I SA/Lu 73/17

POSTANOWIENE Lublin, dnia 2 lutego 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Wałejko po rozpoznaniu w dniu 2 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. T. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2011 r. postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2011 r., skarżąca J. T., wnosząc o uchylenie skarżonej decyzji z powodu naruszenia przepisów postępowania podatkowego w sposób mający istotny wpływ na treść skarżonej decyzji i naruszenia przepisów prawa materialnego, złożyła wniosek o wstrzymanie jej wykonania na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 – dalej p.p.s.a.). W jego uzasadnieniu podano, że skarżąca złożyła wniosek do organu pierwszej instancji o ustanowienie hipoteki przymusowej na posiadanych nieruchomościach w trybie art. 239f 1 pkt 2 ustawy z dnia 23 sierpnia 1997 r. Ordynacja Podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613 ze zm.), wobec czego przymusowe wykonanie wydanej decyzji byłoby bezcelowe. Ponadto wskazała, że zobowiązanie jest co najmniej wątpliwe, a pozyskanie środków na zapłatę spornego zobowiązania spowodowałoby wymuszoną transakcję sprzedaży nieruchomości i uniemożliwiłoby uzyskanie godziwej ceny rynkowej sprzedaży, co skutkowałoby szkodą majątkową niemożliwą do odwrócenia w rozumieniu art. 61 3 p.p.s.a. Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2017 r. Dyrektor Izby Skarbowej odmówił skarżącej wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w całości, rozpatrując wniosek na podstawie art. 61 § 2 pkt 1 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje. Podstawą rozstrzygnięcia przez sąd wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. nie jest okoliczność, że strona złożyła do organu pierwszej instancji wniosek o skorzystanie z wpisu hipoteki przymusowej i następnie o wstrzymanie wykonania decyzji na podstawie art. 239f § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej. Jest to inny tryb prowadzący od wstrzymania wykonania decyzji oparty na innych przesłankach niż tryb wskazany w art. 61 § 3 p.p.s.a. Zgodnie z art. 61 § 1 p.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże – zgodnie z § 3 tego artykułu - na wniosek skarżącego sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (z wyjątkiem nie mającym zastosowania w przedmiotowej sprawie), chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania; dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy. Dokonując oceny wniosku skarżącej na wstępie podkreślić należy, że według przytoczonego wyżej przepisu zasadą jest, iż wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji; ustawa daje jednak sądowi możliwość podjęcia takiego rozstrzygnięcia, w razie zaistnienia w rozpatrywanej sprawie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanki umożliwiające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu w postępowaniu sądowoadministracyjnym nie odwołują się w żaden sposób do merytorycznej zasadności działań podjętych w toku postępowania administracyjnego, co uzasadnia przyjęcie stanowiska, że wstrzymanie wykonania decyzji trzeba rozpatrywać w kategoriach wyjątku od zasady przewidzianej w art. 61 § 1 p.p.s.a., a w związku z tym wykładni § 3 powołanego przepisu należy dokonywać ściśle (por. postanowienie NSA z dnia 14 czerwca 2012 r. I FZ 101/12, SIP Lex nr 1331455). Kryterium ocenne zawarte w cytowanym przepisie nie zostało wprawdzie zdefiniowane przez ustawodawcę, jednakże przyjmuje się, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona poprzez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., GZ 138/04, SIP Lex nr 281811). Uprawdopodobnienie istnienia zagrożenia niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków obciąża wnioskodawcę, jako wywodzącego z danej czynności skutki prawne. W rozpoznawanej sprawie skarżąca w zawartym w skardze wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji nie uprawdopodobniła istnienia w sprawie niniejszej, żadnej ze wskazanych w przepisie przesłanek uzasadniających wstrzymanie jej wykonania. Ciążące na skarżącej zobowiązanie jest zobowiązaniem o charakterze pieniężnym, zatem nie sposób przyjąć, że spełnienie określonego decyzją zobowiązania podatkowego polegającego na zapłacie określonej sumy pieniężnej spowoduje niemożliwość zwrotu spełnionego świadczenia, bowiem świadczenie to jest ze swojej natury odwracalne. Powołana przez skarżącą okoliczność, że pozyskanie środków na zapłatę spornego zobowiązania spowodowałoby wymuszoną transakcję sprzedaży nieruchomości i uniemożliwiłoby uzyskanie godziwej ceny rynkowej sprzedaży, co skutkowałoby szkodą majątkową niemożliwą do odwrócenia w rozumieniu przepisu art. 61 3 p.p.s.a. jest jedynie hipotezą co do przebiegu ewentualnej przyszłej transakcji, której warunków skarżąca nie musi przyjmować. Taka okoliczność nie może być uznana za powodującą niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a. Biorąc powyższe pod uwagę sąd oddalił wniosek w wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a.