I SA/Lu 760/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Wałejko po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie zabezpieczenia zobowiązań podatkowych w zakresie wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi postanawia - odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Postanowieniem z dnia 13 października 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę G. L., z uwagi na jej nieopłacenie. W tym samym dniu (koperta k. 32 akt sądowych) skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności, uiszczając jednocześnie brakującą część wpisu od skargi w kwocie [...]zł. Skarżący uzasadniał, że z powodu nieodebrania przesyłki nie wiedział o konieczności uzupełnienie braku fiskalnego skargi i uczynił to niezwłocznie, gdy uzyskał taką informację drogą telefoniczną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje. Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 ( 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) – dalej "P.p.s.a", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 P.p.s.a). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 P.p.s.a). Powyższe przesłanki zostały przez stronę spełnione. Ponadto zgodnie z art. 87 § 2 P.p.s.a. w piśmie zawierającym wniosek o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Zarówno orzecznictwo, jak i piśmiennictwo są zgodne, że uprawdopodobnienie istnienia tej przesłanki (brak winy) jest środkiem zastępczym dowodu w ścisłym tego słowa znaczeniu i nie daje pewności, lecz tylko wiarygodność (prawdopodobieństwo) twierdzenia o jakimś fakcie. Natomiast pojęcie uprawdopodobnienia sprowadza się do postępowania zmierzającego do stwierdzenia istnienia lub nieistnienia określonego zdarzenia, czynności podjętej w ramach postępowania, wyniku tego postępowania bądź wreszcie do zastępczego środka dowodowego. Najogólniej rzecz ujmując, brak winy jest warunkiem sine qua non zasadności wniosku o przywrócenie terminu i polega na dołożeniu szczególnej oraz należytej staranności przy dokonywaniu czynności, do której strona jest zobowiązana i można o nim mówić jedynie wówczas, gdy przeszkody powstałej w jego dochowaniu nie można było przezwyciężyć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przy ocenie zawinienia, bądź też jego braku, sąd bierze pod uwagę czynnik obiektywny, rozpatrując czy strona dołożyła staranności, jakiej wymagać można od osoby dbającej w sposób należyty o swój interes prawny, czy też - przeciwnie - wykazała się niedbalstwem (zob. wyrok NSA z dnia 26 czerwca 2012 r. w sprawie sygn. akt II FZ 477/12, LEX nr 1333338). Odnosząc te rozważania do okoliczności rozpoznawanej sprawy, należy stwierdzić, że skarżący nie tylko nie wykazał ale nawet nie próbował wykazać obiektywnie niezależnych przyczyn, które uniemożliwiły mu uiszczenie brakującej części wpisu od skargi z zachowaniem ustawowego terminu. Skarżący podał jedynie, że z uwagi na nieodebranie przesyłki nie miał wiedzy o konieczności uzupełnienia wpisu od skargi. Taka argumentacja jednak z całą stanowczością nie może - w ocenie Sądu – uzasadniać przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Istotnie, wezwanie do uiszczenia brakującej części wpisu od skargi w kwocie [...]zł zostało skarżącemu doręczone z wykorzystaniem fikcji prawnej doręczenia, przewidzianej regulacją ustawową (art. 73 P.p.s.a). Funkcją ustanowionej w tym przepisie fikcji prawnej doręczenia jest zapewnienie szybkości postępowania i ochrona interesów stron zwłaszcza o sprzecznych interesach. Ten tryb doręczenia może mieć miejsce dopiero w razie niemożności doręczenia pisma w sposób właściwy lub zastępczy, czyli w sposób przewidziany w art. 65 – 72 P.p.s.a . Taka sytuacja miała miejsce w rozpatrywanej sprawie, a skarżący ani nie podważył domniemania doręczenia przesyłki w tym trybie, ani nie wskazał obiektywnych okoliczności, które uniemożliwiły mu odebranie przesyłki z urzędu pocztowego. Jeszcze raz przypomnieć należy, że uprawdopodobnienie braku winy jest środkiem zastępczym dowodu, co nie oznacza jednak, że wniosek nie powinien być poprzedzony należytą argumentacją uwiarygodnioną za pomocą adekwatnych środków. Nie mogą to też być twierdzenia gołosłowne. W sytuacji więc, kiedy pod adresem skarżącego doręczyciel pozostawił dwukrotnie zawiadomienia o złożeniu przesyłki w placówce pocztowej, to skarżący – starannie działając - powinien uwzględnić również od kiedy biegnie termin do należytego opłacenie skargi. Podsumowując, zdaniem Sądu, w przedstawionych okolicznościach faktycznych skarżący nie uprawdopodobnił, że po pierwsze dołożył wszelkich starań przy prowadzeniu swoich spraw, a po drugie, że nieodebranie przesyłki było uzasadnione okolicznościami od niego niezależnymi. W rezultacie skarżący nie uprawdopodobnił, że nie opłacił wpisu w prawidłowej wysokości w terminie bez swojej winy. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny, oddalił wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi - na postawie art. 86 ( 1 P.p.s.a