I SA/Lu 670/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Kwiatek (spr.), Sędziowie WSA Wiesława Achrymowicz,, WSA Halina Chitrosz, Protokolant Stażysta Małgorzata Siwiec, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 10 lutego 2010 r. sprawy ze skargi A. SA w L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odsetek z tytułu nieuiszczonych w terminie zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych za październik - grudzień 2007 r. - oddala skargę Zaskarżoną decyzją z dnia [...] Dyrektor Izby Skarbowej, po rozpatrzeniu odwołania "A" S.A., uwzględniając wytyczne zawarte w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, sygn. I SA/Lu 714/08, utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Trzeciego Urzędu Skarbowego z dnia [...] maja 2009 r., w sprawie określenia wysokości odsetek za zwłokę w kwocie 5.958 zł, z tytułu nieuiszczonych w terminie płatności zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych za miesiące październik, listopad i grudzień 2007 r. Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji oraz akt sprawy wynika, że na skutek prowadzonego postępowania podatkowego ustalono, że Spółka "A" S.A. w zeznaniu CIT-8 za 2007 rok wykazała należny podatek dochodowy od osób prawnych w kwocie 215.256 zł. W ww. zeznaniu Spółka wykazała należne zaliczki miesięczne na podatek w łącznej kwocie 262.234 zł, w tym za miesiące: maj - 611 zł, czerwiec - 865 zł, lipiec - 26.907 zł, sierpień - 56.351 zł, wrzesień - 25.893 zł, październik - 38.053 zł, listopad - 56.777 zł, grudzień 56.777 zł. W trakcie roku 2007 r. Spółka wpłaciła tytułem zaliczek łączną kwotę 114.793 zł. W dniu 7 lutego 2008 r. Spółka dokonała wpłat w łącznej kwocie 150.434 zł, określając je w przelewach jako zaliczki za miesiące październik, listopad, grudzień 2007 r. oraz odsetki za zwłokę od ww. zaliczek. Naczelnik Trzeciego Urzędu Skarbowego potraktował ww. wpłaty w kwocie 150.434 zł jako wpłaty na poczet podatku dochodowego od osób prawnych za 2007 r. i wskazał, że zobowiązanie z tytułu zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych utraciło byt prawny z końcem roku 2007. W związku z tym dokonane w 2008 r. przez Spółkę wpłaty nie mogły być zaliczone, zgodnie z jej wolą na poczet nieuiszczonych w 2007 r. zaliczek. W związku z powyższym na podstawie art. 53 a ustawy z dnia 29.08.1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, ze zm.) decyzją z dnia [...] maja 2009 r. Naczelnik Trzeciego Urzędu Skarbowego określił Spółce "A" S.A. wysokość odsetek za zwłokę w kwocie 5.958 zł, z tytułu nieuiszczonych w terminie płatności zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych za miesiące październik, listopad i grudzień 2007 r. Od powyższej decyzji pełnomocnik Spółki wniósł odwołanie. Wnosząc o uchylenie w całości decyzji organu I instancji, zarzucił naruszenie: - art. 53 § 2 Ordynacji podatkowej poprzez jego pominięcie w sprawie, a w konsekwencji nieprawidłowe wyliczenie wysokości odsetek za zwłokę w zapłacie zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych. Zdaniem pełnomocnika przepis ten dopuszcza naliczanie odsetek za zwłokę od nieuregulowanych w terminie zaliczek na podatek, ale jedynie w części przekraczającej wysokość podatku należnego za rok podatkowy. W Spółce wystąpiła sytuacja, w której zobowiązanie roczne było niższe od nieuregulowanych w terminie zaliczek. Ponadto w zaskarżonej decyzji organ podatkowy nie wykazał, która z zaliczek przekształciła się, a która nie została przekształcona w zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym za rok 2007; - art. 210 § 1 w związku z art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej poprzez niepodanie podstawy prawnej rozstrzygnięcia oraz brak wyczerpującego uzasadnienia prawnego wydanej decyzji. Zdaniem Pełnomocnika w zaskarżonej decyzji brakuje odniesienia do art. 53 § 2 Ordynacji podatkowej, jak również uzasadnienia powodów, dla których organ podatkowy zrezygnował z powołania w sentencji ww. przepisu; - art. 53 a Ordynacji podatkowej w związku z § 4 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 sierpnia 2005 r. w sprawie naliczania odsetek za zwłokę oraz opłaty prolongacyjnej, a także zakresu informacji, które muszą być zawarte w rachunkach poprzez ich błędną wykładnię i przyjęcie, że odsetki za zwłokę od niewpłaconych w terminie zaliczek należało naliczyć do dnia złożenia zeznania podatkowego. Zdaniem pełnomocnika Spółki odsetki za zwłokę od niezapłaconych w terminie zaliczek powinny być naliczane do dnia ich zapłaty, to jest do dnia 7 lutego 2008 r. – a nie – jak to uczynił organ - do dnia 31 marca 2008 r. czyli za okres gdy faktycznie zaliczki były już uregulowane. Wyliczenie odsetek na dzień zapłaty zaległych zaliczek byłoby zgodne z art. 53a Ordynacji podatkowej, a wykładnia ww. rozporządzenia nie może pozostawać w sprzeczności z określoną w ustawie. Dyrektor Izby Skarbowej, po rozpatrzeniu odwołania "A" S.A. utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu organ wskazał na treść art. 25 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz 654, ze zm.), w myśl którego podatnicy, z zastrzeżeniem ust. 1 b, 2a, 3 -6a oraz art. 21 i 22, są obowiązani wpłacać na rachunek urzędu skarbowego zaliczki miesięczne w wysokości różnicy pomiędzy podatkiem należnym od dochodu osiągniętego od początku roku podatkowego a sumą zaliczek należnych za poprzednie miesiące. Zgodnie z art. 25 ust. 1a zaliczki miesięczne, o których mowa w ust. 1, za okres od pierwszego do przedostatniego miesiąca roku podatkowego podatnik uiszcza w terminie do dnia 20 każdego miesiąca za miesiąc poprzedni. Zaliczka za ostatni miesiąc jest uiszczana w wysokości zaliczki za miesiąc poprzedni do 20 dnia ostatniego miesiąca roku podatkowego a ostateczne rozliczenie podatku za rok podatkowy następuje w terminie ustalonym do złożenia zeznania o wysokości dochodu osiągniętego (poniesionej straty) za ten rok. Zgodnie z art. 51 § 2 Ordynacji podatkowej nieuiszczona w terminie zaliczka staje się zgodnie z art. 51 § 2 Ordynacji podatkowej zaległością podatkową. Zaliczki te tracą swój byt prawny z końcem roku, co, zdaniem organu, nie przekreśla możliwości orzekania o odsetkach od niezapłaconych w terminie zaliczek. Taki obowiązek narzuca organom podatkowym art. 53a Ordynacji podatkowej, w myśl którego jeżeli w postępowaniu podatkowym po zakończeniu roku podatkowego lub innego okresu rozliczeniowego organ podatkowy stwierdzi, że podatnik mimo ciążącego na nim obowiązku nie złożył deklaracji, wysokość zaliczek jest inna niż wskazana w deklaracji lub zaliczki nie zostały zapłacone w całości lub w części, organ ten wydaje decyzję, w której określa wysokość odsetek za zwłokę na dzień złożenia zeznania podatkowego za rok podatkowy lub inny okres rozliczeniowy, a w przypadku niezłożenia zeznania w terminie - odsetki na ostatni dzień terminu złożenia zeznania, przyjmując prawidłową wysokość zaliczek na podatek. Organ odwoławczy nie podzielił wywodów pełnomocnika Spółki, iż z treści art. 53 § 2 Ordynacji podatkowej wynika, że odsetki nie powinny być naliczone w zaskarżonej decyzji gdyż wartość zobowiązania za rok podatkowy 2007 była niższa od należnych, a nie uregulowanych zaliczek. Wyjaśnił, że z przepisu art. 53 § 2 wynika, że art. 53 § 1 stosuje się również do należności, o których mowa w art. 52 § 1, oraz do nieuregulowanych w terminie zaliczek na podatek, w części przekraczającej wysokość podatku należnego za rok podatkowy, co oznacza, że odsetki od zaległości podatkowej z tytułu nieuregulowanych w terminie zaliczek naliczane są w części przekraczającej wysokość podatku należnego za rok podatkowy. Organ podatkowy określa zatem wysokość odsetek od niezapłaconych w terminie zaliczek na podatek bez względu na to, czy przekroczyły one wysokość podatku należnego za ten rok podatkowy, czy też nie, co potwierdza orzecznictwo sądów administracyjnych. Zdaniem organu, przyjęcie przedstawionej przez pełnomocnika strony interpretacji przepisu art. 53 § 2 naruszałoby zasadę równego traktowania podatników, bowiem powodowałoby, że podatnik wpłacający po terminie prawidłowo zadeklarowane przez niego zaliczki musiałby naliczyć przy wpłacie zaległości odsetki za zwłokę. Natomiast podatnik, który w ogóle nie dokonywał wpłat zaliczek albo uiszczał je w zaniżonych wartościach, w przypadku gdy wysokość podatku należnego za rok podatkowy byłaby niższa, niż wpłacone zaliczki na ten podatek, nie ponosiłby z tego tytułu żadnych konsekwencji po zakończeniu roku podatkowego i dokonaniu rozliczenia rocznego. Powołany przez stronę wyrok w sprawie o sygn. akt I SA/Wr 2847/03, został wydany w innym stanie faktycznym, który nie występuje w tej sprawie. Za niezasadny uznano też zarzut naruszenia art. 210 § 1 w związku z art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej. Organ pierwszoinstancyjny podał w podstawie prawnej art. 53a Ordynacji podatkowej, który jednoznacznie odpowiada stanowi faktycznemu sprawy, a w uzasadnieniu powody jego zastosowania. Niepowołanie przez ten organ w decyzji przepisu art. 53 § 2 nie świadczy o niedopełnieniu warunków jakie winna spełniać decyzja zgodnie z art. 210 Ordynacji podatkowej. Organ odwoławczy nie podzielił też zarzutu naruszenia art. 53 a Ordynacji podatkowej w związku z § 4 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 sierpnia 2005 r. W ocenie organu odwoławczego prawidłowo zostały naliczone odsetki od niezapłaconych w części zaliczek na podatek zgodnie z brzmieniem cyt. wyżej przepisu § 4 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Ministra Finansów, co wynika również z treści art. 53a Ordynacji podatkowej. W odniesieniu do argumentacji odwołania wyjaśnił, że każda wpłata dokonana już po zakończeniu roku podatkowego nawet przed złożeniem zeznania podatkowego będzie wpłatą nie na poczet zaliczek lecz na poczet zobowiązania podatkowego, co potwierdza orzecznictwo w sprawach o sygn.: II FSK 41/05 oraz I SA/Lu 714/08, którego dyspozycją została wydana decyzja Naczelnika Trzeciego Urzędu Skarbowego z dnia [...] maja 2009 r. w niniejszej sprawie. Kwestię samodzielnego naliczania odsetek przez podatnika i przez organ podatkowy stanowi art. 53 § 3 Ordynacji podatkowej i wynika z niego, że to organ podatkowy nalicza odsetki od zaległości w decyzji wydanej na podstawie art. 53 a Ordynacji podatkowej. Brak jest zatem podstaw by traktować wpłatę dokonaną przez stronę w dniu 7 lutego 2008 r. inaczej niż wpłatę na zobowiązanie podatkowe za rok 2007 r. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie "A" S.A. wniosła o uchylenie wydanych w sprawie decyzji, zarzucając naruszenie art. 53a Ordynacji podatkowej poprzez jego nieprawidłowe zastosowanie oraz art. 53 Ordynacji podatkowej w związku z art. 25 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych poprzez uznanie, że na Spółce nie ciążył obowiązek wpłaty kwot zaległych zaliczek na podatek za m-ce od października do listopada 2007 r. oraz samodzielnego naliczania odsetek za zwłokę w ich zapłacie. W uzasadnieniu strona zarzucała brak stwierdzenia przez organ podatkowy terminowej wpłaty zaliczki na podatek dochodowy w postępowaniu podatkowym, bowiem o wysokości zaliczek za miesiące październik, listopad i grudzień 2007 r. organ podatkowy dowiedział się od Spółki w złożonej przez niego korekcie zeznania rocznego. Zdaniem Spółki decyzja określająca wysokość odsetek powinna być wynikiem prowadzonego wcześniej postępowania podatkowego zmierzającego do zweryfikowania prawidłowości rozliczeń podatnika. Według Spółki organ podatkowy nie badał prawidłowości rozliczenia podatku dokonanego przez Spółkę, lecz oparł swoją decyzję na wysokości należnych zaliczek wskazanych przez Spółkę w zeznaniu podatkowym. Sformułowanie "prawidłowa wysokość zaliczek" oznacza, zdaniem Spółki, że zamiarem ustawodawcy było umożliwienie organom podatkowym naliczania odsetek za zwłokę w zapłacie zaliczek na podatek w sytuacji, gdy ich prawidłowa wysokość - odmienna od wskazanej przez podatnika - została określona w postępowaniu podatkowym mającym na celu weryfikację prawidłowości rozliczenia podatku przez podatnika. W ocenie strony, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w wyroku I SA/Lu 714/08 nie zobowiązał organów podatkowych, w sposób jednoznaczny, do wydania decyzji określającej wysokość odsetek od zaliczek, a jedynie nakazał uwzględnić wskazany kierunek wykładni przepisu art. 76 Ordynacji podatkowej. W ocenie Spółki, przekształcenie się zobowiązania z tytułu zaliczek na podatek w zobowiązanie podatkowe za rok podatkowy nie zmieniło faktu, że ciążyła na niej zaległość podatkowa. Wobec tego Spółka postąpiła stosownie do dyspozycji art. 53 Ordynacji podatkowej. Chociaż zaliczki na podatek kończą swój byt prawny z końcem roku podatkowego, to jednak suma należnych zaliczek - cząstkowych wpłat na poczet rocznego zobowiązania podatkowego - jest wyższa, niż faktycznie uiszczona na rzecz budżetu kwota, a podatnik znajduje się w zwłoce z zapłatą różnicy pomiędzy tymi należnościami. W ocenie strony art. 27 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych mówi o zaliczkach należnych, a nie o zaliczkach wpłaconych. Zaliczkami należnymi jest suma zaliczek obliczonych zgodnie z przepisami ustawy. Zeznanie powoduje skutek w postaci obowiązku uiszczenia różnicy między podatkiem wskazanym w zeznaniu a sumą zaliczek. Tym samym, zgodnie z literalnym brzmieniem ustawy, po upływie terminu, zaległością podatkową staje się jedynie różnica między podatkiem należnym od dochodu wykazanego w zeznaniu a sumą należnych (choć niezapłaconych) zaliczek za okres od początku roku podatkowego. Z powyższych względów, zdaniem strony skarżącej uzasadnione jest twierdzenie, iż ustanie bytu prawnego zaliczek nie zwalnia podatnika z zapłaty należnych kwot zaliczek, co potwierdza wyrok w sprawie I SA/Gd 2027/97. Zatem, pomimo upływu roku podatkowego podatnik znajduje się w zwłoce, a kwoty należnych a nie wpłaconych zaliczek stanowią zaległość podatkową w rozumieniu art. 51 § 2 Ordynacji podatkowej. Skoro więc istnieje zaległość podatkowa, to podatnik ma obowiązek wpłacić kwotę należnych zaliczek i samodzielnie naliczyć odsetki za zwłokę. Zdaniem Spółki artykuł 53 § 2 Ordynacji podatkowej, w przeciwieństwie do art. 53a tej ustawy, jest kierowany do podatnika i stanowi o obowiązku, leżącym po jego stronie, do naliczania odsetek za zwłokę w zapłacie zaliczek na podatek, również po upływie roku podatkowego. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Dodatkowo, w odniesieniu do twierdzeń skargi, wyjaśnił, że naliczenie odsetek od zaliczek po zakończeniu roku podatkowego wyłącznie na podstawie art. 53a Ordynacji podatkowej nie ogranicza uprawnień podatnika w zakresie korygowania rozliczenia poszczególnych miesięcy roku podatkowego bowiem przepisy art. 81 i art. 81b Ordynacji podatkowej, regulujące korygowanie deklaracji nie wykluczają prawa podatnika do korygowania deklaracji w przypadku określenia wysokości odsetek od niezapłaconych w terminie zaliczek . Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji pod względem jej zgodności z prawem Sąd stwierdza, że skarga nie jest zasadna, albowiem zaskarżona decyzja prawa nie narusza. W pierwszej kolejności zauważyć należy, iż kwestia orzeczenia o odsetkach w decyzji, na podstawie art. 53a Ordynacji podatkowej, jak słusznie zwrócił uwagę organ podatkowy, była przedmiotem rozważań Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie w wyroku z dnia 30 stycznia 2009 r. (sygn. I SA/Lu 714/08), uchylającym postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] czerwca 2008 r. oraz poprzedzające je postanowienie Naczelnika Trzeciego Urzędu Skarbowego w przedmiocie zaliczenia części nadpłaty podatku na poczet odsetek. W wyroku tym Sąd stwierdził, że nadpłaty wynikającej z deklaracji CIT-8 za rok podatkowy 2007 nie można zaliczyć na poczet odsetek za zwłokę od niezapłaconych zaliczek, bez uprzedniego określenia ich w prawidłowej wysokości decyzją "odsetkową" wydaną na podstawie art. 53a Ordynacji podatkowej. Stanowi to bowiem warunek prawidłowego i zgodnego z prawem zadysponowania nadpłatą. Zaniechanie decyzyjnego określenia odsetek od niezapłaconych w terminie zaliczek na podatek dochodowy w decyzji wydanej na podstawie art. 53a narusza art. 76 Ordynacji podatkowej. W powyższym wyroku, w odniesieniu do kwestii możliwości zapłaty niewpłaconych zaliczek wraz z odsetkami za zwłokę po zakończeniu roku, Sąd stanął na stanowisku, iż w kontekście przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, jak również w świetle utrwalonego orzecznictwa sądowoadministarcyjnego, wpłata dokonana przez podatnika, po zakończeniu roku podatkowego (nawet przed złożeniem zeznania podatkowego) będzie wpłatą nie na poczet zaliczek, lecz na poczet zobowiązania podatkowego za rok podatkowy, albowiem zobowiązanie z tytułu zaliczek z upływem roku podatkowego traci swoją odrębność prawną, a tym samym byt prawny. W związku z tym, Sąd uznał, że brak było w sprawie jakichkolwiek podstaw, aby wpłaty skarżącej spółki z dnia 7 lutego 2008 r., dokonane po zakończeniu roku podatkowego, zaliczyć na poczet nieuiszczonych zaliczek za październik, listopad i grudzień 2007 r. Pogląd wyrażony w tym wyroku Sąd w niniejszej sprawie podziela. W odniesieniu do zarzutu skargi, iż organ nie prowadził postępowania podatkowego, które byłoby postępowaniem weryfikacyjnym wobec rozliczeń podatnika wskazać należy, że przepis art. 53a Ordynacji podatkowej nie ustanawia nowego zobowiązania podatkowego, nie stwierdza że naliczone na tej podstawie odsetki za zwłokę stanowią samoistną zaległość podatkową lecz jedynie zobowiązuje organ podatkowy do wydania decyzji określającej wysokość odsetek za zwłokę w sytuacji zaistnienia opisanych w tym przepisie przesłanek. Dla zastosowania tego przepisu w sprawie niniejszej konieczne było jedynie wcześniejsze ustalenie, że strona nie wpłaciła należnych w ciągu roku podatkowego zaliczek, co było możliwe po dokonaniu porównania zadeklarowanych przez stronę zaliczek z uiszczonymi z tego tytułu kwotami wpłat na konto urzędu. Zauważyć przy tym należy, że zarówno postanowienie o wszczęciu z urzędu postępowania w sprawie określenia wysokości odsetek z dnia 20 kwietnia 2009 r. (w jego uzasadnieniu organ przedstawił okoliczności będące podstawą wszczęcia) wraz z wezwaniem strony do złożenia dodatkowych wyjaśnień i dokumentów mających znaczenie w sprawie – zostało stronie doręczone. Zgodnie z treścią art. 53a Ordynacji podatkowej "jeżeli w postępowaniu podatkowym po zakończeniu roku podatkowego lub innego okresu rozliczeniowego organ podatkowy stwierdzi, że podatnik mimo ciążącego na nim obowiązku nie złożył deklaracji, wysokość zaliczek jest inna niż wykazana w deklaracji lub zaliczki nie zostały zapłacone w całości lub w części, organ ten wydaje decyzję, w której określa wysokość odsetek za zwłokę na dzień złożenia zeznania podatkowego za rok podatkowy lub inny okres rozliczeniowy, a w przypadku niezłożenia zeznania w terminie - odsetki na ostatni dzień terminu złożenia zeznania, przyjmując prawidłową wysokość zaliczek na podatek". W postępowaniu tym organ podatkowy bada jedynie czy podatnik wywiązał się z obowiązku zapłaty zaliczki w terminie i w wysokości wynikającej z przepisów prawa, a w przypadku stwierdzenia uchybień określa decyzją przedmiotowe odsetki za zwłokę. Wbrew zarzutom skargi, obowiązek określenia wysokości odsetek za zwłokę od zaliczek nie zapłaconych w terminie obciąża po zakończeniu roku podatkowego organ podatkowy, co wynika wprost z art. 53a Ordynacji podatkowej oraz z zastrzeżenia zawartego w art. 53 § 3 tej ustawy. Od zasady, że odsetki za zwłokę nalicza podatnik, ustawodawca przewidział wyjątki, w tym m.in. we wskazanym w art. 53 § 3 Ordynacji podatkowej zastrzeżeniu wyłączającym możliwość naliczenia przez podatnika odsetek od zaliczek po zakończeniu roku podatkowego. Taką sytuację normuje bowiem art. 53a Ordynacji podatkowej. Nie może być również wątpliwości, że stwierdzenie przez organ podatkowy po zakończeniu roku podatkowego, iż podatnik nie zapłacił należnych zaliczek na podatek, zobowiązuje do wszczęcia postępowania podatkowego, bo tylko w jego wyniku organ określa wysokość odsetek za zwłokę, stosownie do dyspozycji art. 53a Ordynacji podatkowej. Ponieważ po upływie roku podatkowego zobowiązanie do zapłaty zaliczek wygasa (płatne są jedynie w ciągu roku podatkowego – art. 25 ust. 1 i ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych), to nie ma podstawy prawnej ani do ich zapłaty przez podatnika, ani do żądania ich zapłaty przez organ podatkowy. Z powodu braku podstawy prawnej dla istnienia zobowiązania podatkowego z tytułu zaliczek na podatek po zakończeniu roku podatkowego, obowiązek naliczenia (określenia) odsetek od niezapłaconych w całości lub w części zaliczek spoczywa na organie podatkowym, zgodnie z art. 53a w związku z art. 53 § 2 i § 3 Ordynacji podatkowej. Wobec niespornego stanu faktycznego oraz mając na względzie treść art. 53a Ordynacji podatkowej, Naczelnik Trzeciego Urzędu Skarbowego uprawniony był do wydania decyzji z dnia [...] maja 2009r., utrzymanej w mocy zaskarżoną decyzją. Wobec powyższego, nie znajdując podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie przepisu art. 151 ppsa, orzekł jak w sentencji.