I SA/Lu 74/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie: Przewodnicząca: sędzia NSA Anna Kwiatek po rozpoznaniu w dniu 19 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...], nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów za 2003 r. postanawia : - p o s t a n a w i a- I. umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Lublinie; II. zasądzić od Dyrektora Izby Skarbowej w Lublinie na rzecz M. B. kwotę 5.617 zł (pięć tysięcy sześćset siedemnaście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. M. B., reprezentowana przez pełnomocnika, zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...], w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów za 2003 r. W dniu [...] Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o umorzenie postępowania w przedmiotowej sprawie uzasadniając, że działając w trybie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej: "ppsa") uwzględnił skargę M. B. w całości i decyzją z dnia [...] uchylił w całości zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu podatkowego I instancji i umorzył postępowanie podatkowe. Organ dołączył do akt potwierdzoną za zgodność kserokopię decyzji autokontrolnej wraz z potwierdzeniem jej odbioru przez pełnomocnika skarżącej, z którego wynika, że decyzja została doręczona pełnomocnikowi w dniu 9 września 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ppsa sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Zgodnie z art. 54 ( 3 ppsa, organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. W okolicznościach tej sprawy Dyrektor Izby Skarbowej skorzystał z możliwości zmiany własnego rozstrzygnięcia objętego skargą w całości i uczynił to do dnia rozpoczęcia rozprawy, a w podjętym rozstrzygnięciu wyjaśniając prawne motywy swojego działania (wyrok TK z dnia 18 lipca 2013 r., SK 18/09) stwierdził jednocześnie, że w dacie wydania zaskarżonej decyzji stanowisko Trybunału Konstytucyjnego co do niekonstytucyjności art. 20 ust 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu od 1 stycznia 1998 r. do 31 grudnia 2006 r. nie było jeszcze znane, a tym samym działanie organu nie było pozbawione podstawy prawnej ani nie stanowiło rażącego naruszenia prawa. W tym stanie faktycznym i prawnym, w ocenie Sądu, postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym stało się bezprzedmiotowe w rozumieniu przesłanki wymienionej w art. 161 ( 1 pkt 3 ppsa, albowiem zaskarżony akt został wyeliminowany z obiegu prawnego. Z tych względów orzeczono jak w pkt I sentencji. Orzeczenie o kosztach postępowania sądowego uzasadnia art. 201 § 1 ppsa w związku z art. 205 § 2 ppsa.