I SA/Lu 834/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Danuta Małysz po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2010r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie podatku od nieruchomości za 2007r. postanawia - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. sygna. akt I SA/Lu 834/10 Uzasadnienie Wnosząc skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], nr [...], w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie podatku od nieruchomości za 2007r., skarżąca M. G. wniosła także o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku podała, iż znajduje się w trudnej sytuacji majątkowej i życiowej, po śmierci męża samodzielnie wychowuje dzieci i prowadzi gospodarstwo domowe, a zapłata dużej kwoty podatku nie tylko przekracza jej możliwości zarobkowe, ale doprowadzi do pozbawienia środków do życia jej całej rodziny na wiele lat. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże – jak wynika z § 3 tego artykułu - na wniosek skarżącego sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd, będąca formą tymczasowej ochrony sądowej udzielanej stronie postępowania, stanowi – jak wynika z powyższego - wyjątek od zasady, zgodnie z którą wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Nie służy ona zabezpieczeniu strony przed jakimikolwiek skutkami egzekucji, lecz jedynie przed takimi, których ewentualne wygranie sporu sądowego by nie naprawiło (por. postanowienie NSA z dnia 28 lipca 2009 r., I FSK 450/09), Zatem, jak wskazuje się w doktrynie i orzecznictwie, warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz., Wolters Kluwer 2009, str.206). Strona winna przy tym wskazać na konkretne okoliczności świadczące o istnieniu niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, a jej twierdzenia w tym zakresie powinny być co najmniej uprawdopodobnione, jeśli natomiast dana okoliczność z natury swojej może być udokumentowana, to należy przedłożyć stosowne dokumenty. Zdaniem Sądu, ogólne powołanie się przez skarżącą na jej trudną sytuację życiową i majątkową, jak też niepoparte żadnymi konkretnymi danymi stwierdzenie, że zapłata spornej kwoty podatku, tj. zł 83843,00 (zaskarżoną decyzją ustalono podatek w kwocie zł 122701,00), pozbawi jej rodzinę środków do życia na wiele lat, nie jest wystarczające dla przyjęcia, iż wykonanie zaskarżonej w sprawie decyzji może spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Nie można bowiem pominąć, że gdyby po wykonaniu decyzji okazało się, że wydana ona została z naruszeniem prawa, a podatek uiszczony został nienależnie, to stronie przysługiwać będzie zwrot zapłaconej kwoty wraz ze stosownymi odsetkami. Mając na uwadze powyższe, sąd orzekł jak na wstępie.