I SA/Lu 870/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Irena Szarewicz-Iwaniuk, Sędziowie NSA Anna Kwiatek, WSA Halina Chitrosz (sprawozdawca), Protokolant Stażysta Bartłomiej Pastucha, po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2010 r. na rozprawie sprawy ze skargi I. R. na interpretacje indywidualną Ministra Finansów - Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług. p o s t a n a w i a - na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zawiesić postępowanie w sprawie do czasu udzielenia odpowiedzi przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej na pytanie prejudycjalne w sprawie I FSK 2134/08. Dyrektor Izby Skarbowej działając w imieniu Ministra Finansów, na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) stwierdził, że stanowisko wnioskodawcy – I. R., przedstawione we wniosku z dnia 29 maja 2009r., uzupełnionego pismem z dnia 24 sierpnia 2009r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie sprzedaży działek - jest nieprawidłowe. W uzasadnieniu podał, iż w uzupełnionym wniosku o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie sprzedaży działek został przedstawiony następujący stan faktyczny: W dniu 14 grudnia 1998r. rodzice przekazali skarżącej aktem darowizny gospodarstwo rolne (1 ha 64 ary 46 m) wraz z domem i budynkami gospodarczymi. Gospodarstwo to ojciec odziedziczył po swoich rodzicach. W 2004 r. obszar gospodarstwa został włączony do planu zagospodarowania przestrzennego miasta K., jako teren przeznaczony pod budownictwo mieszkaniowe. W związku z tym, iż po ukończeniu studiów wnioskodawczymi podjęła pracę w W., wyszła za mąż i przyszłość swoją wiąże z Warszawą, postanowiła zbyć część darowanej ziemi, a uzyskane środki przeznaczyć na pokrycie części kosztów, związanych z kupnem działki i budowy domu pod W. Nie mogąc znaleźć kupca na całość ziemi przeznaczonej do sprzedaży, wydzielono mniejsze działki zgodnie z planem zagospodarowania przestrzennego, w 2008r. dokonano zbycia jednej działki. W 2009 r. skarżąca zamierzała sprzedać następne, aby zdobyć środki na wkład własny potrzebny do uzyskania kredytu na budowę domu. Na kupno działki zaciągnęła z mężem kredyt w wys. 176 tys. Dom, który budowali rodzice wraz z częścią ziemi pozostawiła, zgodnie z aktem darowizny, mamie, jako "dożywocie". Ojciec zmarł w dniu 17 stycznia 2009r. Działki przeznaczone do sprzedaży są nieuzbrojone, położone w 2,3 i 4 linii zabudowy od drogi głównej. Gunty rolne, które przekazano jej aktem darowizny przez rodziców były związane i są związane z działalnością rolniczą prowadzoną przez rodziców z jej pomocą. Na części gruntów jest niewielka plantacja krzewów owocowych ( maliny, aronia). Owoce są sprzedawane w punktach skupu. Część gruntu do chwili obecnej była obsiewana zbożami. Jest również przydomowy ogród owocowo - warzywny. Wnioskodawczyni oświadczyła, że od zawsze aż do chwili obecnej jest podatnikiem podatku gruntowo-rolnego. Jak opisano wcześniej we wniosku, z uwagi na ciężką chorobę ojca, jak również wyjazd do W., dokonano podziału nieruchomości na 3 działki. Jedną z działek wnioskodawczyni przekazała bratu zgodnie z wolą rodziców zawartą w akcie darowizny. W 2008r. przeprowadzono wstępny podział na mniejsze działki, ponieważ na dużą działkę w całości nie było nabywcy. 17 stycznia 2009r. zmarł ojciec wnioskodawczyni. Skarżąca postanowiła sprzedać 5 działek, a uzyskane pieniądze przeznaczyć na kupno działki i budowę domu pod Warszawą. Działki wystawione na sprzedaż, to działki, na których rosą krzewy owocowe. Działki są nieuzbrojone, położone od drogi głównej w drugiej, trzeciej i czwartej linii zabudowy. Są to działki o nr 136/13, 136/15, 136/16, 136/20, 136/21, 136/22. Działki 136/14 i 136/19 przejął Urząd Miasta z przeznaczeniem na drogę osiedlową zgodnie z planem zagospodarowania przestrzennego Miasta. Pozostałe 3 działki, tj. działka 136/12, na której stoi budynek gospodarczy i działka 136/17, gdzie postawiony jest dom oraz działka 136/18, na której rosną maliny, pozostaje mamie, jako dożywocie zgodnie z aktem darowizny. Zdaniem wnioskodawczyni pozostawione mamie działki i dom w zależności od sytuacji życiowej być może w przyszłości również zostaną sprzedane. W tak przedstawionym stanie faktycznym, skarżąca zadała pytanie, "czy z powodu zbycia działek będzie zobowiązana do zapłacenia podatku VAT?". Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie, działając w imieniu Ministra Finansów ocenił, że z przedstawionych we wniosku okoliczności wynika, że grunt, z którego wydzielono działki budowlane, wnioskodawczyni użytkuje w prowadzonej działalności rolniczej jako rolnik ryczałtowy, co uzasadnia pogląd, iż sprzedaż działek budowlanych ma związek z działalnością gospodarczą, ponieważ w świetle przepisów o podatku od towarów i usług, rolnik ryczałtowy ma status podatnika prowadzącego działalność gospodarczą (działalność rolniczą). Nie dotyczy jej zatem zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), albowiem odnosi się ono wyłącznie do dostaw produktów rolnych pochodzących z własnej działalności oraz świadczenia usług rolniczych. Jeżeli rolnik ryczałtowy wykonuje inną czynność mieszczącą się w przedmiotowym zakresie opodatkowania VAT, to nie ma podstaw prawnych do uznania, że czynność ta nie podlega opodatkowaniu. Wskazał dalej, że rolnik ryczałtowy sprzedający działki budowlane nie zbywa majątku osobistego, ale składnik gospodarstwa rolnego rozumianego jako grunty rolne wraz z gruntami leśnymi, budynkami lub ich częściami, urządzeniami i inwentarzem, jeżeli stanowią lub mogą stanowić zorganizowaną całość gospodarczą, oraz prawami związanymi z prowadzeniem gospodarstwa rolnego. Zacytowana definicja gospodarstwa rolnego z art. 553 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), podobnie jak definicja przedsiębiorstwa z art. 551 k.c., akcentuje aspekt przedmiotowy (w odróżnieniu od definicji gospodarstwa rolnego z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym - t. j. Dz. U. z 2006 r. Nr 136, poz. 969 ze zm. - akcentującej aspekt gruntowy, własnościowy). Wnioskodawczyni zamierza dokonać obrotu częstotliwego (stale i powtarzalnie), o czym świadczy przeznaczenie do sprzedaży szeregu wydzielonych przez samego Zainteresowanego w tym celu działek. Organ wywodził, iż z treści wniosku wynika, że zainteresowana nabyła nieruchomość rolną o powierzchni 1 ha 64 a w drodze darowizny. Przedmiotowy grunty rolne były wykorzystywane przez nią na cele związane z prowadzeniem plantacji krzewów owocowych. Owoce sprzedawano w punktach sprzedaży. Część gruntów była także obsiana zbożami (wykorzystywana rolniczo). Wnioskodawczyni wykonuje działalność gospodarczą - plantacja krzewów owocowych (maliny, aronia) oraz uprawia zboża i jest podatnikiem podatku gruntowo-rolnego. W planie zagospodarowania przestrzennego teren jest przeznaczony pod budownictwo. Uwzględniając powyższe, stwierdził, iż dostawa nieruchomości gruntowych stanowiących część gospodarstwa rolnego jest czynnością podlegającą opodatkowaniu. Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o VAT, podstawowa stawka podatku od towarów i usług, wynosi 22%, i ma ona zastosowanie do dostawy terenów budowlanych oraz przeznaczonych pod zabudowę. Niemniej od zasady opodatkowania dostawy gruntu według ww. stawki przewidziano jednak pewne wyjątki. Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone między innymi wart. 43 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę. Zdaniem organu w celu określenia, czy dany grunt jest przeznaczony pod zabudowę należy się odwołać do przepisów zawartych w ustawie z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.) regulującej zasady kształtowania polityki przestrzennej przez jednostki samorządu terytorialnego i organy administracji rządowej. Zgodnie z art. 4 ust. 1 i ust. 2 tej ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Zatem o charakterze danego gruntu winien rozstrzygać odpowiedni zapis w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, który jako dokument prawa miejscowego, decyduje o kwalifikacji gruntu. Organ podkreślił, iż jak wynika ze stanu faktycznego sprawy - zgodnie z planem zagospodarowania przestrzennego miasta K. przedmiotowy obszar jest terenem przeznaczonym pod zabudowę. Mając powyższe na uwadze transakcja opisana we wniosku nie będzie korzystać ze zwolnienia przedmiotowego zawartego w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT, bowiem dotyczy terenów przeznaczonych pod zabudowę. Reasumując stwierdził, iż dokonywana przez wnioskodawczynię dostawa działek budowlanych uprzednio służących działalności rolniczej, jest działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów. W tej sytuacji wnioskodawczyni sprzedając omawiane grunty, nie zbywa majątku osobistego, ale majątek wykorzystywany w prowadzonej działalności gospodarczej. W konsekwencji sprzedaż działek jest czynnością, o której mowa wart. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w stawce 22%. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Jak stanowi art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd może zwiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Należy mieć na względzie, iż Naczelny Sąd Administracyjny, w sprawie o sygnaturze I FSK 2134/08 orzeczeniem z dnia 9 marca 2010r. postanowił na podstawie art. 267 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (Dz. Urz. U.E. C 115 z 9 maja 2008 r.) skierować do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej pytania prejudycjalne dotyczące wykładni następujących przepisów prawa wspólnotowego: - Czy do rolnika ryczałtowego w rozumieniu art. 295 ust. 1 pkt 3 Dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. U.E. z 2006 r. L 347/1, ze zm.), który dokonuje sprzedaży działek służących jego działalności rolniczej, przeznaczonych w planie zagospodarowania przestrzennego gminy pod zabudowę mieszkaniowo-usługową, a nabytych jako grunty rolne (bez VAT), ma zastosowanie art. 16 tej dyrektywy uznający za dostawę odpłatną jedynie takie przeznaczenie aktywów przedsiębiorstwa na cele prywatne podatnika lub inne niż związane z prowadzonym przedsiębiorstwem, jeżeli podatek od tych aktywów podlegał w całości lub w części odliczeniu? - Czy rolnika ryczałtowego w rozumieniu art. 295 ust. 1 pkt 3 Dyrektywy 2006/112/WE, który dokonuje sprzedaży działek służących uprzednio jego działalności rolniczej, przeznaczonych w planie zagospodarowania przestrzennego gminy pod zabudowę mieszkaniowo-usługową, a nabytych jako grunty rolne (bez VAT), należy uznać za podatnika zobowiązanego do rozliczenia VAT z tytułu tej sprzedaży na zasadach ogólnych? Treść powyższych pytań prejudycjalnych wskazuje, że zostały one sformułowane w spornych w niniejszej sprawie kwestiach. Według Sądu, te okoliczności świadczą o potrzebie zawieszenia postępowania w przedmiotowej sprawie do czasu udzielenia odpowiedzi przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawie o sygnaturze I FSK 2134/08. W związku z powyższym, Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.