I SA/Lu 76/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Halina Chitrosz po rozpoznaniu w dniu 4 sierpnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego A. J. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi J. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie rozłożenia na raty zaległości podatkowej postanawia: przyznać radcy prawnemu A. J. od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu łącznie kwotę [...], na którą składa się: kwota [...] tytułem wynagrodzenia, w tym [...] należnego podatku od towarów i usług oraz kwota [...] tytułem niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Postanowieniem z dnia 28 kwietnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę J. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] wydaną w przedmiocie rozłożenia zaległości na raty. Postanowieniem z 14 czerwca 2011 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie przyznał stronie skarżącej prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego. Na tej podstawie Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych w Lublinie wyznaczyła dla strony skarżącej radcę prawnego A. J.. W dniu 29 lipca 2011 r. do sądu wpłynął wniosek pełnomocnika strony skarżącej o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w związku ze sporządzeniem opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Złożony wniosek zawierał oświadczenie, iż opłaty nie zostały zapłacone w całości, ani w części. Do niniejszego wniosku dołączono m.in. pocztowe potwierdzenie nadania przesyłek listowych poleconych do Dziekana Rady OIRP oraz do sądu, oraz przesyłki listowej poleconej za zwrotnym poświadczeniem odbioru do strony skarżącej z 29 lipca 2011 r. na łączną kwotę [...]. stanowiące jednocześnie dowód przesłania stronie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wyznaczony radca prawny [...] otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych [...] w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stosownie do § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.), stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 50 % stawki minimalnej, określonej w pkt 1 (wynoszącej 240 zł), a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji – 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Zatem wynagrodzenie radcy prawnego za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, który nie prowadził sprawy w I instancji, wynosi 180 złotych netto. Wynagrodzenie to należy powiększyć o stawkę podatku od towarów i usług w wysokości 23 %, zgodnie z § 2 ust. 3 powołanego wyżej rozporządzenia w związku z art. 41 ust. 1 i art. 146a pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm.). Stąd kwota należna pełnomocnikowi z tytułu jego wynagrodzenia wynosi 221,40 złotych (180 zł + 41,40 zł należnego podatku od towarów i usług). Kwota kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu ulega zwiększeniu o [...] tytułem zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków radcy prawnego z uwagi na poniesione koszty korespondencji. Mając powyższe na uwadze oraz na podstawie art. 250 p.p.s.a. w związku z § 2 ust. 3, § 14 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, należało orzec jak na wstępie.