I SA/Lu 877/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie: Przewodniczący: sędzia WSA Krystyna Czajecka-Szpringer po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2013 r. sprawy ze skargi A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w L na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za miesiące kwiecień, maj i lipiec 2008 r. w zakresie wniosku strony skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia p o s t a n a w i a odmówić przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia Postanowieniem z dnia 10 października 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odmówił zmiany prawomocnego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 29 marca 2013 r., sygn. akt I SA/Lu 877/12 odmawiającego skarżącej przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Postanowienie wraz z uzasadnieniem i stosownym pouczeniem o terminie jego zaskarżenia zostało doręczone w dniu 5 listopada 2013 r. Pismem z dnia 13 listopada 2013 r. skarżąca zwróciła się do tutejszego sądu z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia. Skarżąca wyjaśniła, że nie zachowała wymaganego terminu do wniesienia zażalenia z uwagi na niedyspozycję zdrowotną zaistniałą w dniach wcześniejszych. Do wymienionego pisma skarżąca dołączyła zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., w skrócie p.p.s.a), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Z art. 87 § 1 p.p.s.a. wynika, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w jego uchybieniu (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). Ze wskazanego powyżej art. 86 § 1 p.p.s.a. nie wynika według jakich kryteriów należy oceniać zachowanie strony. Ocena braku winy została pozostawiona uznaniu sądu. Sąd rozpoznający niniejszą sprawę stoi na stanowisku, że brak winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceniając wystąpienie tej przesłanki, sąd przyjmuje obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy (postanowienie WSA w Warszawie z dnia 21 lutego 2006 r. sygn. akt I SAB/Wa 78/2005). W literaturze wskazuje się na orzecznictwo, w którym podniesiono, że następujące okoliczności faktyczne nie uzasadniają przywrócenia uchybionego terminu: zwolnienie lekarskie od pracy (wyr. NSA z dnia 4 listopada 1998 r., III SA 1243/97); dopuszczenie się choćby lekkiego niedbalstwa przez stronę (wyr. NSA z dnia 8 stycznia 2002 r., II SA/Wr 1329/01, niepubl.); niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw ((post. NSA z dnia 10 lutego 2000 r., SA/Sz 1117/99, niepubl.); nieznajomość prawa (wyr. NSA z dnia 6 listopada 1998 r., I SA/Łd 153/97); przebywanie w areszcie śledczym (post. NSA z dnia 20 października 2004 r., FZ 432/04, niepubl.); choroba wymagająca leżenia, jeżeli skarżący mógł nadać pismo w ustawowym terminie korzystając z pomocy domowników (post. NSA z dnia 15 grudnia 2004 r., OZ 809/04, niepubl.). Wobec powyższego mając na uwadze stan faktyczny zaistniały w niniejszej sprawie, rozpoznając wniosek skarżącej o przywrócenie terminu w oparciu o przesłankę braku winy sąd stwierdza, że w przedmiotowej sprawie kryterium to nie zostało spełnione ponieważ strona nie uprawdopodobniła okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Strona skarżąca swój wniosek uzasadnia niedyspozycją zdrowotną, której w żaden sposób nie starała się wyjaśnić (np. poprzez złożenie zaświadczenia lekarskiego). Z analizy akt sprawy wynika, że przedmiotowe postanowienie zostało odebrane przez M. S. w dniu 5 listopada 2013 r. Przesłane skarżącej postanowienie zawierało jasno brzmiące pouczenie w jakim terminie strona powinna je zaskarżyć. W zaistniałych okolicznościach Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom skarżącej, że z uwagi na bliżej nieokreśloną niedyspozycję zdrowotną nie miała ona możliwości na wniesienie zażalenia w wymaganym terminie. W ocenie Sądu skarżąca, w celu dochowania należytej staranności w prowadzeniu swoich spraw, winna była zadbać o to, by jej interesy były należycie chronione. Uznać zatem należy, że w okresie obejmującym termin do wniesienia przedmiotowego zażalenia skarżąca nie doznała trudnych do przezwyciężenia przeszkód uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu do dokonania nałożonych na nią obowiązków. Ponadto skarżąca stwierdziła, że miała problemy zdrowotne uniemożliwiające jej zachowanie wymaganego terminu, jednak nie przedstawiła na tą okoliczność żadnych dokumentów. Powyższe fakty w powiązaniu z przedstawionymi wcześniej rozważaniami na temat kryteriów oceny zachowania strony w kontekście braku winy w uchybieniu terminu, w szczególności dotyczącymi dołożenia przez stronę szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej pozwalają twierdzić, że skarżąca nie uprawdopodobniła okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Mając powyższe na uwadze w oparciu o przepis art. 86 w związku z art. 87 § 2 p.p.s.a. Sąd odmówił przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia.