uchwałę organu gminy. Wyłączenie w art. 102a u.s.g. dotyczy jedynie wyłączenia stosowania art. 52 § 3 i 4 p.p.s.a., a więc wyłączenia wezwania, o którym mowa w tych przepisach, co oznacza, że wniesienie skargi na uchwałę rady gminy jest przypadkiem, o którym mowa w art. 53 § 2 p.p.s.a. Analiza art. 101 ust. 3 u.s.g. w związku z art. 35 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego / Dz.U.00.98.1071 ze zm. - k.p.a. / nie daje podstaw do wnioskowania, że po stronie organu powstaje uprawnienie do załatwienia wezwania do usunięcia naruszenia w terminie dwóch miesięcy od dnia wniesienia wezwania oraz że tego rodzaju uprawnienie organu gminy jest przeszkodą do wniesienia skargi przed załatwieniem wezwania przez organ gminy. Za takim stanowiskiem nie może przemawiać to, że załatwienie wezwania przez radę gminy wymaga zwołania posiedzenia rady, co wymaga stosownego czasu. Należy bowiem zwrócić uwagę, że przepis ten dotyczy nie tylko spraw skomplikowanych, ale także prostych, a ponadto nie tylko uchwał rady gminy, ale również zarządzeń innych organów gminy. Nie sposób więc przyjąć, bez względu na to jaki akt i jakiego organu jest zaskarżany, iż z przepisu art. 101 ust. 3 u.s.g. w związku z art. 35 k.p.a. wynika jednolity termin do załatwienia wezwania do usunięcia naruszenie wynoszący dwa miesiące. Jedynym warunkiem wniesienia skargi na uchwałę lub zarządzenie organu gminy jest uprzednie bezskuteczne wezwanie do usunięcia naruszenia, co należy rozumieć w ten sposób, że przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego skarżący ma obowiązek wezwać organ do usunięcia naruszenia i to wezwanie ma być bezskuteczne. Z dniem wniesienia wezwania do usunięcia naruszenie prawa rozpoczyna bieg termin sześćdziesięciu dni do wniesienia skargi, mimo że sprawa udzielenia odpowiedzi na to wezwanie jest otwarta. W okresie biegu tego terminu organ może udzielić odpowiedzi na wezwanie i w takim przypadku dalszy bieg tego terminu staje się bezprzedmiotowy, ponieważ od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie, rozpoczyna bieg termin trzydziestu dni od dnia doręczenia tej odpowiedzi. Jeżeli natomiast w tym okresie organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, to nieprzerwanie biegnie termin sześćdziesięciu dni, liczony od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. 5. Przenosząc przytoczone stanowisko prawne na grunt okoliczności, w jakich skarżąca złożyła skargę na uchwałę Rady Miasta z [...] w sprawie opłaty targowej należy stwierdzić, że skarżąca [...] wezwała Radę Miasta do usunięcia naruszenia prawa uchwałą. Z tym dniem rozpoczął bieg termin sześćdziesięciu dni do wniesienia skargi na uchwałę Rady Miasta z [...] w sprawie opłaty targowej, który upływał z [...]. W tym terminie Rada Miasta nie udzieliła odpowiedzi na wezwanie, ponieważ uchwała Rady Miasta z [...], która nie uwzględniła wezwania do usunięcia naruszenia prawa, została doręczona skarżącej [...]. Oznacza to, że z [...] upłynął termin do wniesienia skargi na uchwałę Rady Miasta z [...] w sprawie opłaty targowej. Skarga została wniesiona [...], po upływie sześćdziesięciodniowego terminu. Taka skarga jest spóźniona w rozumieniu przesłanki odrzucenia skargi z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Tej treści stanowisko prawne respektuje stanowisko prawne przyjęte w uchwale II OPS 2/07. 6. Z tych względów spóźniona skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.