I SA/Lu 758/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Achrymowicz, Sędziowie Asesor WSA Jerzy Drwal (spr.),, NSA Anna Kwiatek, Protokolant Stażysta Kamil Rutkowski, po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2008 r. na rozprawie sprawy ze skargi P. S.–T. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za II kwartał 2006 r. oraz dodatkowego zobowiązania podatkowego p o s t a n a w i a zawiesić postępowanie do czasu udzielenia odpowiedzi przez Europejski Trybunał Sprawiedliwości na pytanie prejudycjalne Naczelnego Sądu Administracyjnego zawarte w postanowieniu z dnia 31 lipca 2007 r., sygn. akt IFSK 1062/06 dotyczącym wykładni przepisów prawa wspólnotowego. Z akt sprawy wynika, że "A" spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w L. skarży decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za II kwartał 2007 r. oraz dodatkowego zobowiązania podatkowego za ten okres. W ocenie składu orzekającego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, rozstrzygnięcie prowadzonego między stronami sporu uzależnione jest od wyniku toczącego się postępowania przed Europejskim Trybunałem Sprawiedliwości, wywołanego skierowanym – na podstawie art. 234 TWE – pytaniem (prejudycjalnym) zawartym w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 lipca 2007 r. sygn. akt I FSK 1062/06, dotyczącym wykładni przepisów prawa wspólnotowego. Wątpliwości Naczelnego Sądu Administracyjnego powstały – jak to wynika z uzasadnienia powyższego postanowienia - na tle wykładni przepisów prawa wspólnotowego, w sytuacji, gdy w skardze kasacyjnej od wyroku, oddalającego skargę na decyzję organu odwoławczego, utrzymującego w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji, określające podatnikowi nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym oraz ustalające - w trybie art. 109 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - dodatkowe zobowiązanie podatkowe, zarzucono że obligatoryjne stosowanie dodatkowego zobowiązania podatkowego przewidzianego w w/w przepisie jest niezgodne z prawem wspólnotowym. W tych okolicznościach NSA zapytał: 1. Czy art. 2 ust. 1 i 2 Pierwszej Dyrektywy Rady EWG z dnia 11 kwietnia 1967 r. w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich w zakresie podatków obrotowych w związku z art. 2, art. 10 ust. 1 litera a/ i art. 10 ust. 2 Szóstej Dyrektywy Rady Wspólnot Europejskich z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich dotyczących podatków obrotowych – wspólny system podatku od wartości dodanej, wyłącza możliwość nałożenia obowiązku zapłaty przez podatnika podatku od towarów i usług dodatkowego zobowiązania podatkowego, o którym mowa w art. 109 ust. 5 i 6 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, w przypadku stwierdzenia, że podatnik w złożonej deklaracji wykazał kwotę zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego wyższą od kwoty należnej ? 2. Czy "środki specjalne", o których mowa w art. 27 ust. 1 Szóstej Dyrektywy Rady Wspólnot Europejskich z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich dotyczących podatków obrotowych – wspólny system podatku od wartości dodanej, z uwagi na swój charakter i cel , mogą polegać na możliwości nakładania dodatkowego zobowiązania podatkowego, ustalanego decyzją organu podatkowego, w razie stwierdzenia faktu zadeklarowania przez podatnika zawyżonej kwoty zwrotu różnicy podatku albo zawyżonej kwoty zwrotu podatku naliczonego ? 3. Czy w uprawnieniu przewidzianym w art. 33 Szóstej Dyrektywy Rady Wspólnot Europejskich z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich dotyczących podatków obrotowych, mieści się prawo do wprowadzenia dodatkowego zobowiązania podatkowego określonego w art. 109 ust. 5 i 6 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług ? Uwzględniając fakt, iż "A" wnosi skargę na decyzję wydaną w sprawie, w której stan faktyczny i prawny jest zbieżny ze wskazanym wyżej stanem sprawy zawisłej przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie przyjął, że postępowanie sądowe należy zawiesić na mocy art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Powołany przepis stanowi, że sąd administracyjny może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania sądowego. Nie ulega wątpliwości, że toczącym się postępowaniem sądowym, o którym mowa w tym przepisie jest postępowanie przed Europejskim Trybunałem Sprawiedliwości. Z tych też względów orzeczono jak w sentencji.