I SA/Lu 661/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski (spr.), Sędziowie Asesor WSA Wojciech Kręcisz,, NSA Irena Szarewicz-Iwaniuk, Protokolant Stażysta Kamil Rutkowski, po rozpoznaniu w dniu 7 marca 2008 r. na rozprawie sprawy ze skargi A. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2005 r. p o s t a n a w i a zawiesić postępowanie w niniejszej sprawie do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia sprawy o sygn. I SA/Lu 556/07. Zaskarżoną decyzją z dnia [...], znak [...], Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...], nr [...] określającej A. M. zobowiązanie podatkowe w podatku od osób fizycznych za 2005r.w kwocie 49 520 złotych. W uzasadnieniu tego orzeczenia wskazano, że podstawą wydania zaskarżonej decyzji były ustalenia poczynione w trakcie postępowania kontrolnego przeprowadzonego w firmie P. s.c., w której skarżący była wspólnikiem. Stwierdzone nieprawidłowości dotyczyły niezaewidencjonowania wszystkich przychodów ze sprzedaży sprzętu komputerowego prowadzonej w systemie ratalnym, jak również zaniżenie kosztów uzyskania przychodów o wartość zakupów niektórych towarów handlowych. Wobec stwierdzonej nierzetelności ksiąg podatkowych w zakresie ewidencjonowania przychodów organ kontrolny działając zgodnie z art. 23 § 2 Ordynacji podatkowej odstąpił od określenia podstawy opodatkowania w drodze oszacowania, uznając, że dane wynikające z ksiąg uzupełnione dowodami uzyskanymi w toku postępowania pozwoliły na jej określenie. Od decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej A. M. złożył odwołanie, w którym zakwestionował ustalenia kontroli podatkowej w zakresie obliczania i wpłacania podatku dochodowego od osób fizycznych za 2005 r. Podniósł, iż wyliczenia oparte zostały w głównej mierze na materiale dowodowym zebranym w odrębnie prowadzonym postępowaniu w zakresie podatku od towarów i usług, zakończonym wydaniem decyzji przez organ kontrolny oraz na domniemaniach i wyliczeniach kontrolujących dotyczących ilości i wartości sprzedanego sprzętu. Jego zdaniem nie uwzględniono w nich okoliczności, że niektóre części mogły zostać sprzedane jako pojedyncze podzespoły, a nie jako podzespoły bazowe komputera oraz wskazał, że jedyną realną metodą wyliczenia wartości sprzedaży jest doliczenie średniej marży uzyskiwanej w branży. Organ odwoławczy wskazał, że decyzją z dnia [...], nr [...] wydaną w zakresie podatku od towarów i usług za 2005 r., Dyrektor Izby Skarbowej trzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...], nr [...]. W postępowaniu tym organ odwoławczy potwierdził, że stan faktyczny sprawy został należycie wyjaśniony, a dokonana przez organ kontrolny ocena materiału dowodowego była prawidłowa. Wbrew zarzutom odwołania, ocenił, że wystąpiły wystarczające podstawy do wykorzystania dowodów zgromadzonych w tym postępowaniu, również w postępowaniu w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2005 r. Organ odwoławczy podał, że określając w zaskarżonej decyzji w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2005 r. wartość niezaewidencjonowanego przychodu wzięto pod uwagę ustalenia zawarte w powołanej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] w zakresie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2005 r. oraz powołał się na postanowienie z dnia [...], na mocy którego do akt niniejszego postępowania w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych włączono jako dowód protokół z dnia [...], Nr [...] z kontroli dotyczącej podatku od towarów i usług za 2005 r. Sąd z urzędu stwierdza, że powołana decyzja Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...], nr [...] została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w sprawie o sygnaturze I SA/Lu 556/07. Na rozprawie w dniu [...] Sąd zawiesił w niej postępowanie mając na względzie, iż zaskarżoną decyzją, stronie skarżącej ustalono również dodatkowe zobowiązanie podatkowe, wskazując za podstawę prawną rozstrzygnięcia w tej części przepis art. 109 ust. 4 i 6 w zw. z ust.5 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług /Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm./ oraz, że Naczelny Sąd Administracyjny, w sprawie o sygnaturze I FSK 1062/06 orzeczeniem z dnia 31 lipca 2007r., postanowił na podstawie art. 234 Traktatu Ustanawiającego Wspólnotę Europejską skierować do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich pytanie prejudycjalne dotyczące wykładni następujących przepisów prawa wspólnotowego: 1. Czy art. 2 ust. 1 i 2 Pierwszej Dyrektywy Rady Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej z dnia 11 kwietnia 1967 roku w sprawie harmonizacji przepisów. Państw Członkowskich w zakresie podatków obrotowych (67/227/EEC) w związku z art. 2, art. 10 ust. 1 lit. a) i art. 10 ust. 2 Szóstej Dyrektywy Rady Wspólnot Europejskich z dnia 17 maja 1977 roku w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich dotyczących podatków obrotowych - wspólny system podatku od wartości dodanej; ujednolicona podstawa wymiaru podatku (77/388/EEC) wyłącza możliwość nałożenia obowiązku zapłaty przez podatnika podatku od towarów i usług dodatkowego zobowiązania podatkowego, o którym mowa wart. 109 ust. 5 i 6 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (Dz. U. nr 54, poz. 535 ze zm.) w przypadku stwierdzenia, że podatnik podatku od towarów i usług w złożonej deklaracji podatkowej wykazał kwotę zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego wyższą od kwoty należnej? 2. Czy "środki specjalne", o których mowa wart. 27 ust. 1 Szóstej Dyrektywy Rady Wspólnot Europejskich z dnia 17 maja 1977 roku w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich dotyczących podatków obrotowych - wspólny system podatku od wartości dodanej; ujednolicona podstawa wymiaru podatku (77/388/EEC), z uwagi na swój charakter i cel, mogą polegać na możliwości nakładania na podatnika podatku od towarów i usług dodatkowego zobowiązania podatkowego, ustalanego decyzją organu podatkowego, w razie stwierdzenia faktu zadeklarowania przez podatnika zawyżonej kwoty zwrotu różnicy podatku albo zawyżonej kwoty zwrotu podatku naliczonego? Ponieważ zadaniem sądu administracyjnego jest kontrola zgodności z prawem działalności administracji publicznej, uznać należy za zjawisko niepożądane i utrudniające praworządne działanie administracji odmienne stanowisko sądu, co do wykładni i stosowania prawa w sprawach o analogicznym lub zbliżonym stanie prawnym i faktycznym Ipor. Komentarz do art. 125 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi pod red. B. Dautera, B. Gruszczyńskiego, A. Kabata, M. Niezgódki-Medek, Zakamycze, 2006, wyd. II. I. Z tych względów, na podstawie art. 125 § 1 pkt. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U Nr. 153, poz.1270 ze zmianami ) postępowanie w sprawie niniejszej należało zawiesić do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny skargi w przedmiocie podatku od towarów i usług za 2005r. sygn. akt I SA/Lu 556/07.