I SA/Lu 722/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Halina Chitrosz (sprawozdawca), Sędziowie WSA Wiesława Achrymowicz,, WSA Wojciech Kręcisz, Protokolant Referent stażysta Radosław Kot, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 29 września 2010 r. sprawy ze skargi S. K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług z tytułu importu towaru I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. orzeka, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości; III. zasądza od Dyrektora Izby Celnej na rzecz S. K. kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Zaskarżoną decyzją z dnia 16 września 2009 r., nr [...] Dyrektor Izby Celnej , na podstawie art. 233 § 1 pkt. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity: Dz. U. Nr 8 z 2005 r., poz. 60 ze zmianami), art. 5 ust.1 pkt 3, art. 19 ust. 7, art. 29 ust.13 , ust.15, art. 33 ust. 2, art. 37 ust. 1 , art. 41 ust. 2 - ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. nr 54 z 2004 r. poz. 535 ze zmianami), po rozpatrzeniu odwołania S. K. od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego Nr [...] z dnia 16 czerwca 2009 r. – utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji. W jej uzasadnieniu podano, że w dniu 24 kwietnia 2007r., wg dokumentu SAD nr [...] agent celny reprezentujący skarżącego zgłosił do procedury dopuszczenia do obrotu sprowadzoną z Rosji kaszę gryczaną. Towar zgłoszono do kodu Taric 1103 19 90 00 obejmującego kasze, mączki i granulki, zbożowe; kasze i mączki; - - z pozostałych zbóż; - - - pozostałe ze stawką celną 98 EUR/1000 kg i stawką podatku VAT 7%. Do zgłoszenia celnego dołączono m.in. fakturę, deklarację elementów dotyczących wartości celnej D.W.1., świadectwo fitosanitarne, świadectwo pochodzenia FORM A, pozwolenie na przywóz AGRIM. Zgłoszenie celne odpowiadało wymogom formalnym określonym wart. 62 Wspólnotowego Kodeksu celnego i zostało przyjęte przez organ celny, co z mocy prawa spowodowało objęcie towaru wnioskowaną procedurą celną i określenie kwoty długu celnego na podstawie zadeklarowanych przez przedstawiciela Strony elementów kalkulacyjnych. W wyniku kontroli zgłoszenia celnego na podstawie art. 78 Wspólnotowego Kodeksu Celnego, pojawiły się wątpliwości co do prawidłowości zadeklarowanej przez importera pozycji Taryfy celnej kaszy gryczanej, w związku z powyższym Naczelnik Urzędu Celnego wszczął z "urzędu" postępowanie w sprawie określenia prawidłowej kwoty długu celnego. Postanowieniem z dnia 10 kwietnia 2009 r., Naczelnik Urzędu Celnego wszczął z urzędu postępowanie w sprawie określenia prawidłowej kwoty podatku od towarów i usług z tytułu importu. Po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego, decyzją nr [...] z dnia 12 czerwca 2009 r., Naczelnik Urzędu Celnego określił kwotę cła podlegającą retrospektywnemu zaksięgowaniu w związku z zaklasyfikowaniem kaszy gryczanej do kodu Taric 1104 29 18 00 ze stawką celną 129 EUR/1000 kg. Następnie decyzją nr [...] z dnia 16 czerwca 2009 r. określił kwotę podatku od towarów i usług w prawidłowej wysokości. S. K. złożył odwołanie od powyższej decyzji wnosząc o jej uchylenie w całości i umorzenie postępowania, zarzucając organowi celnemu naruszenie art. 33 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług. Dyrektor Izby Celnej, powołując się na przepisy ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług: - art. 19 ust. 7, zgodnie z którym obowiązek podatkowy w imporcie towarów powstaje z chwilą powstania długu celnego. - art. 29 ust.13, w myśl którego podstawą opodatkowania podatkiem od towarów i usług w imporcie jest wartość celna powiększona o należne cło, a jeżeli podmiotem importu są towary opodatkowane podatkiem akcyzowym podstawą opodatkowania jest wartość celna powiększona o należne cło i podatek akcyzowy, - art. 29 ust. 15, zgodnie z którym podstawa opodatkowania obejmuje, o ile elementy te nie zostały do niej włączone: prowizję, opakowanie, transport i koszty ubezpieczenia, które zostały poniesione lub będą poniesione do pierwszego miejsca przeznaczenia na terytorium kraju, - art. 33 ust.1 stanowiący, że obowiązkiem importera jest obliczenie i wykazanie w zgłoszeniu celnym kwoty podatku, z uwzględnieniem obowiązujących stawek. Zgłoszenie celne do procedury celnej jest formą deklaracji podatkowej, w której strona deklaruje kwotę podatku we właściwej wysokości, - art. 33 ust. 2, zgodnie z którym, jeżeli organ celny stwierdzi, że w zgłoszeniu celnym kwota podatku została wykazana nieprawidłowo, naczelnik urzędu celnego wydaje decyzję określającą podatek w prawidłowej wysokości. Naczelnik urzędu celnego może określić kwotę podatku w decyzji dotyczącej należności celnych, stwierdził, że w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, prezentowany jest pogląd, że w przypadku gdy dług celny został określony ostateczną decyzją organu celnego, dopóki ta decyzja nie zostanie wyeliminowana z obrotu prawnego, wynikające z niej ustalenia dotyczące wartości niezbędnych do ustalenia podstawy opodatkowania, takie jak: wartość celna towaru, pozycja CN, czy cło, nie mogą być weryfikowane w postępowaniu podatkowym dla potrzeb prawidłowego określenia należnych podatków z tytułu importu towarów (wyrok NSA z dnia 10 listopada 2006 L, sygn. akt I FSK 182/06, niepublikowany i wyrok WSA z dnia 13 marca 2009 r. sygn. akt SA/Lu 61/09, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W tym też kontekście, organ odwoławczy podkreślił, iż decyzją [...], Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego nr [...] z dnia 12.06.2009 r. określającą niezaksięgowaną kwotę należności celnych w związku ze zmianą klasyfikacji taryfowej importowanej kaszy gryczanej podając w jej uzasadnieniu argumenty przemawiające za zasadnością zmiany klasyfikacji taryfowej. Prawną konsekwencją tej decyzji jest określenie podatku od towarów i usług z uwzględnieniem w podstawie opodatkowania zaksięgowanej retrospektywnie kwoty długu celnego. Od tej decyzji S. K. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie. Pełnomocnik skarżącego wnosząc o: 1) uchylenie w całości zaskarżonej decyzji, 2) uchylenie poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Celnego nr [...] z dnia 16 czerwca 2009 r., 3) zasądzenie na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych, zarzucił naruszenie przepisów Ordynacji podatkowej: 1) art. 122 poprzez nie wyjaśnienie wielu istotnych dla sprawy okoliczności faktycznych - wobec kwestionowania przez organ celny klasyfikacji taryfowej dokonanej przez importera, S. K.; 2) art. 180 i art. 187 § 1 w zw. z art. 191 poprzez brak przeprowadzenia dowodu z próbki towaru, brak wyczerpującego rozpatrzenia zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego oraz niewłaściwą i nieobiektywną ocenę tego materiału, wskutek czego organ przyjął, iż klasyfikacja taryfowa, dokonana przez importera była nieprawidłowa, a nadto: 3) art. 29 ust. 13 i ust. 15 oraz art. 33 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) poprzez bezpodstawne przyjęcie, iż importer błędnie wskazał w zgłoszeniu celnym podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług w imporcie towarów a w konsekwencji, że nieprawidłowo została obliczona kwota podatku, gdy materiał dowodowy zebrany w sprawie nie potwierdza stanowiska organów celnych; 4) art. 14 w zw. z art. 68, art. 71, art. 242 oraz art. 244 Rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. WE L 302 z dnia 19.10.1992 r. z późn zm.) poprzez bezzasadne przyjęcie, iż to importer ma udowadniać prawidłowość klasyfikacji taryfowej, kiedy organ ją kwestionuje; 5) art. 42 i art. 78 Wspólnotowego Kodeksu Celnego poprzez nieuzasadnione wszczęcie postępowania w celu sprostowania zgłoszenia celnego, gdy postępowanie należało umorzyć wobec braku możliwości przedstawienia organom celnym towarów wskutek ich zwolnienia. W uzasadnieniu skargi podkreślił, iż przed wydaniem zaskarżonej decyzji Dyrektor Izby Celnej uznał brak możliwości weryfikacji ww. zgłoszenia celnego, gdyż w piśmie z lutego 2008 r., znak pisma [...] poinformował organ I instancji, że wobec pobrania próbki importowanej przez S. K. firma "A", kaszy jaglanej (a nie kaszy gryczanej - przypis pełnomocnika) i ekspertyzy CLC w Warszawie wskazującej na błędną klasyfikację taryfową tego towaru, przekazano informacje do UC , iż ten sam podmiot dokonał importu kaszy gryczanej i istnieje "podejrzenie", iż również w tym przypadku dokonano błędnej klasyfikacji taryfowej. Organ odwoławczy zwrócił się z prośbą o rozważenie zasadności wszczęcia postępowań celnych u S. K. - firma "A", w przypadku zgłoszeń kaszy gryczanej" mimo braku poboru próbek towarów do badań laboratoryjnych ". W ocenie pełnomocnika skarżącego, bezsporne jest, iż na podstawie zebranego w sprawie materiału dowodowego nie udało się ustalić, jak rzeczywiście wyglądała i jakie właściwości (fizyczne) posiadała importowana kasza gryczana. Dlatego rozważania zawarte w zaskarżonej decyzji organu odwoławczego, dotyczące właściwości towaru są hipotetyczne, zakładające warunek, którego spełnienia organy celne nie wykazały. Gdyby importowany towar został przebadany pod kątem norm jakości przed transportem do Polski i nastąpiłoby potwierdzenie spełnienia tych norm przez towar, to wówczas taki tok rozumowania organów byłby prawidłowy, co jednak nie nastąpiło. Przy czym ustalenia w zakresie obowiązywania treści norm jakości GOCT powinny być poczynione prawidłowo, czego zabrakło w toku postępowania. Argumentował, że dla prawidłowej klasyfikacji taryfowej kluczowe znaczenie mają właściwości konkretnie przywiezionej partii towaru, a nie przyjęte hipotetycznie na podstawie wskazanych norm jakości, których towar ten nie musiał spełniać. Dlatego nie można podważać prawidłowości zastosowanej przez importera klasyfikacji kaszy gryczanej (a w konsekwencji kwoty wykazanego w zgłoszeniu podatku od towarów i usług z tytułu dokonanego importu towaru), posiłkując się np. certyfikatem jakości wydanym przez Państwową Inspekcję Zbożową, fakturami zagranicznego dostawcy itp. Z pewnością opis kaszy gryczanej zawarty w załączniku do protokołu Inspekcji Sanitarnej nie jest wystarczający do zmiany klasyfikacji, a twierdzenie, że towar nie spełniał kryterium przesiewu nie znajduje poparcia w zgromadzonym materiale dowodowym. W szczególności o braku spełnienia tego kryterium nie może świadczyć kolor kaszy. Autor skargi ocenił, iż organy niewłaściwie oceniły materiał dowodowy, wywodząc z niego przekonanie o błędnej klasyfikacji towaru przy imporcie do kodu Taric 1103 19 90 00. Postępowanie dowodowe nie zostało przeprowadzone w sposób pozwalający na zgromadzenie i wyczerpującą analizę materiału dowodowego (art. 122 Ordynacji podatkowej). Organ oceniał bowiem dowody niewystarczające do stwierdzenia prawidłowości klasyfikacji taryfowej, zaniedbując uprzedniego pozyskania dowodu kluczowego - próbki towaru, którego to dowodu pozyskanie nie jest już możliwe. W niniejszej sprawie, na podstawie dokumentu SAD zgłoszono do procedury dopuszczenia do obrotu importowaną kaszę gryczaną, a towar prawidłowo zakwalifikowano do kodu Taric 1103 19 90 00, obejmującego kasze, mączki i granulki zbożowe; -kasze i mączki; - - z pozostałych zbóż; - pozostałe ze stawką celną 98 EUR/1000 kg i stawką podatku VAT 7%. W tym czasie agencja celna reprezentująca skarżącego stosowała właśnie taką klasyfikację kaszy gryczanej w przypadku wszystkich importerów kaszy gryczanej, a organy celne akceptowały taryfikację wg kodu 1103 19 90 00. Tak więc zgłoszenie celnie nie tylko odpowiadało wymogom formalnym, lecz było zgodne z praktyką w zakresie deklarowanych przez przedstawiciela strony elementów kalkulacyjnych, m. in. kodu Taric. Pełnomocnik skarżącego podkreślił, iż w wyniku analizy dokumentacji księgowej w firmie "A" przeprowadzonej w związku z kontrolą celną Referatu Nadzoru i Koordynacji Kontroli Przedsiębiorców Izby Celnej, ustalono m. in., że do towaru na fakturach VAT sprzedaży stosowani kody PKWiU 15.61.32-30.21 - kasza gryczana prażona i 15.61.3230.23 - kasza gryczana nieprażona (co odpowiadało kodowi Taric 1103 19 90 00, przyjętemu przez skarżącego w dokumentach SAD. Ponadto organy celne analizowały opis towaru z faktury załączonej do zgłoszenia celnego, który został przetłumaczony: kasza gryczana - "jadrica" - w p/p workach (50 kg). Tłumacz, posiłkując się rosyjską stroną internetową www.goodsmatrix.ru przyjął, że wyraz ,jadrica" oznacza całe i nadłupane ziarna gryki, otrzymane z nieparzonego ziarna gryki drogą oddzielenia łuski od ziarna. "Jadrica" wytwarzana jest w pierwszym, drugim i trzecim gatunku. Zauważył, że wartość dowodowa takich ustaleń nie spełnia wymogu rzetelności i zgodności z prawem, gdyż nie wiadomo, kto jest autorem tej informacji, a także nie wiadomo, kto jest właścicielem i administratorem domeny www.goodsmatrix.ru (czy domena ta jest prywatna, czy należy do organu administracji). Chociażby z tego powodu ww. informacje oraz ich tłumaczenie nie mogą być uznane za wiarygodne. Zarzut ten dotyczy także ustalonej definicji - jakoby obowiązującej na Ukrainie normy rosyjskiej GOCT 5550-74, której treść jest dostępna na ukraińskich i rosyjskich stronach internetowych pod adresem www.protect.gost.ru. a organ celny I instancji zlecił tłumaczowi przysięgłemu przetłumaczenie rosyjskiej normy GOST 5550-74. Zdaniem pełnomocnika skarżącego, pozyskiwanie informacji na temat obowiązujących norm jakości na terenie innych państw powinno nastąpić wyłącznie w oparciu o wiarygodne informacje w formie pisemnej od kompetentnego w tym zakresie organu administracji Ukrainy lub Rosji. Dokonywanie interpretacji norm jakości obcego państwa, stanowiących element obcego prawodawstwa, a także ustalanie zakresu ich obowiązywania przez polskie organy administracji, wykracza poza możliwości i ustawowe kompetencje polskich organów celnych, a w związku z tym narusza zasadę praworządności. Wobec braku w aktach sprawy ekspertyzy z Centralnego Laboratorium Celnego w Warszawie, ewentualnie opinii biegłego, nie wiadomo na jakiej podstawie ustalono, że kasza gryczana i ewentualne jej rodzaje, nie spełnia warunku przesiewu przez sito z tkaniny wykonanej z drutu metalowego o wymiarach oczek podanych w kolumnach 4 lub 5 (WTC). Okoliczność" ta ponownie potwierdza zasadność postawionego zarzutu dowolnej oceny zebranego materiału dowodowego w sprawie. Odnosząc się do zapisu pkt 4.1 kontaktu nr 060912 z dnia 12 września 2006 r. zawartego z ukraińskim dostawcą "B", "jakość towaru ma być zgodna z obowiązującymi standardami Ukrainy oraz potwierdzona odpowiednimi certyfikatami" autor skargi stwierdził, że ukraiński dostawca nigdy nie spełnił tego warunku, gdyż jakość kaszy nie była potwierdzona odpowiednimi certyfikatami. Okoliczność ta nie została wykazana żadnym z dowodów w sprawie, a organy nie próbowały nawet jej ustalić. Istotne jest w jego ocenie, że faktycznie importowany towar nie był poddany próbie sitowej, a rozważania w tym względzie są czysto teoretyczne, zaś informacje na temat wyglądu importowanej kaszy, zawarte w dokumentach urzędowych były oparte na próbkach losowo pobranych z jednego lub kilku worków. Dlatego całokształt udowodnionych okoliczności nie pozwalał na zmianę klasyfikacji taryfowej importowanego towaru i określenie podatku od towarów i usług w imporcie w wysokości odmiennej, niż uczynił to w zgłoszeniu celnym skarżący jako importer. W odpowiedzi na skargę, Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie z przyczyn podanych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Postanowieniem z dnia 14 kwietnia 2010r. postępowanie w sprawie zostało zawieszone do czasu prawomocnego zakończenia postępowania sądowego wywołanego skargą na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 10 września 2009 r. w sprawie określenia kwoty cła podlegającej retrospektywnemu zaksięgowaniu z tytułu tego importu / sprawa III SA/Lu 534/09 na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. /. W sprawie III SA/Lu 534/09 prawomocnym wyrokiem z dnia 23 lutego 2010 r. decyzja Dyrektora Izby Celnej z dnia 10 września 2009 r., Nr [...] została uchylona na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c/ ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Rozpoznając sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji pod względem jej zgodności z prawem w oparciu o dyspozycję zawartą w przepisie art. 1§ 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych / Dz. U. Nr 153, poz. 1269 / oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dzu. U. Nr 153, poz. 1270 z póżn. zm. /, należy wskazać, iż w myśl przepisu art. 134§1 ustawy ostatnio powołanej, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Wynikająca z tego przepisu zasada niezwiązania sądu administracyjnego zarzutami, wnioskami i powołaną podstawę prawną umożliwia sądowi pełną weryfikację legalności działalności organów administracji publicznej. W jej kontekście wskazać należy, że Dyrektor Izby Celnej ma rację co do zasady, że podstawa opodatkowania podatkiem od towarów i usług importu towaru obejmuje wartość celną, powiększoną o należne cło. Tej treści stanowisko ma podstawę prawną w art. 29 ust. 13 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. nr 54 z 2004 r. poz. 535 ze zmianami). W konsekwencji wszelkie zmiany wartości celnej importowanego towaru oraz wysokości cła wpływają bezpośrednio na podstawę opodatkowania tych podatków, a w dalszej kolejności - na ich wysokość. W przypadku zatem, gdy dług celny został określony ostateczną decyzją organu celnego, dopóki ta decyzja nie zostanie wyeliminowana z obrotu prawnego, wynikające z niej ustalenia dotyczące wartości niezbędnych do ustalenia podstawy opodatkowania, takie jak: wartość celna towaru, pozycja PCN, czy cło nie mogą być weryfikowane w postępowaniu podatkowym dla potrzeb prawidłowego określenia należnych podatków z tytułu importu towarów. W niniejszej sprawie zaskarżona decyzja Dyrektora Izby Celnej z dnia 16 września 2009 r., Nr [...], jak i poprzedzająca ją decyzja Naczelnika Urzędu Celnego Nr [...] z dnia 16 czerwca 2009 r. zapadły w oparciu odpowiednio o decyzje: Dyrektora Izby Celnej z dnia 10 września 2009r., Nr [...] oraz Naczelnika Urzędu Celnego z dnia 12 czerwca 2009 r., Nr [...] wydane w przedmiocie należności celnych związanych z przedmiotowym importem kaszy gryczanej. Uchylenie przez tutejszy sąd wyrokiem z dnia 23 lutego 2010 r. decyzji organu celnego, na podstawie której w niniejszej sprawie organy podatkowe przyjęły wartość celną i wysokość cła, rodzi zatem konieczność określenia na nowo wysokości należnego podatku akcyzowego oraz podatku od towarów i usług. Została bowiem wyeliminowana z obrotu prawnego decyzja, na podstawie której organy podatkowe określiły w niniejszej sprawie wielkość zobowiązania podatkowego. W konsekwencji zaskarżona decyzja Dyrektora Izby Celnej podlega uchyleniu. na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. b) ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Trzeba mieć bowiem na uwadze, że w niniejszej sprawie zachodzi przesłanka z art. 240 § 1 pkt 7 Ordynacji podatkowej. Przepis ten swą normą obejmuje sytuację, w której organ podatkowy u podstaw decyzji określającej zobowiązanie w podatku od towarów i usług z tytułu importu przyjął wyższą podstawę opodatkowania wobec podwyższenia elementu podstawy opodatkowania za ostateczną decyzją organu celnego w sprawie określenia kwoty cła podlegającej retrospektywnemu zaksięgowaniu z tytułu tego importu. Uchylenie ostatecznej decyzji organu celnego, wiążącej organ podatkowy, było równoznaczne z wyeliminowaniem z obrotu prawnego podstawy podwyższenia elementu kalkulacyjnego podstawy opodatkowania, przyjętej przez organ podatkowy dla celów określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług z tytułu importu towaru. W takiej sytuacji uchylenie ostatecznej decyzji organu celnego spowodowało, że sprawa podatkowa wymaga ponownego rozpatrzenia co do jej istoty. Odnosząc się do wniosku Dyrektora Izby Celnej zawartego w piśmie z dnia 14 września 2010 r. o ponowne zawieszenie postępowania sądowego do czasu ostatecznego zakończenia postępowania celnego, Sąd nie znalazł podstaw do jego zawieszenia, wydając na rozprawie w dniu 29 września 2010r. stosowne postanowienie. Skorzystanie z możliwości zawieszenia postępowania sądowego, przewidzianej w art. 125 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prowadziłoby w przedstawionych okolicznościach do pozostawienia w obrocie prawnym decyzji organu podatkowego ostatecznej i wykonalnej, wydanej na podstawie decyzji niezgodnej z prawem, a przez to w warunkach przesłanki wznowienia postępowania podatkowego z art. 240 § 1 pkt 7 Ordynacji podatkowej i w warunkach przesłanki uchylenia zaskarżonej decyzji z art. 145 § 1 pkt 1 lit. b/ ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Temu zaś sprzeciwia się zasada praworządności wynikająca z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej / Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 ze zm. / oraz zasada ochrony własności z art. 64 Konstytucji RP. Należy mieć na uwadze, że zawieszenie postępowania w sprawie sądowej kontroli legalności zaskarżonej decyzji nie jest obojętne między innymi dla instytucji przedawnienia zobowiązania podatkowego / art. 70 § 1 - § 8 Ordynacji podatkowej /, czy też zwrotu nadpłaty / art. 77 § 3, § 4 Ordynacji podatkowej /. Pozwala nadto na wykonanie zaskarżonej decyzji w warunkach egzekucji. W konsekwencji, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. b) ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd zaskarżoną decyzję uchylił, orzekając jednocześnie na podstawie przepisu art. 152 tej ustawy o jej niewykonalności w całości. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie przepisu art. art. 200 i art. 205 § 2 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym w związku z § 6 pkt 2 i § 14 ust. 2 pkt 1 lit a) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).